مقالات

پناهگاهی امن برای ویروس های روده ای



Uویروس های مرغ یک سلول را آلوده می کنند و زنگ خطر را در بدن به صدا در می آورند. سلول‌های ایمنی متوجه می‌شوند که سلول آلوده کاملاً طبیعی به نظر نمی‌رسد و وقتی متوجه می‌شوند که سلول توسط یک مهاجم خارجی آسیب دیده است، سعی می‌کنند آن را از بین ببرند.

با وجود این سیستم‌های امنیتی، به نظر می‌رسد برخی از ویروس‌ها از تحریک سیستم دفاعی میزبان خود اجتناب می‌کنند. به عنوان مثال، نوروویروس یک “حشره معده” است که می تواند پس از آلوده کردن سلول های تخصصی روده باعث استفراغ و اسهال شود. این سلول‌ها نسبتاً کمیاب هستند و برای شناسایی انگل‌ها با استفاده از تافت‌های موی نوک آنها طراحی شده‌اند. زمانی که نوروویروس بتواند وارد این سلول ها شود، ویروس بیشتر زنده می ماند و باعث عفونت مزمن می شود.

او گفت: “آنها یک نوع سلولی واقعا مرموز و جالب هستند.” کریگ ویلانایمونولوژیست در دانشگاه ییل که برای اولین بار توضیح داد سلول های توفت به عنوان هدف نورویروس در سال 20181 این نوع سلول عفونی واقعاً نادر چگونه هزاران ویروس را پمپاژ می کند و به طور کامل از سیستم ایمنی فرار می کند؟

اکنون تیم او ممکن است بخشی از پاسخ را داشته باشد. در مطالعه ای که در علم ایمونولوژیآنها در موش ها نشان دادند که سلول های توفت روده دارای “امتیازات ایمنی” هستند.2 اگرچه سلول های CD8+ T ضد ویروسی این سلول ها را تشخیص می دهند، اما آنها را از بین نمی برند. یافته‌های آن‌ها می‌تواند توضیح دهد که چرا نورو ویروس در این سلول‌ها پنهان می‌شود و عفونت را بسیار بدتر می‌کند.

سلول های CD8+ T یک سرباز ایمنی مهم هستند که وظیفه کشتن سلول های آلوده را بر عهده دارند. برای بررسی اینکه آیا این سلول‌های سیتوتوکسیک می‌توانند سلول‌های توفت را از بین ببرند، محققان سلول‌های توفت غیر عفونی را برای بیان پروتئین فلورسنت سبز تقویت‌شده (EGFP) مهندسی کردند و فقط EGFP مرگ‌آور را معرفی کردند. (JEDI) سلول های CD8+ T که به گونه ای طراحی شده اند که به سلول های هدفی که پروتئین فلورسنت را بیان می کنند، پاسخ قوی دارند.3 در کمال تعجب ویلن، تقریباً نیمی از سلول های توفت از این حمله جان سالم به در بردند.

ویلن می‌گوید: «مهم نیست که برای توربوشارژ کردن تمام سلول‌های T چه می‌کنید، سلول‌های تافت هنوز راهی برای اجتناب از آنها پیدا می‌کنند. مثل این است که آنها حتی اهمیتی هم نمی دهند که پاسخ سلول های T خشمگین است.

مشکل این نبود که سلول های T تنبل بودند. هنگامی که تیم ویلن جمعیت نادری از سلول های بنیادی روده را با پروتئین فلورسنت برچسب گذاری کردند، سلول های T JEDI هدف خود را از بین بردند. اگرچه سلول های T JEDI پس از رسیدن به هدف خود به سمت سلول های رشته روده رفتند، اما فعالیت محدودی از خود نشان دادند. به نظر نمی‌رسید که آنها مانند سلول‌های T که توسط تومور از بین می‌روند، ناکارآمد باشند، اما ژن‌هایی را که برای تکثیر و آزادسازی مولکول‌هایی که سلول‌های توفت را از بین می‌برند، کاهش دادند.

مطالعات قبلی فرار سلول های T مشابه را گزارش کرده اند سلول های بنیادی بی حرکت که مولکول‌های روی سطوح خود را تنظیم می‌کند، مانند کمپلکس‌های اصلی سازگاری بافتی، سیستمی که به سلول‌ها اجازه می‌دهد تا بخش‌هایی از پروتئین ویروسی را برای تحریک پاسخ ایمنی نمایش دهند.4 با این حال، محققان تأیید کردند که سلول‌های توفت بیان این مولکول‌های ارائه آنتی‌ژن را تغییر ندادند. ویلن گفت: “هیچ چیز دیگری در مورد آنها وجود ندارد که فریاد “غیر طبیعی” بزند.

