اسکارلت جوهانسون نوستالژی دوران آپولو را در «مرا به ماه پرواز کن» (نقد)

با پسزمینه تاریخی فرود پیروزمندانه آپولو 11 ناسا در ماه جولای 1969، Fly Me To The Moon یک کمدی رمانتیک مهیج به کارگردانی گرگ برلانتی است که به طرز اغواگرانهای جذابیت میکند و راه خود را برای تبدیل شدن به یک خشنودکننده واقعی جمعیت تابستانی باز میکند.
با بازی اسکارلت جوهانسون در نقش یک هنرپیشه حیله گر به نام کلی جونز که توسط وودی هارلسون وودی هارلسون G-man مرموز Mo Burkus استخدام می شود تا شور و شوق عمومی را برانگیزد. برنامه فضایی ناسااین قطعه مهم دوره رنگی در 12 ژوئیه 2024 منتشر شد و یک کالیدوسکوپ از رنگهای در حال تغییر و شوخیهای شوخآمیز ارائه میدهد که پیشنهادات هالیوود را از اسطورههای سینما مانند کری گرانت و کاترین هپبورن به یاد میآورد.
چانینگ تیتوم که زمانبندی کمدی کمیاب را نشان میدهد، نقش کارگردان مشهور پرواز ناسا، کول دیویس را بازی میکند که با کمپین بازاریابی غیرمتعارف جونز درگیر میشود، زیرا عاشقانهای بین این زوج درگیر طوفانی از تبلیغات تلمبهشده با هدف احیای عامل جالب ناسا میشود.
جونز که مستقیماً وارد جنون بازاریابی شده بود، شرکای تبلیغاتی مانند ساعتهای امگا، نوشیدنی صبحانه تانگ، کره بادامزمینی پیتر پان، رایس کریسپیس و لباس زیر میوههای لوم را به صف کرد.
برلانتی، خالق/تهیهکننده پرکار «Arrowverse»، کارگردانی را با لمسی ملایم و وزشبخش انجام میدهد تا شیمی طبیعی بین جوهانسون و تیتوم را با ضرب آهنگهای سریعی که ما را به یاد کمدیهای کلاسیک کارگردانهای بیلی وایلدر یا فرانک کاپرا میاندازد، شکوفا شود.
رز گیلروی، فیلمنامه نویسی که برای اولین بار بود، تکالیف خود را در تحقیق درباره این داستان انجام داد، و نتیجه آن بخشی واقعی از زندگی در فلوریدا جنوبی است، زمانی که موشک ها غوغا می کردند و ناسا بر محل حکومت می کرد زیرا حس آمریکا از ماجراجویی فضایی کم رنگ شد و تلویزیون شبکه ای وحشت جنگ را به نمایش گذاشت. در ویتنام در میلیون ها اتاق نشیمن هر شب.
منابع مالی ناسا با کمبود بودجه و کمبود کارکنان، در خطر خشک شدن است. جونز و تیمش یک حمله همه جانبه به ویژگیهای مجله آپولو، تبلیغات تلویزیونی، قرار دادن محصول و لابی کردن سیاستمداران الهام بخش انجام دادند تا سناتورها را متقاعد کنند که جریان نقدینگی را حفظ کنند. اما با مسابقه فضایی همانطور که شوروی اوج می گیرد، برکوس یک طرح جایگزین برای جعلی فرود بر ماه طراحی می کند تا هر حادثه یا ناگواری آپولو 11 را پوشش دهد.
بیشتر بخوانید: حقه فرود روی ماه هنوز وجود دارد. اما چرا؟

جونز مجبور می شود مخفیانه دوست کارگردان پر زرق و برق خود لنس وسپرتین (جیم راش) را که جونز به او لقب “کوبریک تبلیغاتی” داده است، استخدام کند تا در یک انبار مشترک و منزوی، کلاهبرداری را اداره کند. چند قتل عام خنده دار (برخی شامل گربه سیاه!) به طور قابل پیش بینی رخ می دهد که ساعت به پرتاب نزدیک تر می شود و تصمیم بحث انگیزی گرفته می شود که می تواند هر ثانیه نتیجه معکوس داشته باشد.
یک ناامیدی جزئی طعمه و تغییر جزئی در این واقعیت است که صحنههای تقلبی فرود روی ماه تا زمانی که فیلم به نیمه نرسد از راه نمیرسند و تا حدودی حواستان را پرت میکنند، زیرا فیلم بهطور نامطمئنی از کمدی به سبکی، بازگشت به ملودرام، عاشقانه و سپس مسخره میرود. ، هرگز به یک سبک خاص رضایت نمی دهید.
طراحی تولید بسیار دقیق به زمان های آنالوگ با توجه دقیق به جزئیات است، به خصوص مد روشن بدنام اواخر دهه 60 و رنگین کمان لباس های جسورانه جوهانسون. مانند پنجره ای نوستالژیک به گذشته، همه کامارو و کوروت، کوکتل و جاز سوئینگ، سیگار، کت و شلوار و کراوات لاغر است.
فیلمنامه هوشمندانه او توسط گیلروی، بر اساس داستانی از کینان فلین و بیل کرستین، قدیمیترین تئوریهای توطئه نادیده گرفته شده را میگیرد، نظریهای که به طرز احمقانهای این واقعیت را که آپولو 11 و پنج مأموریت بعدی ناسا تا به حال سطح ماه را لمس کردهاند، مورد تردید قرار میدهد. و با همکاری کامل ناسا در سراسر عکس مرکز فضایی کندی از همه طرف به آن طعنه می زند.

فیلمبرداری داریوش ولسکی («پرومته»، «مریخی»، «بیگانه: پیمان») لحظات شگفتانگیزی را به تصویر میکشد، مانند کارمند ناسا تاتوم که به ماشین عضلانی مارینا بلو کامارو SS سال 1967 تکیه داده و در حال خوردن یک ساندویچ با یک جفت نورپردازی غمانگیز است. برج های پرتاب در دوردست، و شادی عاشقانه یک موستانگ P-51 در هنگام غروب، بر فراز دریاچه ای درخشان که در اواسط ژوئیه در نور ماه غرق شده بود، شلیک شد.
«Fly Me To The Moon» که توسط کلمبیا پیکچرز با بازی ری رومانو، آنا گارسیا، دونالد الیز واتکینز و نوآ رابینز منتشر شد، شما را به اندازه کافی راضی و با درخششی میهن پرستانه لبخند خواهد زد، حتی اگر عشق را طولانی و سبک به نظر برسانید. داستان. با این حال، فیلم یک کپسول زمانی غیرقابل انکار لذت بخش از آن روزهای پرماجرا آپولو را ارائه می دهد، زمانی که غرور ملی افزایش یافت و جهان در یک تابستان باشکوه بیش از نیم قرن پیش متحد شد.




