آیا می توانیم یخ آب را در ماه پیدا کنیم؟ دانشمندان می گویند تنها در صورتی که بدانیم کجا باید نگاه کنیم

قمر زمین گنجینه ای از منابع است. آژانسهای فضایی در سراسر جهان در حال برنامهریزی ماموریتهایی برای دسترسی و استفاده از مواد فرار ماه از جمله هیدروژن، آب، هلیوم، دی اکسید کربن و مونوکسید کربن برای تولید منابع سوخت، هوای قابل تنفس و حتی آب آشامیدنی هستند که همگی با هدف ایجاد حضور طولانیمدت در ماه هستند.
اما اطلاعات زیادی در مورد وجود یخ آب در دست نیست ماهیا حتی چه داده هایی وجود ندارد که می تواند به تنظیم دقیق اکتشاف ماه توسط کاوشگرهای روباتیک و کاوشگران انسانی کمک کند. به همین دلیل است که نشست آتی کارشناسان بین المللی برای بحث در مورد وضعیت فعلی دانش در مورد مواد فرار در مناطق قطبی ماه گرد هم می آیند.
آنچه گم شده است
شوآی لی، سازماندهنده کنفرانس از موسسه ژئوفیزیک و سیارهشناسی هاوایی، دانشگاه هاوایی در مانوآ، گفت: «من فکر میکنم حداقل سه جنبه از فرارهای قطبی ماه وجود دارد که ما آنها را از دست دادهایم.
اولین مورد نیاز به مطالعه جامع در مورد مواد فرار عمده ای است که احتمالاً در ماه وجود دارند مناطق دائمی سایه داریا PSR ها لی به Space.com گفت که این تحقیق حیاتی و فاقد آن است.
لی گفت: «برای مثال، یخ آب ممکن است فراوانترین فرار باشد، اما ما هنوز نقشهبرداری دقیقی از آن نداریم، بهویژه در بسیاری از مناطق که ممکن است فقط چند درصد وزنی یا حتی کمتر یخ آب داشته باشند. سایر گونه های فرار قابل توجه مانند سولفید هیدروژن، مونوکسید کربن یا دی اکسید کربن ممکن است بسیار کمتر از یخ آب فراوان باشند.
لی گفت: «ما هیچ مشاهده مستقیمی از چنین گونههای فرار نداریم.
دوم، دانش چگونگی توزیع عمودی مواد فرار، از جمله یخ آب، وجود ندارد.
و سوم، لی گفت، نیاز به نمونه برداری از این مواد فرار برای درک منشأ آنها و نحوه تشکیل و جداسازی آنها در ماه است.
من تازه دارم شروع می کنم
نوربرت شرگهوفر، دانشمند ارشد مؤسسه علوم سیاره ای و ساکن هونولولو، هاوایی، گردهمایی آتی را سازماندهی می کند.
شورگهوفر گفت: «به نظر من، حوزه فرارهای قطبی قمری تازه شروع شده است.» بسیاری از مأموریتها مانند اخیراً بازسازی شده است او به اسپیس دات کام گفت: مریخنورد کاوش قطبی فرار یا VIPER به تعویق افتاده است و ما تقریباً اطلاعات کافی برای تخمین فراوانی و توزیع یخ آب در ماه نداریم.
مهمترین ما به اثبات قطعی یخ در ماه نیاز داریمشورگوفر گفت.
تحت تعقیب: شواهد قطعی و قابل تکرار
در اکتبر 2009، ماهواره رصد و رصد دهانه ماه ناسا (LCROSS)، به طور عمدی در مسیر «تصادف» قرار گرفت تا وجود یخ آب در دهانه ای دائماً سایه دار در قطب جنوبی ماه تایید شود.
Schörghofer گفت: “LCROSS شش درصد را اندازه گیری کرد، اما این مقدار یخ زیادی نیست و یک آزمایش یک شات بود.” او به Space.com گفت: “و ردیابی های طیف سنجی یخی که توسط مدارگردهای ماه روی سطح قرار گرفته اند به طرز ناامیدکننده ای ناسازگار هستند. ما به شواهد قطعی و قابل تکرار نیاز داریم.”
شورگوفر خاطرنشان کرد که بر اساس نمونههای دور و نزدیک که توسط ماموریتهای Chang’e-5 و Chang’e-6 چین بازگردانده شدهاند، پیشرفتهای زیادی در مورد آب داخل سنگها صورت گرفته است.
شورگوفر گفت: “با این حال، به دلیل عدم انجام ماموریت های فرود به مناطق قطبی، پیشرفت بسیار کمی روی یخ صورت گرفته است. دانشمندان در تلاش هستند تا اطلاعاتی در مورد یخ از داده هایی که به دلایل دیگر جمع آوری شده اند، از ابزارهایی که هرگز برای تشخیص فرار ماه طراحی نشده اند، استخراج کنند، بنابراین ما به مشاهدات “شاید” زیادی رسیدیم.”
همکاری بین المللی
از نظر تحقیقات جدید از چندین کشور، همکاری بین المللی چگونه در حال توسعه است؟ آیا نیاز به همکاری بیشتر بین کشورها وجود دارد؟
لی در پاسخ گفت: «خیلی کند پیش میرود، اما ما میتوانیم رشد را ببینیم».
گام بزرگی در این همکاری بین مدارگرد ماه رهیاب کره ای آمریکا و کره جنوبی (KPLO) به نام Danuri بود که ShadowCam را حمل می کند، دوربین فوق حساسی که توسط ناسا/دانشگاه ایالتی آریزونا/سیستم های علوم فضایی مالین برای مشاهده در PSR های ماه ارائه شده است.
شورگوفر گفت: در دهههای آینده، اکتشاف ماه عمدتاً توسط ایالات متحده و چین هدایت خواهد شد.
شرگهوفر گفت: “داشتن همکاری بین المللی خوب است و علاقه علمی به ماه را افزایش می دهد. درجه همکاری بدون شک افزایش خواهد یافت، اما در نهایت ما به دنبال رقابت بین دو ابرقدرت هستیم.”
کشفیات را به اشتراک بگذارید
ابهامات زیادی در مورد میزان یخ روی ماه و مکان دقیق آن باقی مانده است.
ذخایر، به یک معنا معروف و منابعی که به راحتی قابل بازیافت هستند، بنابراین احتمالاً در این مرحله بسیار کوچک هستند.
لی افزود: قطعا نیاز به همکاری بین المللی بیشتر است. وی در پایان گفت: به عنوان مثال، در سالهای آینده ماموریتهای زیادی در قطب جنوب ماه انجام خواهد شد. اگر بتوانند یافتههای خود را در مورد مواد فرار روی ماه به اشتراک بگذارند، نه تنها برای علم، بلکه برای اهداف استفاده از منابع موجود در زمین، برای همه کشورها بسیار مفید خواهد بود.



