بوزون W باعث ایجاد یک معمای ذره شد – اما دانشمندان این مورد را کشف کردند

جرم ذره بوزون W توسط برخورد دهنده بزرگ هادرون دقیقا همان چیزی باشد مدل استاندارد فیزیک ذرات پیشبینی میکند که چنین خواهد بود، که با نتایج قبلی Fermilab که به جرم متفاوت و بنابراین پتانسیل فیزیک جدید اشاره میکرد، متناقض است.
در حالی که این کشف مدل استاندارد را به عنوان بهترین توصیف ما از جهان ذرات تقویت می کند، دانشمندان امیدوار بودند که مدل آنها واقعا اشتباه بوده و اختلاف در جرم بوزون W می تواند راه را برای نظریه های جدیدی نشان دهد که می تواند معماهایی مانند هویت را توضیح دهد. از ماده تاریککه 85 درصد کل مواد را تشکیل می دهد جهان هستی اما عملاً برای ما نامرئی باقی می ماند.
بوزون ها ذرات بنیادی هستند که حمل می کنند نیروهای طبیعی. این نیروی قوی که مقید می کند کوارک ها با هم در داخل پروتون ها و نوترون ها توسط بوزونی به نام حمل می شود گلوئونبوزون نیروی الکترومغناطیسی فوتون است و نیروی ضعیف که مسئول واپاشی رادیواکتیو است دارای سه بوزون است: بوزون های W+، W– و Z.
اندازهگیری جرم این ذرات دشوار است، زیرا آنها قبل از تجزیه به ذرات دیگر، وجودی بسیار زودگذر دارند. بنابراین، فیزیکدانان با بهترین توانایی خود، ابتدا بوزون ها را با برخورد پرتوهای پروتون هایی که تقریباً با سرعت حرکت می کنند ایجاد می کنند. سرعت نور داخل یک شتاب دهنده ذرات به عنوان مثال، در LHC، پروتون ها با انرژی کل 13 تریلیون الکترون ولت (eV) برخورد می کنند. پس از برخورد، پروتون ها مجبور به شکستن به ذرات دیگری می شوند که برخی از آنها بوزون هستند (در اینجا نحوه بوزون هیگزکه حامل میدان هیگز است، که تقریباً همه چیز را جرم می دهد، در برخورد دهنده بزرگ هادرون کشف شد). سپس خود بوزونها نیز تجزیه میشوند و بهترین راه برای اندازهگیری جرم آنها این است که جرم تمام ذراتی را که بوزونهای در حال فروپاشی تولید میکنند ترکیب کنیم.
مرتبط: چگونه جانشین برخورد دهنده بزرگ هادرونی جهان تاریک را جستجو خواهد کرد
بوزون ها به ذراتی به نام لپتون (یا آنتی لپتون) تجزیه می شوند الکترون هامیون ها یا ذرات تاو (لپتون با یک عدد نیمه صحیح تعریف می شود، یعنی 1/2 یا 3/2). بوزون Z به دو ذره اضافی به نام میون تجزیه می شود که اندازه گیری آنها نسبتاً آسان است. در واقع به همین دلیل است که جرم بوزون Z با مقدار 91187.6 MeV و تحمل ± 2.1 MeV (میلیون eV) به خوبی شناخته شده است.
با این حال، بوزون های W+ و W- به یک لپتون (یا آنتی لپتون) به اضافه a تجزیه می شوند نوترینوو مشکل در همین جاست
نوترینوها ذرات بسیار سبک و گریزانی هستند که می توانند مانند ارواح از آشکارسازها عبور کنند. حتی در حال حاضر تریلیون ها نوترینو از بدن شما عبور می کنند، اما شما نمی توانید بگویید. به همین دلیل است که برای شناسایی آنها به یک کیلومتر مکعب یخ پوشیده شده با لوله های فتو ضربدر رصدخانه نوترینوهای IceCube در قطب جنوب نیاز است. برخورد دهنده بزرگ هادرون همچنین می تواند نوترینوها را شناسایی کند، اما اخیراً این قابلیت را از طریق دو آشکارساز FASER (آزمایش جستجوی رو به جلو) و SND (ردیاب پراکنده و نوترینو) به دست آورده است. LHC اولین کشف نوترینو خود را در آگوست 2023 اعلام کرد.
