تکینگی های سیاهچاله با فیزیک مخالفت می کنند. تحقیقات جدید ممکن است در نهایت آنها را از بین ببرد.

سیاهچاله ها برخی از مرموزترین اجرام در جهان هستند که قادرند تار و پود فضای اطراف خود را چنان خشن ایجاد کنند که حتی سبک می توانند از چنگال گرانشی خود فرار کنند. اما معلوم می شود که بسیاری از آنچه دانشمندان در مورد این اشیاء مرموز می دانند ممکن است اشتباه باشد.
بر اساس تحقیقات جدیدی که در ماه آوریل در مجله منتشر شد معاینه فیزیکی D، سیاه چاله ها ممکن است در واقع موجودات آسمانی کاملاً متفاوتی باشند که به عنوان گراواستار شناخته می شوند.
گراواستارها اجرام نجومی فرضی هستند که معرفی شده اند [in 2001] به عنوان جایگزینی برای سیاهچاله ها،” یکی از نویسندگان این مطالعه ژائو لوئیس روزایک استاد فیزیک در دانشگاه گدانسک در لهستان در ایمیلی به Live Science گفت. آنها را می توان به عنوان ستاره های ساخته شده از انرژی خلاء یا انرژی تاریک: همان نوع انرژی که باعث انبساط شتابان جهان می شود.”
حل پارادوکس های سیاهچاله ها با ستاره های گرانشی
کارل شوارتزشیلد، فیزیکدان و ستاره شناس آلمانی، برای اولین بار سیاهچاله ها را در سال 1915 بر اساس محاسبات با استفاده از آلبرت انیشتین پیش بینی کرد. نسبیت عام.
در طول سال ها، به نظر می رسد مشاهدات نجومی وجود اجرام شبیه سیاهچاله ها را تایید می کند. با این حال، توصیف شوارتزشیلد از این اجرام کیهانی دارای اشکالاتی است.
به طور خاص، پیشبینی میشود که مرکز یک سیاهچاله نقطهای با چگالی بینهایت بالا باشد که تکینگی نامیده میشود، جایی که تمام جرم سیاهچاله متمرکز اما اساسی است. فیزیک به ما می آموزد که بی نهایت ها وجود ندارند و ظهور آنها در هر نظریه ای نشان از نادرستی یا ناقص بودن آن دارد.
رزا گفت: «این مشکلات نشان میدهد که چیزی در مدل سیاهچاله اشتباه یا ناقص است و باید مدلهای جایگزین ایجاد شود.» گراواستار یکی از بسیاری از مدل های جایگزین پیشنهاد شده است. مزیت اصلی گراواستار این است که هیچ ویژگی ندارند.
متصل: مطالعه نشان می دهد که “اشکال” تازه کشف شده در نسبیت انیشتین می تواند قوانین جهان را بازنویسی کند.

مانند سیاهچاله های معمولی، گراواستارها باید در مرحله نهایی تکامل ستارگان پرجرم به وجود بیایند، زمانی که انرژی آزاد شده در طی سوزاندن حرارتی ماده در درون آنها دیگر برای غلبه بر نیروی گرانش کافی نیست و ستاره در چگالی بسیار بیشتری فرو می ریزد. هدف – شی. اما برخلاف سیاهچالهها، انتظار نمیرود که ستارههای گراوا هیچ ویژگی نداشته باشند و تصور میشود که کرههای نازکی از ماده باشند که پایداری آنها توسط انرژی تاریک موجود در آنها حفظ میشود.
رزا و همکارانش برای اینکه بفهمند گراواستارها جایگزین مناسبی برای سیاهچالهها هستند یا خیر، برهمکنش ذرات و تابش را با این اجرام فرضی مطالعه کردند.
استفاده كردن انیشتینطبق نظریه نویسندگان، آنها بررسی کردند که اگر این سیاهچاله ها واقعاً گراواستار باشند، چگونه توده های عظیم ماده داغی که سیاهچاله های کلان پرجرم را احاطه کرده اند، ظاهر می شوند. آنها همچنین به خواص “نقاط داغ“- حباب های غول پیکر گازی که با سرعت نزدیک به نور به دور سیاهچاله ها می چرخند.
یافتههای آنها شباهتهای قابل توجهی را بین انتشار ماده از گراواستارها و سیاهچالهها نشان داد، که نشان میدهد گراواستارها با مشاهدات تجربی دانشمندان از جهان در تضاد نیستند. این تیم همچنین کشف کردند که خود گراواستار باید تقریباً شبیه یک سیاهچاله باشد و یک سایه قابل مشاهده ایجاد کند.
رزا میگوید: «این سایه به دلیل محبوس شدن نور در افق رویداد نیست، بلکه ناشی از پدیدهای متفاوت به نام «انتقال به سرخ گرانشی» است که باعث میشود نور در حین حرکت در ناحیهای با میدان گرانشی قوی انرژی خود را از دست بدهد. در واقع، زمانی که نور ساطع شده از مناطق نزدیک به این اجسام جایگزین می رسد[es] تلسکوپهای ما، بیشتر انرژی آن در میدان گرانشی از بین میرود و باعث میشود که این سایه ظاهر شود.”
شباهتهای چشمگیر بین مدل سیاهچاله شوارتزشیلد و گراومن، پتانسیل دومی را به عنوان جایگزینی واقعبینانه و عاری از تلهگذاریهای نظری تکینگیها برجسته میکند.
با این حال، این نظریه نیاز به آزمایشها و مشاهدات دارد که نویسندگان این مطالعه معتقدند به زودی ممکن است انجام شود. در حالی که ستارگان گراوا و سیاهچاله های منفرد ممکن است از بسیاری جهات رفتار مشابهی داشته باشند، تفاوت های ظریف در نوری که ساطع می کنند به طور بالقوه می تواند آنها را از هم متمایز کند.
رزا با اشاره به شکار سیاهچاله ها گفت: برای آزمایش تجربی نتایج خود، ما به نسل بعدی آزمایش های رصدی در فیزیک گرانشی تکیه می کنیم. تلسکوپ افق رویداد و در گرانش + ابزار در حال اضافه شدن به تلسکوپ بسیار بزرگ در شیلی است. هدف این دو آزمایش این است که نگاه دقیقتری به آنچه در نزدیکی مرکز کهکشانها، بهویژه کهکشانهای ما اتفاق میافتد بیاندازند. راه شیری“



