امواج گرانشی یک “گورستان ستاره” را نشان می دهد که با ادغام یک ستاره نوترون و سیاه چاله ها بسته شده است

با استفاده از امواج گرانشی ، پالس های ریز در فضا ، که توسط آلبرت انیشتین در سال 1915 تهیه شده است ، ستاره شناسان دریافتند که یک “گورستان ستاره” با ادغام بین ستاره های شدید مانند سیاهچاله ها و ستاره های نوترونی ایجاد شده است که هنگام مرگ ستاره های عظیم ایجاد می شود.
اثبات این ادغام ها نیز به شکل عظیم ترین سیاهچاله های باینری ، که در این حوزه امواج گرانشی “شنیده” شده است ، ظاهر شد.
داده های تازه مورد تجزیه و تحلیل توسط ردیاب های موج گرانشی LIGO (لیزر تداخل سنج موج گرانشی موج) ، باکره و کگرا (ردیاب موج گرانشی Kamioka “بین سیاهچاله ها و ستارگان نوترون ، از 1 تا 2. در کل ، 128 ادغام شما کانژور جدید” در مورد LEADE “در طول دوره های مختلف شنیده شده بودند. چرخه عملیاتی (O4).
دانیل ویلیامز ، محقق در انستیتوی تحقیقات گرانش (IGR) در دانشگاه گلاسگو ، گفت: “این به روزرسانی جدید واقعاً بر فرصت های شبکه بین المللی ردیاب های موج گرانشی و تکنیک های تجزیه و تحلیل که برای کاوش سیگنال های داده بسیار ضعیف تهیه شده است ، تأکید می کند.”
ویلیامز افزود: “آنچه ما در قسمت اول مشاهده دو ساله چهارم مشاهده می کردیم ، درک ما از گورستان کیهانی را گسترش داده است: ما بدترین سیاهچاله ها را تاکنون دیدیم.”
یک مطالعه جدید می تواند به دانشمندان کمک کند تا چرخه ستاره زندگی و مرگ را بهتر بشناسند ، که باعث ایجاد سیاه چاله ها و ستاره های نوترون می شود ، و همچنین می تواند فرایندی را که در آن می بیند سیاهچاله ها را افزایش می دهد تا هنگام برخورد و ادغام افزایش یابد.
کریستوفر بری ، عضو تیم ، همچنین IGR می گوید: “به همین ترتیب ، چگونه یک دیرینه شناس می تواند با نگاه کردن به استخوان های فسیلی خود در مورد دایناسورهای طولانی مدت بیاموزد ، می توانیم با نگاه به بقایای آنها از سیاه چاله یا نوترون ، در مورد ستاره ها بیاموزیم.”
بری افزود: “بزرگترین ستاره ها کوتاهترین زندگی را پشت سر می گذارند ، بنابراین مطالعه آنها به روش های دیگر دشوار است. ستاره ها زندگی خود را در بسیاری از محیط های مختلف زندگی می کنند. برخی در یک محیط ستاره متراکم به عنوان خوشه های ستاره هسته ای که میلیون ها ستاره در مجاورت آن قرار دارند شکل می گیرند.” “در اینجا ، ما می توانیم انتظار داشته باشیم که پس از بستن سیاهچاله های باینری ، سیاه چاله باقیمانده می تواند یک شریک جدید پیدا کند و دوباره ادغام شود و یک سیاه چاله حتی بزرگتر را تشکیل می دهد.”
بری گفت که با GWTC-4.0 (نسخه 4.0 از کاتالوگ انتقالی موج گرانشی) ، دانشمندان از لیگو-ویرگو-کگرایان نکاتی را مشاهده کرده اند که ممکن است برخی از منابع از سیاهچاله ها تهیه شوند ، که نتیجه ادغام های قبلی است.
بری ادامه داد: “تحریک سیاهچاله های ایجاد شده توسط ستارگان در حال فروپاشی کسانی که توسط ادغام های قبلی شکل گرفته اند به ما می گوید که ستارگان زندگی خود را چگونه زندگی می کنند و زندگی آنها در جهان زندگی می کند.”
نه تنها این مطالعه می تواند تصویری کامل تر از زندگی و مرگ ستارگان ، که حداقل هشت برابر عظیم تر از خورشید هستند ، نقاشی کند ، بلکه می تواند در درک بهتر از سرعت گسترش جهان نیز کمک کند.
عضو تیم و محقق گیمل گری گفت: “جهان در حال گسترش است و سرعتی که در آن انجام می شود به عنوان ثابت هابل شناخته می شود. یک ویژگی منحصر به فرد برای ادغام سیاهچاله ها این است که می توانیم بگوییم که آنها تا چه اندازه مستقیماً از مشاهدات ما بوده اند.” “این بدان معنی است که هر ادغام که می یابیم اطلاعاتی در مورد سرعت گسترش جهان ارائه می دهد.
“با ترکیب این اطلاعات از بسیاری از ادغام ها ، می توانیم اندازه گیری خود را از هابل ثابت بهبود بخشیم و به پاسخ به یکی از سؤالات بزرگ بدون پاسخ به نجوم مدرن کمک کنیم: جهان چقدر سریع گسترش می یابد؟”
مجموعه داده های جدید حاوی یک سیگنال گرانشی به نام GW230814 است که قوی ترین آن است که تاکنون از این ابزارها شناسایی شده است. کشف به عنوان اینها همچنین روش ایده آل برای آزمایش نظریه گرانش انیشتین در سال 1915 ، نسبیت عام که در آن برای اولین بار امواج گرانشی فرض شده است.
جان ویچ دانشمند IGR گفت: “هرچه سیگنال قوی تر باشد ، اندازه گیری های ما از هرگونه انحراف احتمالی را دقیق تر می کند.” “تا کنون ، انیشتین از هر آزمایش عبور می کند ، اما ما همچنان از نزدیک نگاه خواهیم کرد! برای این نوع تجزیه و تحلیل ، داشتن مشاهدات از ردیاب های موج گرانشی چندگانه بسیار مهم است ، بنابراین می توانید سیگنال را به هر دو ارسال کنید.”
همه اینها از طریق به روزرسانی به لیگو ، باکره و CAGRA ، از سال 2020 به بعد انجام شد و این باعث تقویت حساسیت این ردیاب های موج گرانشی مستقر در ایالات متحده ، ایتالیا و ژاپن شد.
اندرو اسپنسر ، محقق IGR گفت: “در طی مشاهده چهارم مشاهده ، ردیاب ها به طور معمول موفق به اندازه گیری بیش از 25 ٪ حساس تر از مشاهدات قبلی شدند.” “این به ما اجازه می دهد تا بخش بسیار بزرگی از جهان را رعایت کنیم.”
نکته ای که در اینجا وجود ندارد ، رعد و برق نور است که باید دو ادغام مخلوط مشاهده شده بین سیاهچاله ها و ستاره های نوترون را همراهی کند ، که توسط سیگنال های موج گرانشی GW230529 و GW230518 نشان داده شده است.
ویلیامز در پایان گفت: “این بار ما چیزی جز امواج گرانشی این ادغام ها ندیدیم ، اما تلسکوپ های جدید هیجان انگیز مانند تلسکوپ ورا روبین به این معنی است که ایجاد یک تصادف امواج گرانش و نور بسیار محتمل است.”
تحقیقات تیم به عنوان مقدماتی در وب سایت ذخیره سازی کاغذ ARXIV در دسترس است.



