تلسکوپ فضایی جیمز وب “جواهرات کیهانی” را در کیهان بسیار اولیه شناسایی کرد (ویدئو)

ستاره شناسان با استفاده از تلسکوپ فضایی جیمز وب (JWST)، خوشه های ستاره ای را در کمان “جواهرات کیهانی” کشف کردند که تنها 460 میلیون سال پس از انفجار بزرگ وجود داشته است. این اولین کشف خوشههای ستارهای در یک کهکشان تازه متولد شده را نشان میدهد، مانند زمانی که 13.8 میلیارد کیهان کمتر از 500 میلیون سال سن داشت.
طاق سنگهای کیهانی در ابتدا توسط تلسکوپ فضایی هابل و رسماً SPT0615-JD1 نامگذاری شده است، یک کهکشان جوان با عدسی گرانشی در فاصله 13.3 میلیارد سال نوری از زمین. این بدان معنی است که نور این کهکشان مشاهده شده توسط JWST از طریق حدود 97٪ به زمین سفر کرده است. زندگی کیهان
تیم بین المللی ستاره شناسان پشت این کشف، پنج خوشه ستاره ای پرجرم جوان را در قوس جواهرات کیهانی پیدا کردند. این خوشه ها در دوره ای وجود داشتند که کهکشان های جوان در حال نابودی بودند انفجارهای شدید تشکیل ستاره و مقادیر زیادی نور فرابنفش ساطع می کند. این تشعشع ممکن است مسئول ایجاد یکی از دو مرحله اصلی در تکامل جهان باشد: سن یونیزه شدن مجدد کیهانی

مطالعه این خوشه های پنج ستاره می تواند چیزهای زیادی در مورد آن به اخترشناسان بیاموزد دوره اولیه در فضا.
متصل: تلسکوپ فضایی جیمز وب رفتار بیسابقه ستارگان را در یک سحابی دور جاسوسی میکند (فیلم، عکس)
آنجلا آدامو از دانشگاه استکهلم و مرکز Oskar Klein در سوئد و رهبر تیم، “وقتی برای اولین بار تصاویر JWST را باز کردیم، شگفتی و شگفتی باورنکردنی بود.” در بیانیه ای گفت. “ما زنجیره کوچکی از نقاط روشن را دیدیم که از یک طرف به سمت دیگر منعکس شده اند – این جواهرات کیهانی خوشه های ستاره ای هستند! بدون JWST، ما نمی دانستیم که به خوشه های ستاره ای در چنین کهکشانی جوان نگاه می کنیم!
خوشه های ستاره ای تازه کشف شده در کمان جواهرات کیهانی به دلیل ماهیت عظیم و متراکم خود قابل توجه هستند. چگالی پنج خوشه ستاره ای به طور قابل توجهی بیشتر از چگالی خوشه های ستاره ای نزدیک است.
دستی از انیشتین
عصر یونیزه شدن بسیار مهم است زیرا مرحله ای است که در آن اولین منابع نور در کیهان ظاهر می شوند – کهکشان های اولیه، ستارگان و نیرو دادن به اختروش های کلان پرجرم که توسط سیاهچاله ها تغذیه می شوند – انرژی را فراهم می کند که الکترون ها را از هیدروژن خنثی جدا می کند که جهان را پر کرده است.
خوشههای ستارهای تازه کشفشده در ناحیه بسیار کوچکی از کهکشان خود قرار دارند، اما مسئول بیشتر نور فرابنفش هستند که از این کهکشان میآیند، به این معنی که خوشههایی مانند این ممکن است محرکهای اصلی یونیزاسیون مجدد بوده باشند.
با مطالعه یونیزاسیون مجدد، دانشمندان می توانند در مورد فرآیندهایی که ساختارهای مقیاس بزرگ در جهان را تشکیل می دهند، اطلاعات بیشتری کسب کنند. این ممکن است نشان دهد که چگونه توزیع هموار ماده در دوران اولیه کیهانی، جای خود را به جهان بسیار ساختار یافته کهکشانها (و خوشههای کهکشانی) داد که ستارهشناسان در اعصار بعدی کیهان میبینند.
به طور خاص، این پنج خوشه ستارهای اولیه میتوانند نشان دهند که ستارهها کجا شکل گرفتهاند و چگونه در طول تکامل اولیه کیهان توزیع شدهاند. تیم تحقیقاتی میگوید این فرصتی منحصر به فرد برای مطالعه شکلگیری ستارهها و همچنین عملکرد درونی کهکشانهای جوان در فاصلهای بیسابقه است.
” JWSTلری بردلی، محقق اصلی برنامه رصدی که این دادهها را جمعآوری میکند، گفت: حساسیت باورنکردنی و وضوح زاویهای در طول موجهای نزدیک به فروسرخ، همراه با عدسیهای گرانشی ارائهشده توسط خوشه کهکشانی عظیم پیشزمینه، این کشف را ممکن کرد. هیچ تلسکوپ دیگری نمی توانست این کشف را انجام دهد.
برای دیدن چنین اجرام دوردستی که در کیهان اولیه وجود داشته اند، JWST از یک اصل از نظریه گرانش انیشتین در سال 1915 استفاده می کند: نسبیت عام.

