اکتشاف فضای حیاط خلوت با بودجه کم – چگونه ناسا شرایط را در فضا بدون انفجار شبیه سازی می کند

این مقاله در ابتدا در تاریخ منتشر شده است گفتگو. این نشریه مقاله را به Space.com ارائه کرد صدای متخصص: Op-Ed & Insights.
تلاش بشر برای اکتشاف ما را به راه انداخته است منظومه شمسیبا چکمههای فضانوردان، ماژولهای فرود مختلف و چرخهای مریخ نورد که سطوح چندین سیاره مختلف را کاوش میکنند. این محیط ها معمولاً با سلامت افراد و تجهیزات دشمنی دارند، بنابراین طراحی و اجرای این ماموریت ها مستلزم برنامه ریزی، آزمایش و توسعه فناوری زیادی است.
یکی از راههای آزمایش تکنیکها و شناسایی موقعیتهایی که ممکن است در طول یک ماموریت واقعی ایجاد شود، استفاده از شبیهسازی است که در این زمینه بیشتر رایج است. به عنوان آنالوگ شناخته می شود. محققان ماموریت ها و محیط های آنالوگ را انتخاب و طراحی می کنند تا عناصر یک ماموریت واقعی را با استفاده از آنچه در اینجا در دسترس است، تکرار کنند. زمین.
این مأموریتها در محیطهای شدید روی زمین انجام میشوند که با محیطهای روی ماه یا ماه قابل مقایسه هستند مریخدر زیستگاه هایی که برای تکثیر محل زندگی یا ترکیبی از این دو طراحی شده اند. محققان می توانند از آنالوگ ها برای مطالعه عملکرد خدمه و روش ها یا ابزارهای آزمایشی استفاده کنند در حال توسعه برای استفاده در فضا.
به عنوان مثال، کار با مته یا آچار ممکن است در اینجا روی زمین آسان به نظر برسد، اما سعی کنید همین کار را با دستکش های ضخیم روی لباس فضایی حجیم تحت فشار در گرانش کمتر انجام دهید. ناگهان همه چیز چندان روشن نیست. آزمایش این سناریوها بر روی زمین به محققان اجازه می دهد تا تغییرات لازم را قبل از پرتاب شناسایی کنند. آنالوگ ها همچنین می توانند خدمه ای را آموزش دهند که روزی ماموریت واقعی را بر عهده خواهند گرفت.
من یک دانشمند سیارهشناسی هستم، یعنی زمینشناسی سیارات دیگر را مطالعه میکنم. من در حال حاضر در حال مطالعه محیط هایی بر روی زمین هستم که شبیه به سیارات دیگر هستند تا درک خود را از همتایان آنها در سایر نقاط منظومه شمسی بهبود بخشم. من در یکی از این ماموریت های آنالوگ به عنوان یک “فضانورد آنالوگ” داوطلب شدم، به عنوان زمین شناس خدمه و استفاده از یافته های تحقیقات قبلی ام از مطالعه سطوح ماه و مریخ.
این ماموریت های آنالوگ از نظر تنظیمات، مدت و شدت متفاوت هستند، اما هدف همه آنها کسب اطلاعات بیشتر در مورد عامل انسانی دخیل در اکتشاف فضایی است.
آنها را کجا باید بفرستیم؟
ماموریت های آنالوگ برای شبیه سازی تجربه خدمه از یک طرح ماموریت مشخص طراحی شده اند. در برخی موارد، آنها عملیات روی سطح ماه یا مریخ را تا یک سال شبیه سازی می کنند. دیگران میتوانند تجربه رفتن به مریخ را برای مدتی تکرار کنند و به دنبال آن خدمه «فرود» و کاوش سطح را انجام دهند.
