مقالات

آیا مغز می تواند به درمان قلب شکسته کمک کند؟


خوبیا چندین دهه، محققان از ارتباط نزدیک بین سلامت روان و سلامت جسمی قدردانی کرده‌اند و مطالعات نشان داده‌اند که ذهن می‌تواند بر سیستم‌های مختلف بدن تأثیر بگذارد.1 به عنوان مثال، سطوح بالای استرس افراد را در برابر عفونت ها آسیب پذیرتر می کند. برعکس، درمان سلامت روان خطر بستری مجدد را تا 75 درصد در افرادی که به دلیل بیماری قلبی در بیمارستان بستری شده بودند کاهش داد.2،3

با این حال، مکانیسم هایی که توسط آن حالات روانی ممکن است بر سیستم ایمنی یا قلبی عروقی تأثیر بگذارد، هنوز به خوبی شناخته نشده است. آسیا رولز، متخصص علوم اعصاب در انستیتوی فناوری اسرائیل – Technion، گفت که این سؤالات اغلب نادیده گرفته می شوند زیرا بسیاری از محققان معتقدند که زمینه ارتباط ذهن و بدن در معرض مطالعه دقیق علمی نیست. او گفت: “این یک شکاف بزرگ و اساسی در درک ما از فیزیولوژی و پزشکی و توانایی ما برای کمک به بیماران است.”

هدوا هایکین، متخصص اعصاب، که اخیراً دکترای خود را به پایان رسانده است، آزمایش‌های in vitro و in vivo را هدایت کرد که اثرات تحریک مغز را بر بهبود AMI روشن می‌کند.

مایا رشف

رالز قبلاً از مدل‌های موش استفاده کرده بود تا نشان دهد که چگونه مناطق مغز مرتبط با پاداش یا احساسات می‌توانند فعالیت ایمنی و التهاب را در زمینه‌های مختلف از جمله عفونت، سرطان و کولیت تعدیل کنند.4-6 به عنوان شواهدی برای ارتباط بین سلامت روان و بیماری قلبی عروقی در انسان ها، او به این فکر افتاد که آیا می تواند این ارتباط قلب و مغز را به صورت مکانیکی در موش ها مطالعه کند.7 رالز به همراه متخصص پزشکی قلب و عروق لیور گپستین و دانشجوی فارغ التحصیل سرپرست سرپرستی، هِودا هایکین، شروع به مطالعه این کردند که چگونه برخی از سیستم های عصبی بر بهبودی از انفارکتوس حاد میوکارد (AMI) در مدل موش تأثیر می گذارند.

در مطالعه اخیر منتشر شده در تحقیقات قلب و عروق طبیعتمحققان دریافتند که تحریک کموژنتیکی نورون‌های دوپامینرژیک در ناحیه تگمنتال شکمی (VTA)، بخشی از مدار پاداش متعارف مغز، بهبود کسر جهشی بطن چپ (LVEF؛ معیاری از توانایی قلب برای پمپاژ خون)، افزایش عروق و کاهش فیبروز در 15 روز پس از AMI.8 این مدل موش نه تنها به محققان اجازه می دهد تا به طور عینی اثرات فعالیت مغز بر عملکرد قلب را اندازه گیری کنند، بلکه مکانیسم های زیربنایی این اثرات را نیز بررسی کنند.

ایزاک چیو، متخصص عصبی در دانشکده پزشکی هاروارد که در این مطالعه شرکت نداشت، می‌گوید: «ما می‌دانیم که وقتی استرس یا شادی را تجربه می‌کنیم – چیزهایی که ممکن است به عنوان خلق فکر کنیم – بر اندام‌های محیطی و سلول‌های ایمنی محیطی تأثیر می‌گذارد.» بنابراین به نظرم جالب بود که آنها بین سیستم پاداش مغز و حملات قلبی ارتباط برقرار کردند.

