چرا باستان شناسان فضایی بیشتر از همیشه خرابه های مایا را کشف می کنند (اختصاصی)

ماهوارهها به دانشمندان کمک میکنند تا خرابههای باستانی مایاها را بیش از هر زمان دیگری شناسایی کنند، که با توجه به متراکم بودن جنگل در سرزمینهای اجدادی این گروه بومی، کار کوچکی نیست.
برت هوک، استاد باستان شناسی در دانشگاه فناوری تگزاس، به شرکت کنندگان در یک کنفرانس به رهبری ناسا گفت: «باستان شناسان در 10 سال گذشته مکان ها، ساختمان ها و ویژگی های مایاهای بیشتری نسبت به ما در 150 سال گذشته – قبلی – نقشه برداری کرده اند. کنفرانس باستان شناسی فضایی در 18 سپتامبر، که Space.com یک دعوتنامه اختصاصی دریافت کرد.
باستان شناسان به لطف فناوری بهتر ماهواره ای این ویرانه ها را سریعتر پیدا می کنند. هوک در سمپوزیوم دو روزه ناسا درباره باستان شناسی از فضا که به صورت زنده پخش شد، توضیح داد که با استفاده از یک تکنیک لیزر پالسی به نام لیدار یا تشخیص نور و محدوده، ماهواره ها می توانند از طریق سایه بان ضخیم اطراف مکان های معمولی مایاها نگاه کنند.
مرتبط: چگونه ماهواره ها می توانند از مکان های باستانی آسیب پذیر در برابر تغییرات آب و هوایی محافظت کنند
به گفته بریتانیکا، مایاها مردمی بومی بودند که سرزمین های اجدادی آنها شامل مکزیک امروزی، گواتمالا و شمال بلیز بود. قبل از قرن شانزدهم، زمانی که اسپانیایی ها به این منطقه حمله کردند، مایاها گروه منطقه ای غالب بودند. آنها اهرام بزرگ و سازه های سنگی ایجاد کردند، کشاورزی را مدیریت کردند و با استفاده از نوشتن سوابق را نگه داشتند.
مکانهای مایا مانند چیچن ایتزا در مکزیک امروزه بهعنوان مکانهای مهم میراث جهانی توسط یونسکو، سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی ملل متحد تعیین شدهاند. اما بسیاری از مناطق دیگر مایاها وجود دارند که حفاری نشده اند و حتی برای جامعه مدرن ناشناخته هستند، با توجه به اینکه پس از رها شدن مکان ها، جنگل های انبوه ساختمان های آنها را پوشانده است.
هوک به “ماموریت های جدید لیدار” اشاره کرد – نام آنها در حال حاضر با تکمیل نشریات بررسی شده توسط تیم تحریم شده است – که به تیم او کمک می کنند، که کارشان توسط امی تامپسون از دانشگاه تگزاس هدایت می شود. ماهواره ها به دانشمندان کمک می کنند ویرانه های بیشتری را در نواری از قلمرو مجاز در شمال شرقی بلیز کشف کنند.
این مطالعه منطقه ای به اندازه 10 برابر منهتن را پوشش می دهد: 250 مایل مربع (650 کیلومتر مربع). غنی از خرابه است. آنطور که هوک میگوید، تیم 28 مکان تاریخی دیگر را «فقط در چند روز در آزمایشگاه، با مشاهده دادهها» پیدا کرد، و قصد دارد برخی از مناطق را با کاوشها پیگیری کند. یکی از برنامه ریزی شده برای تابستان آینده به عنوان مثال به مدیریت کانال و آب در منطقه خواهد پرداخت.

جامعه مایا نه تنها به دلیل فشار اسپانیایی ها، بلکه در نتیجه تغییرات آب و هوایی مداوم، تا آنجا که مطالعات متعدد می تواند مشخص کند، تغییر کرد. گرمایش جهانی ناشی از انسان یکی از مبرم ترین مشکلاتی است که جوامع امروزی در سرتاسر جهان با آن مواجه هستند که منجر به تسریع سیل و شرایط آب و هوایی شدید می شود. بنابراین، مطالعه فناوری مایاها می تواند به رساندن “درس های آموخته شده” باستانی آنها به امروز کمک کند.
تیم مورتا از دانشگاه کارولینای شمالی در شارلوت، در مورد مطالعه مستقل فضایی فناوری مایا از خود میگوید: «مردم و جوامع خود را با تغییر شرایط محیطی و بارندگی وفق دادند و چیزی را طراحی کردند که به نظر میرسد یک موزاییک پایدار از کاربری زمین است. تیم به عنوان مثال می توان به تراس هایی برای رشد ذرت و حوضه های آبریز برای انتقال و ذخیره آب در شرایط خشکسالی اشاره کرد.
ماهوارههای کوچک فرصتهای بیشتری را برای مطالعه سطح زمین فراهم میکنند زیرا تمایل دارند به سیاره ما نزدیکتر پرواز کنند. مدارهای بالاتر به سوخت و پول بیشتری نیاز دارند. بنابراین، پروازها یا “بازدیدها”، همانطور که صنعت آنها را می نامد، با یک ماهواره کوچک مکعبی بیشتر از یک ماهواره بزرگتر که از ارتفاع کمی بالاتر به زمین نگاه می کند، رخ می دهد.
سایر ارائه دهندگان کنفرانس به شرکت هایی مانند Planet Labs که مشاهداتی از زمین به ویژه برای باستان شناسی ارزشمند ارائه کرده اند، ادای احترام کردند. اما نقطه ضعف آن هزینه و دسترسی است. دانشمندان سعی می کنند تا حد امکان از داده های باز یا تصاویر ماهواره ای طبقه بندی شده استفاده کنند، زیرا شرکت های ماهواره ای نیز بر کسب سود برای سرمایه گذاران خود تمرکز می کنند.
به گفته مجریان، هوش مصنوعی ممکن است در شناسایی خرابهها در تصاویر ماهوارهای نقش داشته باشد، اما آموزش و دستیابی به الگوریتمهای مناسب نیز چالشهای پرهزینهای است. آنها خواستار آموزش و دسترسی بیشتر برای بهره مندی از تحقیقات باستان شناسی در آینده شدند.




