پرواز بعدی گردشگری فضایی Blue Origin زمینه جدیدی را برای افراد دارای معلولیت ایجاد خواهد کرد
بلو اوریجین در حال آماده شدن برای پرواز NS-37 خود است که شش مسافر را به فضای زیر مداری و بازگشت خواهد فرستاد.
یکی از مسافران این ماموریت، که هنوز تاریخ پرتاب مشخصی ندارد، Benthouse Michaela “Michie” است. سفر او معنای خاصی دارد: او در مسیر تبدیل شدن است اولین کاربر ویلچر در فضا.
هموار کردن راه
Benthaus در حال حاضر در دانشکده مهندسی و طراحی TUM در مونیخ، آلمان است و یک کارآموز جوان فارغ التحصیل در آژانس فضایی اروپا (ESA).
AstroAccess پروژه ای از شرکت SciAccess است که به “ترویج مشارکت افراد دارای معلولیت در اکتشافات فضایی با هموار کردن راه برای فضانوردان دارای معلولیت” اختصاص دارد.
AstroAccess که در سال 2021 تأسیس شد، پنج مأموریت ریزگرانشی را انجام داده است که در آن دانشمندان دارای معلولیت، جانبازان، دانش‌آموزان، ورزشکاران و هنرمندان با شرکت Zero Gravity نمایش‌های پرواز سهموی را انجام دادند – اولین گام در پیشرفت به سمت پرواز. طیف متنوعی از افراد در فضا.
پیام AstroAccess: “اگر بتوانیم فضا را در دسترس قرار دهیم، می توانیم هر فضایی را در دسترس قرار دهیم.”
زمینه تاریخی
کارمند سابق ناسا، آلن لادویگ، پرتاب زیر مداری آینده بنتهاوس را “پرواز تاریخی” می داند. او نویسنده کتاب See You in Orbit? رویای پرواز فضایی ما (To Orbit Productions، 2019).
حرفه لادویگ در ناسا در سال 1981 آغاز شد، زمانی که او به عنوان مدیر برنامه برای پروژه مشارکت دانشجویان شاتل پیوست. او بعداً نقش مهمی در برنامه خدمه پرواز فضایی ایفا کرد، برنامه ای که برای غیرنظامیان از جمله معلمان و روزنامه نگاران طراحی شده بود تا سفر فضایی را تجربه کنند.
لادویگ به Space.com گفت: «اول، برخی زمینه‌های تاریخی. در ژوئن 1984 شاتل فضایی ماموریت STS-41D برنامه دچار وقفه T-4 ثانیه ای شد. او گفت که شش فضانورد به سلامت بیرون آمدند، اما لحظه ای پر از اضطراب بود.
لادویگ گفت: “در سال 1985، یک فینالیست ملی برای برنامه روزنامه نگار در فضا فلج شد.” STS-41D یک فضانورد از من شکایت کرد که اگر آن شخص انتخاب شود بسیار خطرناک است. اگر از [shuttle] مدارگرد باید به سرعت انجام می شد، چگونه می تواند با یک پاراپلژیک سالم خارج شود؟ در آن مرحله، پرواز ایمن یک غیرنظامی بحث برانگیز بود، خیلی کمتر برای یک فرد دارای معلولیت.”
فرصت های برابر
لادویگ به یاد می آورد که هریت جنکینز فقید، که در آن زمان رئیس دفتر فرصت های برابر ناسا بود، مطالعه ای را در مورد امکان پرواز افراد دارای معلولیت در شاتل فضایی رهبری کرد.
او گفت: «اگر خاطره باقی بماند، گزارش او در اواخر سال 1985 منتشر شد… و زمانی بیدار شد که فرصت های برابر برابر تلقی نمی شد.
اس تصادف شاتل فضایی چلنجر لادویگ گفت، در ژانویه 1986، گزارش جنکینز بی سر و صدا کنار گذاشته شد. «در هر صورت، بعد از این حادثه مشخص بود که زمان زیادی از وقوع آن خواهد گذشت [other] یک غیرنظامی در شاتل فضایی پرواز خواهد کرد، خیلی کمتر یک فرد دارای معلولیت.”
پروژه فضانوردی ESA
اما زمانه تغییر کرده است. به عنوان مثال، کلاس فضانوردان ESA انتخاب شده در نوامبر 2022 شامل می شود جان مک فاللادویگ گفت که یک ورزشکار سابق پارالمپیک بود. انتخاب او بخشی از یک پروژه امکان سنجی پارا فضانورد بود تا مشخص کند که آیا افراد دارای معلولیت می توانند با خیال راحت در یک ماموریت شرکت کنند. ایستگاه فضایی بین المللی.
لادویگ گفت: “مطالعه ای که در سال 2024 به پایان رسید به این نتیجه رسید که امکان ادغام یک فرد دارای معلولیت در ایستگاه فضایی بین المللی وجود دارد، اما من از هیچ برنامه خاصی برای آن آگاه نیستم.”
به گفته لادویگ، AstroAccess باید برای پرواز افراد معلول در پروازهای سهموی ستایش شود. تلاش های فعلی برای الف منشاء آبی او نتیجه گرفت که پرواز با Michaela Benthaus “گام مهمی در باز کردن سفرهای فضایی برای همه کسانی است که رویاهای مداری دارند.”
