آب یخی در مریخ در نزدیکی خط استوای سیاره سرخ کشف شد: ما فکر می کردیم غیرممکن است

یخ آب برای اولین بار در استوای مریخ مشاهده شد. در این منطقه از سیاره سرخ، معادل مناطق استوایی آن، قبلا تصور می شد که وجود یخبندان غیرممکن است.
این کشف می تواند برای مدل سازی مکان حیاتی باشد در مریخ آب وجود دارد و نحوه تبادل آن بین جو سیاره سرخ و سطح آن. این می تواند برای آینده حیاتی باشد اکتشاف سرنشین دار مریخ.
یخ آب توسط دو فضاپیمای آژانس فضایی اروپا (ESA) مشاهده شد، اولین مورد توسط مدارگرد گازی ردیابی اگزومارس (TGO)که وارد شد مریخ در سال 2016، و سپس از ماموریت مریخ اکسپرسکه از سال 2003 سیاره سرخ را از مدار کاوش می کند.
متصل: “حفره” در مریخ می تواند برای مطالعه سیاره سرخ بسیار مهم باشد.
یخبندان می نشیند منطقه تارسیسبزرگترین منطقه آتشفشانی مریخ که میزبان 12 آتشفشان بزرگ است. این شامل المپوس مونسکه نه تنها مرتفع ترین آتشفشان مریخ است، بلکه بلندترین قله در آن نیز می باشد منظومه شمسی در ارتفاع 18.6 مایلی (29.9 کیلومتری) که حدود 2.5 برابر ارتفاع کوه اورست، بلندترین کوه روی زمین است.
آدوماس والانتیناس به عنوان دانشجوی دکترا در دانشگاه برن سوئیس به کشف “سرماخوردگی ممنوع” در مریخ پرداخت.
“ما فکر می کردیم غیرممکن است که یخبندان در اطراف ایجاد شود استوای مریخوالانتیناس، محقق فوق دکترا در دانشگاه براون، گفت: زیرا ترکیب نور خورشید و یک جو نازک دما را هم در سطح و هم در قله کوه نسبتاً بالا نگه میدارد – بر خلاف آنچه روی زمین میبینیم، جایی که ممکن است انتظار دیدن قلههای یخبندان را داشته باشید. ، در بیانیه ای “وجود آن در اینجا هیجان انگیز است و نشان می دهد که فرآیندهای خارق العاده ای وجود دارد که اجازه می دهد یخبندان شکل بگیرد.”

لکه های یخبندان تنها برای چند ساعت در حوالی طلوع خورشید ظاهر می شوند، سپس با تابش نور خورشید تبخیر می شوند خط استوای سیاره سرخ. فراست نیز فوق العاده نازک است و ضخامتی معادل ضخامت موی انسان (حدود یک صدم میلی متر) دارد. با این حال، لکه های یخبندان منطقه عظیمی از هر یک از آتشفشان ها را می پوشانند و محتوای آب آن می تواند تقریباً 60 استخر در اندازه المپیک را پر کند که تقریباً 29.4 میلیون گالن (111 میلیون لیتر) آب است.
این آب دائماً در حال تغییر است سطح و جو مریخ در طول هر روز که حدود 24 ساعت و نیم است فصول سرد سیاره سرخ
کوه بلند، دهانه دهان عمیق
منطقه تارسیس خانه چندین آتشفشان عظیم است که بر فراز دشت های استوایی سیاره سرخ که آنها را احاطه کرده است، برجستگی دارند. با هم المپوس مونساین قله ها شامل تارسیس مونتس آتشفشان های معروف به اسکری، آرسیا مونسو پاونیسکه دومی در حدود ارتفاع قله اورست است.

