آیا از IBS رنج می برید؟ این پزشک میگوید «عدم تحمل جاذبه» ممکن است مقصر باشد

جاذبه، یکی از چهار نیروی اساسی طبیعت، ما را ثابت نگه می دارد (به معنای واقعی کلمه)، اما ارتباط بدن ما با آن ممکن است حساسیت ما را به برخی از بیماری های رایج سلامتی توضیح دهد – به عنوان مثال، سندرم روده تحریک پذیر.
حداقل این چیزی است که دکتر برنان اشپیگل، مدیر تحقیقات خدمات بهداشتی در Cedars-Sinai در کتاب جدید خود پیشنهاد می کند.کشیدن: چگونه گرانش بدن شما را شکل می دهد، ذهن را تثبیت می کند و سلامت ما را هدایت می کند“ اشپیگل، همچنین یک متخصص گوارش در Cedars-Sinai و دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس، با بررسی مشترکات بین بیماران مبتلا به سندرم روده تحریک پذیر (IBS)، این ایده را مطرح کرد که این بیماری ممکن است به طور مستقیم با جاذبه جاذبه مرتبط باشد. تا 10 درصد از جمعیت جهان.
فرضیه او درباره معنای «عدم تحمل جاذبه» در کتاب او تشریح شده است مقاله اصلی در آن، اشپیگل حساسیت به IBS را از طریق آنچه که «مکعب نیروی G» (با نیروی G اشاره به نیروی گرانش دارد) از عواملی که مقیاس را بر روی علائم ایجاد میکنند توضیح میدهد. اینها شامل مقاومت یا ساختار روده و نحوه مقاومت آن در برابر جاذبه، تشخیص یا درک تنش بدن در برابر گرانش، و هوشیاری یا توانایی بدن برای نظارت بر رویدادهای تغییردهنده جاذبه است.
با این حال، بهویژه از آنجایی که این نظریه مقدماتی است و به تحقیقات بیشتری نیاز دارد، اشپیگل میخواهد مشخص شود که این فرضیه «یک مدل جایگزین» برای عوامل خطری که تحقیقات قبلاً برای IBS شناسایی کردهاند، از جمله رشد بیش از حد باکتریها در روده، التهاب، رژیم غذایی و استعداد ژنتیکی نیست. در عوض، او نقش بالقوه گرانش را در ایجاد این وضعیت به عنوان یک “عدسی متحد کننده” می بیند که از طریق آن می توان آن را مشاهده کرد.
اشپیگل گفت: «مدل گرانش این عوامل را جایگزین نمی کند. “این به سازماندهی آنها کمک می کند.”
مرتبط: ریزگرانش در فضا می تواند سلول های انسان را تغییر دهد. ما قبلاً می دانیم چگونه.
“نوع گرانشی” شما چیست؟
به گفته اشپیگل، همه ما در معرض کشش گرانشی اعمال شده بر روده خود هستیم. او احساس “سقوط” پروانه ها در شکم شما را هنگام مضطرب شدن یا عاشق شدن، یا هیجان وحشتناک سقوط از ترن هوایی، به عنوان نمونه هایی از این که چگونه جاذبه با عمل به عنوان “آتش در شکم ما” به ما هشدار می دهد (به درستی یا نادرست) به ما اشاره می کند.
اشپیگل توضیح داد: «تقریباً شبیه یک شتابسنج نیروی G در رودهمان است که به ما میگوید «شما در معرض خطر هستید».
اشپیگل استدلال میکند که استعداد ابتلای فرد به IBS را میتوان به سه بخش فوقالذکر مکعب نیروی G خلاصه کرد: ویژگیهای مرتبط با گرانش: مقاومت در برابر نیروی g، تشخیص نیروی g، و هوشیاری نیروی g.
مقاومت نیروی G به نحوه چیدمان روده های ما در بدن و نحوه عملکرد آنها با فشار دادن و جاری شدن در زمینه گرانش زمین اشاره دارد. اشپیگل برای نشان دادن اینکه چگونه مشکلاتی ممکن است زمانی که رابطه بین سیستم گوارشی و گرانش فرد مختل می شود به وجود بیاید، به تحقیقات فضایی گذشته در مورد علت اشاره کرد. فضانوردان معمولا مشکلات گوارشی بیشتری را تجربه می کنند – مانند سوزش سر دل، اسهال و یبوست – در جاذبه کم.
ساختار روده ما ممکن است یکی از دلایلی باشد که ورزش منظم و یوگا چنین بوده است برای تسکین نشان داده شده است اشپیگل گفت علائم IBS و تنظیم حرکات روده را انجام می دهد. با تقویت دیواره شکم و سیستم اسکلتی عضلانی، با نیروی جاذبه مبارزه می کنید.
اشپیگل توضیح داد: «در داخل شکم یک سیستم تعلیق وجود دارد که به معنای واقعی کلمه این کیسه سیب زمینی را در شکم شما آویزان می کند. اینکه چگونه میتوانیم آن کیسهی آویزان سیبزمینی را متعادل کنیم و نگه داریم، مهم است، و همچنین با تغییرات طبیعی مرتبط با افزایش سن در سلامت ماهیچهها و استخوانها دشوارتر میشود.
