آخرین کلمه در مورد هیچ

ساندرا دی اوکانر، قاضی سابق دیوان عالی کشور روز جمعه درگذشت. این مقاله در مورد تأثیر او بر استانداردهای آموزشی آمریکا در ابتدا در 12 می 2011 ظاهر شد، اما امروز ممکن است به موقع تر از همیشه باشد. ارجاعات زمانی خاص (به عنوان مثال “هفت یا هشت سال پیش”، “هفته گذشته”، “جاری”) مانند پست اصلی باقی می مانند.
یک روز صبح هفت یا هشت سال پیش من بخشی از گروهی بودم که با یک قاضی دادگاه عالی ملاقات داشتیم. این بازدید توسط یک سازمان ادبی حمایت شد. یکی از اعضای هیئت مدیره ظاهراً شخصی را می شناخت که می توانست دسترسی را ترتیب دهد. و به این ترتیب در یک صبح روز هفته، چند دقیقه قبل از ساعت 11، چند ده نفر از ما متوجه شدیم که در یک دادگاه در ساختمان دیوان عالی کشور نشستهایم و متعجبیم که کدام قاضی حاضر میشود. ما به تازگی از یکی از آن راهروهای غیرممکن سفید، مرمری و پژواک که در پایتخت کشور متداول است، عبور کرده بودیم، فضایی که شما را وادار می کند به بی طرفی اجرای عدالت باور کنید. سپس دری به اتاق مجاور باز شد و ساندرا دی اوکانر وارد شد.
ده تا پانزده دقیقه صحبت کرد. یادم میآید که میگفت دوستش دارد بیسکویت دریایی، فیلم او همچنین گفت که آن را دوست دارد رمز داوینچی، کتاب. اما تقریباً همه چیزهای دیگری که او میگفت، لحظهای که او کلمات «تغییر رأی» را به زبان آورد، از ذهنم خارج شد.
او گفت که شنیده بود که خودش را چنین توصیف می کند، اما اعتراف کرد که نمی دانست این اصطلاح ممکن است به چه معنا باشد. دادگاه متشکل از 9 قاضی بود. اون فقط یکی بود چگونه رای او می تواند بیش از هر قاضی دیگری اهمیت داشته باشد؟
او واقعاً گیج به نظر می رسید. شاید هم بود. بیشتر حیف است. در هر صورت، او سپس گفت که سؤالات را خواهد گرفت.
اعتراف می کنم وسوسه شدم. اما بعد به سازمان حامی فکر کردم. من نمی خواستم تضمین کنم که اعضای آن هرگز مخاطب دیگری در دادگاه عالی پیدا نخواهند کرد. بنابراین من موفق شدم از پرسیدن این سوال که ربع ساعت آخر مغزم را مشغول کرده بود از قاضی اوکانر خودداری کنم: “چطور می خوابی؟”
هفته گذشته وقتی پاسخ اوکانر به نتایج جلسه گذشته را خواندم به این عدم ملاقات فکر کردم سنجش ملی پیشرفت تحصیلی (NAEP)، که بیشتر شناخته شده و حتی با نام تجاری “کارت گزارش ملت” شناخته می شود. کنگره، از طریق وزارت آموزش، به NAEP اجازه می دهد تا نظرسنجی های دوره ای را از دانش آموزان مدارس ابتدایی و متوسطه انجام دهد. در مورد نظرسنجی سال 2010، 7100 دانش آموز کلاس چهارم، 9600 دانش آموز کلاس هشتم و 9900 دانش آموز کلاس دوازدهم مجموعاً 24 درصد مهارت مدنی یا بالاتر را نشان دادند.
“نتایج امروز NAEP تایید می کند که ما در مورد آموزش مدنی با بحران روبرو هستیم.” اوکانر گفت. او تا حدودی از جانب او صحبت می کرد icivics.orgیک وب سایت غیرانتفاعی که او سال گذشته به طور خاص برای پیشرفت دانش مدنی کشور تأسیس کرد.
ما میتوانیم بحث کنیم – و بدون شک حقوقدانان برای نسلهای آینده بحث خواهند کرد – که آیا دادگاه عالی ایالات متحده مکان مناسبی برای تصمیمگیری در مورد انتخابات ریاستجمهوری سال 2000 بوده است یا خیر. بوش در مقابل گور مجبور شد در خطوط حزبی تقسیم شود. اما پس از اینکه برای 9 قاضی مشخص شد که این تصمیم در واقع بر اساس خطوط حزبی تقسیم می شود، اوکانر عملاً به رای دهندگان تبدیل شد.
