تلسکوپ فضایی جیمز وب سحابی جبار را در نور جدید خیره کننده می بیند (تصاویر)

سحابی شکارچی ممکن است یک جرم آسمانی آشنا و به خوبی مطالعه شده باشد، اما تصاویر جدید تلسکوپ فضایی جیمز وب (JWST) این ابر ستاره ساز گاز و غبار را در نوری فوق العاده جدید و پر جنب و جوش نشان می دهد.
را سحابی جبارهمچنین به عنوان “مسیه 42” (M42) شناخته می شود، در فاصله 1500 سال نوری از زمین تا صورت فلکی شکارچی. این باعث میشود که نزدیکترین مهدکودک اصلی ستارهسازی و ستارهسازی به منظومه شمسی باشد.
سحابی شکارچی که با چشم غیرمسلح زیر آسمان تاریک قابل مشاهده است، در طول تاریخ بشر مورد مطالعه قرار گرفته است، اما تصاویر JWST آن را با جزئیات بی سابقه ای نشان می دهد. به طور خاص، تلسکوپ فضایی قدرتمند، ویژگی مورب و خط الراس مانند گاز و غبار را در ربع پایین سمت چپ M42 بزرگنمایی کرد، به نام “بار Orion“
تصاویر جمع آوری شده به عنوان بخشی از JWST برنامه PDRs4All بیش از زیبایی خیره کننده آنها ارزشمند هستند. این گنجینه از داده ها به دانشمندان اجازه می دهد تا در شرایط اغلب گیج کننده و آشفته ای که با آن همراه است کاوش کنند. تشکیل ستاره.
این تصاویر آنقدر جزئیات باورنکردنی دارند که سالهای آینده آنها را بررسی خواهیم کرد.» الز پیترز، اخترفیزیکدان دانشگاه وسترن و محقق اصلی PDRs4All، داده ها باورنکردنی هستند و به عنوان معیاری برای تحقیقات اخترفیزیکی برای دهه های آینده عمل خواهند کرد. در بیانیه ای گفت. تا کنون، ما تنها بخش کوچکی از دادهها را بررسی کردهایم، و این قبلاً به اکتشافات شگفتانگیز و بزرگی منجر شده است.»
تولد ستاره هرج و مرج در سحابی شکارچی است
تشکیل ستاره زمانی اتفاق می افتد که تکه های بیش از حد متراکم در ابرهای غول پیکر از گاز و غبار تحت نیروی گرانش خود فرو می ریزند. این شکل می دهد “پیش ستارهدر پیله ای از گاز و غبار به جا مانده از شکل گیری آن پیچیده شده است.
Protostar به جمع آوری مطالب از خود ادامه می دهد پاکت های زایمان تا زمانی که جرم کافی برای تحریک جمع کنند همجوشی هسته ای هیدروژن به هلیوم در هسته های خود این فرآیند الف را تعیین می کند ستاره سکانس اصلی مانند خورشید ما که حدود 4.6 میلیارد سال پیش این فرآیند را طی کرده است.
با این حال، وضعیت پیچیدهتر از آن چیزی است که در ابتدا به نظر میرسد، زیرا این حبابهای بیش از حد متراکم اندازه یا جرم یکسانی ندارند و همه آنها در یک زمان فرو نمیریزند.
فرآیند شکلگیری ستارهها پیچیده است، زیرا نواحی ستارهساز حاوی ستارگانی با جرمهای مختلف در مراحل مختلف رشد خود هستند، در حالی که هنوز در ابر مادرزادی خود قرار دارند، و به این دلیل که بسیاری از فرآیندهای فیزیکی و شیمیایی مختلف در حال بازی هستند که بر یکدیگر تأثیر میگذارند. پیترز گفت.

یکی از مهمترین جنبههای درک گاز و غبار بین ستارهها یا «محیط بین ستارهای» که ستارگان دیگر از آن ساخته شدهاند، فیزیک است. مناطق تفکیک عکس یا “PDR” (PDR در PDRs4All). شیمی و فیزیک PDR ها با نحوه تعامل پرتوهای فرابنفش ستاره های جوان داغ با گاز و غبار تعیین می شود.
در سحابی شکارچی، این بمباران با تشعشع ساختارهایی مانند کمربند شکارچی را ایجاد می کند که اساساً لبه حباب بزرگی است که توسط برخی از حباب های شکارچی ایجاد شده است. ستاره های عظیمی که سحابی را نیرو می دهند.
امیل هوبارت، عضو تیم PDRs4All از پاریس، گفت: «همان جزئیات ساختاری که به این تصاویر جذابیت زیباییشناختی میدهد، ساختار پیچیدهتری را نشان میدهد که ما در ابتدا فکر میکردیم – با گاز و غبار در پیشزمینه و پسزمینه، که تحلیل را کمی دشوارتر میکند.» دانشگاه ساکلی اما این تصاویر از چنان کیفیتی برخوردار هستند که میتوانیم این مناطق را به خوبی از هم جدا کنیم و نشان دهیم که لبه شکارچی بسیار شیب دار است، مانند یک دیوار بزرگ، همانطور که تئوریها پیشبینی میکنند.

