مقالات

“Galaxy Quest” در 25: حقه بازی Star Trek که کیک خود را دارد و آن را هم می خورد


تا زمان “پیشتازان فضادر اواخر دهه 90 وارد دهه چهارم خود شد، مدت‌هاست که هدف کمدین‌هایی بوده است که به دنبال سرگرمی آسان هستند. حتی ویلیام شاتنر، مردی که تقریباً بیش از هر کس دیگری با شجاعت مترادف است، از سال 1986 در برنامه‌ی زنده شنبه شب حضور داشته است. طرحی که در آن او از هواداران می خواهد که “زندگی بگیرند”.

اما در روز کریسمس 1999. فیلمی از راه رسیده است که به آرامی کلیشه های فرنچایز را مسخره می کند و در عین حال هر چیزی را که Trek را عالی می کند جشن می گیرد. برخی – از جمله ویل ویتون، ستاره “نسل بعدی” – “جستجوی کهکشانی” را بهترین در بین تمام فیلم های “پیشتازان فضا” توصیف کرده اند. جی جی آبرامز، کارگردان راه اندازی مجدد Star Trek در سال 2009اعتراف کرد که یکی از صحنه های خودش تحت تاثیر اسپین آف کمدی بوده است. در مورد کپی کردن کیک خود صحبت کنید و آن را بخور

مقایسه “Galaxy Quest” با فیلم های آستین پاورز آموزنده است. هر دو در عرض چند سال وارد شدند و یک فرنچایز طولانی مدت غول‌پیکر در نظر داشتند – در مورد پاورز، فرنچایز جیمز باند. اما با لانه‌های آتشفشانی توخالی‌شده، تبه‌کار مونولوگ‌زبان و قهرمان لوس، شیطنت‌های مایک مایرز به طرحی برای کاری تبدیل شد که فیلم‌های بعدی ۰۰۷ //نباید// انجام دهند. همراه با حماسه ترسناک تر جیسون بورن، میراث پاورز یک اختراع مجدد پس از Die Another Day بود که باعث شد عامل MI6 دنیل کریگ در دنیایی بسیار زمینی تر عمل کند که در آن لیزرهای فضایی غول پیکر به طور قطع از دستور کار خارج شده بودند.

(اعتبار تصویر: DreamWorks Pictures)

“Galaxy Quest” متفاوت بود. این اول و مهمتر از همه، یک قطعه باکیفیت از اپرای فضایی است، با جلوه‌های بصری و لوازم جانبی فهرست A (با اجازه دادن به رهبران صنعت Industrial Light & Magic و Stan Winston Studio) و طرحی که – کم و بیش – اگر کار کند. انسدادها را به طور کامل از بین می برد. بازیگران نیز دارای مشخصات بالاتری نسبت به سایر بازیگران هستند فیلم های Star Trek.به رهبری تیم آلن، ستاره «بهبود خانه»، بازیگر برتر بریتانیایی آلن ریکمن و یک افسانه علمی تخیلی واقعی در «فرازمینیسیگورنی ویور در سیگورنی ویور. «رالی کهکشانی»، یکی از اولین فیلم‌هایی که توسط استودیوی نوپای استیون اسپیلبرگ دریم ورکس SKG منتشر شد، هرگز قرار نبود نوعی حقه‌بازی کم‌هزینه باشد.

از این نظر، دی‌ان‌ای زیادی با Ghostbusters، یک فیلم کمدی که به‌عنوان یک فیلم پرفروش اکشن هم شناخته می‌شود، به اشتراک می‌گذارد – شاید تعجب‌آور نباشد که هارولد رامیس، نویسنده (و کارگردان فیلم Groundhog Day) در ابتدا قرار بود این فیلم را از این فیلم بسازد. “جستجوی کهکشانی”. تفاوت‌های خلاقانه در نهایت باعث شد رامیس فیلم را ترک کند، اما جایگزین او، دین پاریسو، نسبتاً ناشناخته، همچنین متوجه شد که چگونه می‌تواند این خط باریک بین درام، نمایش در صفحه بزرگ و خنده را طی کند – عمدتاً با پخش مستقیم آن.

چهار بیگانه انسان نما با لباس های چرمی مشکی که ساده لوحانه لبخند می زنند.

