این 3 خوشه ستاره محبوب Skywatching می توانند شاخه هایی از همان درخت خانوادگی باشند

سه مورد از محبوب ترین اهداف اخترشناسان در تمام سطوح مهارت ، هفت خواهر (Pleiades) ، Hiads و سحابی Orion (ONC) است که “ستاره” اصلی در شمشیر اوریون است.
دانشمندان اکنون کشف کرده اند که این اجسام آسمانی می توانند بیشتر از آنچه که فکر می کردند مشترک باشند. گفته می شود که خوشه های ستاره با وجود این واقعیت که این سه خوشه سنین مختلفی دارند و در مسافت های مختلف از زمین واقع شده اند ، مکانیسم مشترکی از منشأ را به اشتراک می گذارند.
این مطالعه جدید نشان می دهد که نگاه کردن به خوشه های سه ستاره مانند نگاه کردن به سه عکس گرفته شده توسط یک شخص در سه مرحله مختلف زندگی ، از اوایل کودکی تا پیری است.
بیشترین سوزن این خوشه های باز 2.5 میلیون سال است. در حدود 1350 سال نوری از راه دور و پر از هزاران ستاره جوان تعبیه شده در ابر ستاره که آنها را ایجاد کرده است ، این یکی از فعال ترین مناطق ستاره در راه شیری است.
Pleiades که در 444 سال نوری از زمین واقع شده است ، نسبت به ONC بسیار متراکم بسته بندی شده اند ، اما در 100 میلیون سال بسیار باستانی تر است. با این حال ، Hyades ، واقع در 151 سال نوری ، ستاره های کمتری وجود دارند که حتی نازک تر هستند و حدود 700 میلیون سال قدمت دارند.
با این حال ، هرچند ممکن است این خوشه های ستاره متنوع باشد ، تحقیقات تیم جدید نشان می دهد که آنها نوع خاصی از اجداد را به اشتراک می گذارند.
یکی از اعضای تیم و دانشگاه Bon Pavel Croup در بیانیه ای گفت: “محاسبات پویا بسیار دقیق ستاره ما در حال حاضر نشان می دهد که هر سه خوشه ستاره از همان سلف فرود آمده اند.”
خوشه های ستاره همان درخت خانواده کیهانی
این تیم با در نظر گرفتن همان انسان از طریق عکس هایی که مراحل زندگی آنها را مستند می کند ، سنین و شرایط متنوع را در این سه خوشه ستاره مقایسه می کند. ONC محکم بسته بندی شده کودک است ، Pleiades مقیاس پذیر مرد جوانی است و Hyades مرد سالخورده است.
اگرچه این سه خوشه توسط همان ابر مولکولی گاز و گرد و غبار ضخیم تشکیل نمی شوند ، اما می توان آنها را با همان شخصی که سه بار در مناطق مختلف جهان به دنیا می آید مقایسه کرد.
کروپا توضیح داد: “از این طریق می توانیم یاد بگیریم که خوشه های ستاره باز به نظر می رسد راهی ارجح برای شکل دادن به ستاره ها دارند.” “به نظر می رسد که یک محیط فیزیکی ارجح وجود دارد که در آن ستاره ها هنگام رشد در این ابرها شکل می گیرند.”
سؤال این است: چگونه خوشه ای مانند ONC به مانند Pleiades تبدیل می شود و سپس در خوشه هایی مانند Hyades پیر می شود؟ Kroupa و همکارانش ، از جمله رهبر تیم Ghasem Safaei در انستیتوی مطالعات پیشرفته در علوم اساسی ، شروع به پاسخ به این سؤال با شبیه سازی های رایانه ای کردند.
خوشه های ستاره با مهربانی پیر می شوند
شبیه سازی این تیم نشانگر نیروهایی است که بین ستارگان در خوشه فعالیت می کنند. این امر به دانشمندان این امکان را می داد تا چرخه زندگی چنین مجموعه ای از ستاره ها را از گاز غنی ، اوایل کودکی متراکم از طریق گسترش تدریجی و از دست دادن تدریجی گاز و ستاره به مدت 800 میلیون سال الگوبرداری کنند.
نتایج به دست آمده از تیم از نزدیک منعکس کننده تغییرات در ساختار و ترکیب بین فازهایی است که می بینیم ، نمونه ای از ONC ، Pleiades و Hyades.
Hossene Hagi ، عضو تیم مطالعه و محقق دانشگاه Bonn گفت: “این مطالعه نشان می دهد که این یک خوشه های ستاره کاملاً قابل قبول مانند ONC برای پیگیری مسیری برای توسعه است ، که باعث می شود سیستم هایی مانند Pleiades و بعداً Hyades باشد.”

نتایج این تیم نشان می دهد که خوشه هایی مانند ONC می توانند حداکثر 85 ٪ از جمعیت ستاره خود را از دست بدهند و هنوز هم هنگام رسیدن به سنین شبیه به Hyades ، هنگام عبور از مرحله Pleiada ، به سمت ساختارهای منسجم حرکت می کنند.
مطالعات این تیم همچنین حاکی از آن است که این واقعیت که این سه خوشه در آسمان شب در بالای زمین نزدیک به یکدیگر ظاهر می شوند ، اگرچه آنها به طور گسترده ای به فضا از هم جدا می شوند ، می تواند بیش از یک تصادف باشد. این موقعیت یابی در واقع می تواند مربوط به نحوه شکل گیری و توسعه خوشه های ستاره در ارتباط با کهکشان ما باشد.

عضو تیم آکرام حسنی در دانشگاه بن گفت: “این مطالعه درک عمیق تری از چگونگی شکل گیری و نشان دادن تعادل ظریف بین پویایی داخلی و نیروهای خارجی ، مانند کشش گرانشی راه شیری ، به ما می دهد.”
فراتر از اهمیت مطالعه درک ما از خوشه های ستاره و تکامل آنها ، کار تیم نشان دهنده قدرت ترکیب شبیه سازی ها با مشاهدات نجومی است.
این مطالعه روز جمعه (18 ژوئیه) در مراحل ماهانه انجمن نجوم سلطنتی منتشر شد.



