“کشتی نوح” SETI – مورخ فضایی بررسی می کند که چگونه ظهور نجوم رادیویی منجر به جستجوی حیات فرازمینی در اتحاد جماهیر شوروی شد.

این مقاله در ابتدا در تاریخ منتشر شده است گفتگو. این نشریه مقاله را به Space.com ارائه کرد صدای متخصص: Op-Ed & Insights.
زمانی که انسان ها در نیمه دوم قرن بیستم کاوش در فضا را آغاز کردند، امواج رادیویی ابزار قدرتمندی هستند. دانشمندان می توانند امواج رادیویی را برای برقراری ارتباط ارسال کنند ماهواره هاراکت و سایر فضاپیماها و استفاده تلسکوپ های رادیویی به دریافت امواج رادیویی منتشر شده توسط اجسام در جهان.
در طول جنگ سرد، الف یک فیلد جدید ظاهر شده است در تقاطع نجوم رادیویی و ارتباطات رادیویی. او این ایده را مطرح کرد که ستاره شناسان می توانند ارتباطات رادیویی تمدن های احتمالاً موجود فرازمینی را جستجو کنند. معمولا به نجوم می پردازد مشاهده پدیده های طبیعی کیهان. اما این زمینه جدید باعث شد این کشف به صورت تکنولوژیکی یا مصنوعی تولید شود امواج رادیوییموضوع علوم طبیعی
این رشته امروزه ادامه دارد و اکنون نامیده می شود جستجو برای هوش فرازمینی یا SETI. SETI شامل تمام کارهایی است که دانشمندان برای جستجوی حیات هوشمند فراتر از زمین انجام می دهند. این شامل یکی از کاربردهای اصلی تلسکوپ های رادیویی است: مطالعه سیگنال ها از سراسر کهکشان به امید کشف پیام های هوشمند.
زمانی که ایده SETI برای اولین بار در دهه 1960 مطرح و دنبال شد، تنها دو کشور ایالات متحده آمریکا و اتحاد جماهیر شوروی از توانایی های فنی برای انجام این کار برخوردار بودند. به عنوان تنها قدرت های فضایی در آن زمان، آنها بازیگران کلیدی تحت تأثیر تداخل فرکانس رادیویی بودند.
به عنوان یک مورخ علممن کار کردم تا با تجزیه و تحلیل طیف وسیعی از منابع اولیه بفهمم در طول تاریخ SETI شوروی در طول مسابقه فضایی چه اتفاقی افتاده است. SETI تخیل علمی بسیاری از ستاره شناسان برجسته شوروی را در دهه 1960 و اوایل دهه 1970 تسخیر کرد.
ستاره شناسان هنوز هیچ گونه تشخیص سیگنال های رادیویی را تایید نکرده اند – یا هر نوع شخصیت دیگری – از تمدن های فرازمینی. اما بسیاری از دانشمندان هنوز در حال جستجو هستند، حتی اگر ایده های جسورانه آنها با موانعی روبرو شود. برخی شواهد نشان می دهد انسان ها ممکن است تنها زندگی هوشمند باشند در کیهان
شوروی SETI: عصر طلایی نجوم رادیویی
SETI با تغییرات عمیقی که توسط نجوم رادیویی به وجود آمده است در هم تنیده شده است. تا نیمه دوم قرن بیستم، دانشمندان فقط می توانستند اشیاء و پدیده های نجومی را ببینند. در نور نوری یا مرئی. نور نوری همان نوع نوری است که چشم انسان به آن حساس است.
پس از جنگ جهانی دوم، دانشمندان متوجه شدند که می توانند به طور مسالمت آمیز از آنتن های راداری که برای استفاده در آن جنگ ساخته شده اند، برای شناسایی استفاده کنند. سیگنال های رادیویی که از اجسام در فضا می آیند. رمزگشایی این سیگنال ها به محققان اجازه داد تا اجرام نجومی در جهان را مطالعه کنند. آنها به عنوان مثال، در مورد رایج ترین عنصر: هیدروژن یاد گرفتند.
در اتحاد جماهیر شوروی سابق، پیشگام برجسته در نجوم رادیویی جوزف سامویلوویچ شکلوسکی نقش کلیدی در تشخیص سیگنال های رادیویی از هیدروژن ایفا می کند.
دانشمندان می دانستند که هر عنصر شیمیایی طول موج های خاصی از نور را جذب می کند و بقیه را منعکس می کند و سیگنال های نوری که یک جسم جذب یا منعکس می کند می تواند به ستاره شناسان بگوید که کدام عنصر است. بیشتر هیدروژن را نمیتوان مستقیماً در نور نوری مشاهده کرد، بنابراین ستارهشناسان تا زمانی که شروع به بررسی فراتر از طیف نور مرئی نکردند، متوجه آن در فضا نشدند.
اشکلوفسکی فهمید نحوه تشخیص هیدروژن با امواج رادیوییکه به اخترشناسان کمک کرد تا توزیع و حرکت گاز هیدروژن را در داخل و بین کهکشان ها ترسیم کنند.
مورخان عموماً سال 1960 را آغاز این دوره می دانند عصر طلایی نجوم رادیویی. پس از کشف هیدروژن، ستاره شناسان انواع ستاره هایی که قبلا ناشناخته بودند، مانند تپ اخترها و اختروش ها. این پدیده ها بینش جدیدی در مورد ماهیت پدیده های اخترفیزیکی و فیزیک بنیادی به دانشمندان ارائه کرده است.
شکلوفسکی بعداً مجذوب امکان استفاده از امواج رادیویی برای تماس با سایر موجودات هوشمند در جهان شد. در سال 1960 او مقاله ای منتشر کرد در مورد این موضوع در یکی از معتبرترین مجلات علمی کشور.