مدل استاندارد بر اساس نظریه ای که نیروی الکترومغناطیسی را با نیروی ضعیف ترکیب می کند، به نام “نظریه الکتروضعیف”، جرم بوزون های W+ و W- را 80357 مگا ولت، 6 ± مگا ولت پیش بینی می کند. با این حال، در سال 2022، فیزیکدانان با تجزیه و تحلیل مجدد داده های قدیمی از سال 2011 (تولید شده توسط شتاب دهنده ذرات تواترون Fermilab در ایلینوی، ایالات متحده)، جرم بوزون W را 80433 مگا ولت، ± 9 مگا ولت تعیین کردند. این باعث شد که جرم بوزون W از محدوده مدل استاندارد خارج شود. اگر درست باشد، آنگاه فیزیک جدیدی مانند «ابر تقارن» (که نشان میدهد هر ذره در مدل استاندارد همتای اضافی و بسیار سنگینتری دارد) و گرانش کوانتومی (که توضیح میدهد چگونه بافت جهان میتواند از کوانتومی کوچک ساخته شود را پیشنهاد میکند. حلقه ها). در نتیجه، دنیای فیزیک در مورد احتمالات بسیار هیجان زده شد.
افسوس که قرار نبود.
در سال 2023، آزمایش ATLAS در LHC جرم بوزون W را 80,360 MeV ± 16 MeV اندازهگیری کرد که در واقع با مدل استاندارد مطابقت دارد – اما با توجه به یافتههای وسوسهانگیز Fermilab، نگرانیهایی وجود داشت که ATLAS دارای خطای سیستماتیک ناشناختهای است که بر اندازه گیری های آن
با این حال، اندازهگیریهای جدید جرم بوزون W توسط آزمایش الکترومغناطیسی فشرده میون (CMS) در LHC انجام شده است و همچنین با مدل استاندارد مطابقت دارد و جرمی برابر با 9.9 ± 80360.2 مگا ولت تولید میکند. این تنها مربوط به 1.42×10^–25 کیلوگرم است.
مایکالیس بختیس، فیزیکدان از دانشگاه کالیفرنیا، لس، گفت: «ما اساساً از یک مقیاس 14000 تنی برای اندازهگیری وزن ذرهای استفاده کردیم که جرم آن 1×10^-25 کیلوگرم یا حدود 80 برابر جرم یک پروتون است. آنجلس، گفت: در یک بیانیه.
البته بسیاری از فیزیکدانان امیدوار بودند که معلوم شود که اختلافی در جرم بوزون W وجود دارد، زیرا این امر دری را به روی فیزیک جدیدی که برای توضیح این اختلاف در جرم مورد نیاز است باز می کند. با در نظر گرفتن ابرتقارن به عنوان مثال، این مفهوم ممکن است راه را برای توضیح ماده تاریک نشان دهد. یکی از نامزدهای پیشرو برای ماده تاریک در حال حاضر نوعی ذره به نام WIMP است که مخفف Weakly Interacting Massive Particle است – و یک ذره عظیم و ضعیف که برهمکنش ضعیفی دارد کاملاً در محدوده ابرتقارن قرار می گیرد. افسوس، در حال حاضر، هیچ شریک فوق متقارن ذرات مدل استاندارد هنوز پیدا نشده است، و نظریه ابرتقارن به دور از اثبات است.
بختیس گفت: «همه امیدوار بودند که آن را به دور از تئوری اندازه گیری کنیم و امیدهایی را برای فیزیک جدید ایجاد کنیم. پس از تأیید اینکه جرم بوزون W با نظریه سازگار است، باید در جای دیگری به دنبال فیزیک جدید باشیم، شاید با مطالعه بوزون هیگز نیز با دقت بالا.
با این حال، تایید جرم بوزون W، راه را برای چیزهای دیگری باز می کند. به عنوان مثال، می توان از این اندازه گیری جرم برای تخمین بهتر قدرت میدان هیگز یا درک بهتر نظریه الکتروضعیف استفاده کرد. این پیشرفتها به دلیل روشی که CMS جرم بوزون W را اندازهگیری میکند، گزینههایی هستند: با کالیبره کردن انرژی میونهای ساطع شده با حاشیه خطای تنها 0.01 درصد که سفارشات در بزرگی دقیق تر از چیزی که قبلا تصور می شد ممکن است.
دکتر دکتر میگوید: «این سطح جدید از دقت به ما این امکان را میدهد تا با اندازهگیریهای حیاتی، مانند اندازهگیریهای مربوط به بوزون W، Z و هیگز، با دقت بیشتری مقابله کنیم. دانش آموز Elisabetta Manka که 8 سال است روی این پروژه با بختیس کار می کند.
بنابراین، مدل استاندارد دوباره برنده می شود – اما با اسرار رو به رشد کیهان شناختی مانند ماده تاریک، انرژی تاریک و حتی کشش هابل، چیزی در درک ما از فیزیک باید در نقطهای شکسته شود تا راه رو به جلو را برای دنیای فیزیک روشن کند.
یافته ها در CERN شرح داده شده است وب سایت CMS.



