مهمان ناخوانده یا ستاره برنامه؟ • آیا این کافی است؟

از جانب تیلاک دوشیپیتر ا. کوکلانیس
19 دسامبر 2023
جمعه گذشته، تنها دو روز پس از پایان نشست COP28 در دبی، گزارشی از سوی آژانس بینالمللی انرژی (IEA) منتشر شد. اظهار داشت تقاضای جهانی زغال سنگ در سال جاری رکورد جدیدی را ثبت خواهد کرد. اگرچه استفاده از زغال سنگ در غرب رو به کاهش است، تقاضا در اقتصادهای نوظهور “بسیار قوی باقی مانده است و در سال 2023 به دلیل افزایش تقاضای برق و تولید ضعیف برق آبی، 8 درصد در هند و 5 درصد در چین رشد می کند.”
شاید بهترین مقدمه برای COP28 توسط وزیر انرژی هند، RK Singh ارائه شده است. در 6 نوامبرهفتماو اظهار داشت فشاری بر کشورهای COP-28 برای کاهش استفاده از زغال سنگ وجود خواهد داشت. ما این کار را نخواهیم کرد… ما در دسترس بودن انرژی برای رشد خود را به خطر نمی اندازیم، حتی اگر این کار مستلزم افزودن ظرفیت مبتنی بر زغال سنگ باشد. هند در حال برنامه ریزی 30 گیگاوات (GW) ظرفیت اضافی تولید برق با سوخت زغال سنگ، علاوه بر 50 گیگاوات موجود و نیروگاه های در حال ساخت است. همچنین تنظیم شده است افزایش 60 درصدی تولید زغال سنگ تا سال 2030، از سطح فعلی 1 میلیارد تن برای اطمینان از تامین کافی برای نیروگاه های حرارتی خود.
این اصرار بر انرژی زغال سنگ مقرون به صرفه برای رشد اقتصادی منحصر به هند نیست. سایر کشورهای در حال توسعه بزرگ مانند چین، اندونزی، آفریقای جنوبی و ویتنام برنامههای مشابهی برای افزایش ساخت نیروگاههای زغالسنگ دارند، علیرغم “تعهدات” سیاسی برای محدود کردن سوختهای فسیلی که در نشستهای آب و هوایی سازمان ملل از زمان “توافقنامه پاریس” در سال 2015 انجام شده است. شعار «صفر خالص تا 2050» دائماً در رسانههای قدیمی غربی شنیده میشود، اصرار کشورهای توسعهیافته که کشورهای فقیرتر «ردپای کربن» خود را کاهش دهند تا «سیاره را نجات دهند» نمیتواند ناامید شود.
برنامه ریزان اقتصادی در کشورهای در حال توسعه تحت یک اجبار وجودی برای بهبود سطح زندگی شهروندان خود هستند. این باور که کشورهای فقیرتر سوختهای فسیلی لازم برای امیدهایشان به آیندهای مرفهتر را کنار میگذارند، زیرا «همه ما با هم هستیم» را فقط میتوان خیالی توصیف کرد.
شاه زغال سنگ در تاریخ
هیچ کشوری بدون اتکا به سوخت های فسیلی (زغال سنگ، نفت و گاز طبیعی) به وضعیت «کشور توسعه یافته» نرسیده است. رشد اقتصادی مدرن، که در اواخر قرن هجدهم آغاز شد و به اصطلاح، در قرنهای بعد «سرعت بیشتری گرفت»، رفاه مادی را در سراسر جهان به طرز چشمگیری بهبود بخشیده است. با شروع انقلاب صنعتی، زغال سنگ به سرعت به منبعی برای شکوفایی بشر تبدیل شد که مانند آن در تاریخ بشر هرگز دیده نشده بود. زغال سنگ به میزان زیادی بهره وری در حمل و نقل و تولید را بهبود بخشید که در افزایش درآمد و استانداردهای زندگی در بخش های بزرگتر جهان بسیار مهم بود. تولید ناخالص داخلی سرانه در ایالات متحده طی دو قرن گذشته تا سال 2018 20 برابر و در سطح جهان 14 برابر افزایش یافته است، همگام با افزایش استفاده از زغال سنگ و به دنبال آن نفت و گاز طبیعی.