ناسا از چندین امکانات آنالوگ برای ماموریت های پراکنده در سراسر جهان استفاده می کند. به عنوان مثال، در ایستگاه تحقیقاتی بیابان مریخ در یوتا در محیطی قرار دارد که برای تقلید از شرایط مریخ انتخاب شده است، در حالی که ماموریت های آنالوگ در Aquariusیک ایستگاه تحقیقاتی زیر آب در سواحل فلوریدا، به دانشمندان کمک می کند تا در مورد رفتار خدمه و روانشناسی در یک زیستگاه محدود واقع در یک محیط خصمانه بیاموزند.
برخی از محیط های طبیعی معمولاً برای عملیات آنالوگ استفاده می شوند، مانند زمین های آتشفشانی در غرب ایالات متحده، دهانه های دست ساز در نوادادر یک دهانه شهاب سنگ طبیعی در آریزونا و ایستگاه های تحقیقاتی در قطب جنوب. این مکان ها منعکس کننده تنظیمات زمین شناسی هستند که خدمه احتمالا در ماموریت های آینده با آن مواجه خواهند شد و بنابراین آموزش در این مکان ها به آنها کمک می کند تا ماموریت های واقعی را انجام دهند.
من در یک ماموریت شبیه سازی شده 28 روزه به سطح ماه در تاسیساتی به نام شرکت کردم سلام دریا به عنوان بخشی از مطالعه ای در مورد پویایی خدمه و روانشناسی در انزوای شدید این تاسیسات در آتشفشان Mauna Loa در جزیره بزرگ هاوایی واقع شده است. این زیستگاه برای مطالعات مختلف مورد استفاده قرار گرفته است، زیرا زمین های آتشفشانی یادآور ماه و بخش هایی از مریخ است و مکان جدا شده حضور در فضا را شبیه سازی می کند.
خدمه ماموریت آنالوگ
اکثر ماموریت ها متقاضیان را ملزم به داشتن مدارک مربوطه می کنند. آنها باید تحت ارزیابی سلامت جسمانی و روانپزشکی قرار گیرند، با هدف انتخاب افراد مبتلا محیط های مشابه به کسانی که در جوخه فضانوردان هستند. تیم ایده آل معمولا از شرکت کنندگانی تشکیل می شود که با دیگران کار می کنند و به خوبی زندگی می کنند و می توانند تحت استرس خونسرد بمانند.
خدمه همچنین شامل حداقل یک نفر با آموزش های فوریت های پزشکی و همچنین دانشمندان و مهندسان مختلف برای راه اندازی سیستم های پشتیبانی حیات زیستگاه هستند.
تجربه هر خدمه بر اساس طراحی ماموریت، مکان و ترکیب خدمه متفاوت است. ماموریت من طوری طراحی شده بود که شش خدمه تا زمانی که برای تمرین به هاوایی نرسیدیم هیچ اطلاعاتی در مورد هم تیمی هایمان نداشته باشند. من علاوه بر تخصص در زمین شناسی، آموزش پزشکی نیز دارم کمک های اولیه در بیابانبنابراین من آنجا بودم تا در مورد مسائل پزشکی کمک کنم.
آنالوگ ماموریت روزانه
خدمه در هاوایی سه روز را صرف یادگیری نحوه عملکرد سیستمهای زیستگاهی، از جمله باغ هیدروپونیک و پنلهای خورشیدی میکنند. روش های اضطراری را تمرین کردیم و به ما یاد دادند که چگونه کارهای دیگر را انجام دهیم.
پس از این جهت گیری به مدت 28 روز در زیستگاه مستقر شدیم. ما تلفن های خود را به کنترل ماموریت تحویل دادیم و فقط برای بررسی ایمیل یا استفاده از چند وب سایت از پیش تأیید شده لازم برای وظایف روزانه خود به اینترنت دسترسی داشتیم. روزهای ما با وظایفی از بیدار شدن، حدود ساعت 6:30 صبح تا خاموش شدن چراغ ها، حوالی ساعت 10 شب برنامه ریزی شده بود.
