دانشمندان منشأ انفجاری الکترونهای پرتحرک آفتاب را کشف می کنند

آژانس فضایی مشترک اروپا (ESA) و Spacreft Solar Orbiter از ناسا ، الکترون هایی را که تقریباً با سرعت نور به خورشید سفر می کنند ، ردیابی کردند و دریافتند که آنها از انواع مختلفی از طغیان های خورشیدی ناشی می شوند.
مدار خورشیدی پس از تسریع در انرژیهای بالا ، این الکترون های به اصطلاح انرژی خورشیدی (SEE) را در فضا کشف کرد و محققان توانستند منبع خود را در تلاش برای درک بهتر فیزیک خورشید تعیین کنند.
این دو نوع مختلف از دیدگاه های مختلف را نشان داد. یک گروه با شعله های خورشیدی که از مناطق کوچک خورشید فوران می کند همراه است ، در حالی که جمعیت دیگر با طغیان های بیشتر و قدرتمند پلاسما به نام پراکندگی توده تاج (CME) همراه است.
“ما شاهد شکاف واضح بین وقایع ذرات تکانشی” هستیم که این الکترونهای انرژی از سطح خورشید در طغیان توسط شعله های آفتابی و “تدریجی” ، همراه با CME بزرگتر ، که ذرات بیشتری را برای دوره های طولانی تر آزاد می کند ، “رئیس تیم و انستیتوی موسسه (AIP) است که او یک محقق Alexander Worrtite است.
محققان خورشیدی قبلاً می دانستند که دو خانواده مشاهده می کنند ، اما مشاهدات مداری خورشیدی در پایان به آنها امکان می دهد منشأ این دو ذرات را تشخیص دهند.
Warmuth ادامه داد: “ما توانستیم با تماشای صدها واقعه در مسافت های مختلف از خورشید با سازهای متعدد ، این دو گروه را شناسایی و درک کنیم – کاری که فقط مدار خورشید می تواند انجام دهد.” “هرچه به ستاره خود نزدیک می شویم ، می توانیم ذرات را در حالت اولیه” باکره “اندازه گیری کنیم و در نتیجه دقیق زمان و مکانی را که در آفتاب شروع کردند ، تعیین کنیم.”
دانشمندان خورشیدی مشکلات مضاعف را می بینند
مدار خورشیدی موفق شد در مسافت های مختلف از خورشید ببیند و به تیم اجازه می دهد تا نحوه رفتار این ذرات هنگام سفر از طریق منظومه شمسی را بررسی کند.
یکی از اهداف این امر این بود که دریابید که چرا اغلب به نظر می رسد در زمان شلیک یک درخشش آفتابی یا CME ، فوران از خورشید و آزاد شدن Sees در فضا ، به نظر می رسد ، زیرا این الکترونها گاهی اوقات برای فرار از خورشید ساعت ها طول می کشد.
لورا رودریگز-گرکیام ، عضو تیم ESA توضیح داد: “معلوم می شود که این حداقل تا حدی با چگونگی سفر الکترون ها از طریق فضا ارتباط دارد-این می تواند در راه اندازی عقب بیفتد ، اما همچنین تاخیر در افتتاحیه است.” “الکترون ها با تلاطم روبرو می شوند ، در جهات مختلف و غیره گسترش می یابند ، بنابراین ما بلافاصله آنها را متوجه نمی شویم. این اثرات با حرکت بیشتر از خورشید جمع می شوند.”
این سفر ، که می بیند از منظومه شمسی عبور می کند ، تحت تأثیر باد خورشیدی است ، جریانی از ذرات بارگذاری شده که از خورشید جریان می یابد و میدان مغناطیسی ستاره را با آن می کشاند. از آنجا که این منظره ها ذرات شارژ هستند ، مسیرهای آنها از طریق فضا محدود و توسط باد خورشیدی و میدان های مغناطیسی مرتبط پراکنده است.
مطالعه See ارائه شده توسط این مطالعه نشان می دهد که یک مداری خورشیدی انقلابی در توانایی مطالعه خورشید و محیط آن چقدر است.
دانیل مولر ، دانشمند پروژه ESA برای یک Orb خورشیدی گفت: “با تشکر از Orbiter Solar ، ما با ستاره خود بهتر از همیشه آشنا می شویم.” “برای پنج سال اول فضا ، مدار خورشیدی تعداد زیادی از وقایع را مشاهده کرد.
تحقیقات تیم می تواند تأمل در درک ما از زمان فضا و تأثیر آن بر فضاپیما در اطراف زمین داشته باشد. این امر به این دلیل است که مشاهده شده توسط CME ، که انرژی بالاتری دارند ، به طور بالقوه می توانند آسیب بیشتری به فناوری وارد کنند. این بدان معنی است که تمایز بین دو نوع SEA می تواند پیش بینی های فضا را به میزان قابل توجهی بهبود بخشد.
مولر گفت: “دانش مانند این از مداری خورشیدی در آینده به محافظت از فضاپیمای دیگر کمک می کند و به ما این امکان را می دهد تا ذرات انرژی را از خورشید که فضانوردان و ماهواره های ما را تهدید می کند ، بهتر بشناسیم.” “این مطالعه نمونه ای بسیار عالی از قدرت همکاری است – این تنها به دلیل تخصص ترکیبی و کار تیمی دانشمندان اروپایی ، تیم های ابزار از همه کشورهای عضو ESA و همکاران ایالات متحده امکان پذیر بود.”
دانشمندان هنگامی که ESA مأموریت لبخند خود را در سال 2026 راه اندازی می کند ، تصویر حتی بهتری از تأثیرات طغیان خورشیدی دریافت می کند. لبخند باد خورشیدی و نحوه تعامل با بالون مغناطیسی روی زمین ، مغناطیس را اندازه گیری می کند.
علاوه بر این ، در آینده ، در سال 2031 فضاپیمای خورشیدی مأمور خورشیدی آغاز خواهد شد. ویگیل در تلاش خواهد بود تا به “کشور” خورشید نگاه کند تا متوجه شود که به حوادث خورشیدی بالقوه آسیب دیده در اندام خورشید قبل از بازگشت به زمین. این باید به طور قابل توجهی پیش بینی های فضا را بهبود بخشد و به دانشمندان این امکان را می دهد تا قدرت ، جهت و شانس تأثیرگذاری بر زمین طغیان خورشیدی را تعیین کنند.
مطالعات این تیم روز دوشنبه (اول سپتامبر) در نجوم و اخترفیزیک منتشر شد.