ارتباط روده و مغز
عامل دیگر در ارتباط بین IBS و جاذبه به ارتباط روده و مغز مربوط می شود. تشخیص نیروی G به این اشاره دارد که چگونه سیستم عصبی محیطی ما تغییرات گرانش را تشخیص می دهد و هوشیاری نیروی g به نحوه واکنش سیستم عصبی مرکزی ما به این تغییرات از طریق علائم یا احساسات مختلف اشاره دارد.
برخی از افراد (نه فقط مبتلایان به IBS) به تغییرات گرانشی حساس هستند، در حالی که برخی دیگر به سختی از این تغییرات آزار میدهند. (اشپیگل اشاره کرد الکس هانولداو که با صعود آزاد خود به ال کاپیتان در پارک ملی یوسمیتی تاریخ ساز شد و اخیراً به خاطر آسمان خراش آزادانه اش که به صورت زنده از نتفلیکس پخش شد، شهرت پیدا کرد، به عنوان نمونه ای از کسی که به نظر می رسد کمتر از خطرات مرتبط با جاذبه ترسیده است.
به عنوان یک تمرین سرگرم کننده برای اندازه گیری حساسیت شما به جاذبه یا “گرانش” اشپیگل یک مسابقه ایجاد کنید که ارزیابی می کند که چقدر از نظر فیزیکی در برابر جاذبه انعطاف پذیر هستید، سیستم عصبی شما چقدر به راحتی تغییرات گرانش (یا به طور کلی نیروهای جهانی) را درک می کند و چقدر از نظر احساسی در برابر فراز و نشیب های زندگی انعطاف پذیر هستید.
مجموعه رو به رشدی از تحقیقات ارتباط بین میکروبیوم روده – جامعه باکتری ها، قارچ ها و سایر میکروب های ساکن در روده – و بسیاری از جنبه های سلامت و رفاه کلی از جمله سلامت روان را نشان می دهد. علاوه بر این، محققان کشف کرد که میکروبیوم های روده فضانوردان تحت تاثیر ریزگرانش منفی قرار گرفتند.
اشپیگل به انتقال دهنده عصبی سروتونین اشاره کرد که خلق و خو را تنظیم می کند و عملکردهای مهم دیگری دارد. برای 90 درصد سروتونین در بدن در دستگاه گوارش قرار دارد که به محور روده-مغز برمی گردد. مطالعه ای که تابستان امسال در مجله منتشر شد پزشکی تجربی و مولکولی آنچه در مورد میکروبیوم روده و ارتباط آن با سلامت روان فضانوردان در فضا شناخته شده است را مورد بررسی قرار داد و بررسی کرد که در کجا تحقیق وجود ندارد. نویسندگان این مطالعه آزمایش معمول میکروبیوم روده مسافران فضایی را “به عنوان ابزاری غیر تهاجمی برای تشخیص زودهنگام خطرات عصبی روانی در فضانوردان” پیشنهاد می کنند.
اشپیگل گفت: «افزایش سروتونین صرفاً استعاری نیست. “اگر [we] اگر او نبود، من و تو مثل گونی های لنگی روی زمین می افتادیم.»
مانند بسیاری از جنبه های دیگر سلامت انسان، تحقیقات آینده مبتنی بر فضا در مورد اینکه چگونه گرانش مستقیماً بر سلامت انسان تأثیر می گذارد نه تنها به فضانوردان بلکه به پزشکان روی زمین کمک می کند تا نیروهای اساسی جهان ما را برای بهبود رفاه انسان درگیر کنند.
مورد نظریه های آسمان در پزشکی
مهم است که به یاد داشته باشیم که فرضیه 2022 اشپیگل در مورد IBS و گرانش، و کتابش که آن را به جنبه های بیشتری از سلامت ما تعمیم می دهد، دقیقاً همین است: یک فرضیه. این واقعیت IBS را نفی نمی کند و نیاز به آن را نیز رد نمی کند برای شرایط دیگر تست کنید با علائم همپوشانی در عوض، این سوال را مطرح می کند که چگونه گرانش ممکن است بر سلامت ما تأثیر بگذارد، که هر سال اهمیت بیشتری پیدا می کند زیرا انسان ها مشتاقانه به فضا گسترش می یابند و اجسام زمین و زمین خود را می گیرند. مشکلات سلامتیبا آنها
ارزش این را دارد که در نظر بگیریم که چگونه ما مخلوقات محیط زیست خود هستیم، و معمولاً وقتی در نظر می گیریم که چگونه محیط ما – در فضا و روی زمین – بر سلامت ما تأثیر می گذارد، گستردگی این حوزه ضرری ندارد.
اشپیگل میگوید: «شیوهای که من دوست دارم در مورد آن فکر کنم این است: گرانش مدتها قبل از ما اینجا بوده است و مدتها بعد از رفتن ما اینجا خواهد بود، بنابراین منطقی است که هر قسمت از بدن ما – هر تاندون، هر عضو، هر عصب – تا حد زیادی برای مدیریت این نیروی اساسی تکامل یافته است.»