من همیشه در مورد آن فکر می کردم زیرا کمی غیرمنتظره به نظر می رسید که این ویروس منحصراً در این نوع سلول بسیار نادر تکثیر شود. یاکوب فون مولتکه، یک ایمونولوژیست در دانشگاه واشنگتن که در این مطالعه شرکت نداشت. “[The researchers] به یک سوال واقعا مهم پاسخ داد.» با این حال، او خاطرنشان کرد که در حالی که این تیم هوشمندانه از ابزارهای طراحی شده برای تحقیقات سرطان استفاده کرده است تا نشان دهد که سلول‌های دستگاه روده اساساً از تشخیص ایمنی فرار می‌کنند، اما این سؤال که سلول‌ها چگونه این کار را انجام می‌دهند بی‌پاسخ باقی مانده است.

درک اینکه چگونه سلول‌های دستگاه روده از سلول‌های CD8+ T فرار می‌کنند، می‌تواند درمان نوروویروس را بهبود بخشد، اما ابتدا تیم ویلن باید بداند که آیا مشاهدات آنها در مدل‌های موش به انسان نیز ترجمه می‌شود یا خیر. ویلن گفت: «ما لزوماً نمی دانیم که سلول های توفت چه نقشی در عفونت ویروسی انسانی دارند. تحقیقات اخیر در میمون ها و در مردم نشان داد که عفونت‌های مداوم نوروویروس سلول‌های انترو غدد درون‌ریز روده را هدف قرار می‌دهد که ارتباط نزدیکی با سلول‌های رشته روده دارند، بنابراین تیم ویلن بررسی کردند که آیا این نوع سلول از سیستم ایمنی نیز فرار می‌کند یا خیر.5،6

سلول های تافت فقط در روده نیستند. در این مطالعه، تیم ویلن دریافتند که سلول‌های توفت در چندین قسمت دیگر بدن، مانند آنهایی که در غدد بزاقی و کیسه صفرا زندگی می‌کنند، به اندازه انواع روده باهوش نیستند و به راحتی توسط سلول‌های T JEDI کشته می‌شوند. با این حال، ویلن فکر می‌کند ممکن است سلول‌های دارای امتیاز ایمنی فراتر از روده وجود داشته باشد، جایی که می‌توانند جای پایی برای بیماری ایجاد کنند. فون مولتکه گفت: «موضوع رایج در بین سایت‌ها این است که سلول‌های توفت این توانایی را دارند که سرطانی شوند. ویلن فکر می‌کند که ویژگی‌های فرار ایمنی سلول‌های توفت روده ممکن است به سرطان‌های کشنده تافت کمک کند تا از سلول‌های CD8+ T در سایر اندام‌ها مانند ریه‌ها فرار کنند.

ویلن گفت: «تعیین این امر برای ایمونوتراپی و بیماری‌های ناشی از سلول‌های توفت مهم است.

منابع

1. ویلن سی، و همکاران. تروپیسم سلول تافت، ارتقای ایمنی پاتوژنز نوروویروس را تعیین می کند. علوم پایه. 2018; 360 (6385): 204-208.
2. Strine M، و همکاران. امتیاز ایمنی سلول های توفت روده به ماندگاری نوروویروس اجازه می دهد. Sci Immunol. 2024; 9 (93): eadi7038.
3. آگودو جی و همکاران. سلول‌های CD8 T اختصاصی GFP، تخلیه سلولی هدفمند و تجسم تعاملات سلول‌های T را فعال می‌کنند.. Nat Biotechnol. 2015؛ 33 (12): 1287-1292.
4. آگودو جی و همکاران. سلول های بنیادی بافت در حال استراحت از نظارت ایمنی فرار می کنند. مصونیت. 2018; 48 (2): 271-285.e5
5. ریمکوت I، و همکاران. یک مدل پستانداران غیرانسانی برای عفونت نورویروس انسانی. Nat Microbiol. 2024; 9 (3): 776-786.
6. Green KY، و همکاران. نورویروس انسانی سلول های اپیتلیال انترواندوکرین را در روده کوچک هدف قرار می دهد. Nat Commun. 2020; 11 (1): 2759.



Source link

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا