نگاهی به باتریهای لیتیوم یونی راههای جدیدی برای توقف آتشسوزیهای مرگبار ارائه میدهد | پژوهش
باتریهای لیتیوم یونی به دلیل ولتاژ بالا و عمر چرخه طولانی، بخش مهمی از انتقال از سوختهای فسیلی هستند، اما تمایل آنها به گرم شدن بیش از حد و احتراق یک مشکل جدی است. اکنون دو مقاله مختلف به جنبههای مختلف این مشکل میپردازند: در مقاله اول، محققان در ایالات متحده الکترودهای باتری در حال کار را با وضوح بیسابقه تصویربرداری کردهاند تا مشخص کنند چرا باتریهای لیتیومی گاهی اوقات وقتی شارژ نمیشوند آتش میگیرند. در مرحله دوم، محققان چینی یک حسگر نوری ایجاد کردهاند که میتواند در داخل باتریها قرار گیرد تا شروع فرار حرارتی را قبل از اینکه خطرناک شود تشخیص دهد.

الکترودهای بینابینی در توسعه باتری های قابل شارژ لیتیوم یونی نقش اساسی داشته اند. میگوید: «گوروهایی که آن را اختراع کردند، نوع جدیدی از مواد را به جهان دادند… این واقعیت که اکنون میتوانید هزاران بار انرژی تولید کنید و انرژی آزاد کنید، معجزه است». نیتاش بالسارا در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی. به سادگی قرار دادن لیتیوم روی یک الکترود باعث کاهش قابل توجه ظرفیت با هر چرخه شارژ-تخلیه می شود. با این حال، هنگامی که باتری به سرعت شارژ می شود، لیتیوم ممکن است ابتدا بر روی آند رسوب کرده و متعاقباً به دلیل جریان های یونی که پس از قطع جریان الکتریکی ادامه می یابد، در آن وارد شود. بالسارا توضیح می دهد: «بین فلز لیتیوم و گرافیت، یک باتری کوچک ساخته شده است.
در مقاله اول، بالسارا و همکارانش از منبع نور پیشرفته (ALS) در آزمایشگاه ملی لارنس برکلی برای انجام توموگرافی کامپیوتری اشعه ایکس آندهای باتری لیتیوم-یون پس از شارژ سریع استفاده کردند و چگالی جریان یون را در نقاط مختلف اندازهگیری کردند. آنها دریافتند که میانگین جریان “lithiation” نسبتاً متوسط است. با این حال، چند نقطه داغ جریان بسیار بالاتری داشتند و این انحرافات همچنان ادامه داشت. محققان گمان میکنند که این جریانهای غیرمنتظره بالا ممکن است گزارشهایی درباره شعلهور شدن خودروهای الکتریکی در گاراژها را توضیح دهد. بالسارا میگوید که گروه در حال حاضر در حال یادگیری اصول اولیه هستند و آزمایشهای مخرب باتریها در ALS ممکن است امکانپذیر نباشد.
مقاله دوم به مشکل عملیتر شناسایی و تشخیص فرار حرارتی در باتریهای در حال کار میپردازد. اکثر سنسورها نمی توانند دمای تا 500 درجه سانتیگراد را تحمل کنند، که می تواند در طول رانش حرارتی رخ دهد و مهندسان را مجبور می کند به آشکارسازهای خارجی تکیه کنند. این بینش کمتری را در مورد واکنش های داخلی ارائه می دهد. در کار جدید، محققان دانشگاه علم و فناوری چین (USTC) و دانشگاه جینان، همچنین در چین، یک حسگر فیبر نوری را توسعه دادهاند که میتواند در یک باتری در حال کار قرار گیرد.
سپس محققان هر دو توری براگ و تداخل سنج Fabry-Pero را در حسگر حک کردند. هنگامی که با همان نور پهن باند روشن می شود، گریتینگ یک طول موج باریک و وابسته به دما را منعکس می کند، در حالی که تداخل سنج رزونانس های متعددی را منعکس می کند که به فشار بستگی دارد. بنابراین، همین فیبر به محققان اجازه می دهد تا فشار و دمای داخل سلول ها را در طول اجرای حرارتی ردیابی کنند.
آنها سپس حسگر را در سلولهای فسفات آهن لیتیوم تجاری با شارژ کامل قرار دادند و گرمای بیش از حد را شبیهسازی کردند و دریافتند که سلولها در ابتدا به سرعت با افزایش نسبتاً متوسطی در فشار گرم میشوند. با این حال، سپس به یک “شانه” رسید، پس از آن درجه حرارت کاهش یافت و فشار شروع به افزایش سریع کرد. اکنون الکترولیت کاملاً تبخیر شده بود و واکنشهای بعدی – مانند تجزیه شیمیایی – غیرقابل برگشت بود. محققان نشان دادند که فیبرهای نوری کمترین تأثیر را بر عملکرد سلول دارند و بنابراین پیشنهاد می کنند که می توان از آنها به عنوان یک سیستم هشدار اولیه برای جلوگیری از فرار حرارتی استفاده کرد. سنسورها نیز در اثر فرآیند تخلیه حرارتی آسیب نمی بینند.
آنا استفانوپولو در دانشگاه میشیگان از مقاله بالسارا هیجان زده شد. او میگوید: «من واقعاً کار را دوست دارم که جریانهای داخلی و بدون اندازهگیری را نشان میدهد. ما یک فرضیه مشابه در مورد جریان داخلی بین سلول های موازی ایجاد کردیم. این اندازه گیری ها بسیار مهم هستند.
در مورد سنسوری که میتواند گرمای بیش از حد را ردیابی کند، او میافزاید: “من این تلاش تحقیقاتی را تحسین میکنم که حسگرهای جدید مدیریت گرما و ایمنی را بهبود میبخشند.” با این حال، او تردید دارد که این فناوری در این زمینه مفید واقع شود. استدلال میکند که همین فشار و دما را می توان به صورت خارجی با دقت کافی و بسیار ارزانتر اندازه گیری کرد. ‘با اينكه [the researchers] بیایید بگوییم فیبر ارزان است و می تواند بخشی از تولید استاندارد باشد، جمع آوری داده ها می تواند داستان متفاوتی باشد.
کوین سونگ وانگ از USTC و توان گو از Jinan موافقند که “ارزان نیست”، اما می گویند که این یک فناوری جدید است که می تواند با استفاده از یک پرسشگر مبتنی بر تراشه بهینه و مقیاس شود.




