7 سال پیش در چنین روزی، خورشید شعله ی خورشیدی بی سابقه ای را منتشر کرد

با توجه به اینکه آگوست 2024 اوج 20 ساله دیگری را برای تعداد لکه های خورشیدی در خورشید ثبت کرد، شعله های خورشیدی اخیر هنوز از سپتامبر 2017 از دو شعله خورشیدی فراتر نرفتند. یکی از آن شراره ها، که هفت سال پیش در 10 سپتامبر 2017 رخ داد، هنوز شکسته نشده است. رکوردها
سپتامبر 2017 شاهد فاز رو به زوال چرخه خورشیدی قبلی (چرخه خورشیدی 24) بودیم که در سال 2014 به اوج خود رسید. پس از یک دوره فعالیت کمتر خورشیدی، منطقه فعال AR 12673 به سرعت وارد صحنه شد. AR 12673 تعدادی شراره خورشیدی کلاس X تولید کرده است که مهمترین آنها در 6 سپتامبر و 10 سپتامبر 2017 بود.
این فوران ها در ابتدا به عنوان X8.2 و X9.3 گزارش شدند، اما بعداً به عنوان X13.3 و X11.8 طبقه بندی شدند. کالیبراسیون مجدد فلر NOAA در سال 2020. این طبقات شعله ور هنوز به طور قطعی در چرخه 25 خورشیدی کنونی به اوج نرسیده اند، علی رغم سطوح بسیار بالاتری از فعالیت خورشیدی به طور کلی. (برخی شعله های بزرگ در پشت خورشید مشاهده شده است که نمی توان آنها را به طور قطعی طبقه بندی کرد).
اگرچه کمی کوچکتر بود، اما دومین راکت از دو راکت بود که واقعاً بازی را تغییر داد. مانند شراره های بزرگ هفته گذشته، شعله 10 سپتامبر 2017 خورشیدی درست بالای لبه غربی خورشید فوران کرد و بخشی از ردپای آن از دید مسدود شد. pic.twitter.com/oIrsoXQx3h20 مه 2024
اگرچه کمی کوچکتر از این دو فوران است، اما فوران 10 سپتامبر 2017، که 7 سال پیش در امروز رخ داد، تعدادی رکورد را به نام خود ثبت کرد، از جمله:
سریعترین ظاهر مغناطیسی
لکه های خورشیدی مناطقی با میدان مغناطیسی قوی بر روی سطح خورشید هستند که دمای آنها کمتر (6330 درجه فارنهایت یا 3500 درجه سانتیگراد) نسبت به سطح خورشید اطراف (9930 درجه فارنهایت یا 5500 درجه سانتیگراد) است و ظاهر تیره تری به آنها می دهد. میدانهای مغناطیسی لکههای خورشیدی برای دههها بهطور مداوم اندازهگیری میشوند، با یک همبستگی شناخته شده بین قدرت/پیچیدگی میدانهای مغناطیسی لکههای خورشیدی و توانایی آنها در تولید شعلههای بزرگ خورشیدی.
میدان مغناطیسی یک لکه خورشیدی میتواند در طول زمان رشد کند یا از بین برود و به طور مداوم در طول عمر لکههای خورشیدی معمولی چند هفتهای تغییر کند. در روزهای منتهی به شراره های خورشیدی در 6 و 10 سپتامبر 2017، AR 12673 یکی از سریعترین وقوع میدان مغناطیسی تا کنون در یک منطقه فعال خورشیدی مشاهده شده است. بدون این ظهور سریع یک میدان مغناطیسی، احتمالاً بزرگترین شراره های چرخه خورشیدی ممکن نبود.
سریعترین شتاب CME
شراره های خورشیدی تبدیل انرژی از انرژی مغناطیسی در اتمسفر خورشیدی به ذرات شتاب دهنده، گرم کردن پلاسمای خورشیدی و انتشار نور در سراسر طیف هستند. در حدود 50 درصد از شراره های خورشیدی، آنها با یک پرتاب جرم تاجی (CME) همراه هستند – فوران پلاسمای خورشیدی از جو خورشید.