مقاله اشکلوفسکی به زودی به کتابی پرطرفدار به نام «کیهان، زندگی، هوش“، منتشر شده در سال 1962. در همان سال آکادمی علوم اتحاد جماهیر شوروی اولین پیام رادیویی خود را ارسال کرد در جهت زهره از یک رادار در کریمه.
آزمایش شامل منعکس کننده سیگنال های رادیویی از سطح زهره برای انتقال کلمات زیر به کد مورس: لنین، اتحاد جماهیر شوروی و صلح، که در روسی به معنای جهان و صلح است. اگرچه از نظر آماری خطر تداخل رادیویی را افزایش می داد، اما این پیام بیشتر نمادین بود. اتحاد جماهیر شوروی می خواست توانایی های تکنولوژیکی خود را به تصویر بکشد و انتظار نداشت با بیگانگان ارتباط برقرار کند. بنابراین، SETI شوروی هنوز یک تعقیب واقعی نبود.
یک جستجوی سازمان یافته را شروع کنید
شکلوفسکی و بسیاری دیگر از ستاره شناسان رادیویی که به دنبال هوش فرازمینی بودند در آن زمان در مرکز روسیه بودند. آکادمی علوم اتحاد جماهیر شوروی نیز در آنجا مستقر بود. اما این گروه به اقدامات رسمی تری نیاز داشت تا جستجوی خود را از چند ابتکار به یک تلاش هماهنگ تبدیل کند.
به دلیل نگرانی در مورد توجه ناخواسته عمومی، دانشمندان کنفرانسی ترتیب دهید دور از مسکو در رصدخانه اخترفیزیک بیوراکان در جمهوری شوروی ارمنستان در سال 1964. در این کنفرانس، محققان گروهی را تشکیل دادند که به طور خاص به مطالعه سیگنالهای رادیویی مصنوعی از فضا اختصاص داشت. با این گروه، SETI به یک فعالیت از بالا به پایین و تحت رهبری دولت تبدیل شد.
با این تایید، اکنون دانشمندان می توانند به صورت نظری به دنبال سیگنال های مصنوعی باشیدمنشا بالقوه فرازمینی دارد. با این حال، با توجه به این واقعیت که ماهوارههای نظامی نیز به آنها وابسته بودند، هرگونه بحث در مورد سیگنالهای رادیویی مصنوعی تحت نظارت شدید دولت قرار داشت.
دانشمندان شوروی با موانع متعددی مواجه شد. به عنوان مثال، پنهان کاری دولت خودشان، هماهنگی را دشوار می کرد. جنگ سرد هم همینطور مرزها را تعیین کنید برای توسعه SETI در سطح بین المللی. با این حال، به آنها اجازه داده شد تا سیگنالهای خاصی را که گمان میکردند منشأ مصنوعی دارند، جستجو و مطالعه کنند.
همکاری بین المللی
تلاش ها برای همکاری بین المللی در زمینه سیگنال های مصنوعی در سال 1971 به اوج خود رسید سمپوزیوم، دوباره در بیوراکان. در آنجا، حدود 50 دانشمند – بیشتر از ایالات متحده و اتحاد جماهیر شوروی، بلکه برخی از چکسلواکی، مجارستان، بریتانیا و کانادا – در مورد بهترین روش انجام SETI توافق کردند.
برخی از حاضران این اجتماع را با کشتی نوح مقایسه کنیدبرای امسال تقریباً تعداد مساوی از دانشمندان برجسته از شرق و غرب پرده آهنین توانستند ملاقات کنند. و گردهمایی در ارمنستان در پای کوه آراراتواقع در کشور همسایه ترکیه این کوه جایی است که باستان شناسان معتقدند کشتی نوح ممکن است در ساحل بوده باشد.
پس از تقریبا یک هفته بحث در بیوراکان، دو بلوک ژئوپلیتیکی یک گروه رسمی SETI را تعیین کردند. این گروه هنوز وجود دارد و هنوز هم محققانی را از سراسر جهان که تحقیقات SETI را انجام می دهند به هم متصل می کند. با توجه به محرمانه بودن سیگنال های رادیویی در فضا، این گروه بین المللی SETI دستاورد دیپلماتیک مهمی را در اوج جنگ سرد رقم زد.
SETI در اتحاد جماهیر شوروی با چندین طرح قوی مستقر در مسکو آغاز شد. از طریق رویدادهای گروهی در ارمنستان – از اولین کنفرانس دولتی شوروی تا کنفرانس بین المللی ادامه یافت.
SETI اولین و تنها رشته نجومی است که سیگنال های رادیویی مصنوعی را خود مطالعه می کند. این به طور غیرمستقیم تداخل فرکانس رادیویی را در زمانی که این فرکانس ها به شدت تنظیم نشده بودند، بررسی می کند.
ذینفعان در نهایت به مسائل تداخل RF خود پرداختند معاهدات بین المللی در مورد استفاده و تخصیص فرکانس های رادیویی. یک کمیته بین المللی تصویب کرد الف طرح تخصیص فرکانس رادیویی جامع و عملی اولین بار در سال 1970. از آن زمان، این طرح تجدید نظر و به روز شده است. امروزه دانشمندان فضایی و ستاره شناسان از یک یک طرح توافق شده بین المللی تا این تداخل به حداقل برسد.
قابل توجه است که SETI حتی قبل از این طرح توزیع شروع به کار کرد. SETI به میراث غنی خود تا امروز ادامه می دهد به جستجوی سیگنال ها ادامه می دهد – و در طول مسیر کشف اشیاء و پدیده های اخترفیزیکی جدید.
مقاله اصلی را بخوانید ساعتقبل از آن




