برخی از سیاهچاله های دوتایی ممکن است در مدارهای بیضی شکل به دور یکدیگر بچرخند

هفته سیاه چاله امروز (10 مه) به پایان می رسد و هیچ راهی بهتر از علم سیاهچاله “عجیب مانند تخم مرغ” برای این مناسبت وجود ندارد.
استفاده كردن موج گرانشی اندازه گیری های رصدخانه امواج گرانشی با تداخل سنج لیزری (LIGO) مستقر در ایالات متحده و آشکارسازهای Virgo و KAGRA به ترتیب در ایتالیا و ژاپن، دانشمندان دریافته اند که مدارهای برخی از سیاهچاله های دوتایی ممکن است به شکل بیضی شکل باشد و لرزش عجیبی را نشان دهد.
این تحقیق بیش از یک کنجکاوی است (و یک “ادعای تخم مرغ” برای شکستن برخی جناس های بد مربوط به تخم مرغ). کشف این مدارهای بیضی شکل در یک سیستم دوتایی سیاه چاله سیستم ها می توانند به محققان کمک کنند تا چگونگی شکل گیری هر یک از این سیستم ها را تعیین کنند.
متصل: سقوط به سیاهچاله در انیمیشن شگفت انگیز ناسا (ویدئو)
ما متوجه شدیم که انتظار می رود اکثر سیاهچاله های دوتایی در مدارهای به اصطلاح “شبه دایره ای” قرار گیرند. نیهار گوپته (Nihar Gupte)، سرپرست تیم تحقیق از موسسه فیزیک گرانشی ماکس پلانک در آلمان و دانشگاه مریلند، به Space.com گفت: «شبه» به سادگی به این معنی است که جدایی سیاهچاله ها با گذشت زمان به دلیل انتشار امواج گرانشی کاهش می یابد.
گوپته افزود: “مطالعه ما نشان می دهد که برخی از سیاهچاله های دوتایی مشاهده شده ممکن است در مدارهای “غیر مرکزی” باشند. این بدان معناست که سیاهچاله ها به شکل بیضی یا تخم مرغی در مدار خود می چرخند.
این محقق همچنین گفت که این تیم همچنین دریافت که نوک این مدار بیضی شکل تخم مرغی می تواند با چرخش سیاهچاله ها به دور یکدیگر بچرخد.
ما همچنین متوجه شدیم که اگر این وقایع را با استفاده از یک مدل غیرمعمول تحلیل کنید، این کار را خواهید کرد
گوپته افزود: تودههای سیاهچالهها را بیش از حد برآورد کنید.
آنچه می توانیم از مدارهای سیاهچاله تخم مرغی بیاموزیم
گوپته و همکارانش 57 جفت دوتایی سیاهچاله را که توسط امواج گرانشی از همکاری LIGO-Virgo-KAGRA شناسایی شده بودند، مورد مطالعه قرار دادند. امواج گرانشی امواجی در فضازمان هستند که برای اولین بار توسط آنها پیشبینی شد آلبرت انیشتین در نظریه معروف خود در سال 1915 نسبیت عام.
نسبیت عام نشان می دهد که اجسام با جرم در بافت فضا و زمان انحنای ایجاد می کنند که به عنوان یک واحد چهار بعدی به نام “فضا-زمان” متحد شده اند. گرانش از این انحنا ناشی می شود، که با افزایش جرم اجسام شدیدتر می شود. به همین دلیل است که ستارگان تأثیر گرانشی بیشتری نسبت به سیارات دارند و کهکشان ها تأثیر گرانشی بیشتری نسبت به سیارات دارند. ستاره ها.
اینشتین همچنین در این نظریه انقلابی گرانش پیشبینی کرد که وقتی اجسام شتاب میگیرند، امواج کوچکی را که در فضا-زمان تابش میکنند – امواج گرانشی – میفرستند. با این حال، این امواج تا دامنه اجرام فوق متراکم ناچیز هستند، مانند ستاره های نوترونی و سیاه چاله ها رسیده است.
وقتی ستارههای نوترونی دوتایی یا سیاهچالهها به دور یکدیگر میچرخند، پیوسته امواج گرانشی ساطع میکنند که انرژی را به شکل تکانه زاویهای از منظومه دور میکنند. از دست دادن تکانه زاویه ای باعث می شود که مدارهای این اجسام سفت شوند و آنها را تا زمانی که تأثیر گرانشی آنها تحت تأثیر قرار گیرد به هم می کشد. در نهایت، آنها با هم برخورد می کنند و ادغام می شوند و یک پایان را ارسال می کنند فریاد بلند امواج گرانشی
انیشتین فکر میکرد که حتی این امواج گرانشی هم ضعیفتر از آن هستند که روی زمین شناسایی شوند. خوشبختانه در سپتامبر 2015، LIGO با کشف این دانشمند بزرگ ثابت کرد GW150914یک سیگنال موج گرانشی از ادغام دو سیاهچاله در فاصله بیش از 1 میلیارد سال نوری.
متصل: رصدخانه امواج گرانشی تداخل سنج لیزری (LIGO): تشخیص امواج در فضا-زمان

