یک جفت کهکشان های برخورد می توانند به سرنوشت راه شیری و نزدیکترین همسایه کهکشانی آن اشاره کنند
مشاهدات جدید یک جفت کهکشان های مارپیچی مقابله کننده نشان می دهد که چه چیزی می تواند برای شیری راه و کهکشان آندرومدا ارائه شود اگر و چه زمانی برخورد می کنند.
یافته های شرح داده شده در ماه ژوئیه در مجله اعلامیه های ماهانه انجمن نجوم سلطنتیهمچنین می تواند به حل یک معما کمک کند که مدل استاندارد را به خود اختصاص داده است کیهان شناسیحرف
این دو با یکدیگر روبرو شدند کهکشان هاNGC 5713 و NGC 5179 88 میلیون نفر واقع شده اند نور -سال از زمین در حال حاضر ، آنها حدود 300000 سال نوری فاصله دارند ، اگرچه این فاصله به طور مداوم در حالی که با یکدیگر نزاع می شود ، کوچک می شود.
در اطراف آنها انبوهی از کهکشانهای ماهواره ای قرار دارد. در مدل کیهان شناسی استاندارد ، چنین کهکشان های ماهواره ای بلوک های ساختمانی باقیمانده هستند که از یک هاله عظیم جمع آوری می شوند ماده تاریک و مدتها پیش کهکشان های بزرگ را جمع آوری کنید. براساس این تئوری ، هر کوتوله باید به طور تصادفی به عنوان کهکشان خانگی خود از طریق هاله ماده تاریک به مدار خود برود ، و در کنار هم مجبورند ابر ماهواره ها را در اطراف کهکشان اصلی ، مانند یک ازدحام ایجاد کنند.
با این وجود ، مشاهدات نشان می دهد که بسیاری از کهکشان ها این کار را نمی کنند. به عنوان مثال ، بسیاری از کوتوله ها در راه شیری ، در همان جهت در امتداد یک هواپیمای باریک پیش می روند. مشاهدات با تلسکوپ فضایی هابل نشان داده اند که کهکشانهای کوتوله آندرومدا – نزدیکترین کهکشان اصلی به راه شیری – هستند همچنین در هواپیمای خود شماS کهکشانهای کوتوله های کهکشان های دیگر ، مانند Centaur A – محصولی از ادغام عمده بین دو کهکشان بزرگ – همچنین در یک هواپیما.
مشاهدات جدید NGC 5713 و NGC 5719 برای اولین بار ابری از ماهواره های کوتوله را که به یک هواپیمای مداری واضح تر منتقل می شوند ، نشان داد.
سارا شیرین ، یک ستاره شناس در دانشگاه کوئینزلند در استرالیا ، در مقابل Space.com گفت: “ما معتقدیم که ماهواره ها احتمالاً قبل از رویکرد عظیم کهکشان ها به طور تصادفی در ابر بیشتر از دیسک قرار می گیرند.” “در حال حاضر ، آنها در هواپیما چندان زیاد نیستند ، اما مطمئناً مفاصل هستند ، اما در یک مسطح تر از توزیع ایزوتروپیک به عنوان شکل لوله در مرکز جرم دو کهکشان.”
چهارده کهکشان کوتوله در سیستم NGC 5713/5719 پس از اندازه گیری سرعت آنها برای اثبات اینکه در اطراف میزبان خود هستند ، تأیید شده اند. 18 نامزد دیگر انتظار تأیید را دارند و احتمالاً تعداد بسیار بیشتری نیز وجود دارد که برای یافتن آنها بسیار ضعیف هستند. مشاهدات نشان می دهد که کهکشان های کوتوله 14 تأیید شده به دو زیر گروه متصل به دو کهکشان بزرگتر تقسیم می شوند ، اما به نظر می رسد که آنها در همان جهت و در همان هواپیما در حال گردش هستند.
Sweet یک برنامه مطالعه به نام نماینده را اجرا می کند ، که شامل محققان مؤسسات استرالیایی است که در حال مطالعه چگونگی نمایندگی کهکشان ها در گروه محلی ما هستند ، به ویژه راه شیری و آندرومدا در کهکشان های دیگر جهان هستند.
