مطالعه نشان می دهد ارتعاشات «شهاب بین ستاره ای» در واقع توسط یک کامیون ایجاد می شود

یک مطالعه جدید تردید بیشتری در مورد موفقیت احتمالی یک سفر ماهیگیری بین ستاره ای ایجاد می کند.
در 8 ژانویه 2014، یک صخره فضایی به عرض حدود 1.6 فوت (0.5 متر) بر فراز اقیانوس آرام غربی منفجر شد. در سال 2019، آوی لوب، ستاره شناس هاروارد و همکارش امیر سراج متوجه شدند که مهاجم از خارج از منظومه شمسی ما می آیدنتیجه سه سال بعد توسط فرماندهی فضایی ایالات متحده پشتیبانی شد.
این باعث میشود که این شی با نام CNEOS 08-01-2014، اولین بازدیدکننده بینستارهای شناخته شده ما باشد. ورود آن سه سال قبل از گیج کننده بود «اوموآمواکه در سال 2017 از کنار زمین عبور کرد.
متصل: تکه های شهاب بین ستاره ای پیدا شد؟ ادعای ستاره شناس هاروارد بحث و انتقاد را برانگیخت
لوب و تیمش خیلی زود تصمیم گرفتند به دنبال تکه هایی از فضای بین ستاره ای باشند شهاب سنگ. در ژوئن 2023، آنها یک سورتمه مغناطیسی را در امتداد کف دریا در منطقه سقوط مشکوک در نزدیکی پاپوآ گینه نو کشیدند و به دنبال قطعات فلزی CNEOS 08-01-2014 یا، به قول محققان، IM1 بودند.
جولای گذشته، لوب اعلام کرد که این یکی تلاش موفقیت آمیز بود: این اکسپدیشن صدها کروی در مقیاس میلی متری را جمع آوری کرد، که او نوشت که کشف آنها “مرز جدیدی را در نجوم باز می کند، جایی که آنچه خارج از منظومه شمسی نهفته است از طریق میکروسکوپ مطالعه می شود تا تلسکوپ.”
با این حال، بسیاری از دانشمندان دیگر قانع نشدند. مثلا، متیو گنگدانشمند سیارهشناسی در امپریال کالج لندن، گفت که تیم لوب جهشی بیدلیل در اتصال کرههای خود به گلوله آتشین ژانویه 2014 انجام داد.
Genge در ژوئیه گذشته از طریق ایمیل به Space.com گفت: “آوار از یک شهاب سنگ پیدا شد، اما نه از یک گلوله آتشین که به صورت ابزاری مشاهده شده است.” هیچ گاه ریزشهاب سنگی از یک رویداد گلوله آتشین خاص تولید نشده است و هرگز وجود نخواهد داشت، زیرا غیرممکن است.
اکنون، یک مطالعه جدید لایه دیگری از شک را اضافه می کند. تیم لوب منطقه جستجو را تا حدی بر اساس داده های جمع آوری شده توسط یک ایستگاه لرزه نگاری در جزیره مانوس در پاپوآ گینه نو انتخاب کرد که ارتعاشاتی را که به نظر می رسید توسط سفر آتشین و فوق سریع شهاب به وجود آمده بود، انتخاب کرد. اتمسفر زمین. اما بر اساس این مطالعه جدید، این ارتعاشات احتمالاً دلیل بسیار بدتری دارند.
بنجامین فرناندو، رهبر این مطالعه، زلزله شناس سیاره ای در دانشگاه جان هاپکینز در مریلند، “سیگنال در طول زمان جهت خود را تغییر داد، دقیقاً با مسیری که از لرزه سنج رد شد.” در بیانیه ای گفت.
فرناندو افزود: «گرفتن سیگنال و تأیید اینکه از چیزی نیست، واقعاً سخت است. اما کاری که ما میتوانیم انجام دهیم این است که نشان دهیم سیگنالهای زیادی از این دست وجود دارد و نشان دهیم که آنها تمام ویژگیهایی را دارند که ما از یک کامیون انتظار داریم و هیچ یک از ویژگیهایی را که ما از یک شهابسنگ انتظار داریم، ندارند.