همانطور که این مطالعه جدید نشان می دهد، همانطور که تشخیص امواج گرانشی همچنان در حال ظهور است، دانشمندانی مانند گوپتا در حال یادگیری نحوه استفاده از آنها برای آشکار کردن جزئیات در مورد اجسامی هستند که آنها را ایجاد می کنند.
گوپتا توضیح داد که استفاده از امواج گرانشی برای درک مدار سیاهچالههای دوتایی شبیه به مطالعه دیرینهشناسان برای بازسازی استخوانها برای بازسازی نحوه زندگی دایناسورها است. به این ترتیب، فیزیکدانان می توانند خواص ادغام سیاهچاله های دوتایی را مطالعه کنند تا بفهمند که چگونه سیاهچاله های دوتایی در وهله اول به هم می رسند.
این را می توان به دو روش مختلف انجام داد. فعل و انفعالات دینامیکی زمانی رخ می دهد که یک سیاهچاله دوتایی با سیاهچاله دیگری یا حتی یک سیستم دوتایی سیاهچاله دیگر برخورد می کند و با آن تعامل می کند.
از سوی دیگر، دوتاییها را میتوان جدا کرد و به سادگی از دو ستاره که قبلاً به دور یکدیگر میچرخند و تبدیل به سیاهچاله میشوند، یا از یک سیاهچاله که خیلی نزدیک به دیگری نزدیک شده و قبل از برخورد و ادغام یک سیستم دوتایی تشکیل میدهند، شکل میگیرند.

گوپتا گفت: «ایده کلیدی این است که اگر یک سیستم دوتایی را با گریز از مرکز مشاهده کنیم، احتمالاً از یک تعامل دینامیکی ناشی میشود. این فعل و انفعالات پر هرج و مرج می تواند سیستم دوتایی را مختل کند و سیاهچاله های تشکیل دهنده را از سیستم آنها خارج کند. میزبان کهکشان ها و خوشه های کهکشانی اما گاهی اوقات آنها همچنین می توانند فاصله بین دو سیاهچاله را کاهش دهند، خارج از مرکز را القا کنند و باعث شوند آنها برای مدت کوتاهی با هم ادغام شوند.”
دانشمند و تیمش علاوه بر استفاده از گریز از مرکز مداری برای بیان داستان دوتایی های سیاهچاله، علاقه مند هستند تا ببینند طبیعت بیضی شکل مدارها با انتشار امواج گرانشی این سیستم ها چه می کند.
گوپتا توضیح داد: «وقتی خارج از مرکز دارید، به این معنی است که در برخی از نقاط مدار، سیاهچالهها به هم نزدیکتر هستند. وقتی سیاهچالهها به هم نزدیکتر هستند، شتاب بیشتری دارند، به این معنی که امواج گرانشی بیشتری ساطع میکنند. از طرفی اگر دور باشند، شتاب کمتری دارند، یعنی امواج گرانشی کمتری ساطع می کنند.
بنابراین شما در نهایت تاب های کوچکی در دامنه شکل موج می بینید [the total pattern of gravitational waves]که ناشی از سیاه چاله های متحرک نزدیکتر و دورتر از هم!”

تعیین ماهیت و تاریخچه سیاهچاله های دوتایی بدون استفاده از امواج گرانشی بسیار دشوار خواهد بود. یک روش جایگزین برای درک منشا سیاهچاله های دوتایی این است که به دنبال به اصطلاح “پاکت مشترکرویدادهایی با نجوم نوری استاندارد.
این رویدادها با یک ستاره و یک سیاهچاله شروع می شوند که به دور یکدیگر می چرخند و آن ستاره به یک ستاره تبدیل می شود غول سرخ لایه های بیرونی ستاره برآمده متورم یک پوشش مشترک در اطراف دو ساکن سیستم دوتایی ایجاد می کند و اصطکاک بین سیاهچاله و ستاره ایجاد می کند. این امر مدار سیستم دوتایی را کوچک می کند و در نهایت، پس از تبدیل شدن غول سرخ به سیاهچاله، منجر به ادغام سیاهچاله دوتایی می شود.
«مشکل این است که مشاهده این دوره بحرانی با مشاهدات الکترومغناطیسی دشوار است. به این ترتیب است زیرا ستارگان پرجرم نادر و کوتاه مدت هستندگوپتا گفت: بنابراین مراحل حیاتی تکاملی ادغام اجرام فشرده بخش کوچکی از این سیستم ها را اشغال می کند. لحظات پایانی ادغام باینری. این ممکن است به ما امکان دهد تاریخچه ادغام را ردیابی کنیم و در مورد آنچه ممکن است آن را شکل داده است حدس بزنیم.”
او افزود که امواج گرانشی به ویژه در این زمینه مفید هستند زیرا آنها “کاوشگرهای بسیار تمیز” یا رویدادهای دوردست هستند. این به این واقعیت اشاره دارد که این امواج از طریق فضا-زمان می توانند مسافت های زیادی را بدون تداخل چیزی بین دوتایی و زمین.
متصل: جهان با امواج گرانشی زمزمه می کند. به همین دلیل است که دانشمندان از این کشف بسیار هیجان زده هستند
“در حالی که ما ادعا نمی کنیم که اینها تشخیص قطعی سیاهچاله های دوتایی غیرمرکز هستند، این نتایج به خروج از مرکز اشاره می کند. [in the] گوپته گفت: “این یک ملاحظات مهم برای مشاهدات آشکارساز امواج گرانشی زمینی فعلی و همچنین برای آشکارسازهای امواج گرانشی زمینی و فضایی آینده است.
«در حال حاضر، ما اطلاعات کافی برای تعیین قطعی منشا سیاهچالههای دوتایی نداریم. با این حال، اگر در آینده سیاهچالههای دوتایی غیرعادی بیشتری را مشاهده کنیم، میتوانیم محدودیتهایی را برای مکانیسمهایی که این سیستمها را تشکیل میدهند، قرار دهیم.
گزارش این تیم هنوز در یک مجله معتبر منتشر نشده است. می توانید پیش چاپ آن را در مخزن آنلاین بخوانید arXiv.



