رهبران جهان برای اولین بار بر سر یک توافق غذایی آب و هوایی توافق کردند


هفته گذشته در آغاز کنفرانس آب و هوای COP28 در دبی، 134 کشور اعلامیه ای را امضا کردند که متعهد به کاهش انتشار گازهای گلخانه ای ناشی از فرآیندهای مربوط به تولید و مصرف مواد غذایی است.
این اولین بار در نزدیک به سه دهه از اجلاس های آب و هوایی است که برای تعیین مسیر جهان برای مقابله با تغییرات اقلیمی ایجاد شد، که اهمیت سیستم های غذایی از این طریق به رسمیت شناخته شده است. علاوه بر این، برای اولین بار در 10 دسامبر، COP28 یک روز را به بحث در مورد راه های کاهش انتشار گازهای گلخانه ای از مواد غذایی و کشاورزی اختصاص داد.
بسیاری از این حرکت ها استقبال کردند. کلمنت متیویر، کارشناس سیاستگذاری آب و هوا و تنوع زیستی در صندوق جهانی حیات وحش در بریتانیا که در COP28 شرکت کرد، گفت: «این عالی است که بالاخره غذا در منوی COP وجود دارد. “در واقع حرکت رو به رشدی در مورد تغییر سیستم های غذایی برای رسیدگی به تنوع زیستی و بحران آب و هوا وجود دارد.” اما محققان همچنین می گویند که اقدامات کافی برای کاهش انتشار گازهای گلخانه ای در یکی از بزرگترین منابع عمدتاً بدون توجه در جهان انجام نشده است – و این شامل این موارد می شود. برخی تصمیمات سیاسی دشوار
انعطافپذیری بیشتر سیستمهای غذایی برای زنده نگه داشتن رویای محدود کردن گرمایش جهانی به 1.5 درجه سانتیگراد بالاتر از سطح قبل از صنعتی شدن، که در COP21 در پاریس در سال 2015 توافق شد، حیاتی است. دریافت غذا از مزرعه به سفره تقریباً یک سوم گازهای گلخانهای جهانی را تشکیل میدهد. انتشارات، طبق یک مطالعه در سال 2021 توسط مونیکا کریپا و آدریان لیپ مرکز تحقیقات مشترک کمیسیون اروپا در ایسپرا، ایتالیا. محققان تخمین می زنند که در سال 2015، حدود 70 درصد از این انتشارات فقط از طریق کشاورزی و تغییرات کاربری زمین – مانند قطع درختان برای پاکسازی زمین برای محصولات زراعی – ناشی می شود.
همچنین یک فرصت آشکار برای کاهش برخی از این تأثیرات وجود دارد، به عنوان مثال با محدود کردن استفاده از کودهای فشرده سوخت فسیلی یا با کاهش ضایعات مواد غذایی. تقریباً نیمی از انتشارات سیستم های غذایی از مواد غذایی ناشی می شود که در زنجیره تامین از بین رفته است – قبل از اینکه به دست مصرف کننده برسد – یا از بین رفته است. بر اساس مطالعه ای که در ماه مارس در غذای طبیعی توسط Xunchang Fei، مستقر در دانشگاه فناوری نانیانگ در سنگاپور، و همکارانش. این تیم تخمین میزند که کاهش از دست دادن و هدر رفتن مواد غذایی به نصف میتواند حدود یک چهارم از انتشار گازهای گلخانهای را از سیستم غذایی حذف کند.
این بیانیه که در 1 دسامبر امضا شد به این معنی است که کشورها باید مواد غذایی و کشاورزی را در دور بعدی برنامههای کاهش انتشار گازهای گلخانهای – معروف به مشارکتهای تعیینشده ملی (NDCs) – بگنجانند که نشاندهنده تعهد آنها برای کمک به تحقق هدف پاریس است. اما به نظر می رسد تاثیر اولیه آن محدود باشد.
اعلامیه از نظر قانونی الزام آور نیست. همچنین نقش سوختهای فسیلی در سیستمهای غذایی، مانند سوختهای مورد استفاده برای حمل و نقل غذا، و همچنین برای تامین انرژی ماشینآلات مزرعه و یخچالها را ذکر نمیکند. علاوه بر این، سیستم های غذایی در متن پیش نویس ذکر نشده است که همه کشورها باید با آن موافقت کنند که COP28 در 11 دسامبر به پایان برسد. متیویر که امیدوار است در نسخه نهایی برطرف شود، می گوید: «این یک حذف آشکار بود.
