آیا زمان آن رسیده است که یک دیمر در فشار خورشیدی فضایی قرار دهیم؟

ایده تابش انرژی از فضا به زمینی که دارای کمبود انرژی است مدتهاست مورد بررسی قرار گرفته است. برای اولین بار بیش از 80 سال پیش در داستان های علمی تخیلی مطرح شد.
آیزاک آسیموف، نویسنده معروف، در داستان خود در آوریل 1941، “عقل” که در مجله “علم شگفت انگیز” منتشر شد، می نویسد: “در اتاق افسران ایستگاه خورشیدی شماره 5 ساکت بود – به جز خرخر نرم مدیر پرتو قدرتمند در جایی بسیار پایین تر.” داستان’. “
آسیموف از شخصیتهایش میخواهد از یک ایستگاه جمعآوری انرژی خورشیدی در فضا مراقبت کنند که پرتوهای انرژی را به گیرندههای متصل هدایت میکند. زمینهمچنین مریخ. به نظر می رسد سریع به قرن بیست و یکم و تحقیقات در زمین و اکنون در فضا از این مفهوم حمایت می کند. هنوز، فضا تابش خورشید توسط برخی به عنوان یک فناوری بسیار دور از ذهن و خارج از پرتو تلقی می شود، یک مفهوم اقتصادی مشکوک که واقعاً داستان علمی تخیلی خوبی ایجاد می کند. Space.com با چندین فنشناس تماس گرفت تا بپرسد چه چیزی جدید، چه چیز قدیمی است و چه چیزی هنوز در مورد انتقال نیرو از فضا به زمین وجود ندارد.
متصل: دانشمندان برای اولین بار انرژی خورشیدی را از فضا به زمین ارسال کردند
سه فناوری
پروژه انرژی خورشیدی فضایی Caltech (SSPP) توسط برخی به عنوان نور امیدی برای این فناوری تلقی می شود.
بیش از یک سال از پرتاب فناوری نمایشی SSPP به محفظه آزمایشی در مدار زمین می گذرد. هنگامی که فضاپیمای SSPD-1 در مدار قرار گرفت، سه نوآوری تکنولوژیکی را آزمایش کرد که برای کمک به نزدیکتر کردن سوزن انرژی خورشیدی فضایی به واقعیت کامل طراحی شده بودند. آنها بودند:
- دولچه: یک آزمایش کامپوزیت فوق سبک مداری برای نشان دادن یک طرح بسته بندی و استقرار جدید.
- آلبا: 32 نوع مختلف سلول فتوولتائیک (PV) برای ارزیابی نحوه ایستادگی آنها در برابر محیط خشن فضایی.
- افرا: آرایه مایکروویو برای انتقال نیرو آزمایشی در مدار پایین مبتنی بر مدارهای مجتمع سفارشی با کنترل زمان بندی دقیق برای تمرکز قدرت به صورت انتخابی بر روی دو گیرنده مختلف برای نشان دادن انتقال انرژی بی سیم در فضا.

آن را به حداکثر برسانید
علی حاجیمیری، یکی از مدیران پروژه انرژی خورشیدی مبتنی بر فضای کلتک، گفت: «بسیاری از چیزها کار میکردند، و چیزهایی که به خوبی کار میکردند، ما آنها را تحت فشار گذاشتیم تا زمانی که دیگر کار نکردند».
حاجیمیری بر مدارهای مجتمع و کاربردهای آنها در رشتههای مختلف مانند بیوتکنولوژی، ارتباطات و حسگرها تمرکز دارد که طیف وسیعی از فرکانسها را از فرکانسهای پرسرعت و رادیویی تا مدارهای با فرکانس پایین با دقت بالا را پوشش میدهد.
حاجیمیری خاطرنشان کرد: بله، در مأموریت 9 ماهه SSPD-1 عقبنشینیهایی وجود داشت. ما یک مشکل عرضه واقعی داشتیم، اما تیم آن را حل کرد. حتی با انتقال برق بی سیم، ما انواع موقعیت ها را داشتیم. سپس ما واقعاً در پایان مأموریت بر سیستم فشار وارد کردیم – تا جایی که فعالانه سعی کردیم آسیب وارد کنیم.
