اینترنت استارلینک اسپیس ایکس برای ربات های جنگی اوکراین به اندازه کافی سریع نیست

مقدار پهنای باند ارائه شده توسط استارلینک اسپیس ایکس ماهوارهها توانایی اوکراین را برای به کار انداختن رباتهای زمینی در خط مقدم جنگ این کشور علیه روسیه محدود کرده است و نوآوران فناوری کشور محاصرهشده را مجبور میکند به دنبال راهحلهای خارج از چارچوب باشند.
در سال گذشته، اوکراین هزاران ربات زمینی چرخدار را به واحدهای نظامی خط مقدم خود فرستاد تا به تحویل تدارکات، تخلیه مجروحان کمک کنند و در برخی موارد بدون به خطر انداختن جان سربازان اوکراینی به نیروهای متجاوز روسیه حمله کرده و به عقب برانند. اما پهنای باند محدودی که ماهوارههای SpaceX میتوانند ارائه کنند به این معنی است که پایانههای منفرد نصبشده بر روی UGVها باید تنها به ۱۰ مگابیت در ثانیه بسنده کنند و در نتیجه از فیدهای ویدیویی با کیفیت پایین برای کنترل UGV استفاده میشود.
ابرصورت فلکی استارلینک اسپیس ایکس که از طریق اینترنت پخش می شود، از روزهای اولیه جنگ برای اوکراین ضروری بوده است. پایانه های آن نیروها را در میدان نبرد متصل نگه می دارند، اما همچنین به هدایت پهپادهای FPV، ربات های دریایی و وسایل نقلیه زمینی بدون سرنشین (UGV) فراتر از برد رادیویی کمک می کنند. به گفته منابع مرتبط با وزارت دفاع اوکراین، حدود 200000 پایانه استارلینک در اوکراین فعال است و این جمهوری شوروی سابق را به بزرگترین کاربر خدمات Starlink در اروپا تبدیل می کند.
آندری داوبنکو، کارآفرین اوکراینی و مدیر عامل شبکه تبادل فناوری اوکراین، به Space.com گفت، اما تعداد زیاد دستگاهها، به ویژه در خطوط مقدم، به این معنی است که رباتها فقط میتوانند با سرعت پایین حدود 6 مایل در ساعت (10 کیلومتر) حرکت کنند. به دلیل این سرعت کم، رباتهای زمینی برای عبور از منطقه خاکستری 12 مایلی (20 کیلومتری) نیاز دارند، جایی که نیروها و تجهیزات دائماً در معرض خطر نابودی توسط پهپادهای روسی با دید اول شخص (FPV) هستند. “این خیلی کند می شود برای [unmanned ground vehicles]داوبنکو گفت: “شما می خواهید حداقل 20 کیلومتر در ساعت داشته باشید [24 miles]”
بوروکین افزود، پایانههای Starlink نیز به دلیل ارتعاشات UGV که بر روی زمینهای ناهموار میچرخد، تمایل به باگ دارند. ابرها، باران و حتی بالای درختان می توانند سیگنال را بیشتر کاهش دهند.
در پاسخ، نوآوران فناوری اوکراینی به دنبال جایگزینهایی هستند که به رباتها اجازه میدهد سریعتر حرکت کنند تا شانس خود را برای تکمیل مأموریتهایشان قبل از شناسایی و بمباران توسط پهپادهای کامیکازه روسی افزایش دهند.
برای حل این مشکل، بوروکین و همکارانش پهپادهای متصل شده ای را ساخته اند که به ارتفاع 500 فوت (150 متر) اوج می گیرند و تکرار کننده های سیگنال را حمل می کنند که سیگنال های رادیویی ضعیف را تقویت می کنند تا برد آنها را افزایش دهند.
برای ارتباط زمین به زمین [the radio signal range] بوروکین گفت: “با یک تکرار کننده هوابرد، این برد به بیش از 40 کیلومتر (25 مایل) می رسد.”
پهپادهای پرنده می توانند به لطف تکرارگرهای هوایی، تا 48 مایل (80 کیلومتر) از کنترلرهای خود، دورتر از برد پهپادهای دشمن، پرواز کنند.
این به سربازان اوکراینی اجازه میدهد تا بدون نگرانی در مورد از دست دادن سیگنال Starlink خود، مأموریتهای شناسایی جسورانه را در اعماق سرزمینی که اکنون تحت کنترل روسیه است انجام دهند.
بوروکین گفت: «اخیراً، ما توانستیم با استفاده از تجهیزات رله ما، به ورزشگاه بزرگی در مرکز دونتسک، استادیوم دنباس آرنا برسیم.
دونتسک در فاصله 30 مایلی (50 کیلومتری) از خط مقدم فعلی، از سال 2014 توسط جدایی طلبان روسی کنترل شده است.
داوبنکو اصرار دارد که هنوز استارلینک برای اوکراین ضروری است.
داوبنکو گفت: “کاربردهای زیادی از Starlink در جنگ وجود دارد، اما به طور خاص به عنوان یک فناوری نظامی توسعه نیافته است، بنابراین محدودیت های خود را دارد.” خوب است که جایگزینهایی داشته باشیم. اما آیا واقعاً میتوانیم یک جایگزین Starlink در مقیاس تولید کنیم؟ احتمالاً نه.
سیستمهای ناوبری خودمختار مبتنی بر هوش مصنوعی به رباتهای نظامی کمک میکنند تا بر مشکلات سیگنال ناشی از پارازیت عمدی و تداخل دیگر غلبه کنند. مبتکران اوکراینی امیدوارند در چند سال آینده، هوش مصنوعی بیشتر فعالیت های خط مقدم را در اختیار بگیرد. ماشین های جنگی خودمختار نیازی به کنترل انسان در زمان واقعی ندارند، بنابراین در برابر پارازیت رادیویی و از دست دادن سیگنال Starlink مصون می مانند.
در حالی که بعید است که روبات های قاتل به طور کامل جایگزین سربازان انسانی شوند، آنها به کاهش تعداد افراد مورد نیاز در آسیب پذیرترین و خطرناک ترین مکان های خط مقدم کمک خواهند کرد.