فرناندو و تیمش ندیدند گلوله آتشین سیگنال در داده های جزیره مانوس. اما آنها یکی را در اندازه گیری های ایستگاه های استرالیا و کشور جزیره ای پائولو در اقیانوس آرام که برای تشخیص ارتعاشات ناشی از آزمایش های هسته ای ساخته شده بودند، مشاهده کردند.
به گفته محققان، این سیگنال بیش از 100 مایل (160 کیلومتر) از جایی که تیم لوب به دنبال شهاب سنگ بودند، متمرکز بود.
فرناندو گفت: “محل گلوله آتشین در واقع بسیار دور از جایی بود که اکسپدیشن اقیانوس شناسی برای بازیابی این قطعات شهاب سنگ رفت.” آنها نه تنها از سیگنال اشتباه استفاده می کردند، بلکه در مکان اشتباهی هم نگاه می کردند.
به گفته تیم فرناندو که نتایج جدید را در سه شنبه آینده (12 مارس) در کنفرانس علوم قمری و سیاره ای در هیوستون ارائه خواهند کرد، این اکتشاف احتمالاً تکه هایی از شهاب سنگ ها یا ذرات معمولی را پیدا کرده است که هنگام برخورد شهاب سنگ ها به سطح زمین و ترکیب با آلودگی های زمینی ایجاد شده اند.
متصل: آیا منظومه شمسی می تواند مملو از اجرام بین ستاره ای باشد؟ به زودی متوجه خواهیم شد (اختیاری)
با این حال، لوب بر موضع خود ایستاده است. که در پست وبلاگ این ستاره شناس که امروز (8 مارس) در Medium پست شد، تأکید کرد که داده های جزیره مانوس برای تنظیم منطقه جستجوی اکسپدیشن ثانویه است. در عوض، او و تیمش اساساً بر اطلاعات جمع آوری شده توسط حسگرهای وزارت دفاع ایالات متحده (DoD) تکیه کردند.
ما دریافتیم که دادههای سایر لرزهسنجهای دورتر محدودیتهای معنیداری ارائه نمیکنند، در حالی که پیشچاپ جدید از عدم قطعیتهای بزرگ آن لرزهسنجهای دیگر استفاده میکند تا استدلال کند که اگر دادههای محلی سازی وزارت دفاع در مورد دفاع را نادیده بگیریم، گلوله آتش میتوانست در هر نقطهای از منطقه بزرگ باشد. لوب نوشت. (“پیش چاپ جدید” است فرناندو و همکاران کاغذکه هنوز توسط همتایان بررسی نشده است.)
لوب افزود: «اما چرا باید دادههایی را که با کشف این شهاب سنگ همراهی میکند نادیده بگیریم؟» ستارهشناسانی که دادههای وزارت دفاع را رد میکنند و ادعا میکنند که باید کاملاً اشتباه باشد، باید شبها خوابشان را از دست بدهند، زیرا ناباوری آنها نشان میدهد که امنیت آنها تضمین نشده است و دلارهای مالیاتی آنها برای زیرساختهای غیرقابل اعتماد امنیت ملی هدر میرود.»
او همچنین به ترکیب عجیب گوی های بازیابی شده اشاره کرد که تیمش دریافتند در مقایسه با مواد طبیعی منظومه شمسی، غنی شده از بریلیم (Be)، لانتانیم (La) و اورانیوم (U) است.
تیم تحقیقاتی ما تجزیه و تحلیل 60 عنصر جدول تناوبی لوب در پست جدید وبلاگ نوشت: نشان می دهد که این گوی ها خاکستر زغال سنگ نیستند و از پوسته زمین، ماه یا مریخ منشأ نمی گیرند. ناشی از تمایز در اقیانوس آذرین یک سیاره فراخورشیدی با یک هسته آهنی.”
او همچنین گفت که تیمش در حال برنامهریزی سفر دیگری به منطقه برخورد است تا به دنبال قطعات بزرگتری از شهاب باشد که بتواند منشأ آن را روشنتر کند. پس با ما همراه باشید: شاید به پایان تاریخ پر پیچ و خم و بحث برانگیز IM1 نرسیده باشیم.




