چه اتفاقی می افتد اگر سیاه چاله راه شیری منفجر شود؟ این کهکشان دوردست تصویری وحشتناک ترسیم می کند

ناهنجاری کیهانی که در یک کهکشان دوردست کشف شده است می تواند آینده ای وحشتناک برای زندگی در راه شیری پیش بینی کند. این کشف نشان می دهد که مدل های ما از تکامل کهکشانی می توانند نادرست باشند.
اخترشناسان یک سیاه چاله فوق العاده فجیع را کشف کرده اند و برخی از بزرگترین جت هایی را که تاکنون دیده شده است ، تولید کرده اند که توسط یک کهکشان به همان شکل خود ما منفجر شده است. کهکشان مورد نظر همچنین از نظر شیری از موضوع شیری برخورد بسیار قابل توجهی دارد و به ارتباط بین سیاهچاله های فعال و فراوانی وفادارترین “چیزهای جهان” اشاره می کند.
جت ها از عظیم 2MASX J23453268-0449256 (J2345-0449) کهکشان مارپیچ گسترده ، که سه برابر بزرگتر از راه شیری است و در 947 میلیون سال نوری ، 6 میلیون سال نوری تنها است ، فوران کرد. و اگر سیاه چاله نهایی در J2345-0449 ، که تقریباً معادل 1.4 میلیارد آفتابی است ، آیا می تواند به زور منفجر شود ، آیا می تواند سیاه چاله فوق العاده آن در کهکشان ما را به بالای سر خود بکشد؟ و اگر چنین است ، این به معنای زندگی در راه شیری چیست؟
در حالی که جت های بزرگتر در گذشته مشاهده می شدند (بیشتر جت به نام “پورفیریون” ، که 23 میلیون سال نوری تمدید می شود) ، چنین انتشار گازهای گلخانه ای هیولا عمدتاً با کهکشان های بیضوی همراه است ، نه کهکشان های مارپیچی.
جیدیپ باچی از دانشگاه مسیح ، بنگلور ، در بیانیه ای گفت: “این کشف بیش از حد عجیب و غریب است – ما را مجبور می کند تا در مورد چگونگی رشد کهکشان ها و چگونگی رشد سیاهچاله های فوق العاده در آنها و شکل گیری محیط خود ، تجدید نظر کنیم.” “اگر کهکشان مارپیچی نه تنها می تواند در چنین شرایط شدید زنده بماند بلکه شکوفا شود ، این امر برای آینده کهکشان ها به عنوان راه شیری خود ما چه معنایی دارد؟
“آیا کهکشان ما یک روز می تواند چنین پدیده هایی با انرژی بالا را تجربه کند که عواقب جدی برای بقای زندگی گرانبها در آن به همراه خواهد داشت؟”
مارپیچ مرگ؟
این تیم با استفاده از تلسکوپ فضایی هابل ، تلسکوپ رادیویی غول پیکر Metrewave و Atacama ، یک توده بزرگ/زیر لایه سنج (ALMA) ، این طغیان قابل توجه رادیو واکنشی را کشف کردند.
پیش از این ، دانشمندان معتقد بودند كه چنین جت خشونت آمیز و تایتانیک از سیاه چاله بیش از حد در قلب یك كهكشیان مارپیچی منفجر شده است ، ساختار این كهكشان را نابود می كند ، و به ویژه سلاح های مارپیچی متمایز كه نام آنها را به این كهكشانها می بخشد.
با این حال ، به نظر می رسد J2345-0449 آرام است و موفق شده است مورفولوژی خود را حفظ کند ، از جمله سلاح های مارپیچی آن ، “نوار هسته ای” و یک حلقه ستاره آن ، اگرچه یکی از پر جنب و جوش ترین سیاهچاله های ابرقهرمانی است که تاکنون در یک کهکشان مارپیچ مشاهده شده است.
به نظر می رسد که به اندازه کافی عجیب نبود ، این کهکشان دوردست توسط یک گاز بزرگ هاله احاطه شده بود. در بسیاری از کهکشان ها ، این ماده برای تولید ستاره های جدید خنک و متراکم می شود. با این حال ، در J2345-0449 ، سیاه چاله مرکزی به عنوان یک کوره فضایی عمل می کند و این هاله گاز را گرم می کند ، تولید انتشار اشعه ایکس را تولید می کند و از ستاره های جدید جلوگیری می کند.
پرتوهای کیهانی ، پرتوهای گاما و اشعه ایکس ، همه با جت های عظیم که از سیاه چاله در قلب این کهکشان بیرون می آیند ، در ارتباط است ، هر زندگی را که ممکن است در J2345-0449 ظاهر شده باشد ، تهدید می کند.
چه می شود اگر SGR A* ستاره شود؟
همانطور که در بالا ذکر شد ، تفاوتهای عمده ای بین J2345-0449 و راه شیری وجود دارد ، از جمله این واقعیت که کهکشان ما یک سوم از اندازه پسر عموی دورافتاده وی است. سیاهچاله ها در قلب هر دو کهکشان نیز متفاوت یا متفاوت هستند به اندازه سیاهچاله های فوق العاده که به هر حال دریافت می کنند.
در حالی که سیاه چاله بیش از حد در J2345-0449 بین 250 میلیون و 1.4 میلیارد توده خورشیدی تخمین زده می شود (عدم اطمینان زیادی وجود دارد ، زیرا J2345-0449 فاقد برآمدگی مرکزی است ، که باعث می شود جرم سیاهچاله آن اندازه گیری دشوار باشد) ، SGR A* با توده ای در حدود 4.3 میلیون نفر بسیار کوچکتر است.

