ناسا به تازگی نزدیکترین تصاویر از خورشید را ساخته است و آنها شگفت انگیز هستند (فیلم)
صدای خورشید ناسا ناسا برای شکستن سوابق ناشناخته نیست.
در 24 دسامبر 2024 ، پارکر داستانی ساخت که از هر فضاپیمای تاریخ به خورشید نزدیکتر پرواز می کند. این کاوشگر تنها 3.8 میلیون مایل (6.1 میلیون کیلومتر) از سطح آفتابی به مسافتی رسید و وارد بیرونی ترین لایه جو خورشیدی معروف به تاج شد. در طی این پرواز ، همچنین به حداکثر سرعت 430،000 مایل در ساعت (690،000 کیلومتر در ساعت) می رسد و رکورد خود را به عنوان سریعترین شیء که تاکنون توسط انسان ایجاد شده است ، می شکند.
اکنون ناسا یک فیلمبرداری قابل توجه در طول پرواز تاریخی منتشر کرده است و نزدیکترین منظره های خورشید را که تاکنون ضبط شده است ارائه می دهد. تصاویر جدید با یک میدان وسیع پارکر برای یک کاوشگر خورشیدی یا WISPR فیلمبرداری شده است ، و هیچگاه منظره ای از تاج و وزش باد آفتابی خورشید را اندکی پس از انتشار از تاج نشان نمی دهد.
ویدیو پخش نمی شود؟
برخی از مسدود کننده های تبلیغاتی می توانند پخش کننده ویدیویی ما را غیرفعال کنند.
نیکی فاکس ، مدیر همکار اداره مأموریت علمی در مقر ناسا در واشنگتن ، در بیانیه ای که همراه با تصاویر است ، می گوید: “کاوشگر خورشیدی پارکر دوباره ما را به فضای پویا نزدیکترین ستاره ما منتقل می کند.” “ما شاهد مکانی هستیم که تهدیدهای زمان فضا برای زمین ، با چشمان ما ، نه فقط با مدل ها ، به ما کمک می کند تا پیش بینی های فضایی خود را به طور قابل توجهی بهبود بخشیم تا از امنیت فضانوردان و محافظت از فناوری ما در اینجا در زمین و در سراسر منظومه شمسی اطمینان حاصل کنیم.”
تصاویر WISPR مرز مهمی را در جو خورشید به نام Heliospheric Current Fliff نشان داده است ، جایی که میدان مغناطیسی خورشید از شمال به جنوب جهت را تغییر می دهد. همچنین برای اولین بار با وضوح بالا ، برخورد بین دفع چندین توده تاج (CME) ، که موتورهای اصلی زمان فضا هستند و برای درک خطرات فضانوردان و فناوری های زمین مانند شبکه های انرژی و ماهواره های ارتباطی مهم هستند ، فتح شد.
آنجلوس وورلیداس ، دانشمندی با ابزار WISPR در آزمایشگاه فیزیک جان هاپکینز ، که فضاپیما را در لورل ، مریلند طراحی ، ساخت و کنترل می کند ، می گوید: “در این تصاویر ، ما می بینیم که CME ها به طور عمده در بالای یکدیگر قرار دارند.” “ما از این استفاده می کنیم تا درک کنیم که چگونه CME با هم ادغام می شود.”
قبل از کاوشگر خورشیدی پارکر ، ناسا و شرکای بین المللی آن فقط می توانند باد خورشید را از دور مطالعه کنند ، به همین دلیل این فضاپیما نقش مهمی در بستن شکاف های کلیدی در دانش دارد. این حضور گسترده “سوئیچ ها” را مشخص می کند-یک مدل های تحریک آمیز از میدان های مغناطیسی در حدود 14.7 میلیون مایل از خورشید و آنها را به منشأ یکی از دو نوع اصلی باد آفتابی متصل می کند.
نزدیکتر ، تنها 8 میلیون مایل ، پارکر فهمید که مرز تاج خورشید بسیار سودآورتر و پیچیده تر از آنچه قبلاً تصور می شد.
اما هنوز هم باید کشف شود.