زغال سنگ زندگی اقتصادی را ابتدا در شمال غربی اروپا، سپس در ایالات متحده و بعداً در سایر نقاط جهان متحول کرد. در ایالات متحده، بین سالهای 1870 و 1920، در طول اراده این کشور برای قدرت، به اصطلاح، تولید زغال سنگ 16 برابر افزایش یافته است. در سال 1880 تبدیل شد منبع اصلی انرژی در این کشور بود و تا اواسط قرن بیستم که جایگزین نفت شد، همینطور باقی ماند. تا سال 1900، ایالات متحده همچنین به ثروتمندترین و قدرتمندترین کشور جهان تبدیل شد. حتی در سال 2022، پس از یک قرن و نیم استخراج فشرده، ایالات متحده در جهان باقی می ماند 4هفتم بزرگترین تولید کننده زغال سنگ. ایالات متحده نیز بزرگترین را حفظ کرده است ذخایر زغال سنگ در جهان.
خیلی ساده، ما هنوز در عصر سوخت های فسیلی از جمله زغال سنگ هستیم. آنها در حال حاضر فراهم کند بیش از 80 درصد از انرژی اولیه مصرفی جهان، که بیشتر باقیمانده توسط انرژی هسته ای و آبی تشکیل می شود. این با وجود تریلیون ها دلار صرف یارانه های «تجدیدپذیر»، عمدتاً بادی و خورشیدی، در اروپا و ایالات متحده هنوز زغال سنگ فراهم می کند بیش از یک چهارم انرژی اولیه مصرفی جهان؛ تقریباً نیمی (47 درصد) از عرضه انرژی آسیا را به خود اختصاص داده است. در مقابل، انرژی باد و خورشید را فراهم می کند کمتر از 5 درصد تامین انرژی اولیه جهان در سال گذشته
جنوب جهانی زغال سنگ را انتخاب می کند
اهریمن سازی سوخت های فسیلی به طور عام و زغال سنگ به طور خاص توسط گروه های زیست محیطی و لابی های سازمان یافته مجتمع اقلیم صنعتی بوده است یکی از ویژگی های ثابت کنفرانس های COP گذشته. تهدیدات ناشی از فاجعه زیست محیطی قریب الوقوع جهانی، که گفته می شود ناشی از انتشار سوخت های فسیلی است، بر رسانه های قدیمی غالب است. برای جلوگیری از آرماگدون آب و هوایی، آژانس بین المللی انرژی سخت که کاهش فوری و شدید در استفاده از سوخت های فسیلی مورد نیاز است.
“ائتلاف بلندپروازی”، بلوک غیررسمی متشکل از 15 کشور در سازمان ملل، که عمدتا از کشورهای اتحادیه اروپا و بریتانیا تشکیل شده است، برای تعهد جهانی برای حذف تدریجی تولید زغال سنگ جدید مبارزه می کند. این گروه قبلاً یک را منتشر کرده است بیانیه خواستار «تعطیل فوری تولید برق با سوخت زغال سنگ» قبل از اجلاس آب و هوای COP28. درست قبل از COP28 در دبی، فرانسهبا حمایت ایالات متحده، برنامه خود را برای دستیابی به توافقی برای پایان دادن به تمام بودجه خصوصی برای نیروگاه های مبتنی بر زغال سنگ در کنفرانس آب و هوای سازمان ملل اعلام کرد.
کشورهای در حال توسعه هیچ کدام از آن را ندارند و به طور فزاینده ای در برابر کارزار رادیکال غرب علیه سوخت های فسیلی مقاومت می کنند. شکاف بین غرب انجیلی و کشورهای در حال توسعه پیشرو، به ویژه در آسیا، که به شدت به زغال سنگ برای انرژی مقرون به صرفه و امنیت انرژی وابسته هستند، نقش مخربی را در نشست دوبی ایفا کرد.
زغال سنگ یک منبع انرژی متراکم است و ارزان، همه کاره و به راحتی قابل حمل است. برای نشان دادن چگالی انرژی زغال سنگ، یک باتری تسلا که بیش از 500 کیلوگرم وزن دارد و 25 تا 50 تن (یعنی هزاران کیلوگرم) مواد معدنی را برای استخراج، پردازش و حمل و نقل مصرف می کند، می تواند همان انرژی را ذخیره کند. گونی 30 کیلوگرم زغال سنگ. برخلاف نفت و گاز طبیعی، سوختی «غیر سیاسی» در نظر گرفته می شود زیرا فراوان ترین منبع انرژی در جهان است. ذخایر زغال سنگ به طور گسترده، هرچند نابرابر، در سراسر جهان توزیع شده است. بزرگترین صادرکنندگان آن از نظر رتبه عبارتند از اندونزی، استرالیا، روسیه، ایالات متحده آمریکا، کلمبیا و کانادا. چین و هند، دو مصرفکننده بزرگ زغالسنگ در جهان و در میان بزرگترین تولیدکنندگان آن، برای انرژی و در نتیجه امنیت ملی به شدت به آن وابسته هستند.
