زحل اولین سیارک تروجان تایید شده خود را دریافت می کند، اما ممکن است دزدیده شود

زحل سرانجام به سیاره غول پیکر خود در منظومه شمسی به عنوان پدر و مادر سیارک هایی به نام “تروجان” پیوست. اما این غول گازی که بیشتر به خاطر حلقههای تماشاییاش شناخته میشود، ممکن است کمی تقلب کرده باشد تا با مشتریهای هم عصر خود، نپتون و اورانوس مطابقت داشته باشد.
به نظر می رسد که زحل چندین هزار سال پیش در حالی که سنگ فضایی در اطراف منظومه شمسی در حال “جهش” بود، اولین سیارک تروجان شناخته شده خود را به نام 2019 UO14 گرفته است. همچنین از آنجایی که مدار این تروجان زحلی ناپایدار است، به نظر میرسد که زحل والد وحشتناکی است که حدود 1000 سال دیگر این جایگاه کیهانی را از دست خواهد داد.
این بدان معناست که اخترشناسان باید برای یافتن سیارکهای بیشتری که با ششمین سیاره از خورشید فاصله دارند، دست به کار شوند. یعنی اگر زحل بخواهد با غول های گازی و غول های یخی همنوع خود آویزان شود. در واقع، حتی سیارات زمینی کوچکتر مانند زمین و مریخ نیز تروجان دارند.
پاول ویگرت، یکی از اخترشناسان دانشگاه وسترن، عضو تیم اکتشاف، به Space.com Ontario گفت: “ما فکر می کنیم قطر آن حدود 9 مایل (15 کیلومتر) است، اگرچه ترکیب آن ناشناخته است، احتمالاً منشأ آن در کمربند کویپر فراتر از نپتون است. سیارک تروجان زمانی که توسط زحل تحت فشار قرار گرفت، در حال “جهش” گرانشی بین سیارات غول پیکر بود.
مرتبط: برخورد می تواند احتمال برخورد سیارک آپوفیس “خدای نابودی” به زمین را افزایش دهد
ویگرت توضیح داد که سیارکهای تروجان صخرههای فضایی هستند که با قرار گرفتن در جلو یا پشت سیاره در مدار سیاره مشترک هستند. این سیارک ها معمولاً در فاصله متوسطی از سیاره در حدود 60 درجه از دید خورشید قرار دارند.
او گفت: «با کشف 2019 UO14، همه سیارات غولپیکر گازی اکنون دارای سیارکهای تروجان هستند. فقط عطارد و زهره هنوز هیچ تروجانی نمی شناسند.
زحل از نظر تروجان ها از مشتری عقب است
“پادشاه تروا” منظومه شمسی بدون شک بزرگترین سیاره آن است: مشتری. سیاره پنجم از خورشید حدود 10000 سیارک تروجان شناخته شده دارد که برای تقسیم شدن به دو خانواده کافی است. یکی جلوتر از سیاره غول گازی در مدار خود (اردوگاه یونانی) و دیگری به دنبال مشتری (اردوگاه تروا) است.
این تروجانهای Jovian از نظر علمی به قدری مهم در نظر گرفته میشوند که مأموریت لوسی ناسا در آگوست 2027 از اردوگاه یونان بازدید میکند، زمانی که در کنار سیارک Eurybatus و قمر آن Quetta پرواز میکند. این فضاپیما سپس از سه سیارک دیگر اردوگاه یونانی قبل از پایان ماموریت خود در سال 2033 بازدید خواهد کرد.
تأثیر گرانشی مشتری مسئول مقدار تروجان ها در مدار آن است و این تأثیر در واقع مانع از توانایی زحل برای ساختن خانواده تروجان خود یا حداقل نگه داشتن یکی از آنها می شود.
ویگرت گفت: «دلایلی وجود دارد که انتظار داریم تروجانهای زحل کمتر از سایر غولهای گازی رایج باشند. “در درجه اول، مشتری برای بی ثبات کردن تروجان های زحل و کاهش قابل توجهی از عمر آنها عمل می کند، و آنها را از حالت تروجان زحل خارج می کند و به جمعیت پس زمینه اجرام کوچک در منظومه شمسی باز می گرداند.”
اولین تروجان مشتری کشف شده، 588 آشیل، در سال 1906 توسط ستاره شناس آلمانی ماکس ولف شناسایی شد. به عبارت دیگر، در کشف اولین تروجان زحل تایید شده، تاخیر زیادی وجود دارد. ستاره شناسان اولین اشارات UO14 2019 را در سال 2019 دیدند، اما تنها اکنون تایید می کنند که در مدار غول گازی مشترک است.
ویگرت اضافه کرد که تشخیص تروجانهای زحل به طور کلی سختتر نیست، به این معنی که ستارهشناسان متحیر بودند که چرا زودتر کشف نشدند. پاسخ این معما به یک رویکرد یا تکنیک جدید هوشمندانه نمی رسد، بلکه به کیفیتی است که اخترشناسان باید در کل داشته باشند: صبر.
ما واقعاً از نظر رویکردی که در این مورد استفاده شده است، کار متفاوتی انجام ندادیم. این در واقع فقط یک موضوع نظارت دقیق بر لیست های مشاهده شبانه اجسام کوچکی بود که به دنبال نامزدهای احتمالی هستند. “به اندرو واکر از استرالیا، یکی از نویسندگان همکار ما، برای اینکه ابتدا آن را مشاهده کرد، قدردانی می کنیم.”
ویگرت و همکارانش اکنون سعی خواهند کرد تا ویژگی های بیشتری از UO14 2019 را تعیین کنند، که می تواند به شناسایی محل پیدایش آن کمک کند. نشانه های اولیه حاکی از آن است که این تروجان زحلی از کمربند کویپر، حلقه ای از اجسام یخی در لبه منظومه شمسی می آید، اما پیچیدگی هایی وجود دارد که تیم باید قبل از تایید آن، آنها را برطرف کند.
“UO14 2019 شبیه برخی از تروجان های اورانوس و نپتون است، اما ما
ویگرت گفت: “من هنوز اطلاعات کافی در مورد آنها ندارم که بگویم آیا آنها یکسان هستند یا خیر.”
ویگرت گفت: اکنون که اولین تروجان خود را داریم، قطعاً به دنبال تروجان های بیشتری در اطراف زحل خواهیم بود. ما انتظار داریم که موارد بیشتری وجود داشته باشد، اما احتمالاً خیلی بیشتر نیست. حدس من، و این کمی بیشتر از حدس علمی است، این است که ممکن است 10 تروجان زحل دیگر بزرگتر از 0.62 مایل (1 کیلومتر) پیدا کنیم – اما باید منتظر بمانیم و ببینیم.
“سطح هیجان بالا رفته است و ما از نزدیک تماشا خواهیم کرد تا بعدی را ببینیم!”
تحقیقات این تیم برای مشاهده به عنوان پیش چاپ در مخزن arXiv مقاله در دسترس است.




