ناتالی کابرول، اخترزیست شناس SETI در جستجوی حیات، «ما نزدیک هستیم».

یک اخترزیست شناس برجسته اشتیاق خود را با ماهیت دشوار تلاش برای درک پاسخ به دو سوال کلیدی ترکیب می کند: آیا ما در جهان تنها هستیم؟ زندگی بر روی زمین چگونه آغاز شد؟
کتاب ناتالی کابرول، زندگی مخفی جهان: جستجوی اختر زیست شناس برای ریشه ها و محدودیت های زندگی (اسکریبنر/سیمون و شوستر)، که ماه گذشته منتشر شد، نگاهی روشنگر و تأمل برانگیز به جستجوی زندگی ارائه می دهد – جستجویی که ذهن را در بر می گیرد. نه تنها نگاه کردن به “آنجا”، بلکه همین جا روی زمین.
کابرول توضیح می دهد که شاید بخشی از چالش این باشد که بشریت هم ناظر و هم مشاهده کننده است. یعنی ما در حال تلاش برای درک زندگی خود و منشأ آن هستیم. کابرول می نویسد: «به ما یادآوری می شود که جهان هم یک پازل مرموز و هم آینه ای عمیق است که وجود خود ما را منعکس می کند.
ناتالی کابرول محقق فرانسوی-آمریکایی و مدیر مرکز تحقیقاتی کارل ساگان در موسسه SETI در ماونتین ویو کالیفرنیا است. در یک مصاحبه اختصاصی، Space.com با او در مورد کتاب جدید و اودیسه حرفه ای که او شروع کرده است صحبت کرد.
Space.com: کتاب شما شامل دوازده فصل منحصر به فرد است – آیا موضوعی وجود دارد که آنها را به هم مرتبط کند؟ شاید در این موضوعاتی که به آن پرداخته اید، در سفر شخصی خود بوده اید تا به شناخت مسائل پیرامون این سوال کمک کنید که آیا ما تنها هستیم؟
ناتالی کابرول: سوالی که در پشت هر فصل وجود دارد این است که ما به دنبال چیزی هستیم که نمیفهمیم. نقطه شروع این است که ما این هستیم. و این خوب است. مهم نیست که ما پاسخ ها را نداریم. چون اگر جواب داشتیم به سفر نمی رفتیم.
Space.com: پس این سفر بی پایان است، زیرا باید برای شگفتی ها آماده باشیم؟
کابرول: فصل ها سفر هستند. هر کدام به شما کمک می کند دیدگاه متفاوتی را ببینید، زاویه متفاوتی را ببینید، نور متفاوتی را بر یک موضوع بتابانید. من لزوماً به راهی که در حال حاضر به دنبال زندگی در جهان هستیم اعتقاد ندارم. من در این مورد بسیار پر سر و صدا هستم. اما این جایی است که ما هستیم و این چیزی است که داریم. ماموریت ها به ما می گویند که ماده ای که از آن ساخته شده ایم تصادفی نیست. آنجا تقریباً رایج است. در همان زمان، من می خواستم به اشتراک بگذارم که سوالات بی پاسخی وجود دارد … تا نشان دهم که ممکن است راه های دیگری برای کاوش در زندگی وجود داشته باشد.
Space.com: شما در مورد مریخ و حماسه طولانی جستجوی حیات در سیاره سرخ می نویسید. به ویژه، با توجه به آزمایش انتشار برچسب وایکینگ (LR) در سال 1970، نتایجی که امروز می گویید هنوز قطعی نیستند.
کابرول: بله، قطعی نیست، و این فقط تأیید دیگری است که پنج دهه بعد افرادی هستند که فکر میکنند نشان داد که در مریخ حیات وجود دارد. امروزه شواهدی در دست داریم که نشان می دهد این نتایج را می توان بدون حیات و فقط از طریق محیط زیست به دست آورد. این [evidence] می گوید که ما نشان نداده ایم که زندگی وجود دارد. شما باید ثابت کنید که خود محیط این نتایج LR را تولید نکرده است. محیط و زندگی … چگونه این دو را از هم جدا می کنید و یک امضای بدون ابهام از زندگی ایجاد می کنید؟ وقتی زندگی جایی است، دیگر هیچ کدام را ندارید. شما تکامل مشترک دارید، یک چیز مختلط، یک دنیای زنده.