زغال سنگ معمولاً به عنوان کثیف ترین سوخت فسیلی شناخته می شود. اما تولید برق با سوخت زغال سنگ درست برعکس است، یک داستان موفقیت آمیز از پیشرفت علمی. آلاینده های اصلی ناشی از سوزاندن زغال سنگ در نیروگاه ها هستند به طور چشمگیری سقوط کرد با پیشرفت های تکنولوژیکی در چند دهه اخیر با توسعه نیروگاه های با راندمان بالا و کم انتشار. آنها به طور قابل توجهی انتشار آلاینده هایی را کاهش می دهند که بر سلامت انسان تأثیر منفی می گذارد، از جمله مونوکسید کربن، سرب، دی اکسید گوگرد (98٪)، اکسیدهای نیتروژن (83٪)، ازن سطح زمین و ذرات معلق (99.8٪). دی اکسید کربن، برخلاف تصور رایج، اینطور نیست آلاینده.
همانطور که دیدیم، هند با موضع طرفدار زغال سنگ آشکارا اعلام کرده است. هفته گذشته مقامات آفریقای جنوبی تایید شده این کشور اهداف انتشار کربن خود را در سال 2030 تحت توافقنامه آب و هوای پاریس از دست خواهد داد، زیرا این کشور قصد دارد به عنوان یک موضوع ضروری، هشت نیروگاه زغال سنگ را طولانی تر از زمان برنامه ریزی شده راه اندازی کند. این به رغم تصویب وام یک میلیارد دلاری به آفریقای جنوبی توسط آفریقای جنوبی است بانک جهانی ماه گذشته برای کمک به آن برای مقابله با بحران انرژی که امسال با بدترین خاموشی های کشور به اوج خود رسیده است.
به همین ترتیب، اندونزی علیرغم ترتیبات قبلی برای یک بسته مالی 20 میلیارد دلاری از سوی گروهی از کشورهای ثروتمند برای کمک به کشور برای دور کردن زغال سنگ، به ساخت نیروگاه های جدید زغال سنگ ادامه خواهد داد. در ماه اکتبر مشخص شد که ویتنامعلیرغم “تعهد” آن تحت توافقنامه پاریس برای کاهش انتشار کربن، می تواند بر اساس پیش نویس طرح توسعه برق که برای تصویب به نخست وزیر ارائه شده است، میزان ظرفیت تولید برق با سوخت زغال سنگ را تا سال 2030 دو برابر کند.
چین، رهبر جهان در تولید زغال سنگ، همچنان به ساخت نیروگاه های زغال سنگ ادامه می دهد 50 گیگاوات ظرفیت جدید فقط در نیمه اول سال جاری آی تی مجاز است دو کارخانه زغال سنگ جدید در هفته در سال 2022، و شش برابر بیشتر از مجموع نیروگاه های زغال سنگ در حال ساخت وجود دارد.
آلمان، رهبر جهانی در جاه طلبی های انرژی سبز، درس نهایی طنز تاسف بار را ارائه می دهد. هنگامی که با چشم انداز ورود به زمستان 2022-2023 بدون منابع انرژی کافی (پس از تعطیلی نیروگاه های هسته ای و از دست دادن دسترسی به گاز طبیعی روسیه خط لوله از طریق اعمال تحریم ها علیه روسیه و به دنبال آن خرابکاری خط لوله نورد استریم) کشور به سمت تولید برق با سوخت زغال سنگ عقب نشینی کرد. با توجه به الف موضوع توییتر (که اکنون “X” نامیده می شود). از جانب دامبرگآلمان “با سرعت و کارآیی تخلیه دانکرک توسط بریتانیا” به زغال سنگ بازگشت. طبق گزارش آژانس بین المللی انرژی، آلمانیک چرخش قابل توجهمنجر به رشد 9 درصدی مصرف انرژی زغال سنگ اروپا در سال 2022 شد.
زغال سنگ بدخیم همچنان به شکوفایی بشر ادامه می دهد. استفاده از آن در کشورهای در حال توسعه در دهه های آینده افزایش خواهد یافت. در این میان، خواهیم دید که بازگشت وجودی آلمان به زغال سنگ در این زمستان چقدر «موقت» است. پیر کینگ کول فیل هر اتاق هیئت مدیره و اتاق کنفرانس در COP28 بود.
تیلاک دوشی یک اقتصاددان انرژی مقیم لندن و از همکاران فوربس است.
پیتر کوکلانیس، استاد برجسته تاریخ آلبرت آر. نیوسام و مدیر موسسه تحقیقات جهانی در دانشگاه کارولینای شمالی-چپل هیل است.
این مقاله در اصل توسط RealClearEnergy منتشر شده است و از طریق RealClearWire در دسترس است.