کهکشان و آندرومدا ما به سمت یکدیگر می روند. هنوز 2.5 میلیون سال نوری بین دو کهکشان وجود دارد ، اما در 4 میلیارد سال یا دو کهکشان نزدیک می شوند. یک تحلیل اخیر نتیجه گرفت که اگرچه فقط a وجود دارد 50 ٪ شانس که آندرومدا در اولین پاس خود در طی 10 میلیارد سال آینده با راه شیری برخورد خواهد کرد ، گرانش در نهایت باعث می شود که آنها به یکدیگر برگردند و ادغام شوند.
اخترشناسان در تلاشند تا دریابند که آیا این ادغام مانند ادغام های دیگری است که ما در جهان می بینیم یا اینکه آیا راه شیری و آندرومدا با سایر کهکشان ها متفاوت هستند یا خیر. از آنجا که NGC 5713 و NGC 5719 بیشتر در روند برخورد آنها هستند ، آنها یک مورد عالی را ایجاد می کنند.
اخترشناسان به رهبری هلموت گریز از دانشگاه ملی استرالیا توضیحات زیادی در مورد اینكه چرا كهكشانها كهكشیهای کوتوله در اطراف NGC 5713 و NGC 5719 به یك دشت تاشو تبدیل شده اند ، در نظر گرفته اند. بهترین توضیحات این است که دو سیستم ماهواره ای که پس از قرار گرفتن کهکشان های میزبان آنها در بالای نوار Boötes قرار دارند ، یک موضوع فوق العاده از ماده تاریک در شبکه فضایی است. از آنجا که این دو کهکشان شروع به تعامل کردند ، پویایی گرانشی نوار Boötes و دو کهکشان منجر به تشکیل هواپیمای ماهواره ها شدند.
شبیه سازی های کیهانی بر اساس مدل استاندارد ، که شامل ماده تاریک به عنوان یک ماده مهم است ، برای تشکیل کهکشان ها با هواپیماهای ماهواره ای در اطراف خود می جنگد. این دو گزینه را ترک می کند: یا مدل ها باید به روز شوند ، یا مدل کیهان شناسی استاندارد اشتباه است. در حالی که برخی از محققان به جای یک تئوری گرانش جایگزین استدلال می کنند که یک پویایی اصلاح شده نیوتنی برای جایگزینی ماده تاریک است ، برخی دیگر معتقدند که این شبیه سازی ها به اندازه کافی دقیق نیستند و نیاز به ترفند دارند. شواهدی از NGC 5713/5719 نشان می دهد که ممکن است این مورد باشد.
وجود هواپیماهای ماهواره ای در اطراف راه شیری و آندرومدا یک معما باقی مانده است ، زیرا کهکشان ها هنوز خیلی از یکدیگر دور هستند تا یک فرآیند مشابه آنچه در NGC 5713/5719 وجود دارد ، ظهور کنند. با این حال ، در گذشته ، ممکن است ادغام های دیگری نیز وجود داشته باشد. تلسکوپ فضایی هابل مشاهده می کند که آندرومدا طی چند میلیارد سال گذشته درگیری و ادغام قابل توجهی با کهکشان دیگری را تجربه کرده است. با این حال ، راه شیری بیشتر یک معما است. آخرین ادغام اصلی او بین 8 میلیارد و 11 میلیارد سال پیشحرف
شیرین گفت: “ادغام های اصلی مانند این یک مسیر ممکن برای تشکیل هواپیماهای ماهواره ای است ، همانطور که می توانیم در راه شیری و آندرومدا ببینیم ، اما هنوز هم چیزی رمز و راز است زیرا ما این نوع ساختار را معمولاً در بهترین شبیه سازی های کیهان شناختی نمی بینیم.” “توضیحات دیگر می تواند این باشد که کوتوله ها در محل شکل می گیرند یا در نخ ها یا مخلوطی از آنها قرار می گیرند.”
مشاهدات دقیق هابل به تدریج همراه با حرکت کهکشانهای کوتوله در اطراف آندرومدا جمع می شود و تخمین زده می شود که پنج سال مطالعه دیگر به اخترشناسان این امکان را می دهد تا مدارهای این کهکشان های کوتوله ها را ردیابی کنند تا ببینند که چگونه آنها در هواپیمای فعلی خود قرار دارند. و با مشاهدات طولانی تر از کهکشان های دیگر ، می توانیم در مورد آنچه که گلکسی خودمان را می سازیم اطلاعات بیشتری کسب کنیم.