تحقق سقف

در 22 می 2023، سود حاصل از SSPD-1 به معنای واقعی کلمه به سقف آزمایشگاه مهندسی گوردون و بتی مور Caltech برخورد کرد. تنها در 90 ثانیه، سخت افزار MAPLE فضاپیما انرژی جمع آوری شده در فضا را به زمین ارسال کرد.
حاجیمیری سریع توضیح می دهد که سطح انرژی دریافتی در سطح سقف بسیار کم است. او گفت که بیشتر برای اکتشاف بود، اما سر و صدای واقعی در نظر گرفتن مقدار متوسط انرژی دریافتی است یک قدم کوچک برای انرژی خورشیدی فضایی
SSPD-1 به زودی از رده خارج می شود و برای انجام یک حمله ویرانگر باقی می ماند اتمسفر زمین.
تمرکز این پروژه اکنون بر حل مسائلی مانند مقیاس بندی، امکان استقرار مستقل و توسعه ساختارهای سبک تر است.
مجهولات ناشناخته
حاجیمیری گفت: «معلومات ناشناخته زیادی وجود دارد که هنوز باید درک شود. در این مرحله از کار، تیم به دنبال فرآیندهای تولید آرایههای پارچهمانند کمهزینه است. همچنین، زمان بندی بسیار چالش برانگیز است، به خصوص در ساختار فلاپی انعطاف پذیر که در فضا شناور است.
حاجیمیری افزود: «ما راههای جدیدی برای تفکر درباره این مشکل ایجاد کردهایم، روشهایی که آرایه میتواند شکل خود را تعیین کند و از طریق الکترونیک آن اصلاحاتی را برای آن انجام دهد».
حاجیمیری گفت، حتی با وضعیت “خداحافظ و طولانی” SSPD-1، نقاط عطف بسیار ارزشمندی به دست آمده است. “بزرگترین چالش افزایش آگاهی و اثبات واقعی بودن آنچه انجام دادیم است.”
یک راه حل توسعه پذیر

به گفته تروی، شرکت Virtus Solis Technologies شرکت مستقر در میشیگان، هیچ فناوری انرژی پاک، پایدار و قابل ارسال به جز انرژی خورشیدی مبتنی بر فضا (SBSP) وجود ندارد.
جان باکنل مدیر عامل و بنیانگذار این گروه است. «کسانی از ما که همه فناوریهای انرژی پایدار را مقایسه کردهایم، میدانیم که یک راهحل مقیاسپذیر باید با پیچیدگی کم، با شدت مواد معدنی کم، تولید انبوه و قادر به ارائه انرژی الکترونیکی پایدار، ایمن و ارزان باشد که سوختهای فسیلی میتوانند دوام بیاورند. او گفت 200 سال.
باکنل و همکارانش در حال توسعه یک سیستم SBSP هستند که تمام این معیارها را برآورده می کند – صورت فلکی از 16 آرایه در فضا، که هر کدام 20 گیگاوات نیرو تولید می کنند. او گفت که در مجموع، 320 گیگاوات را می توان به هر نقطه از کره زمین تحویل داد، سیستمی که می تواند در مقیاس بسیار بزرگتر شود.
باکنل گفت: با رشد 50 درصدی ظرفیت سالانه، SBSP می تواند در 30 سال به 100 تراوات تولید برسد و نیازهای سیاره ای با جمعیت 10 میلیارد را برآورده کند.
قطع شدن
باکنل معتقد است: «هنوز بین تحقیقات آکادمیک و مطالعات هزینههای تولید پایه در صنعت هوافضا و آنچه صنعت خصوصی میتواند به آن دست یابد، فاصله وجود دارد». در نتیجه، برآورد ما از 200 میلیون دلار برای تکمیل تحقیق و توسعه و وارد کردن یک نیروگاه آزمایشی فعال در مدار غیرمحتمل به نظر میرسد.»
او پیشنهاد کرد برای پول باکنل و همچنین برای سرمایه گذاران، این صنعت انرژی است که باید این گزینه ها را بشنود و درک کند، نه صنعت فضایی.
SBSP هنوز هم مانند یک داستان علمی تخیلی به نظر می رسد زیرا آنها نمی دانند که همه فناوری های زیربنایی بالغ هستند و فقط به یک پرتاب فضایی تجاری برای تحقق آن نیاز دارند. باکنل گفت: Virtus Solis اولین کسی بود که این قابلیت را به کار گرفت و برای برآورده ساختن هدف هزینه برای پرداختن به بازار جهانی انرژی طراحی شد.
باکنل خاطرنشان کرد: سرمایه گذاران می خواهند ببینند که هیچ خطری برای درآمد وجود ندارد. “نمایش مداری به این معنی است که شما یک محصول واقعی دارید، بنابراین ریسک باقیمانده در مورد مونتاژ و تحویل نیرو در مدار نشان داده می شود و سپس محصول می تواند مقیاس شود.”
فقط ایستاده
یکی از رهبران حمایت از استفاده از انرژی خورشیدی از فضا، جان منکینز از Artemis Innovation Management Solutions در سانتا ماریا، کالیفرنیا است.
مانکینز در کنفرانس بین المللی آوریل در مورد انرژی خورشیدی از فضا که توسط سازماندهی شده بود شرکت کرد آژانس فضایی اروپا (ESA) و آژانس فضایی بریتانیا در انجمن سلطنتی هوانوردی در لندن.
مانکینز به یاد می آورد: «این فقط اتاق ایستاده بود. “تقریبا هیچ یک از 200 نفر بازیکن عادی نبودند، و این یک تغییر بزرگ بود.” او گفت که کار در حال انجام در بریتانیا و همچنین نگاه های مترقی به تشعشعات انرژی در ژاپن و سایر کشورها وجود دارد.
آماده برای استفاده چندگانه
مانکینز گفت که پایه های تابش انرژی بارها و بارها از طریق آزمایش های روی زمین گذاشته شده است. او گفت: “برای من، تابش قدرت به عنوان یک تابع دههها پیش نشان داده شد، و اکنون مشکل واقعی این است که چگونه سیستمهای واقعا بزرگ بسازیم.”
مانکینز توصیه میکند برای هر نوع پروژه بزرگ در فضا، «به نظر میرسد که قابل مشاهدهترین مانع بر سر راه خورشیدی فضایی در آستانه سقوط است» و آن پرتابهای ارزان قیمت و قابل استفاده مجدد است.
تکنیک موشک قابل استفاده مجدد توسط اسپیس ایکس و تقویت کننده های کلاس فالکون او و اکنون بزرگ کشتی فضایی برنامه پرواز به همین ترتیب، منشاء آبیپرتابگر نیو گلن به اولین پرواز خود نزدیک می شود. کشورهای دیگر نیز مانند ESA و چین به دنبال استفاده مجدد در تجارت تقویت کننده هستند.
برق را روشن کنید
با این حال، در سال های آینده کارهای زیادی برای انجام دادن وجود دارد.
مانکینز با اشاره به آینده گفت که نمایشهای سطح سیستم میتوانند مشکلاتی مانند پیدا کردن طراحی مناسب یا تعیین میزان مقیاسپذیری فناوریها و به چه قیمتی را برطرف کنند. همچنین برای مهندسان فضاپیما حیاتی است که آنچه را که به سرعت در رباتیک اینجا روی زمین اتفاق میافتد مطالعه کنند و آن را برای ساخت و ساز در فضا به کار ببرند.
مانکینز توصیه کرد علاوه بر این، توان خروجی از فضا باید فراتر از آزمایش نانووات بر سانتیمتر مربع کلتک باشد و به میکرووات بر سانتیمتر مربع برسد.
مانکینز پیش بینی کرد: “اما طی 2 تا 3 سال، هزار برابر قدرت بیشتر خواهد شد. پیشرفت باورنکردنی رخ خواهد داد، سپس گاوها از انبار بیرون خواهند آمد.”




