“نقاط قرمز کوچک” توسط تلسکوپ فضایی جیمز وب در واقع ستاره های سیاه چاله ای گریزان دیده می شود؟
تحقیقات جدید نشان می دهد که “لکه های قرمز کوچک” که در جهان اولیه مشاهده شده است ، در واقع می تواند یک کلاس جدید از شیء فضایی باشد: ستارگان سیاهچاله ها. اگر این تئوری صحیح باشد ، می تواند توضیح دهد که چگونه سیاهچاله ها قبل از اینکه جهان حتی 1 میلیارد سال باشد ، به اندازه فوق العاده رشد می کنند.
نقاط قرمز کوچک یکی از کنجکاوترین اشیاء آسمانی است که تاکنون توسط تلسکوپ فضایی جیمز وب (JWST) مشاهده شده است. اخترشناسان تئوریت می دهند که آنها کهکشانهای اولیه هستند که زودتر از 700 میلیون سال پس از بیگ بنگ وجود داشته اند ، برخلاف هر چیزی که در جهان سالانه 13.8 میلیارد سال محلی و “مدرن” دیده می شود.
اگر کهکشانهایی وجود داشته باشد ، این لکه های قرمز کوچک به طرز شگفت آور بالغ و به خوبی برای کهکشان هایی که به زودی پس از انفجار بزرگ پر از پیری و ستاره های قرمز سرد وجود دارند ، به خوبی توسعه یافته اند. در حقیقت ، این مفهوم برای دانشمندان آنقدر نگران کننده است که برخی از آنها لکه های قرمز کوچک را “شکستن جهان” خوانده اند ، زیرا آنها آنچه را که فکر می کردیم در مورد شکل گیری کهکشان و تکامل کیهانی می دانیم به چالش می کشند. با این حال ، این مطالعه جدید می تواند با ارائه هویت جدید برای نقاط قرمز کوچک و یک کلاس کاملاً جدید از شیء فضایی ، برخی از درمان های فوق العاده را در تئوری های آشفته ما به کار گیرد.
محققان با تجزیه و تحلیل نقاط کوچک قرمز ، پیشنهاد کردند که به جای باستانی ، کهکشانهای باستانی و توسعه یافته ، لکه های کوچک قرمز می توانند کره های عظیمی از گازهای متراکم و گرم باشند که شبیه جو ستاره ها هستند. با این حال ، به جای تغذیه از سنتز هسته ای ، ستاره ها هستند ، موتورهای این اشیاء بیش از سیاهچاله ها هستند ، به طور حریص در ماده اطراف تغذیه می کنند و انرژی را منفجر می کنند.
یکی از اعضای تیم و یک دانشگاه دولتی قلم جوئل لیا در بیانیه ای گفت: “در اصل ، ما به اندازه کافی نقاط قرمز نگاه کردیم تا اینکه دیدیم که فضای زیادی دارد که نمی توان آن را به عنوان ستاره های معمولی که از کهکشان انتظار داریم توضیح داد.” “این یک جواب زیبا است ، زیرا ما فکر می کردیم که یک کهکشان کوچک و پر از بسیاری از ستاره های سرد جداگانه است ، اما در واقع مؤثر است ، یک ستاره غول پیکر و بسیار سرد.”
این تئوری می تواند توضیح دهد که چرا لکه های قرمز کوچک عظیم تر و بسیار روشن تر از آنچه مدل های کهکشان نشان می دهد به نظر می رسند. برای اینکه بسیار روشن باشد ، یک کهکشان باید با ستاره هایی با چگالی غیرممکن بارگذاری شود.
بینگجی وانگ ، محقق دانشگاه پرینستون گفت: “آسمان شب چنین کهکشان خیره کننده خواهد بود.” “اگر این تفسیر اعمال شود ، به این معنی است که ستارگان از طریق فرآیندهای استثنایی که تاکنون مشاهده نشده اند ، شکل می گیرند.”
