SETI سیگنالهای فرازمینی هماهنگ شده با ابرنواختر 1987A را جستجو میکند

اگر بیگانگان سیگنال های خود را با نوری که از ابرنواختر 1987A می آید، همگام کنند، پس جستجو برای هوش فرازمینی (SETI) در این مورد است. دانشمندان این موسسه می گویند که ممکن است بتوانند چنین سیگنال هایی را با جستجوی آنها در به اصطلاح “بیضی SETI” تشخیص دهند.
حدود 167600 سال پیش، یک ستاره ابرغول آبی منفجر شد ابرنواختر که در ابر ماژلانی بزرگکه کم است ماهواره کهکشانی همسایه کهکشان ما راه شیری. نور ساطع شده توسط این ابرنواختر از آن عبور کرد فضا در 299792458 متر بر ثانیه (186282 مایل در ثانیه).
سپس در 3 بهمن 1366 رسید زمین.
متصل: یادگیری ماشینی می تواند به ردیابی فناوری بیگانگان کمک کند. اینگونه است
این ابرنواختر با نام SN 1987A شناخته شد و نور آن در زمین متوقف نشد. کهکشان ما عمیقتر و عمیقتر میشد، جایی که دیگر حیاتهای بیگانه میتوانستند نگاهی اجمالی داشته باشند. از این رو مفهوم بیضی SETI است. این به عنوان یک حجم بیضی شکل، با زمین در یک کانون و SN 1987A در دیگر تعریف شده است. محیط آن مکانهایی را نشان میدهد که زمان کافی برای رسیدن نور ابرنواختر به یک ستاره و هر گونه حیات تکنولوژیکی در سیارهای که به دور آن ستاره میچرخد تا سیگنالی را ارسال کند که اکنون به ما میرسد، وجود دارد.
ایده این است که ما می توانیم از بیضی SETI به عنوان چیزی که به عنوان نقطه شلینگ شناخته می شود، یک مفهوم مرتبط با نظریه بازی استفاده کنیم. این یک نوع نقطه کانونی را توصیف می کند که دو قهرمان داستان – در این مورد، انتقال دهنده بیگانگان و ستاره شناسان انسانی که سیگنال های آنها را مشاهده می کنند یا به آنها گوش می دهند – می توانند فعالیت های خود را بدون اینکه قبلاً مقاصد خود را بیان کنند، هماهنگ کنند. اگر پیچیده به نظر می رسد، در نظر بگیرید که SETI از زمان پروژه اوزمای فرانک دریک، اولین جستجوی SETI که در آوریل و می 1960 انجام شد، از نقاط شلینگ استفاده کرده است. دریک به دنبال سیگنال های رادیویی در طول موج نمادین هیدروژن از 21 سانتی متر بود، زیرا فکر می کند بیگانگان می دانند که ستاره شناسان ما مرتباً به این طول موج نگاه می کنند. او معتقد است که ارسال در چنین طول موجی که معمولاً مورد استفاده قرار می گیرد، شانس تشخیص سیگنال را افزایش می دهد.
سوفیا شیخ از مؤسسه SETI و UC Berkeley در این باره می گوید: «همانطور که دکتر جیل تارتر اغلب اشاره می کند، جستجوهای SETI مانند جستجوی سوزنی در انبار کاه 9 بعدی است. بیانیه. “هر تکنیکی که می تواند به ما کمک کند تا به کجا نگاه کنیم، مانند SETI Ellipsoid، به طور بالقوه می تواند میانبری برای امیدوار کننده ترین قسمت های انبار کاه به ما بدهد.”

امید این است که بیگانگان فناوری که SN 1987A را دیدهاند، سیگنالهای خود را با آن هماهنگ کنند، زیرا میدانند که ما به دنبال آن در SETI Ellipsoid خواهیم بود. اما مشکل این بود که تا همین اواخر جستجوی بیضی با هیچ درجه ای از دقت معقول غیرممکن بود.
برای درک دلیل، بیایید به SETI و تاریخچه نجومی نگاه کنیم.
مفهوم بیضی SETI جدید نیست. اولین بار به طور مستقل توسط T. B. Tang در مجله انجمن بین سیاره ای بریتانیا در سال 1976 و توسط ستاره شناس شوروی P. V. Makovetsky در سال 1977 توصیف شد. Makowiecki استفاده از Nova Cygni 1975 را پیشنهاد کرد که طغیان یک کوتوله سفید تجمع ماده از یک همراه یک کوتوله قرمز ستاره، که باعث می شود تا حدود یک هفته سیستم به طور قابل توجهی روشن شود.
پس از کشف SN 1987A، ستاره شناس مجارستانی ایوان آلمار متوجه شد که یک شی بیضوی جدید SETI ایجاد کرده است، و در سال 1994، گیلرمو لمارچان، ستاره شناس آرژانتینی، جستجویی را با استفاده از این بیضی توصیف کرد. اما، عدم قطعیت در فواصل ستاره ها در نزدیکی محیط بیضی بیش از حد بزرگ بود. عدم قطعیت در فاصله با عدم قطعیت در مطابقت دارد زمان; اگر فاصله یک ستاره را حتی نصف a اشتباه کنیم سال روشنبه عنوان مثال، این بدان معنی است که جستجوی ما برای سیگنال های همگام شش ماه خیلی زود یا خیلی دیر خواهد بود. و زمان بندی می تواند همه چیز با این امضاهای فناوری شکار باشد.