(اعتبار تصویر: DreamWorks Pictures)

اما «جستجوی کهکشان» بیشتر مدیون «سه آمیگو!» است، کمدی گسترده 1986 که در آن سه ستاره فیلم صامت (استیو مارتین، چوی چیس و مارتین شورت) برای نجات دهکده‌ای مکزیکی از دست راهزنان استخدام می‌شوند. ساکنان بازیگران را با تیراندازان واقعی اشتباه می گیرند.

ترمیان‌های بیگانه از کمی دورتر می‌آیند (دقیقاً سحابی کلاتو)، اما – مانند این روستاییان – از “اسناد تاریخی” الهام گرفته‌اند تا از خدمه محافظ NSEA برای کمک به آنها در مبارزه دعوت کنند. در برابر یک جنگ سالار بین ستاره ای ساریس. اگر تنها فرمانده پیتر تاگارت، ستوان تونی مدیسون، دکتر لازاروس و بقیه خدمه کاراکترهای یک برنامه تلویزیونی دهه 1980 با دکورهای فانتزی نبودند، ایده خوبی هم بود.

مرد سبیلی که لبخند می زند و به دوربین اشاره می کند.

(اعتبار تصویر: DreamWorks Pictures)

این مفهوم متا راه کاملا جدیدی را برای داستان سرایی باز می کند. ناگهان، «جستجوی کهکشانی» به سرگرمی علمی تخیلی محدود نمی‌شود، زیرا می‌تواند تمام ستاره‌های این ژانر را که حرفه‌شان تنها با یک برنامه تلویزیونی یا فیلم مشخص شده است، طنز کند. برای یافتن همتایان واقعی جیسون نسمیت (آلن) که مدام کانون توجه بازیگرانش را می‌دزدد، لازم نیست خیلی سخت بگردید. یا برای الکساندر دین، هنرپیشه شکسپیر که می‌خواهد همه بدانند که در رزومه‌اش چیزهای بیشتری از تکرار عبارات جذاب در حالی که پروتزهای بیگانه می‌پوشد وجود دارد. شاید باهوش‌ترین خلقت گای فلیگمن (با بازی برنده اسکار آینده سم راکول)، بازیگر سابقی باشد که تمام فیلم را پارانویا می‌گذراند که در شرف مرگ است.

او به جز نام، یک پیراهن قرمز است، و درک عمیق – و محبت – به داستان Trek در قلب درخشش Galaxy Quest است. البته، این ارجاعات برای جلوگیری از جلب توجه وکلای پارامونت طراحی شده اند، و فیلمنامه به روش های مبتکرانه متعددی در مورد نقض احتمالی حق نسخه برداری مذاکره می کند: بخش بیمارستان اینترپرایز به یک “خلیج پزشکی” تبدیل می شود، حمل کننده تبدیل به “تسمه نقاله دیجیتال” می شود و مهندس ارشد اکنون یک “گروهبان فنی” است. طراحان تولید حتی برخی از محافظت های پیشگیرانه را به بدنه کشتی اضافه کردند و شماره سریال NTE-3120 را به Starship Protector اصلی دادند. NTE مخفف “not Enterprise” است، ایده این است که – اگر کسی بپرسد – می تواند کاملاً قانونی بگوید که Enterprise نیست.

یک سفینه فضایی علمی تخیلی با بدنه مرکزی و دو ساختار بال مانند که موتورها را در خود جای داده است، یک پرتابگر فضایی پرنده با یک موشک بیگانه که به کشتی نزدیک می شود.

(اعتبار تصویر: DreamWorks Pictures)

«Galaxy Quest» آزمون زمان را می‌بیند زیرا با مواد اولیه‌اش می‌خندد، نه به آن. در حالی که دیگر فیلم‌های آن دوره ممکن است طرفداران سخت‌افزاری را که دستورالعمل‌های فنی می‌خوانند یا آخر هفته‌های خود را به عنوان شخصیت‌هایشان در بازی مشترک می‌گذرانند، مسخره کرده باشند، «Galaxy Quest» براندون (جاستین لانگ) و دوستانش را به قهرمان تبدیل می‌کند. بدون آنها، تیم Protector هرگز زنده نمی ماند، و نمایش هواداران در فیلم سال ها جلوتر از منحنی است، و از انفجار جریان اصلی فرهنگ گیک ها در قرن بیست و یکم خبر می دهد.


Source link

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا