جیمز وب فضایی Telecope چهار سیاره بیگانه غول پیکر را در اطراف یک ستاره در این نزدیکی مشاهده می کند (تصاویر)

اخترشناسان اعلام کرده اند که تلسکوپ فضایی وب جیمز با موفقیت اولین تصاویر مستقیم خود را از گاز دی اکسید کربن در سیاره ای خارج از منظومه شمسی ما فیلمبرداری کرده است. این یافته ها هر دو شهادت به قدرت تلسکوپ در تصاویر مستقیم است و ایده ای ارزشمند از نحوه شکل گیری سیارات ، چه در منظومه شمسی ما و چه در سراسر جهان ارائه می دهد.
مشاهدات اخیر در مورد تلسکوپ فضایی جیمز وب (JWST) با تمرکز بر سیستم HR 8799 ، که شامل چهار سیاره است که ستاره میزبان خود را در حدود 130 سال نوری از زمین در صورت فلکی Pegasus مشاهده می کنند. مشاهدات قبلی نشان می دهد که چهار مورد از آنها عظیم تر از مشتری هستند و مدارهای دارای دوره هایی هستند که از دهه ها تا قرن ها متغیر است.
این سیستم مدتهاست که اخترشناسان را فریب می دهد و به دلیل جوانی در مورد شکل گیری سیاره ، تا حد زیادی مطالعه می کنند – تنها 30 میلیون سال قدمت ، این سیارات هنوز گرمای باقیمانده را از تولد خود ساطع می کنند که JWST توانسته است در امواج امواج مشاهده کند که گازهای خاص و سایر جزئیات جوی را تحریک می کند.
دی اکسید کربن تازه کشف شده در یکی از سیارات ، HR 8799 E ، نشان می دهد که مقدار قابل توجهی از فلزات سنگین در جو این سیاره وجود دارد که با تئوری پیشرو “پایین به بالا” شکل گیری سیاره تراز شده است: جهان ها به تدریج با چگونگی ایجاد سیارات در اطراف دیسک های جوان اختلاف دارند.
اما مطالعات اخیر شواهد قانع کننده ای را نشان می دهد که مواد تشکیل دهنده سیاره در اطراف یک ستاره جوان نیز می توانند به سرعت در یک سیاره عظیم فروپاشند ، که نشان می دهد بیش از یک راه برای تشکیل یک سیاره وجود دارد و این روند پیچیده تر از آن است که اخترشناسان معتقدند. پیوستن به این فرآیند در بین سیارات جهان می تواند به دانشمندان این امکان را بدهد که بین انواع سیارات سیارات که در سیستم های خورشیدی دوردست پیدا می کنند ، اذیت شوند.
ویلیام بالمر ، یک ستاره شناس در دانشگاه جان هاپکینز در مریلند ، که منجر به مطالعه جدید شد ، گفت: “امید ما با این نوع تحقیقات ، درک منظومه شمسی ، زندگی و خودمان در مقایسه با سایر سیستم های سیاره ای است.” “ما می خواهیم سایر سیستم های خورشیدی را شلیک کنیم و ببینیم که آنها در مقایسه با ما چگونه مشابه یا متفاوت هستند. از آنجا می توانیم سعی کنیم بفهمیم منظومه شمسی ما چقدر عجیب است – یا چقدر طبیعی است.”
مشاهدات JWST نشان داده است که سیارات HR 8799 حاوی فراوانی عناصر سنگین از آنچه تاکنون تصور شده است ، نشان می دهد که آنها به طور مشابه توسط غول های بنزین منظومه شمسی ما ، مشتری و کیوان شکل گرفته اند.
براساس مطالعه ای که امروز در ژورنال اخترفیزیکی منتشر شده است ، JWST همچنین چراغ مادون قرمز ناشی از بیشترین سیاره در سیستم به نام HR 8799 E را پیدا کرد. این اکتشافات که بر حساسیت تلسکوپ هنگام نظارت بر سیارات ضعیف که در نزدیکی ستاره های معمولی آنها قرار دارند ، تأکید می کنند ، زیرا تعداد کمی از سیارات سیارات به طور مستقیم به تصویر کشیده می شوند – یک کار مخصوصاً چالش برانگیز ، زیرا سیارات دوردست به راحتی توسط ستاره های روشن میزبان خود فراتر می روند.
در این بیانیه گفت: “ما 10 سال منتظر هستیم تا تأیید کنیم که عملیات خوب تلسکوپ ما نیز به ما امکان دسترسی به سیارات داخلی را می دهد.” “اکنون نتایج در داخل است و ما می توانیم یک علم جالب را با او انجام دهیم.”
JWST همچنین 51 اریدانی ، یک سیستم ستاره 97 ساله را به تصویر می کشد. این تلسکوپ موفق به به تصویر کشیدن 51 Eridani B ، سیاره ای جالب و جوان که در حدود 11 میلیارد مایل (17.7 میلیارد کیلومتر) ستاره میزبان را به تصویر می کشد ، فاصله تقریباً معادل آن که نپتون و کیوان در مدار خورشید است.

در مشاهدات Soummer آینده ، همکاران وی امیدوارند که از WebB مسدود کردن ستاره به صورت کرونه ای برای تجزیه و تحلیل تعداد بیشتری از سیارات غول پیکر و مقایسه ترکیب آنها با مدلهای مختلف نظری استفاده کنند.
علاوه بر این ، مشاهدات جدید همچنین راهی را برای مشاهدات دقیق تر ایجاد می کند که می تواند تعیین کند که آیا نامزدهای سیارات سیاره واقعاً سیارات غول پیکر هستند یا اشیاء مانند کوتوله های قهوه ای که به عنوان ستاره شکل می گیرند اما فاقد توده مورد نیاز برای اشتعال سنتز هسته ای هستند. بالمر در این بیانیه می گوید ، ماهیت آنها می تواند نقش بعدی در پتانسیل زیستگاه در سیستم های خورشیدی داشته باشد.
وی گفت: “اگر شما این سیارات عظیم را به عنوان توپ های بولینگ که از منظومه شمسی شما عبور می کنند ، عمل می کنند ، می توانند واقعاً از بین بروند ، محافظت کنند ، یا کمی از هر دو سیاره مانند ما را انجام دهند.”
“درک بیشتر در مورد شکل گیری آنها گامی تعیین کننده در درک شکل گیری ، بقا و زیستگاه سیارات مشابه زمین در آینده است.”
یک مطالعه جدید توسط Eridani 51 B و HR 8799 E ، از جمله این مشاهدات JWST ، امروز در مجله اخترفیزیکی منتشر شد.