فقط در ده سال گذشته با ظهور آژانس فضایی اروپاج ماموریت گایاطراحی شده برای اندازه گیری موقعیت و ویژگی های یک میلیارد ستاره، ستاره شناسان را به جمع آوری فواصل ستاره ای با دقت لازم برای جستجوی بیضی SETI SN 1987A سوق داد. بنابراین تیمی به رهبری جیمز داونپورت از دانشگاه واشنگتن در سیاتل، دادههای گایا را با ستارههای بیضی SETI که در ناحیه رصد پیوسته قرار دارند ترکیب کردند. ناساج ماهواره ای برای مطالعه یک سیاره فراخورشیدی در حال عبور (TES).
TESS یک سال را صرف بررسی هر نیمکره آسمانی می کند و آن نیمکره ها را به بخش هایی تقسیم می کند. TESS به مدت 27 روز به هر بخش خیره می شود و ترانزیت سیارات فراخورشیدی را پیش از رفتن به بخش بعدی تماشا می کند. با این حال، منطقه ای در اطراف هر قطب آسمانی وجود دارد که در هر بخش ظاهر می شود. این منطقه مشاهدات مداوم است – TESS برای یک سال تمام داده ها را از آن جمع آوری می کند.
تیم داونپورت 32 ستاره را در ناحیه رصد پیوسته که روی بیضی SETI قرار دارند شناسایی کردند، و داده های سال در صورت ادامه عدم قطعیت در فواصل آنها، مقداری آزادی عمل می دهد. به عنوان یک تلسکوپ نوری، TESS فقط می تواند سیگنال های نوری را تشخیص دهد، اما پیام های رادیویی را نمی تواند تشخیص دهد. تیم داونپورت نور 32 ستاره را در سال جاری مورد بررسی قرار داد و به دنبال هر گونه ناهنجاری بود که نشان دهنده یک امضای فناوری باشد. این ناهنجاری ها می تواند شامل روشن شدن سیگنال لیزری، عبور غیرمعمول از یک ساختار مصنوعی یا حتی یک شعله مصنوعی شبیه منحنی نور SN 1987A باشد. در سال 1994، لمارچاند پیشنهاد کرد که به دنبال سیگنال “تپ اختر کاذب” باشید، زیرا ممکن است بیگانگان بدانند که ستاره شناسان به دنبال آن هستند. تپاختر در آتش ابرنواختر متولد شد. (تا به امروز هیچ تپ اختری در SN 1987A شناسایی نشده است.)
کافی است بگوییم که تیم داونپورت هیچ ناهنجاری پیدا نکردند و بنابراین هیچ مدرکی از موجودات بیگانه یافت نشد. با این حال، بیضی SETI همیشه در حال رشد است (در واقع با سرعت نور) و در آینده به سمت ستاره های دیگر حرکت خواهد کرد.
آینده PANOSETTI (پانورامیک SETI)، که به طور مداوم کل آسمان قابل مشاهده از رصدخانه Lick در کالیفرنیا را رصد می کند و سیگنال های لیزری نوری و نزدیک به فروسرخ را جستجو می کند، برای مطالعه بیضی SETI ایده آل خواهد بود. این رصدخانه Vera C. Rubin در شیلی نیز زمانی که در اواخر این دهه عملیاتی شود، می تواند یک تغییر دهنده بازی باشد.
باربارا کابرالز از کالج اسمیت در ایالات متحده در بیانیهای گفت: «بررسیهای جدید آسمان فرصتهای پیشگامانهای را برای جستجوی امضاهای فناوری هماهنگ با ابرنواخترها فراهم میکند.
تجزیه و تحلیل بیضی SETI و نتایج ستارگان در منطقه رصد پیوسته TESS سال گذشته در مجله نجومی.