پس از دو هفته تحریک VTA در گروه درمان، رالز گفت: «دیدن تغییرات بین گروه‌ها بسیار جالب بود. اما چالش واقعی این بود که بفهمیم چگونه [this was happening]”

در تحقیقات قبلی، او نشان داد که فعال شدن VTA پاسخ های ایمنی را تغییر می دهد، بنابراین آنها ابتدا سلول های ایمنی موجود در قلب را بررسی کردند. آنها تعداد سلول های کاهش یافته را برای CD68 مثبت یافتند، نشانگری که روی مونوسیت ها و ماکروفاژها یافت می شود. با این حال، اهمیت این یافته کاملاً روشن نیست: سلول‌های CD68+ متنوع هستند و نقش‌های پیچیده و ناقصی را در تغییرات ساختاری درمانی و مضر قلب پس از AMI ایفا می‌کنند.9

علاوه بر این، رالز گفت که تیم تحقیقاتی نسبت به اینکه تغییرات ایمونولوژیکی مشاهده شده به تنهایی می تواند تفاوت های قابل توجهی را که در فیزیولوژی قلب پیدا کرده اند توضیح دهد، تردید دارند. برای تعیین عوامل اضافی که ممکن است به این تفاوت ها کمک کنند، آنها پروفایل های پروتئومی قلب ها را تجزیه و تحلیل کردند.

راولز می‌گوید: زمانی که پروتئومیکس را انجام دادیم، کاملاً مشخص شد که بیشتر تغییراتی که می‌دیدیم – علاوه بر همه این تغییرات ایمنی – تغییراتی در پروتئین‌هایی بود که توسط کبد ترشح می‌شد. من هرگز برای شروع روی کبد شرط نمی‌بندم! اما این لذت علم است.

تجزیه و تحلیل پروتئومیک چندین پروتئین تنظیم شده را نشان داد، اما تیم برای مطالعه بیشتر بر روی یکی از آنها تصمیم گرفت: جزء 3 یا C3. این پروتئین بیشتر به دلیل نقشش در ایمنی ذاتی شناخته شده است، اما ممکن است نقش مهمی در بازسازی بافت داشته باشد.10 در حالی که تحریک VTA باعث افزایش mRNA C3 در قلب نشد، mRNA C3 را در کبد افزایش داد، که نشان می‌دهد این پروتئین در این زمینه خاص در کبد تولید می‌شود. با حمایت از نقش پروتئین در ترمیم قلب، محققان دریافتند که تجویز یک مهارکننده C3 باعث مسدود شدن بهبود عملکرد قلب پس از تحریک VTA می شود.

رالز خاطرنشان کرد که اگرچه این نشان می دهد که C3 برای این فرآیندها ضروری است، اما به این معنی نیست که تنها پروتئین مهم است. او گفت: «عوامل زیادی در صفحه نمایش ما تأثیر گذاشته اند. و اینها ممکن است اجزای دیگری باشند که هرگز به عنوان اهداف مناسبی برای درمان فکر نکرده ایم [myocardial infarction]اما در واقع آنها ممکن است.

چندین مقطع از بافت قلب آبی و قرمز نشان داده شده است که نواحی فیبروز و بافت عضلانی را نشان می دهد.

محققان تفاوت هایی را بین گروه کنترل (سمت چپ) و گروهی که تحریک VTA دریافت کردند (راست) شناسایی کردند. در اینجا میوکارد با رنگ قرمز و رشته های کلاژن نشان دهنده فیبروز به رنگ آبی نشان داده شده است.

هدوای هایکین

اگرچه تفاوت قابل توجهی در بقا در 15 روز پس از AMI وجود نداشت، محققان فرض کردند که مطالعات طولانی‌مدت ممکن است تفاوت‌ها را نشان دهد، زیرا موش‌های درمان‌نشده به طور قابل‌توجهی عملکرد قلب بدتری داشتند و LVEF را کاهش دادند. مطالعات انسانی قبلی نشان داده اند که کاهش LVEF با افزایش مرگ و میر در ماه ها یا سال های پس از AMI مرتبط است.11

بهبود درک علمی از روش‌هایی که مغز می‌تواند بر سیستم‌های محیطی تأثیر بگذارد نیز می‌تواند گزینه‌های درمانی جدیدی را ارائه دهد. راولز گفت: در آینده، برخی از بیماری‌های قلبی عروقی یا ایمنی را می‌توان با تکنیک‌های تعدیل عصبی غیرتهاجمی مانند نوروفیدبک، تحریک مغناطیسی ترانس کرانیال یا اولتراسوند متمرکز درمان کرد.

این کار همچنین ممکن است به محققان در درک مکانیسم‌هایی کمک کند که عوامل روان‌شناختی را به سلامت جسمانی مرتبط می‌کند، مانند ارتباط خوش‌بینی با نرخ پایین‌تر بیماری‌های قلبی عروقی و مرگ و میر ناشی از همه علل.12

با این حال، رالز هشدار می دهد که این تحقیق هنوز در مراحل اولیه توسعه است. او گفت: «تمام کار ما در این مرحله واقعاً بسیار اساسی است. من همیشه می ترسم که بیماران در مقطعی فکر کنند، “خب، من به داروها نیاز ندارم، می توانم با تفکر مثبت خود را درمان کنم.” این بزرگترین ترس من است.» در عوض، هدف قرار دادن عوامل روانی ممکن است تنها ابزاری باشد که پزشکان برای پیشگیری یا درمان بیماری از آن استفاده می کنند.

“من فکر می کنم [this study] چیو گفت، بسیار مهم است. چیزهای زیادی وجود دارد که می‌تواند سیستم پاداش یا سیستم انگیزش را فعال کند و این مطالعه نشان می‌دهد که این امر بر نتیجه حملات قلبی تأثیر می‌گذارد. این می تواند از نظر بالینی کاملاً مهم باشد.

رالز به نوبه خود به بررسی زبان تعامل ذهن و بدن پرداخت. ما واقعاً علاقه مندیم که چگونه مغز حالت های مختلف فیزیولوژیکی را نشان می دهد و سپس بفهمیم که از کدام مسیرها برای حل این حالت ها استفاده می کند.

افشای تضاد منافع: نویسندگان این مطالعه، آسیا رولز، لیور گپستین، هودا هایکین، و هیلا آزولای-دبی حق اختراعی را ثبت کرده اند که شامل تجزیه و تحلیل پروتئومی است که در این مطالعه پوشش داده شده است.

  1. Vaillant GE. تاریخ طبیعی سلامت روانی مردان: تأثیرات سلامت روان بر سلامت جسمانی. N Engl J Med. 1979؛ 301 (23): 1249-1254.
  2. O’Connor DB، و همکاران. استرس و سلامت: مروری بر فرآیندهای روان‌شناختی روانی Annu Rev. 2021؛ 72:663-688.
  3. Carmin CN و همکاران. تأثیر درمان سلامت روان بر پیامدهای بیماران مبتلا به نارسایی قلبی و بیماری ایسکمیک قلبی J Am Heart Assoc. 2024؛ 13 (7): e031117.
  4. Ben-Shanan TL، و همکاران. فعال شدن سیستم پاداش، ایمنی ذاتی و سازگار را تقویت می کند. نات مد. 2016; 22 (8): 940-944.
  5. Ben-Shanan TL، و همکاران. تعدیل ایمنی ضد تومور توسط سیستم پاداش مغز. Nat Commun. 2018; 9 (1): 2723.
  6. کورن تی و همکاران نورون‌های قشر منزوی پاسخ‌های ایمنی خاصی را کد می‌کنند و برمی‌انگیزند. سلول. 2021؛ 184 (24): 5902-5915.e17.
  7. Kwapong YA، و همکاران. ارتباط افسردگی و سلامت روان ضعیف با بیماری های قلبی عروقی و سلامت قلبی عروقی نابهینه در میان بزرگسالان جوان در ایالات متحده. J Am Heart Assoc. 2023؛ 12 (3): e028332.
  8. هایکین اچ و همکاران. فعال شدن سیستم پاداش بهبودی پس از انفارکتوس حاد میوکارد را بهبود می بخشد. Nat Cardiovasc Res. 2024؛ 3 (7): 841-856.
  9. پیت سی و همکاران مونوسیت ها و ماکروفاژهای قلب پس از انفارکتوس میوکارد. Cardiovasc Res. 2020; 116 (6): 1101-1112.
  10. ژانگ سی و همکاران سیگنال دهی مکمل C3a با تنظیم عملکرد مونوسیت ها و قاچاق، بازسازی ماهیچه های اسکلتی را تسهیل می کند. Nat Commun. 2017; 8 (1): 2078.
  11. Moller JE و همکاران. شاخص ارزیابی حرکت دیوار و کسر جهشی برای طبقه بندی خطر پس از انفارکتوس حاد میوکارد. من قلب جی. 2006; 151 (2): 419-425.
  12. Krittanawong C، و همکاران. ارتباط خوش بینی با حوادث قلبی عروقی و مرگ و میر ناشی از همه علل: یک مرور سیستماتیک و متاآنالیز. جی مد هستم. 2022; 135 (7): 856-863.e2.


Source link

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا