آدینا فاینشتاین دانشجوی دکترا ناسا ساگان/استادیار فیزیک و نجوم در دانشگاه ایالتی میشیگان است.
داریل ز. سلیگمن بنیاد ملی علمی علمی و دکترا/دستیار اخترفیزیک در فیزیک و نجوم در دانشگاه ایالتی میشیگان است.
دانشمندان به عموم مردم مدیون هستند تا نتایج خود را با دقت و صادقانه بیان کنند.
در هفته گذشته ، من – به همراه بیشتر ستاره شناسان و دانشمندان سیاره ای – ایمیل ، متن و تماس تلفنی از خانواده ، دوستان و رسانه ها دریافت کردم. همه از همان سؤال پرسیدند: “آیا ما واقعاً شواهدی از زندگی سیاره ای در خارج از خود پیدا کردیم منظومه شمسی؟ “این ریختن ارتباطات توسط مقاله اخیر منتشر شده توسط نیویورک تایمز تحت عنوان “اخترشناسان امضای احتمالی زندگی یک سیاره دوردست را پیدا می کنند.”
اخیراً ، نامه هایی برای مجلات اخترفیزیکی مقاله ای با عنوان “محدودیت های جدید در DMS و DMD در جو K2-18 B توسط JWST Miri.“گزارش های مربوط به مشارکت و بررسی شده توسط ماکار و اهمیت آماری کم-حضور دی متیل سولفید (DMS) و/یا دی دی سولفید (DMD). DMS و DMD توسط ارگانیسم های زنده تولید می شوند (مثل فیتوپلانکتون) یا از انجام واکنشهای شیمیایی آسیاب که اصلاً مربوط به زندگی نیستند. با این حال ، نویسندگان فقط یک بیانیه مطبوعاتی صادر کرده اند بیگانگانحرف
اگر این مقاله خبری یک آتش سوزی وحشی بود ، از کنترل خارج شد ، پس هر ستاره شناس یک آتش نشان بود ، به طرز ناامیدی سعی در به حداقل رساندن خسارات ناشی از انتشار مطبوعاتی که همراه با کاغذ است. چرا؟ زیرا مقاله خبری اغراق آمیز بود.
مرتبط: آیا واقعاً علائم زندگی فرازمینی را در K2-18B پیدا کرده ایم؟ “ما باید انتظار هشدارهای جعلی را داشته باشیم و ممکن است اینگونه باشد”
این داستان برای اخترشناسان جدید نیست. در واقع ، دوباره و دوباره بازی می کند: مریخ میکروب های incamenelomi پیدا شده است (مریخ (مریخ ((مریخ ((مریخ (هیچ) ، یک بیرونی بین ستاره ای یک فضاپیمای فرازمینی بود (هیچ) ، و زندگی باکتریایی در ابرهای زهره وجود دارد (تستار شدن) ، برای نامگذاری چند گرگ خودمان.
به عنوان یک تیم ، ما نمی توانیم در برابر انسان شناسی دنیای طبیعی مقاومت کنیم. بسیاری از فرهنگ ها فکر می کردند وجود دارد مردتا اینکه فهمیدیم که چهره او یک سری دهانه است. در سال 1976 ، وایکینگ 1 Orbiter تصویری از چهره گرفت مریخکه معلوم شد یک توهم نوری است تپهاین ادعاها بر تعادل ظریف بین فلسفه و علم تأکید دارد. در فلسفه ، ما می توانیم از نظر مفهومی وجود و مکان خود را در جهان کشف کنیم. در علم ، ما به شواهد محکمی احتیاج داریم.
از پایگاه خود ، ناسا منبع مداوم پشتیبانی برای توسعه و راه اندازی رصدخانه ها است که برای درک اینکه آیا ما در آن تنها هستیم ، طراحی شده است جهانS ما می خواهیم دریابیم که آیا سیارات زمینی که سایر ستاره های دوردست را تور می کنند می توانند زندگی کنند. در دسامبر سال 2021 ، ناسا شروع به کار کرد تلسکوپ فضایی جیمز وب (jwst) که هست فداکاری به صدها ساعت برای نظارت بر این سیارات برای تعیین اینکه آیا آنها جو دارند یا نه.
ما می خواهیم دریابیم که آیا ماه مشتری اروپا یک اقیانوس مایع با آب بیشتر از همه اقیانوس ها وجود دارد که در زیر سطح یخی آن قرار دارد. در اکتبر 2024 ، ناسا شروع کرد گیره یونانیکه ضخامت این لایه یخی را تعیین می کند و زمین شناسی کلی ماه Galileska را مشخص می کند.
ما می خواهیم دریابیم که آیا ماه زحل تیتانیوم این ترکیب مناسب در حمایت از شیمی پربیوتیک است. در آوریل 2024 ، ناسا ماموریت Dragonfly را تصویب کرد ، یک ماشین با اندازه یک ماشین برای پرواز و فرود در تایتان با a عملکرد تخمین زده شده از سال 2028حرف اخراج این ترکیب تیتانیوم را از نزدیک اندازه گیری می کند و به دنبال امضاهای شیمیایی است که می تواند نشانگر حضور زندگی باشد.
همه این رصدخانه های بزرگ به ما کمک می کنند تا حقایق اساسی در مورد اجسام آسمانی را درک کنیم. اما اگر می خواهیم به یکی از بیشترین سوالات بشریت پاسخ دهیم – آیا ما تنها هستیم؟ – سپس ما باید بتوانیم نتایج خود را گزارش دهیم. توانایی ما برای اعتماد به اکتشافات علمی واقعی ، تجزیه در وزن کسانی است که می خواهند “اول” باشند ، و تلاش هزاران دانشمند و مهندس را با آزمایش مناسب و پیروی از قوانین روش علمی که در دبستان آموخته ایم ، تضعیف می کنند. وقتی مردم معتقدند که ما زندگی در سیارات دیگر را پیدا کرده ایم ، وقتی که نیستیم ، بیش از اعتماد به نفس عمومی از دست دادیم – جهت خودمان را از دست دادیم.
پرواز به اروپا یا تایتان و نگاه کردن به جو دوردست سیاقآنها دیگر مشمول داستانهای علمی تخیلی فوق العاده نیستند. اینها رویاها نیستند. این همه واقعیت مدرن ما و حتی برخی از مشاغل روزانه ما است. وقتی در میزهای خود می نشینیم و داده های این رصدخانه ها را تجزیه و تحلیل می کنیم ، ما روی جواب ما بسیار می خواهیم تمرکز می کنیم. اما در بهترین حالت ، بیش از حد حساسیت و حتی صادقانه در نتایج بدترین نتیجه این رصدخانه ها که اعتماد به نفس عمومی را از بین می برند نهفته است و در نهایت به مؤسساتی که در جستجوی یک کشف علمی کار می کنند ، آسیب می رساند.
این در یک لحظه بحرانی که کاخ سفید پیشنهاد کرده است می آید بودجه علمی ناسا با نزدیک به 50 ٪ و بنیاد ملی علمی (NSF) بودجه تا 50 ٪برش این برنامه ها فقط کوتاه بینانه نیست-خود مخرب است. صندوق علوم ناسا و NSF در همه رشته ها. هر دو آژانس مدتهاست که رهبری شده اند و در تلاش های جهانی برای پیگیری پیشرفت های علمی مانند JWST شرکت داشته اند.
مرتبط: جستجوی یک زندگی فرازمینی
با این کاهش بودجه ، ما خطر از دست دادن دانشمندان و مهندسان را داریم که تحقیقات آنها پایه و اساس توسعه آینده این مأموریت است.
ما خطر از دست دادن توانایی حمایت و آموزش نسل بعدی دانشمندان را داریم.
ما خطر از دست دادن صداهایی را که می تواند ما را از طریق عمیق ترین اکتشافات ما سوق دهد ، به وجود می آوریم.
ما خطر از دست دادن ماهیت اصلی خود را برای پرسیدن و پاسخ به سؤالات مربوط به جایگاه خود در جهان به کار می بریم.
او به دنبال زندگی فراتر از زمین باشید یک تلاش مداوم است زیرا اولین فیلسوف پرسید که آیا ما در جهان تنها هستیم یا خیر. این به توانایی ما در ارتباط نجوم ، زیست شناسی ، شیمی ، فیزیک ، مهندسی و حتی فلسفه متکی است که در ابتدا راه را برای تفکر علمی ساخته است. از همه این زوایا ، ما همچنان به دنبال پاسخ به این سؤال سن و سال خواهیم بود.
با این حال ، در تلاش ما باید به یاد داشته باشیم که مأموریت ما بیشتر از مطالعه فرد است. ما برای پشتیبانی از برنامه های شخصی خود نباید از استفاده از نتایج حساس استفاده کنیم. و ما نباید جهت جمعی خود را فراموش کنیم: پیگیری حقایق و مسئولیت ما برای به اشتراک گذاشتن این حقایق – و فقط این حقایق – با بشریت.
/https://tf-cmsv2-smithsonianmag-media.s3.amazonaws.com/filer_public/87/29/87290ba6-1553-4957-8822-a6a59657f5be/gettyimages-567419617_web.jpg "آیا مگالودون نازکتر از آنچه قبلا تصور می شد بود؟ | علوم پایه")