یک مطالعه نشان می دهد که طول عمر صد ساله برای سه گونه ماهی آب شیرین در صحرای آریزونا

یک مطالعه اخیر نشان داد که برخی از قدیمی ترین حیوانات جهان در مکانی زندگی می کنند که شما انتظارش را ندارید: ماهی در صحرای آریزونا. محققان دومین جنس از حیوانات را کشف کردند که سه یا چند گونه برای آنها بیش از 100 سال زندگی می کنند، که می تواند دری را برای مطالعات پیری در رشته های متنوعی مانند پیری شناسی و پیری (پیری) در بین مهره داران باز کند.

مرکز مطالعه حول یک سری از گونه های ماهی در داخل ایکتیوب جنس معروف به گاومیش مینه سوتا دارای جمعیت بومی از هر یک از سه گونه مورد مطالعه است: بوفالو دهان گنده، گاومیش کوچک و گاومیش سیاه. اهمیت این تحقیق با این واقعیت تأکید می شود که این ماهی ها اغلب به اشتباه شناسایی می شوند و با گونه های مهاجم مانند کپور اشتباه گرفته می شوند و قوانین ماهیگیری در بسیاری از نقاط از جمله مینه سوتا به درستی از این گونه ها محافظت نمی کند و آنچه ممکن است به ثروت تبدیل شود. اطلاعاتی در مورد طول عمر و پیری

این تحقیق جدید از دانشگاه مینه‌سوتا دولوث (UMD)، به تازگی منتشر شده در گزارش های علمیهمکاری بود بین الک لاکمن، Ph.D، یک ایکتیولوژیست و استادیار در گروه ریاضیات و آمار در کالج علوم و مهندسی Swenson در UMD. دانشمندان دیگر، از جمله از دانشگاه ایالتی داکوتای شمالی؛ و گروهی از حامیان محیط زیست در حال ماهیگیری از دریاچه آپاچی در آریزونا.

احتمالاً گنجینه ای از پیری، طول عمر و اطلاعات جزئی در مورد پیری در این جنس وجود دارد. ایکتیوبلاکمن گفت. “این مطالعه این پتانسیل را روشن می کند و دری را به روی آینده ای باز می کند که در آن می توان درک کامل تری از روند پیری در مهره داران از جمله انسان ها را درک کرد.” این تحقیق این سوال را مطرح می کند که چشمه جوانی در ماهی گاومیش چیست؟

لاکمن قبلاً ماهی گاومیش را مطالعه کرده بود تحقیقات او در سال 2019 تا آنجا پیش رفت که حداکثر سن گاومیش دهان گنده را که قبلاً در نظر گرفته شده بود، از حدود 25 سال به بیش از 100 سال با به کارگیری و تأیید یک روش پیری بسیار دقیق تر از آنچه قبلاً استفاده می شد، افزایش داد. لاکمن گفت: به جای بررسی فلس های ماهی، “شما آنچه را که سنگ گوش یا اوتولیت نامیده می شود، از داخل جمجمه ماهی بیرون می آورید و سپس سنگ ها را نازک می کنید تا سن آنها را تعیین کنید.”

تقریباً 97 درصد از گونه های ماهی دارای اتولیت هستند. آنها ساختارهای سنگی کوچکی هستند که در طول زندگی ماهی رشد می کنند و هر سال لایه جدیدی را تشکیل می دهند. هنگامی که به درستی پردازش شود، دانشمندانی مانند Lackmann می توانند اتولیت را با میکروسکوپ مرکب بررسی کنند و لایه ها را مانند حلقه های یک درخت بشمارند و سن ماهی را یاد بگیرند.

نتایج مطالعه شامل:

• طول عمر بی نظیر برای ماهی های آب شیرین. یعنی سه گونه با طول عمر بیش از یک قرن که بیش از 90 درصد گاومیش ماهی های دریاچه آپاچی بیش از 85 سال سن دارند.
• کشف این که برخی از ماهی های گاومیش اصلی در سال 1918 در آریزونا ممکن است هنوز زنده باشند.
• صید و رها کردن گاومیش که نه تنها دانش ما را در مورد ماهیگیری افزایش داده است، بلکه درک ما را از نحوه شناسایی و صید گاومیش در طول سال‌ها، از جمله افراد صد ساله با علامت‌گذاری منحصر به فرد، افزایش داده است.
• یک تلاش مشترک قوی از شهروندان و دانشمندان که منجر به اطلاع رسانی و آموزش علمی کامل و مداوم شده است.

بوفالوماهی‌ها بومی آمریکای شمالی مرکزی، از جمله مینه‌سوتا هستند، اما ماهی‌های این مطالعه اخیر در دریاچه آپاچی، مخزنی در صحرای جنوب غربی یافت شدند. دولت که در ابتدا در جوجه کشی ها و حوضچه های پرورش در امتداد رودخانه می سی سی پی در غرب میانه پرورش یافت، ماهی های گاومیش را در دریاچه روزولت (بالای دست دریاچه آپاچی)، آریزونا در سال 1918 ذخیره کرد. در حالی که دریاچه روزولت به صورت تجاری صید می شد، جمعیت ماهی های دریاچه آپاچی تا حد زیادی باقی ماندند. دست نخورده تا زمانی که ماهیگیران اخیراً یاد گرفتند که چگونه به طور مداوم بوفالو را در آنجا روی یک خط صید کنند.

هنگامی که این ماهیگیران صید و رهاسازی متوجه لکه‌های نارنجی و سیاه منحصربه‌فرد روی بسیاری از ماهی‌هایی شدند که صید می‌کردند، می‌خواستند درباره نشانه‌ها اطلاعات بیشتری کسب کنند و لاکمن را کشف کردند. پژوهش قبلی. یک ماهیگیر از آریزونا، استوارت بلک، دستش را دراز کرد و لاکمن را به یک سفر ماهیگیری به دریاچه آپاچی دعوت کرد، جایی که ماهی های برداشت شده به علم اهدا می شد.

لاکمن با مطالعه ماهی‌های جمع‌آوری‌شده در طول رویداد ماهیگیری و تجزیه و تحلیل اتولیت‌های آن‌ها از نظر سن، به این نتیجه رسید که برخی از ماهی‌های گاومیش متعلق به آریزونا در سال 1918، احتمالاً امروزه هنوز زنده هستند و بیشتر ماهی‌های گاومیش در دریاچه آپاچی در اوایل دهه 1920 از تخم خارج شده‌اند. . مهمتر از آن، آنها دریافتند که سه گونه مختلف گاومیش موجود در دریاچه بیش از 100 سال قدمت دارند. تا آنجا که آنها می دانند، چنین طول عمری در چندین گونه از ماهی های آب شیرین در هیچ کجای جهان یافت نمی شود.

برای Lackmann، احتمالات هیجان انگیزی برای آینده مطالعه این گروه منحصر به فرد از ماهی ها، با پیامدهای گسترده وجود دارد.

لاکمن گفت: «این گونه‌ها و افراد ماهی‌های با عمر طولانی را می‌توان تحت نظر داشت تا بتوانیم DNA، فیزیولوژی، توانایی آن‌ها در مبارزه با عفونت و بیماری‌ها را بیشتر مطالعه و درک کنیم و این سیستم‌ها را در طول دوره سنی مقایسه کنیم.» “جنس ایکتیوب دارای پتانسیل اثبات ارزش بالایی در زمینه پیری شناسی است و دریاچه آپاچی ممکن است به کانونی برای مطالعات علمی مختلف در آینده تبدیل شود.

متصل