“ناشناخته بزرگ این است: باد خورشیدی چگونه تولید می شود و چگونه می تواند از کشش بزرگ گرانشی خورشید فرار کند؟” نور راوفی گفت ، یک دانشمند کاوشگر خورشیدی پارکر در آزمایشگاه فیزیک کاربردی جان هاپکینز. “درک این جریان مداوم ذرات ، به خصوص باد آفتابی آهسته یک چالش بزرگ است ، به خصوص با توجه به تنوع در خواص این جریان ها – اما با کاوش خورشید پارکر ، ما نزدیکتر از همیشه هستیم تا منشأ خود و نحوه رشد آنها را فاش کنیم. “
قبل از کاوشگر خورشیدی پارکر ، مشاهدات دوردست نشان می دهد که در واقع دو نوع باد آفتابی آهسته وجود دارد که با جهت یابی یا تنوع میدان های مغناطیسی آنها متمایز است. نوعی باد آفتابی آهسته به نام alfvénic دارای سوئیچ های کوچک است. نوع دوم ، به نام غیر Alphew ، این تغییرات را در میدان مغناطیسی آن نشان نمی دهد.
با نزدیک شدن به خورشید ، کاوشگر خورشیدی پارکر تأیید کرد که در واقع دو نوع باد آفتابی وجود دارد. نظرات وی از نزدیک همچنین به دانشمندان کمک می کند تا منشأ این دو گونه را متمایز کنند ، که دانشمندان معتقدند بی نظیر هستند. یک باد غیر یلفری-غیرقانونی می تواند از توابع به نام بخیه های بخیه خارج شود و مناطق فعال را به هم وصل می کند ، جایی که برخی از ذرات می توانند به اندازه کافی گرم شوند تا بتوانند از باد آلفوینیک در نزدیکی سوراخ های تاج یا مناطق تاریک و خنک اتفاق بیفتند.
آدام زابو ، دانشمند مأموریت پروب پارکر سان در گرینبلت گرینبلت ناسا ، مرکز فضایی مریلند می گوید: “ما هنوز اجماع نهایی نداریم ، اما داده های جذاب جدید زیادی داریم.”
کاوشگر خورشیدی پارکر برای مقاومت در برابر شرایط شدید – از سرماخوردگی از فضای عمیق تا گرمای شدید در نزدیکی خورشید ساخته شده است. یک عامل اصلی در بقا تفاوت دما و گرما است. در حالی که فضای نزدیک خورشید می تواند به دمای چند میلیون درجه برسد ، لزوماً به معنای گرمای زیادی نیست. این امر به این دلیل است که تاج خورشید بسیار نازک است ، به این معنی که ذرات کمتری وجود دارد. اگرچه ذرات جداگانه در تاج فوق العاده داغ هستند ، اما تعداد زیادی از آنها وجود ندارد. بنابراین ، کاوشگر گرمای زیادی دریافت نمی کند.
“در حالی که کاوشگر Sun Parker با دمای چند میلیون درجه از فضا عبور می کند ، سطح آن [its] سپر گرما که روبروی خورشید است ، فقط تا 2500 درجه فارنهایت (حدود 1400 درجه سانتیگراد) گرم می شود. “
این دما ، البته ، هنوز هم فوق العاده گرم است و همین امر باعث می شود سپر حرارتی آن ، سیستم حفاظت حرارتی (TPS) باشد. سپر از کف کامپوزیت کربن ساخته شده است که بین دو صفحه کربن فشرده شده است. کربن برای این منظور ایده آل است زیرا هم سبک وزن و هم قادر به تحمل دمای بسیار بالا و بدون ذوب شدن است.
ناسا توضیح داد: “آزمایش شده برای مقاومت در برابر 3000 درجه فارنهایت (1650 درجه سانتیگراد) ، TP می تواند هر گرما را تحمل کند که خورشید بتواند راه خود را در حالی که تقریباً تمام ابزارها را به ایمنی حفظ می کند ، ارسال کند.”
ساختار آن به آن اجازه می دهد تا ضمن به حداقل رساندن وزن ، در برابر گرمای شدید مقاومت کند و این باعث می شود برای یک فضاپیما که باید با سرعت های استثنایی سفر کند ، بسیار مهم باشد. سطح بیرونی TPS همچنین با رنگ سرامیکی سفید پوشانده شده است ، که به بازتاب هرچه بیشتر انرژی خورشیدی کمک می کند و بیشتر میزان گرمای جذب شده را کاهش می دهد.