نظریه های کوچک یک نقطه قرمز از “سنگ” سقوط می کند
در ابتدا ، با اعتقاد به اینكه نقاط قرمز قرمز كهکشان های باستانی ، دروغگویی و همكاران بودند كه نور این اشیاء را در طول موج های مختلف یا طیف ها در سال 2024 مورد بررسی قرار دادند. در ژوئیه همان سال ، این تحقیق منجر به كشف یك شیء اولیه و بزرگ شد كه آنها را “سنگ” خواندند.
این تیم فهمید که این سنگ ، که حدود 12 میلیارد نوری از زمین از زمین واقع شده است ، دقیقاً نوع شیء مورد نیاز آنها برای کشف ماهیت نقاط قرمز کوچک JWST است.
عضو تیم و مؤسسه مکس پلانک برای نجوم آن د گراف در بیانیه ای جداگانه گفت: “خصوصیات استثنایی این سنگ ما را وادار کرده است که به هیئت مدیره نقاشی برگردیم و با مدل های کاملاً جدید روبرو شویم.”
طیف های راک نشان می دهد که از یک شیء ناشی می شود ، نه از تعداد زیادی از ستاره های متراکم بسته بندی شده. در حقیقت ، به نظر می رسد نتیجه یک سیاه چاله بیش از حد است که چنان تنظیم می شود که مرغ با یک حوزه آتشین است.
اگرچه سیاهچاله های بیش از حد در قلب همه کهکشانهای بزرگ قرار دارند و برخی از آنها واقعاً تغذیه می کنند ، دانشمندان دقیقاً مطمئن نیستند که چگونه به توده های معادل میلیون ها یا حتی میلیارد ها خورشید می رسند. این امر به ویژه هنگامی که می توان سیاه چاله های فوق العاده در زمانی که جهان کمتر از 1 میلیارد سال قدمت داشت ، نگران کننده باشد.
این امر به این دلیل است که زنجیرهای همجوشی متعاقباً سیاهچاله های بزرگتر و بزرگتر ، که تصور می شود سیاهچاله های فوق العاده ای را ایجاد می کنند ، باید بیش از 1 میلیارد سال طول بکشد ، حتی اگر این رشد با تجمع ماده از سیاهچاله های درگیر پشتیبانی شود.
افزایش توده ای از سیاه چاله های تغذیه ای مانند آنچه که سنگ دیده می شود “توربو بارگذاری شده” است ، به این معنی که این ستارگان جدید یک سیاه چاله می توانند به توضیح رشد سیاهچاله های بیش از حد کمک کنند.
لدزا گفت: “هیچ کس نمی دانست که چرا یا این سیاهچاله های غول پیکر از مرکز کهکشان ها از کجا آمده اند.” “این ستارگان سیاه چاله ممکن است اولین مرحله از سیاهچاله ها باشد که امروز در کهکشان ها می بینیم – بیش از سیاهچاله های چرب در مرحله کوچک آنها.”
JWST مطمئناً به کشف نقاط قرمز کوچک در اوایل جهان ادامه خواهد داد تا به پایین خود واقعی خود برسد ، اما تیم معتقد است که نظریه آنها همان چیزی است که متناسب با تصویر فعلی این اشیاء مزاحم است.
لدجا گفت: “این بهترین ایده ای است که ما داریم و واقعاً اولین موردی است که تقریباً تمام داده ها را متناسب می کند ، بنابراین اکنون باید آن را بیشتر پخش کنیم.” “خوب است که اشتباه کنیم. جهان بسیار پیچیده تر از آن چیزی است که می توانیم تصور کنیم ، و تنها کاری که می توانیم انجام دهیم این است که سرنخ های آن را دنبال کنیم. هنوز هم شگفتی های بزرگی برای ما وجود دارد.”
مطالعات این تیم روز چهارشنبه (10 سپتامبر) در نجوم و اخترفیزیک منتشر شد.