JWST به محققان این امکان را داد که نه تنها ساختار کمربند شکارچی را مانند قبل ببینند، بلکه طیف نوری از کمربند شکارچی نیز به آنها اجازه داد تا تعیین کنند که چگونه ترکیب شیمیایی آن در داخل آن متفاوت است. این امکان پذیر است زیرا عناصر شیمیایی نور را در طول موج های مشخص جذب و ساطع می کنند و اثر انگشت بر روی طیف نور عبوری از گاز و غبار باقی می ماند.
این به آشکار شدن ترکیب شیمیایی در مقیاس بزرگ M42 کمک کرد و به تیم PDRs4All اجازه داد تا ببینند دما، چگالی و قدرت میدان تشعشع چگونه در سراسر سحابی شکارچی تغییر میکند.
کشف بیش از 600 اثر انگشت شیمیایی در طیف سحابی شکارچی در طول این مطالعه می تواند به طور قابل توجهی مدل های PDR را بهبود بخشد.
پیترز گفت: «مجموعه دادههای طیفسنجی ناحیه بسیار کوچکتری از آسمان را نسبت به تصاویر پوشش میدهد، اما حاوی اطلاعات بسیار بیشتری است. “یک عکس ارزش هزار کلمه دارد، اما ما ستاره شناسان فقط به شوخی می گوییم که یک طیف به هزار تصویر می ارزد.”
تلسکوپ فضایی جیمز وب تلسکوپ های دیگر را در غبار رها می کند
تیم PDRs4All همچنین با یک مشکل طولانی مدت با مشاهدات قبلی سحابی شکارچی، یعنی تغییر ناگهانی در انتشار غبار در نوار جبار، که منشأ آن قابل توضیح نیست، مقابله کرد. این تحقیق نشان میدهد که این تغییر در انتشار نتیجه یک فرآیند مخرب در جرقه شکارچی میله توسط تشعشعات ستارههای جوان پرجرم است.

عضو تیم و Institut d’Astrophysique Spatiale “داده های فراطیفی تیز JWST حاوی اطلاعات بسیار بیشتری نسبت به مشاهدات قبلی است که به وضوح به کاهش تشعشعات غبار و تخریب موثر کوچکترین ذرات غبار به عنوان علت اصلی این تغییرات اشاره می کند.” مریم ال یاجوری، دانشجوی فوق دکتری گفت.
تیم PDRs4All همچنین توانست جزئیات انتشارات سحابی شکارچی را استخراج کند که از مولکول های بزرگ حاوی کربن به نام هیدروکربن های آروماتیک چند حلقه ای (PAHs) می آید. آنها یکی از بزرگترین مخازن مواد کربنی در فضا هستند که تصور می شود تا 20٪ از آنها را تشکیل می دهند. کربن در کیهان.
از آنجایی که تنها حیات در فضا که ما از آن می شناسیم مبتنی بر کربن است، مطالعه PAH ها برای درک ما از وجود حیات در سیاراتی که در اطراف ستارگان جوان شکل می گیرند بسیار مهم است.
کامی افزود: «ما در حال مطالعه هستیم که چه اتفاقی برای مولکولهای کربن میافتد، خیلی قبل از اینکه کربن به بدن ما راه پیدا کند.
مولکول های PAH به دلیل استحکام و مقاومتی که دارند عمر طولانی دارند. انتشار آنها درخشان است و JWST میتواند از آنها برای تعیین اینکه حتی با تداوم PAHs، نور فرابنفش ستارههای جوان میتواند این انتشارات را تغییر دهد، استفاده کند.
پیترز گفت: «این واقعاً مایه شرمساری ثروت است. اگرچه تصور میشود که این مولکولهای بزرگ بسیار قوی هستند، اما دریافتیم که پرتوهای فرابنفش خواص کلی مولکولهایی را که باعث انتشار میشوند، تغییر میدهد.»
این نشان داد که اشعه ماوراء بنفش مولکول های کربن کوچکتر را تجزیه می کند، در حالی که انتشار مولکول های بزرگتر تغییر می کند. این اثرات در افراطهای مختلف در سحابی شکارچی دیده میشوند و از محیطهای محافظتشده به مناطق در معرض بیشتر حرکت میکنند.
چیزی که Orion Bar را واقعاً منحصربهفرد میکند، هندسه لبه آن است که به ما فضایی در کنار حلقه میدهد تا فرآیندهای فیزیکی و شیمیایی مختلفی را که هنگام حرکت از مکانهای بسیار در معرض و خام اتفاق میافتند، با جزئیات دقیق مطالعه کنیم. منطقه یونیزه شده یان کامی، یکی از اعضای تیم PDRs4All و محقق در دانشگاه وسترن، گفت: در مناطق بسیار محافظتشدهتری که گاز مولکولی میتواند تشکیل شود.
استفاده كردن فراگیری ماشین برای ارزیابی PAH ها نشان داد که حتی زمانی که نور UV این مولکول ها را تجزیه نمی کند، می تواند باعث تغییر ساختار آنها شود.
کامو در پایان گفت: «این مقالات نوعی بقای بهترین ها را در سطح مولکولی در خشن ترین محیط های فضا نشان می دهد.
تحقیقات این تیم در یک سری از شش مقاله مجلات منتشر شده است نجوم و اخترفیزیک