تکالیف شامل تمرینات مختلفی برای ارزیابی عملکرد فردی و گروهی بود. اینها شامل ارزیابیهای فردی – مشابه تست هوشی روزانه – و کارهای گروهی مبتنی بر رایانه است. مانند تتریس سه بعدی تیم. محققان از راه دور تعاملات ما را در طول این فعالیت ها زیر نظر گرفتند و نتایج با پیشرفت ماموریت مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. آنها از نمرات متغیر ما در مورد این فعالیت ها به عنوان نماینده ای برای ارزیابی سطوح استرس، انسجام گروهی و رفاه فردی استفاده کردند.
همچنین در روزهای متناوب دو تا سه ساعت فعالیت خارج از وسیله نقلیه یا گشت و گذار خارج از زیستگاه انجام دادیم. در طول این سفرها ما مطالعات زمین شناسی آتشفشان را انجام دادیم. در «روزهای مرخصی» دو ساعت به ورزش عادت کردیم. هر بار که بیرون میرفتیم باید کاملاً لباس فضایی ماکت میپوشیدیم و باید مراقب روشهای قفل هوا باشیم. ما هرگز در هوای آزاد تنها نبودیم.
ما فقط میتوانستیم غذاهای یخزده و پودر شده بخوریم، جدای از آنچه در سیستم هیدروپونیک میتوانیم رشد دهیم. در طول اقامت ما غذای اضافی به ما داده نشد. آب نیز محدود بود، به این معنی که باید راههای نوآورانهای برای حفظ بهداشت شخصی پیدا میکردیم. به عنوان مثال، دوش سطلی یک یا دو بار در هفته مجاز بود که با وان های پاک کن بیابانی تکمیل می شد. من به عنوان فردی با موهای بسیار فرفری، خوشحالم که روشی برای مدیریت آن با کمتر از دو لیتر آب در هفته ابداع کردم. همچنین در طول اقامتمان یک بار به صورت گروهی اجازه شستن لباس را داشتیم. مرتب کردن لباس های خیس هم تیمی هایتان مطمئناً یکی از راه های پیوند بود.
اگرچه گاهی اوقات از نظر فیزیکی سخت بود، اما حجم کار بی دلیل نبود. ما در طول روز مشغول بودیم زیرا برخی از کارهای روزانه مانند پخت و پز نیاز به تلاش بیشتر از آنچه در زندگی عادی ما ممکن است داشت. تهیه وعدههای غذایی متعادل و خوشمزه با تخصیص منابع بسیار محدودمان چالشبرانگیز بود، اما فرصتهایی برای خلاقیت در دستور العملها و مواد تشکیل دهنده نیز فراهم کرد. ما حتی موفق شدیم یک کیک تولد برای یکی از خدمه با استفاده از پروتئین کره بادام زمینی و پودر کاکائو برای طعم دادن به آن بپزیم.
هر شب بعد از شام، فیلمها و نمایشهای از پیش ذخیرهشدهای را که هر کدام با خود به زیستگاه آورده بودیم، از آنجایی که دسترسی به اینترنت نداشتیم، به اشتراک میگذاشتیم. کسانی از ما که نسخه های فیزیکی کتاب ها را به زیستگاه آورده بودیم، آنها را نیز مبادله می کردیم. یکی از خدمه توانست یک فرم دانلود برای آن تهیه کند وردل روزانهبنابراین ما می توانیم با دوستان خود در خانه رقابت کنیم. بازی های رومیزی هم انجام می دادیم و همه این فعالیت ها به شناخت ما کمک می کرد.
اگرچه این تجربه با زندگی روزمره ما متفاوت بود، اما در نوع خود بی نظیر بود. ما از دانستن اینکه تلاشهای ما اکتشافات فضایی را به روش کوچک خودمان، یک تست IQ و یک کیک در یک زمان، به پیش برد، خرسند بودیم.
این مقاله توسط گفتگو تحت مجوز Creative Commons. ادامه مطلب مقاله اصلی.




