آیا مشکلات بوئینگ استارلاینر اولین پرواز طولانی مدت فضانورد آن را به تاخیر می اندازد؟

در حالی که ناسا و بوئینگ بر روی تکمیل اولین ماموریت فضانوردی با فضاپیمای استارلاینر در اوایل ماه آینده متمرکز هستند، آنچه در آینده اتفاق می افتد در حال حاضر در ذهن همه است.
از بوئینگ استارلاینر این کپسول دوباره در روز جمعه (21 ژوئن) برای تکمیل اولین خود به تعویق افتاد ایستگاه فضایی بین المللی ماموریت (ISS) با فضانوردان، با خدمه ای که شامل بوچ ویلمور و سانی ویلیامز ناسا بود. مقامات تیم تاکید کردند که هنوز تست های اضافی قبل از قطع ارتباط باقی مانده است. استارلاینر با تجربه نشت هلیوم و مشکلات پیشران که ماموریت آزمایش پرواز خدمه (CFT) خود را از برنامه ریزی اولیه 10 روز پس از پرتاب در 5 ژوئن تمدید کرد. ناسا و بوئینگ هنوز تاریخ بازگشت اعلام نشده است برای Starliner، گفت که این فقط پس از یک راهپیمایی فضایی در 2 جولای اتفاق می افتد.
به عنوان یک پرواز آزمایشی، غیرمنتظره CFT از برخی جهات مورد انتظار بود. اما یک لحظه کلیدی به سرعت نزدیک می شود: انتظار می رفت استارلاینر اولین ماموریت عملیاتی خود را در اوایل سال 2025 به ایستگاه فضایی بین المللی آغاز کند. به نظر می رسد که با نام Starliner-1 حداقل سه فضانورد را برای یک ماموریت عادی شش ماهه به ایستگاه فضایی بین المللی حمل کند.
ناسااستیو استیچ اخیراً (قبل از آخرین تاخیر روز جمعه) به خبرنگاران گفت که برنامه صدور گواهینامه Starliner-1 می تواند به سمت راست تغییر کند، اما تمرکز در حال حاضر بر روی تکمیل ایمن CFT است.
استیچ، مدیر برنامه خدمه تجاری ناسا، در یک کنفرانس تلفنی در 18 ژوئن گفت: “ما قصد نداریم ماموریت دیگری مانند این را با نشت هلیوم انجام دهیم.” این بحث در اواخر تابستان امسال برگزار خواهد شد. [to] وقتی وسیله نقلیه با خدمه برگشت، همه چیز را برای ما آماده کنید، و سپس بفهمید که راه پیش رو چیست.”
اولین نشت هلیوم Starliner در اوایل ماه مه پس از پاکسازی به دلیل مشکل دریچه کپسول در سکوی پرتاب شناسایی شد. اتحاد راه اندازی متحد موشک Atlas V به عنوان یک تهدید فوری برای پرتاب در نظر گرفته نمی شود، اما ناسا و بوئینگ یک آسیب پذیری طراحی را کشف کرده اند که در آن، اگر پیشرانه های کافی در سیستم کنترل واکنش Starliner (RCS) آفلاین شوند، ممکن است ورود مجدد کپسول تحت تأثیر قرار گیرد. . این تیم یک حالت ورود مجدد اضافی را در شبیه سازی با فضانوردان قبل از دادن مجوز به Starliner برای پرتاب مجدد تأیید کرد.
CFT توانست در 5 ژوئن بدون مشکل از پد خارج شود، اما Starliner با پنج تا از 28 رانشگر RCS خود در مسیر خود به ایستگاه فضایی بینالمللی برای اتصال با مشکل مواجه شد. اولین تلاش برای اتصال رد شد، اما Starliner چند ساعت بعد به دومین بارگیری موفق دست یافت. چهار نشت هلیوم جدید نیز پس از رسیدن Starliner به فضا رخ داد. تجزیه و تحلیل درخت خطا و کارهای دیگر هنوز برای درک علت اصلی ادامه دارد.
مقامات استارلاینر همچنین در جریان اولین بارگیری بدون خدمه خود با ایستگاه فضایی بینالمللی در ماه مه 2022 مشکلاتی را با پیشرانههای RCS خود تجربه کردند، اما به نظر میرسد این مشکلات به دلیل یک مشکل جداگانه باشد. یادگیری چرایی هنوز در مراحل اولیه است.

ناسا و بوئینگ بارها تاکید کردهاند که ضربالاجلها برای CFT اولویت ندارند و همیشه موارد غیرقابل پیشبینی ممکن است رخ دهد. دو فضانورد حاضر در این ماموریت، خلبانان آزمایشی سابق نیروی دریایی ایالات متحده، گفتند تقریبا همان.
تیم ماموریت از زمان اضافی در فضا استفاده می کند تا نحوه رفتار ماژول سرویس استارلاینر را بیاموزد، زیرا حاوی بیشتر سوخت و نیروی فضاپیما است و در هنگام فرود به بیرون پرتاب می شود. به نظر می رسد پیشرانه های RCS بیشتر در حال حاضر کار می کنند، در حالی که نشت هلیوم “پایدار و کمتر از اندازه گیری شده است”. [before]به گفته مارک ناپی، معاون و مدیر برنامه برنامه خدمه تجاری بوئینگ.
قابل ذکر است که CFT به 77 مورد از 87 هدف اولیه آزمایش پرواز دست یافت. وی افزود: 10 مورد آخر در هنگام برخاستن و فرود مورد ارزیابی قرار خواهند گرفت.

استیچ گفت که کار پس از CFT شامل تلاش برای درک آنچه “باعث می شود رانشگرها نیروی رانش کم داشته باشند و سپس توسط سیستم های کنترل پرواز لغو شوند” خواهد بود، همانطور که فضانوردان در این ماه با آن مواجه شدند. “خط نقره ای” این ماموریت طولانی این است که به تیم ها اجازه می دهد تا داده هایی را در فضا به دست آورند که جمع آوری آنها روی زمین امکان پذیر نیست و به طور بالقوه در زمان برای عیب یابی بعدی صرفه جویی می کند.
استیچ گفت: “هدف من این است که قبل از اینکه به مرحله ای برسیم که از این وسیله نقلیه برای تغییر اعضای خدمه استفاده کرده و سپس آنها را در پایان شش ماه برگردانیم، از سیستم خارج شوم.” برخی از ایدهها از قبل به ذهن خطور کردهاند: به عنوان مثال، شاید تیمهای ماموریت «تهاجمی نمایه برخورد» را تغییر دهند تا با شلیک کمی کمتر به رانشگرها استرس وارد نکنند.
وی افزود: ما به طور کامل قصد داریم این به اصطلاح ناراحتی ها را برای پروازها از بین ببریم. “خوبی در مورد وضعیتی که داریم این است که همانطور که در مورد آن صحبت کردیم می توانیم کمی بیشتر بیدار بمانیم و تا آنجا که ممکن است داده ها را به دست آوریم تا بتوانیم این را کاملاً درک کنیم یا آن را به بهترین نحو درک کنیم. بنابراین ما می توانیم حذف کنیم و قصد ما حذف کامل این مشکلات است.”

با این حال، ناسا و بوئینگ نیازی به پروازهای آزمایشی اضافی برای حل مشکلات قبل از دریافت گواهینامه Starliner پیش بینی نمی کنند.
“ما این مسائل را به عنوان آموزش و تنظیم دقیق اضافی که باید برای ماشین انجام دهیم توصیف می کنیم [achieve] Nappi گفت: “من این را به عنوان یک مسئله ایمنی پرواز نمی بینم که باید با وسیله نقلیه بدون سرنشین برای نشان دادن بیشتر سیستم پرواز کنیم.”
Starliner-1 فضانوردان ناسا مایک فینک و اسکات تینگل را به همراه خواهد داشت. آژانس فضایی کانادا جاش کوتریک فضانورد. خدمه در آموزش و همکاری نزدیک با CFT پیشرفته هستند. فینک یک فضانورد قدیمی استارلاینر است و به عنوان مثال یک پشتیبان CFT بود، در حالی که کوتریک به عنوان کپکام (ارتباط دهنده کپسول) در مرحله مهم صعود ماموریت آزمایشی خدمت می کرد.
استارلاینر و اسپیس ایکسکپسول Dragon’s Dragon وظیفه دارد خدمه فضانوردان تحت هدایت ناسا را به و از ایستگاه فضایی بین المللی منتقل کند. هر دو بوئینگ و اسپیس ایکس در سال 2014 قراردادهای چند میلیارد دلاری برای خدمات تاکسی منعقد کردند که در ابتدا انتظار می رفت در سال 2017 آغاز شود. با این حال، مسائل فنی و مالی این برنامه را برای هر دو فروشنده عقب انداخته است.
اسپیس ایکس، طراحی خود را از فضاپیمای باری روباتیک Dragon خود، که از سال 2012 در خدمت بوده، به عاریت گرفته است، اولین پرواز سرنشین دار خود را در سال 2020 انجام داد. Starliner یک فضاپیمای جدید است و با مشکلات توسعه بیشتری روبرو است که اغلب با پروژه های پیچیده جدید هوافضا ایجاد می شود.
را راهی برای CFT پس از اینکه اولین آزمایش بدون خدمه در دسامبر 2019 به دلیل مشکلات فنی به ایستگاه فضایی بین المللی نرسید، به تعویق افتاد. دومین ماموریت بدون خدمه در سال 2022 با موفقیت انجام شد، اما مشکلات بیشتری در مورد استارلاینر در سال 2023 با سوخت گیری چتر نجات و نوار قابل اشتعال روی بسیاری از کابل های کپسول کشف شد.