لیم لی چینگ، محقق تنوع زیستی و کشاورزی از شبکه جهان سوم، یک سازمان غیردولتی مستقر در پنانگ، گفت: «این حداقل یک تعهد سطح بالا است، اما هنوز مشخص نیست که واقعاً چه کاری باید انجام شود. مالزی. او میگوید: «ما نیازمند گنجاندن سیستمهای غذایی و حذف تدریجی سوختهای فسیلی هستیم تا در بازنگری تعهدات آب و هوایی ملی لحاظ شود».
کاهش کربن رژیم غذایی…
شاید بحث برانگیزترین جنبه کاهش گازهای گلخانه ای مرتبط با مواد غذایی مربوط به آنچه می خوریم باشد. گوشت، لبنیات و سایر فرآورده های حیوانی نسبت به سایر مواد غذایی مانند میوه ها و سبزیجات انتشار گازهای گلخانه ای بیشتری دارند. به گفته نویسندگان، کاهش مصرف جهانی گوشت به نصف میتواند انتشار گازهای گلخانهای از سیستم غذایی را تا حدود یک چهارم کاهش دهد، اگر کالریها با انواع دیگر مواد غذایی جایگزین شوند. غذای طبیعی مطالعه.
هلن هاروات محقق سیستم های غذایی از چاتم هاوس، یک اندیشکده امور بین الملل در لندن، گفت: کاهش مصرف محصولات حیوانی در کشورهای پرمصرف بیشترین نتایج کوتاه مدت را خواهد داشت و باید در اولویت قرار گیرد. او می افزاید، بخشی از این انتقال باید شامل حمایت مالی برای کشورهایی باشد که برای توسعه به شدت به دامداری متکی هستند، مانند هند و کشورهای آفریقایی. بر اساس تحلیل اندیشکده Climate Policy Initiative، در حال حاضر تنها 4 درصد از بودجه جهانی آب و هوا به سیستم های غذایی اختصاص می یابد.
… واضح نیست
اما تغییر نحوه غذا خوردن مردم در مقیاس جهانی پیچیده است. پتی فونگ، مدیر برنامه در اتحاد جهانی برای آینده غذا، گروهی از بنیادهای بشردوستانه که در COP28 نیز حضور دارند، میگوید: اولاً، “سیاسی است.”
دولتها اغلب استدلال میکنند که غذای سالم و مغذی که به رشد اقتصادی نیز میرسد، به معنای اولویتبندی تولید مواد غذایی در مقیاس صنعتی است. لی چینگ، پژوهشگر تنوع زیستی و کشاورزی از شبکه جهانی سوم، می گوید، با این حال، چنین رویکردی ممکن است تاکید کمتری بر اثرات زیست محیطی داشته باشد.
لی چینگ همچنین اشاره میکند که شرکتهای بزرگ – از جمله شرکتهای سوخت فسیلی – دسترسی خوبی به دولتها دارند و بنابراین میتوانند این استدلالها را در مقایسه با کشاورزان کوچک یا مردم محلی که در خط مقدم تأثیرات آبوهوایی هستند، اما تأثیر نسبتاً کمتری دارند، مطرح کنند. سیاستمداران
ساسواتی بورا، مدیر اجرایی The Nature Conservancy، یک سازمان حفاظتی مستقر در آرلینگتون، ویرجینیا، که همچنین در COP28 شرکت می کند، می گوید: یک بعد تغذیه ای نیز وجود دارد. در حالی که مردم کشورهای پردرآمد ممکن است بتوانند مصرف گوشت خود را کاهش دهند، این امر در کشورهای با درآمد پایین و متوسط که گوشت منبع کمیاب پروتئین برای بسیاری است، اما مصرف در آنها رو به افزایش است، چندان آسان نیست.
با برجسته کردن این مانع، در یک مطالعه در سال 2019، گروهی متشکل از 37 محقق از 16 کشور کمیسیون EAT-Lancet در مورد غذا، سیاره، سلامت رژیم غذایی آماده – که عمدتاً از غذاهای گیاهی با مقدار کمی گوشت یا ماهی تشکیل شده است. اما محققان دیگر تردیدهای خود را دارند آیا رژیم غذایی برای افراد کم درآمد تغذیه کافی را فراهم می کند.
چنین سوالاتی در مورد عدالت جهانی کمترین دلیلی نیستند که چرا توصیه های جهانی در مورد چگونگی کاهش انتشار گازهای گلخانه ای مرتبط با مواد غذایی تاکنون از فهرست خارج شده است – و ممکن است برای بسیاری سخت باشد.
این مقاله با اجازه تکثیر شده است اولین بار منتشر شد در 8 دسامبر 2023