به طور قابل اعتمادی در سمت چپ، قضات بریر، گینزبورگ، سوتر، استیونز قرار داشتند. در سمت راست قاضی کندی، رنکویست، اسکالیا و توماس قرار داشتند. اوکانر در این استدلال که یکی از آن قضات ممکن است به گونه ای رای داده باشد که در نهایت رای نیاورده درست است. طبق قوانین مکانیک کوانتومی، هر چیزی ممکن است. با این حال، احتمال پیوستن کلارنس توماس به تصمیمی که آلبرت گور جونیور را در کاخ سفید قرار می دهد، از نظر آماری بسیار دورتر از تولد یک پروانه اژدها به نظر می رسد.
چه اوکانر نقش خود را در تاریخ دوست داشته باشد یا نه، این او بود که جورج دبلیو بوش را در کاخ سفید نشاند. کی میدونه داشت به چی فکر میکرد؟ ظاهرا حتی او هم این کار را نمی کند. در هر صورت، به جرات می توان گفت که او به تحصیل فکر نمی کرد، زیرا اگر فکر می کرد – خوب، به نظر شما کدام یک از این دو نامزد بیشتر تمایل داشت به قدرت واقعیت ها برای پیشرفت، به قول: گزارش NAEP، “دانش مدنی و مهارت های حیاتی برای مسئولیت های شهروندی در دموکراسی قانون اساسی آمریکا”؟
این علیبی در حال حاضر ABA (مانند انجمن وکلای آمریکا) مجله «بحران» اوکانر در آموزش مدنی را به آزمونهای اواخر دهه 1990 نشان میدهد که نشان میدهد دانشآموزان آمریکایی «در خواندن، علوم و ریاضیات نسبت به دانشآموزان 20 کشور غربی دیگر ضعیف عمل میکنند». در پاسخ، سیاست دولت به سمت تأکید بر این موضوعات تغییر خواهد کرد – اما فقط «به قیمت تاریخ، علوم اجتماعی، دولت و شهروندی.
این مقاله ادامه میدهد: «این روند در سال 2001 با قانون برجسته دولت بوش که هیچ فرزندی پشت سر نمیماند آغاز شد، که بودجه فدرال را برای تلاشها برای بهبود عملکرد دانشآموزان در خواندن و ریاضی، مهارتهایی که برای موفقیت دانشآموزان در محل کار اساسی تلقی میشوند، در اولویت قرار میداد. “معلمان می ترسند که این تمرکز طولانی مدت بر روی چند موضوع محدود که برای موفقیت دانش آموزان ضروری است، مقدار زمان و تلاش اختصاص داده شده به موضوعات غیرضروری مانند تاریخ، مطالعات اجتماعی، دولت و مدنی را از بین ببرد.”
پیامدهای سیاست اوکانر، به بیان استعاری، او را در جایی که زندگی می کند، تحت تأثیر قرار می دهد. به معنای واقعی کلمه، همین امر در مورد نانسی ریگان صدق میکند، که با حمایت از استفاده از سلولهای بنیادی برای تحقیق در مورد بیماری آلزایمر، مرتکب بدعتهای راستگرایانه شد… اما تنها یک بار شوهرش بر اثر آن مرد. در مورد مادربزرگ داستان هم همینطور بود “یک مرد خوب به سختی پیدا می شود” توسط اوکانر متفاوت – فلانری، نویسنده آمریکایی. در پایان داستان، مادربزرگ – شخصیتی که مظهر عدم همدلی است – یک تجلی پیدا می کند … اما تنها پس از آن که جنایتکار معروف به Misfit و دو دزدش همه اعضای خانواده اش را کشتند و او متوجه شد که دروغ می گوید. در خندقی رو به دهانه تفنگ. نامناسب هنوز او را می کشد:
The Misfit گفت: “او زن خوبی خواهد بود، اگر کسی در هر دقیقه از زندگی اش به او شلیک می کرد.”
من عمیقا مراقبت کنید درباره وضعیت آموزش علمی کشور اما از این واقعیت که علم در دهه گذشته ظاهراً یک اولویت آموزشی بوده است، احساس آرامش نمیکنم، هم به این دلیل که میدانم برجستگی آن به قیمت از دست دادن درسهای به همان اندازه ارزشمندی مانند علوم مدنی است و هم به این دلیل که مدتها پیش یک درس مدنی از خود آموختم: مهم نیست در دقایقی که کسی برای تیراندازی به ما نیست چه می کنیم.
* * *