یخبندان در آتشفشانهای تارسیس در المپ، آرسیا آسکرائوس مونس و سرائونیوس تولوس دیده شد.
هر یک از این آتشفشان ها دارای فرورفتگی های عمیقی در قله های خود به نام “کالدرا” هستند که به عنوان اتاقک های ماگما در هنگام فوران ایجاد می شوند. این تیم بر این باور است که روش عجیب گردش هوا بر فراز منطقه تارسیس، یک ریزاقلیم با کالدراس ایجاد می کند که از آب و هوای وسیع تری که آتشفشان ها در آن قرار دارند، منحصر به فرد است. این ریزاقلیم ها هستند که امکان تشکیل لکه های یخبندان را فراهم می کنند.
نیکلاس توماس، محقق اصلی TGO، “بادها از دامنههای کوهها بالا میروند و هوای نسبتاً مرطوب را از سطح به ارتفاعات بالاتر میبرند، جایی که متراکم میشود و به صورت یخبندان مینشیند.” سیستم تصویربرداری سطحی رنگی و استریو (CaSSIS) و یکی از محققان دانشگاه برن در بیانیه ای گفت. در واقع، ما شاهد این اتفاق در زمین و سایر بخشهای مریخ هستیم و همین پدیده باعث ایجاد ابر طویل شدن فصلی مریخ Arcia Mons میشود.»
توماس افزود که یخبندان مشاهده شده توسط تیم در بالای آتشفشان های مریخ به نظر می رسد در مناطق سایه دار کالدراها، به ویژه در مناطقی با دمای سردتر، مستقر شده است.

آدوماس توضیح داد که دلایل متعددی وجود دارد که چرا این یخبندان در استوای مریخ قبلاً کشف نشده است.
“اول، ما به مداری نیاز داریم که به ما امکان می دهد یک مکان را در صبح زود مشاهده کنیم. در حالی که دو مدارگرد مریخ ESA – Mars Express و TGO – چنین مدارهایی دارند و میتوانند در هر زمانی از روز رصد کنند، بسیاری از آژانسهای دیگر در عوض با خورشید هماهنگ هستند و فقط بعد از ظهر میتوانند رصد کنند. ثانیا، یخبندان رسوبگذاری با فصلهای سردتر مریخ مرتبط است و پنجرهای را برای مشاهده آن حتی باریکتر میکند.»
این بدان معناست که برای تشخیص یخبندان زودگذر، تیم یا باید دقیقاً میدانست کجا و چه زمانی آن را جستجو کند، یا باید خیلی خوش شانس میبود.
آدوماس اضافه کرد: «ما به طور اتفاقی برای مطالعات دیگر به دنبال یخبندان در نزدیکی خط استوا بودیم، اما انتظار نداشتیم آن را در بالای آتشفشانهای مریخ ببینیم.»
“یافته آب در سطح مریخ کالین ویلسون، دانشمند پروژه ESA برای ExoMars TGO و Mars Express، گفت: “هم از نظر علاقه علمی و هم از نظر پیامدهای آن برای اکتشافات انسانی و روباتیک همیشه هیجان انگیز است.”
ویلسون اضافه کرد که فشار اتمسفر کم در مریخ وضعیت ناآشنا را در سیاره سرخ ایجاد می کند، به این معنی که قله های کوه این سیاره معمولا سردتر از دشت ها. با این حال، این تحقیق نشان میدهد که هوای مرطوبی که از دامنههای کوه میوزد همچنان میتواند به یخبندان تبدیل شود، چیزی که توماس آن را “پدیده کاملاً زمینی” نامیده است.
توماس در پایان گفت: “این کشف با همکاری موفقیت آمیز مدارگردهای مریخ ESA و مدل سازی اضافی ممکن شد.” درک دقیق اینکه کدام پدیدهها در زمین و مریخ یکسان یا متفاوت هستند، واقعاً درک ما را از فرآیندهای اساسی که نه تنها در سیاره مادری ما بلکه در سایر نقاط فضا رخ میدهند، آزمایش میکند و بهبود میبخشد.
تحقیقات این تیم دوشنبه (10 ژوئن) در مجله Nature Geoscience منتشر شد.




