در طول یک خورشید گرفتگی کامل، برخی از رنگ ها واقعاً ظاهر می شوند. از همین رو


در طی یک خورشید گرفتگی کامل، افراد ممکن است چیزهای عجیبی ببینند. البته که هست رخداد اصلی در بهشت اتفاق می افتد (SN: 1/4/24). اما جهان همچنین می تواند در زمین کمی متفاوت به نظر برسد.
برای چند دقیقه، همانطور که ماه جلوی اشعه خورشید را می گیرد، رنگ ها در گرگ و میش کاذب به خاکستری نقره ای محو می شوند. به طور معمول، قرمزهای روشن می توانند تیره یا حتی سیاه به نظر برسند، در حالی که آبی و سبز ظاهر می شوند.
تاکشی یوشیماتسو، محقق بینایی رنگ در دانشکده پزشکی دانشگاه واشنگتن در سنت لوئیس، می گوید که دو چیز باعث تغییر رنگ می شود.
اول اینکه در جو چه می گذرد.
نور خورشید از امواج نور با طیف گسترده ای از رنگ ها تشکیل شده است. در یک روز آفتابی معمولی، ذرات و قطرات آب در هوا نور خورشید را هنگام عبور از جو پخش می کنند. امواج نور آبی در نور خورشید بیشتر از امواج قرمز پراکنده می شوند زیرا امواج آبی طول موج کوتاه تری دارند. امواج آبی پراکنده آسمان را آبی رنگ می کند. در همین حال، امواج قرمز نور خورشید بیشتر به زمین می رسد.
رنگ یک جسم به نوری که منعکس می کند بستگی دارد. از آنجایی که نور قرمز بیشتری در نور مستقیم خورشید به زمین می رسد، اشیایی که توسط خورشید روشن می شوند، نور قرمز بیشتری نسبت به آبی منعکس می کنند. یوشیماتسو می گوید این باعث می شود قرمزها روشن تر به نظر برسند.
در طی یک خورشید گرفتگی کامل، ماه جلوی خورشید را می گیرد، بنابراین بیشتر نوری که به اجسام روی زمین برخورد می کند و به آن منعکس می شود، نور غیر مستقیم است. بیشتر این نور غیرمستقیم به راحتی امواج آبی پراکنده می شود، بنابراین اشیا نور آبی بیشتری را منعکس می کنند. یوشیماتسو میگوید این باعث تغییر آشکار طیف رنگ به سمت آبی میشود. چیزی مشابه در سایر شرایط کم نور مانند غروب خورشید اتفاق می افتد.
بعد، این چیزی است که در چشم ما اتفاق می افتد.
در نور روشن، سلول های جمع کننده نور در شبکیه به نام مخروط، دید رنگی را فراهم می کنند. اکثر مخروط ها برای تشخیص قرمز یا سبز تنظیم شده اند و درصد کمی به آبی اختصاص دارد. این سه با هم دید رنگی قرمز-سبز-آبی را ایجاد می کنند. با مخروط های کاملاً فعال، قرمزها معمولاً در طول روز روشن تر از آبی به نظر می رسند.
در تاریکی، سلولهای بسیار حساسی که نور را جذب میکنند، مسئول دید در شب هستند. اما تنها یک نوع میله وجود دارد، بنابراین مردم رنگ ها را در شرایط تاریک یا بسیار کم نور نمی بینند.
کسوف، غروب، سحر یا سایر شرایط کم نور «جایی در وسط هستند»، یوشیماتسو میگوید: «نه کاملاً روشن، اما نه کاملاً تاریک. این جایی است که اثر پورکنژ ظاهر می شود.
این اثر که تغییر پورکنژ یا پدیده پورکنژ نیز نامیده می شود، تمایل به تغییر حساسیت درخشندگی چشم از قرمز به آبی در نور کم است.
رافال مانتیوک، دانشمند کامپیوتر و بینایی در دانشگاه کمبریج، میگوید تحت شرایط خاص در نور کم، هم میلهها و هم مخروطها به بینایی ما کمک میکنند. مانتیوک میگوید که مخروطها به اندازه کافی برای دریافت نور کم حساس نیستند، بنابراین اگرچه سلولها در هنگام غروب هنوز کار میکنند، رنگها محو میشوند و کنتراست بین آنها کمتر میشود. در همین حال، میلهها رنگدانهای تولید میکنند که طول موجهای آبی و سبز را میگیرد و باعث میشود آن رنگها روشنتر و قرمزها تیرهتر به نظر برسند. این تنها زمانی اتفاق می افتد که مخروط ها نیز فعال باشند.
مانتیوک میگوید: «دقیقاً چگونه کار میکند، روزنامهها هنوز بحث میکنند و متفاوت هستند.
با این حال، او یک نکته مهم برای مشاهده ماه گرفتگی ارائه می دهد. «فقط افرادی که حمل می کنند [eclipse] عینک قادر به تشخیص تغییر پورکنژ خواهد بود. “اگر عینک نزنید، به اندازه کافی تاریک نخواهد بود.”
علاوه بر این، عینکهای خورشید گرفتگی از اشعههای مضر خورشید محافظت میکنند و به مردم اجازه میدهند رویداد را با خیال راحت ببینند. انجمن نجوم آمریکا فهرستی از مکان هایی که عینک های خورشید گرفتگی ایمن را ارائه می دهند. و جاما اخیرا منتشر شده است نکاتی برای مشاهده ایمن و اگر در هنگام مشاهده ماه گرفتگی بینایی شما مختل شد چه باید بکنید.
Mantiuk می گوید که این جلوه رنگی در عکس ها نشان داده نمی شود. این یک موضوع ادراک است، نه فقط اپتیک، بنابراین باید شخصاً تجربه شود. برای کسانی که می خواهند اثر پورکنژ را در عمل ببینند اما در مسیر کمال نیستند، Mantiuk آزمایشی را ارائه می دهد. یک مربع از پارچه قرمز و یکی از آبی را بردارید و در نور به آنها نگاه کنید. سپس نورها را کم کنید، شاید یک عینک آفتابی بزنید و دوباره نگاه کنید. روشنایی مربع ها باید معکوس شود.
Source link