شعله های خورشیدی و CME ها اغلب با هم جمع می شوند، اما با تشبیه زیر به راحتی قابل تشخیص هستند: شلیک توپ را تصور کنید. انفجار باروت، صدای انفجار و فلش پوزه را می توان یک شعله ی خورشیدی در نظر گرفت، در حالی که CME گلوله توپ پرتاب شده است.
شعله 10 سپتامبر 2017 یک CME بزرگ از لبه غربی خورشید تولید کرد که مستقیماً زمین را هدف قرار نداد. این CME، توسط فوران بزرگ، هماهنگ با سریعترین شتاب CME تا کنون مشاهده شده و یکی از سریع ترین سرعت های اولیه CME (4300 کیلومتر بر ثانیه) است.
قوی ترین منبع پرتوهای گاما با ماندگاری طولانی
شعله های خورشیدی در بیشتر طیف، از امواج رادیویی گرفته تا اشعه ایکس، نور ساطع می کنند. پرتوهای گاما، پر انرژی ترین امواج نوری، تنها در قوی ترین شراره های خورشیدی تولید می شوند. فوران 10 سپتامبر 2017 نه تنها یک سیگنال پرتو گامای واضح تولید کرد، بلکه به مدت بیش از 12 ساعت به انتشار پرتوهای گاما ادامه داد. رصد شده توسط تلسکوپ فضایی پرتو گامای فرمی ناسا، این گسیل پرتو گاما از یک شراره خورشیدی رکوردی را برای قوی ترین منبع اشعه گاما تا کنون بیش از 12 ساعت در آسمان رصد شود.
این رویداد همراه با انتشار پرتوهای گاما، یکی از بزرگترین طوفان های ذرات انرژی خورشیدی مشاهده شده از سطح زمین را نیز ایجاد کرد که چندین ساعت به طول انجامید. یک شراره خورشیدی معمولی دهها دقیقه طول میکشد و بزرگترین شرارههای کلاس X معمولاً حدود یک ساعت طول میکشند. با این حال، برخی از شراره های خورشیدی، که به درستی “رویدادهای طولانی مدت” نامیده می شوند، می توانند بیش از یک ساعت طول بکشند. فوران 10 سپتامبر 2017 یک نمونه برجسته از این است، با شواهد قوی که فوران را نشان می دهد. بیش از 24 ساعت به طول انجامیدبسیار طولانی تر از منبع اشعه گامای قابل مشاهده است.
تبلیغاتی ترین شراره خورشیدی تمام دوران
منطقه فعال AR 12673 و شعله های خورشیدی مرتبط با آن در زمانی از چرخه خورشیدی اتفاق افتادند و چیز دیگری در بالای خورشید اتفاق نیفتاد. در نتیجه، تقریباً تمام تلسکوپهای خورشیدی اختصاصی، اعم از زمینی و فضایی، که میتوانند تنها یک پنجره کوچک از خورشید را در هر زمان مشاهده کنند، بر روی منطقه فعال متمرکز شدهاند. در نتیجه، شعله 10 سپتامبر در سراسر طیف نور، در رادیو، مایکروویو، مادون قرمز، نور مرئی، فرابنفش، اشعه ایکس و حتی پرتوهای گاما مشاهده شد. ذرات پرانرژی این رویداد از مدار زمین، روی زمین و حتی از مریخ اندازه گیری شده اند.
تا حدی به دلیل حجم گسترده داده های موجود در مورد شعله و تا حدودی به دلیل رفتار جالب خود شعله، شعله 10 سپتامبر 2017 با بیش از صد مقاله تحقیقاتی دانشگاهی در حال تجزیه و تحلیل، به منتشر شده ترین شراره خورشیدی در تمام دوران تبدیل شده است. جنبه های مختلف این رویداد مشعل حتی موضوع پایان نامه دکتری من بود.
همانطور که چرخه خورشیدی 25 پیش می رود، با پیشی گرفتن از اندازه چرخه قبلی، با حداکثر خورشیدی مورد انتظار در سال جاری، می توانیم منتظر شعله های خورشیدی قوی تر در 1 تا 3 سال آینده باشیم. اما اینکه آیا هر یک از این فوران های آینده رکوردهای ثبت شده توسط منطقه فعال AR 12673 و فوران 10 سپتامبر 2017 را خواهد شکست یا خیر، باید دید.