ناتالی اخترزیستشناس و مدیر مرکز تحقیقاتی SETI کارل ساگان است که در آن محل تلاقیهای زیستشناسی نجومی و SETI را مطالعه میکند. او سابقه ای در علوم سیاره ای و محیطی و اختر زیست شناسی دارد.
تحقیقات کابرول بر جستجوی جهان های قابل سکونت و حیات فراتر از زمین متمرکز است. او بیش از 470 مطالعه بررسی شده و مجموعه مقالات کنفرانس حرفه ای را منتشر کرده است و نویسنده سه کتاب و 10 فصل کتاب با موضوع علم و اکتشاف سیاره، اختر زیست شناسی و محیط های شدید زمینی است.
کابرول همچنین دارای رکورد جهانی زنان در غواصی بالا (در زیر آب و غواصی آزاد) است.
Space.com: آیا جستجوی حیات در مریخ یک الگو است، یک ابزار یادگیری برای جستجوی حیات در جای دیگر؟
کابرول: بستگی به سناریویی که انتخاب می کنید دارد. سناریوی 1 این است که زندگی هرگز در مریخ ظاهر نشده است. مشکل ما نشان دادن آن خواهد بود. در علم، این سختترین چیز است – چه زمانی باید دوشاخه را بکشیم و فقط بپذیریم که هیچ حیاتی در مریخ وجود ندارد و از آن مطمئن هستیم.
سناریوی 2 این است که زندگی در مریخ وجود دارد، اما متأسفانه ما به نوعی یکدیگر را از طریق تبادل سیاره ای آلوده کرده ایم. بنابراین احتمالاً مرتبط است و چیز زیادی در مورد سایر اشکال زندگی به ما نمی آموزد.
سناریوی 3 این است که زندگی در مریخ یک پیدایش جداگانه است.
مریخ می تواند قوانین کلی برای جست و جوی حیات در جاهای دیگر و به خصوص رابطه بین حیات و محیط را به ما بیاموزد. مطمئناً قوانین کلی برای تکامل مشترک را به ما می آموزد. آیا می تواند به ما بیاموزد که چگونه به دنبال زندگی در تیتان یا زهره باشیم؟ من اینطور فکر نمی کنم. این محیط ها بسیار متفاوت هستند.
Space.com: علاقه مداوم و فزاینده ای وجود دارد که زهره بستری گرم برای زندگی باشد.
کابرول: اگر ما زندگی را در زهره پیدا کنیم، فوق العاده است زیرا تقریباً محیط ضد زمین، خشک، فوق العاده داغ و فوق اسیدی است. اما نکته اینجاست که ما در حال کاوش در این دنیاها هستیم و در مورد تکامل مشترک بالقوه بسیار متفاوتی یاد می گیریم. ما به دنبال پیچیدگی زندگی هستیم که به محیط آن و محیطی که به زندگی اطلاع می دهد.
Space.com: وقتی کتاب شما را خواندم چیز دیگری مرا شگفت زده کرد: همه ما جوان هستیم و سعی می کنیم قطعات پازل جستجوی زندگی را کنار هم بچینیم.
کابرول: ما خیلی جوانیم من در سال 1963 به دنیا آمدم. فقط چند سال قبل از آن، هر آنچه در مورد کیهان می دانستیم از تلسکوپ های زمینی بدست آمد. کودکی من [saw the] فضاپیمای مارینر به سمت زهره و مریخ پرتاب شد. از آن زمان، تنها در 60 سال، همه چیز به معنای واقعی کلمه از بین رفته است.
ما خیلی جوان هستیم و جستجو برای بیگانگان به همین صورت است. ما تازه شروع کرده ایم به اینکه کیهان چیست، تنوع. چیزی که مردم از دست می دهند تکرار علم است. شما یک سوال بپرسید. شما در حال ساختن یک آزمایش هستید. تو برو تستش کن سپس شما علم دارید، و هیچ شباهتی به آنچه تصور می کردید نیست. حالا شما باید بالا بروید و آن را درک کنید. یک فرضیه دیگر ایجاد کنید. آزمایش های بیشتری بسازید و آن را آزمایش کنید. و این کاری است که ما انجام می دهیم.

Space.com: فکر می کنید چه زمانی زندگی را پیدا خواهیم کرد؟
کابرول: من همیشه سوال را متوجه می شوم.
من به شما می گویم که ما نزدیک هستیم. من واقعاً فکر می کنم ما به هم نزدیک هستیم. سیارات فراخورشیدی کار دشواری خواهند بود. آنها خیلی دور هستند. ما نمی دانیم زندگی کجاست و نمی توانیم نمونه ها را در حال حاضر برگردانیم. شاید کشف آثاری از آلودگی و مولکول های مصنوعی بتواند برای اطمینان از یافتن حیات اتفاق بیفتد.
در مورد SETI، این می تواند در هر زمانی بیاید و هر چیزی می تواند در هر زمانی روی سیاره ما فرود بیاید.
Space.com: و این من را به فصل شما “اتصال نقاط آبی” می رساند، که شامل نگاهی به اشیاء پرنده ناشناس (UFO) است که اکنون در برخی محافل به عنوان پدیده های هوایی ناشناس یا UAP تغییر نام داده شده است.
کابرول: ما در دنیایی که می فهمیم به دنبال بیگانگان هستیم، دنیایی از فضا و زمان با قوانینی که می شناسیم. و در جهان فضا و زمان، برای ارسال روباتها حرفهای زیادی برای گفتن وجود دارد که اولین برخورد، فناوری از نوع متفاوت خواهد بود. اگر آنها مانند ما ارگانیک هستند، پس مانند ما شکننده هستند.
در این مرحله، چیزی که من را کاملاً مجذوب میکند، نمودار ون بین اختر زیستشناسی، علوم اعصاب، و فیزیک کوانتومی است. آگاهی تابعی از مغز است، اما شاید مغز فقط کامپیوتری باشد که برای رسیدن به چیزی بسیار بزرگتر و بزرگتر به آن نیاز دارید.
کارشناسان در این زمینه ها با یکدیگر صحبت می کنند و صحبت های بسیار جالبی انجام می شود. و این پیامدهای باورنکردنی برای جستجوی حیات در سایر نقاط جهان دارد. این پیامدهای فوری برای نحوه برخورد ما با زندگی روی زمین دارد، به این معنی که هر چیزی که در این سیاره زنده است آگاهانه است.
من این را با علاقه زیاد تماشا می کنم.
Space.com: در کتاب خود، نظری از کارل ساگان فقید را نقل میکنید که به عنوان یک دانشمند، «نمیخواهم باور کنم. من می خواهم بدانم.”
کابرول: پیام من در این کتاب این است که آنچه اکنون داریم کاملاً حیرتانگیز است. این فقط جستجوی حیات در جهان نیست، بلکه درک این است که چگونه این جستجو در واقع منعکس کننده نحوه درک ما از خود، جایگاهمان در سیاره، رابطه ما با جهان و جهان اطرافمان است.



