تلسکوپ فضایی جیمز وب کشف کرده است که واهی سیارک-دنباله دار Chiron دارای مخلوطی غیرعادی از یخ است.

تلسکوپ فضایی جیمز وب کشف کرد که سنتور به نام 2060 Chiron عجیب است. این جسم که جسم کوچکی است که به دور خورشید در فضای بین مشتری و نپتون می چرخد، مخلوطی از یخ ها و گازها دارد که آن را از سایر اجرام دوردست منظومه شمسی بیرونی متمایز می کند.
در حال حاضر حدود هزار قنطورس شناخته شده است، اما 135 مایل عرض (218 کیلومتر) Chiron اولین بار در سال 1977 کشف شد. اعتقاد بر این است که قنطورس ها از قلمرو یخ زده فراتر از نپتون سرچشمه می گیرند، اما بعداً پس از اینکه مدار آنها توسط رزونانس های گرانشی با غول یخی مختل شد، به منظومه نقل مکان کردند. همانطور که آنها به خورشید نزدیک تر می شوند، گرمای خورشیدی می تواند باعث تصعید یخ های خاص شود و هاله ای گازی یا کما در اطراف سنتور تشکیل دهد. یک دنباله دار.
چارلز شامبو از دانشگاه فلوریدا مرکزی، Chiron را مکانی عجیب در میان سایر قنطورسها و حتی در میان اجرام فرا نپتونی (TNOs) توصیف میکند که داستانهای جذاب خود را دارند. او گفت: “دوره هایی وجود دارد که مانند یک دنباله دار رفتار می کند، حلقه هایی از مواد در اطراف خود دارد و یک میدان زباله بالقوه از غبار کوچک یا مواد سنگی که به دور آن می چرخد.” بیانیه.
جدید تلسکوپ فضایی جیمز وب مشاهدات (JWST) Chiron به رهبری Shambeau و Noemi Pinilla-Alonso از دانشگاه Oviedo در اسپانیا، نشان داد که ترکیب یخ سطحی Chiron کاملاً متفاوت از هر قنطورس دیگری است که تاکنون مشاهده شده است. در حالی که هیچ یک از یخ ها به تنهایی غیرعادی نیستند، ترکیب آنها در Chiron شگفت انگیز است.
JWST مونوکسید کربن و یخ دی اکسید کربن را روی سطح و دی اکسید کربن و متان را در کمای نازک Chiron شناسایی کرد. وجود و فراوانی متان با ماده تصعید شده از یخ در سطحی از سطح که در معرض بیشترین میزان گرمایش خورشیدی قرار گرفته است، مطابقت دارد. اگرچه دمای آن از خورشید هرگز از 220- درجه فارنهایت (140- درجه سانتیگراد) بالاتر نمی رود، اما هنوز آنقدر گرم است که باعث تصعید این یخ ها شود.
علاوه بر این، عمل تابش خورشید بر روی این یخ ها باعث تحریک واکنش های شیمیایی می شود که محصولات جانبی آلی مانند استیلن، اتان، پروپان و همچنین اکسیدهای کربن مختلف را تولید می کند که همه آنها به عنوان یخ روی سطح Chiron توسط JWST شناسایی شدند.
پینیلا آلونسو گفت: “کشف کدام گازها بخشی از کما و روابط متفاوت آنها با یخ سطحی به ما کمک می کند تا خواص فیزیکی و شیمیایی مانند ضخامت و تخلخل لایه یخ، ترکیب آن و نحوه تاثیر تابش بر آن را بیاموزیم.” .
قنطورس ها و اشیای فرا نپتونی به طور کلی بکر هستند. آنها از زمانی که 4.5 میلیارد سال پیش در سپیده دم شکل گرفتند، دست نخورده باقی مانده اند منظومه شمسی. به این ترتیب، آنها مانند ماشینهای زمان هستند و به ما بینشی میدهند که منظومه شمسی چگونه و از چه چیزی ساخته شده است، اجرام خاصی در قرص پیش سیارهای اطراف خورشید جوان کجا تشکیل شدهاند، و اینکه آیا آن اجرام از آن مکان از آن زمان به بعد مهاجرت کردهاند یا خیر.
قنطورس های فعالی مانند Chiron به ویژه ارزشمند هستند زیرا آنها بسیار بیشتر از اجسام بی اثر را آشکار می کنند.
پینیلا-آلونسو گفت: “آنها تحت یک دگرگونی ناشی از گرمایش خورشیدی قرار می گیرند و فرصتی منحصر به فرد برای یادگیری در مورد لایه های سطحی و زیرسطحی فراهم می کنند.” ویژگی منحصر به فرد Chiron این است که ما میتوانیم هم سطح را که بیشتر یخها در آن یافت میشود و هم به کما، جایی که گازهایی را میبینیم که از سطح یا درست زیر آن منشأ میگیرند، مشاهده کنیم.
چرخش بیضوی 50 ساله کایرون به دور خورشید باعث عبور آن از آفلیون شد – بیشترین فاصله آن از خورشید در 18.87 واحدهای نجومی (2.8 میلیارد کیلومتر یا 1.75 میلیارد مایل) در سال 2021. سپس در سال 2047 به حضیض می رسد، زمانی که به 8.5 واحد نجومی (1.27 میلیارد کیلومتر یا 790 میلیون مایل) از خورشید خواهد رسید که درست در مدار زمین قرار دارد. زحل. با نزدیکتر شدن به خورشید طی 20 سال آینده، Chiron روشنتر و فعالتر میشود و به مشاهدات دقیقتری از فراوانی و ماهیت یخهایش، شیمی آلی آن و چگونگی تأثیر تابش خورشید و نور خورشید بر یخ زدگی اجازه میدهد. سطح آن و هنوز چیزهای زیادی برای یادگیری وجود دارد.
پینیلا-آلونسو گفت: “بر اساس داده های جدید ما از JWST، مطمئن نیستم که یک سنتور استاندارد داشته باشیم.” “هر سنتوری فعالی که با JWST مشاهده میکنیم ویژگیهای خاصی را نشان میدهد. باید چیزی وجود داشته باشد که توضیح دهد چرا به نظر میرسد آنها متفاوت رفتار میکنند یا چیزی که همه آنها مشترک هستند و ما هنوز نمیتوانیم ببینیم.”
افسوس که Chiron و تمام همقطارانش در مرحله گذار هستند و در طول میلیون سال آینده سرنوشت نهایی او مشخص خواهد شد. یا خانواده مشتری آن را دوباره به منظومه پراکنده می کند، جایی که به دنباله دار خانواده مشتری با دوره مداری کمتر از 20 سال تبدیل می شود، یا دوباره به داخل پرتاب می شود. کمربند کویپرتوسط دروازه بان، خود مشتری، از درون منظومه شمسی رد شد. نمی توان گفت که چه سرنوشتی برای آن رقم خواهد خورد، اما همانطور که شایسته یک شی به نام چهره ای از اساطیر یونان است، سرنوشت آن در دامان خدایان خواهد بود.
یافته های جدید JWST در ماه دسامبر در مجله منتشر شد نجوم و اخترفیزیک.