سیاه چاله J2345-0449 آنقدر طوفانی است که با حریص از گاز و گرد و غبار فراوان که در اطراف آن در یک ابر مسطح به نام دیسک اعتباربخشی می چرخد ، جشن می گیرد. موادی که سیاه چاله جذب نمی شود به قطب های این تیتانیوم کیهانی هدایت می شود ، که از آن تقریباً با چراغ ها دمیده می شود ، زیرا این هواپیماهای دوقلوی خارق العاده است.
در حال حاضر ، SGR A* جت های قدرتمند ندارد (بحث در مورد اینکه آیا اصلاً جت وجود دارد) وجود دارد زیرا مواد زیادی را نمی خورد. در حقیقت ، اگر سیاه چاله مرکزی ما یک انسان بود ، گویا هر میلیون سال در برنج دانه نگه داشته می شد.
با این حال ، اگر SGR A* مجبور شود به یک ابر یا ستاره بزرگ بنزین برخورد کند و شروع به بلع آن کند ، این وضعیت می تواند در یک اعلامیه بسیار کوتاه تغییر کند. یک رویداد مشابه یک رویداد برای وقفه در Tide Tide (TDE) نامیده می شود ، و در حالی که ما بسیاری از وقایع مشابه را در کهکشان های دیگر دیده ایم ، هرگز یکی از SGR A*را ندیده ایم.

اگر Sgr a* یک ستاره را در TDE پاره کند ، مواد ستاره در اطراف سیاه چاله ما می افتد و دیسک را برای هکتارها تشکیل می دهد. و این منجر به تولید جت های اخترفیزیکی می شود.
تأثیر چنین جت ها به جهت گیری ، قدرت آنها و میزان انرژی پمپ شده بستگی دارد.
اگر یک جت از SGR A*، که حدود 27000 سال نوری است ، مستقیماً به منظومه شمسی هدایت می شد ، می تواند جوهای سیاره ای را تحت فشار قرار دهد و به DNA زندگی در اینجا آسیب برساند. تابش مرتبط با این جت ها می تواند سرعت جهش را افزایش دهد.
اگر زمین از چنین جت ضربه مستقیمی بگیرد ، ذرات پر انرژی در داخل آن می توانند لایه ازن ما را تجزیه کنند و منجر به ناپدید شدن گسترده شوند.

حتی اگر چنین جت در زاویه ای از زمین نباشد ، هنوز هم می تواند عواقب فاجعه آمیز برای راه شیری در مقیاس بزرگتر داشته باشد. آنها یک جت بودند که در محیط بین ستاره ای ، گاز و گرد و غبار بین ستاره ها در کهکشان ما گیر کرده بودند ، می توانست آنها را گرم کند و شکل گیری ستاره ها را محدود کند ، دقیقاً همانطور که در J2345-0449 انجام داد.
این امر در راه شیری بی سابقه نخواهد بود ، که دانشمندان معتقدند که زمانی توسط جت های رادیویی عظیم ویران شده است. با این حال ، پیش بینی اینکه آیا و چه زمانی چنین جت هایی می توانند از SGR A* منفجر شوند ، دوباره به آسانی شواهد و مدارک مربوط به فعالیت تاریخی آن نیست.
یک enigma دیگر در اطراف J2345-0449 وجود دارد که اخترشناسان می خواهند تحقیق کنند.
اتصال ماده تاریک
در طی مطالعه خود در مورد J2345-0449 ، این تیم همچنین دریافت که این کهکشان ، سه برابر اندازه شیری ، به نظر می رسد ده برابر بزرگتر از ماده تاریکی که کهکشان ما ایجاد می کند.
ماده تاریک به طور موثری نامرئی است ، زیرا برخلاف ماده معمولی که ستاره ها ، سیارات ، قمرها ، بدن ها و هر آنچه را که در اطراف خود می بینیم آهنگسازی می کند ، با نور تعامل ندارد.
ماده تاریک انجام دادن با این حال ، با گرانش تعامل داشته باشید و این برای J2345-0449 مهم است. این کهکشان دور و عظیم آنقدر سریع می چرخد که برای حفظ ساختار خود و جلوگیری از جدا شدن آن ، مقدار زیادی ماده تاریک مورد نیاز است.
این اولین باری است که اخترشناسان ارتباط بین محتوای ماده تاریک در کهکشان ، این ساختار کهکشان و فعالیت سیاه چاله مرکزی آن را به خود جلب کرده اند.
این تیم معتقد است که تأسیس فعلی این ارتباط می تواند مرز کاملاً جدیدی از تحقیق را باز کند.
تیم شانکار ری ، همچنین از دانشگاه مسیح ، بنگلور گفت: “درک این کهکشانهای نادر می تواند سرنخ های حیاتی را برای نیروهای بی سابقه فراهم کند و حاکم بر جهان به طور کلی ماهیت ماده تاریک ، سرنوشت بلند مدت کهکشان ها و منشأ زندگی باشد.” “در پایان ، این مطالعه یک قدم را به ما نزدیک می کند تا از اسرار فضا استفاده کند و به ما یادآوری می کند که جهان هنوز هم به طرز شگفت انگیزی فراتر از تصور ما است.”
تحقیقات این تیم روز پنجشنبه (20 مارس) در اخبار ماهانه انجمن نجوم سلطنتی منتشر شد.