نسبیت عام نشان می دهد که اجسام با جرم باعث می شوند تا بافت فضا و زمان به عنوان یک موجود چهار بعدی به نام “فضا-زمان” به هم بپیچد. هر چه جرم یک جسم بیشتر باشد، اعوجاج فضازمان بیشتری ایجاد می کند.
هنگامی که نور از منابع پس زمینه از این اعوجاج عبور می کند، مسیر آن منحنی می شود. هر چه نور به جسم در حال تغییر شکل نزدیکتر میرود، مسیر آن بیشتر منحرف میشود. در نتیجه، نور از یک جسم واحد می تواند بیش از یک بار و در زمان های مختلف به یک ناظر مانند JWST برسد.
این بدان معنی است که منابع نور می توانند در چندین مکان در یک تصویر ظاهر شوند، موقعیت آنها به موقعیت های قابل مشاهده تغییر یابد، یا مفیدتر از همه، تقویت نور آنها. پدیده اخیر “عدسی گرانشی“، با قرار گرفتن بدن بین یک شی پس زمینه دور و زمین که “شیء عدسی” نامیده می شود.
در این مورد، شی عدسی دهنده یک خوشه کهکشانی عدسی به نام SPT-CL J0615-5746 است و اجرام پسزمینه جواهرات کیهانی، خوشههای ستارهای آنها و دو کهکشان عدسی دوردست هستند.
نکته ویژه در مورد قوس سنگهای کیهانی این است که به لطف عدسی گرانشی، ما می توانیم کهکشان را تا صخره های یک پارسک برش دهیم.

خوشه های کروی چگونه جمع می شوند؟
یک مطالعه بعدی امیدوارکننده که از این مشاهدات JWST از خوشههای ستارهای اولیه به دست میآید به نحوه آرایش ستارهها به نام “خوشه های کرویهمانطور که در کهکشان خودمان، کهکشان راه شیری، دیده می شود، خوشه های کروی یادگارهای باستانی انفجارهای شدید شکل گیری ستاره در کیهان اولیه هستند.
دانشمندان کاملاً مطمئن نیستند که چگونه این کنگلومراهای کروی از ستارگان محکم بسته شده و گرانشی به هم متصل می شوند، اما ممکن است مهم باشد که خوشه های ستاره ای جوان پرجرم و متراکم در کمان جواهر کیهانی ممکن است مراحل اولیه تشکیل خوشه های کروی باشند. این بدان معنی است که آنها می توانند یک پنجره فوق العاده مفید به مراحل اولیه تولد خوشه کروی ارائه دهند.
این خوشه های پنج ستاره همچنین می توانند به درک جنبه های دیگر کمک کنند تکامل کیهانی.
آدامو میگوید: «تراکمهای بالای ستارهای که در این خوشهها یافت میشوند، اولین نشانهای از فرآیندهایی است که در فضای داخلی آنها اتفاق میافتد، و بینش جدیدی در مورد شکلگیری احتمالی ستارههای بسیار عظیم و دانههای سیاهچاله که برای تکامل کهکشانها مهم هستند، به ما میدهد. .
مطالعه قوس Cosmic Gems ادامه خواهد داشت، تیمی که در پشت این مطالعه قرار دارد اکنون قصد دارد این کهکشان اولیه را با JWST رصد کند. طیف نگار مادون قرمز نزدیک (NIRSpec) و ابزار مادون قرمز میانی (MIRI) ابزار در طول چرخه 3 از عملیات 10 میلیارد دلاری تلسکوپ فضایی.
بردلی گفت: «مشاهدات NIRSpec به ما اجازه میدهد تا انتقال به سرخ کهکشان را تأیید کنیم و تابش فرابنفش خوشههای ستارهای را بررسی کنیم، که برای مطالعه جزئیات بیشتر ویژگیهای فیزیکی آنها استفاده خواهد شد. مشاهدات MIRI به ما این امکان را می دهد که خواص گاز یونیزه شده را بررسی کنیم.
این مشاهدات طیفسنجی باید دقیقاً نشان دهد که تشکیل ستاره در مکانهای فعال این کهکشان جوان چقدر بوده است.
اخترشناسان پشت این مطالعه اکنون قصد دارند کهکشان های دیگر را نیز برای جستجوی خوشه های ستاره ای مشابه این پنج مورد مطالعه کنند.
اروس وانزلا از مؤسسه ملی اخترفیزیک (INAF) گفت: “من مطمئن هستم که سیستم های دیگری مانند این در انتظار کشف در کیهان اولیه هستند که به ما امکان می دهد درک خود را از کهکشان های اولیه بهبود ببخشیم.”
تحقیقات این تیم دوشنبه (24 ژوئن) در مجله منتشر شد طبیعت.




