ساعت میکروبی اجساد | مجله Scientist®


هاجساد در حال تجزیه با پوسته شدن پوست، شکم متورم، ترشح مایعات و بوی بد کاملاً غیرقابل تشخیص هستند. میکروب ها یکی از معماران کلیدی این فرآیند هستند. مواد آلی بدن مجموعه ای از مواد مغذی را برای میکروب های متخصص فراهم می کند که این مولکول ها را تجزیه می کنند تا جسد را تغییر دهند. برای مطالعه این جوامع جسد، برخی از دانشمندان تکنیکهای میکروبیولوژیکی را که معمولاً برای نمایه کردن جوامع میکروبی پیچیده در روده یا پوست استفاده میشود، تغییر کاربری میدهند.
جسیکا متکالفیک میکروبیولوژیست در دانشگاه ایالتی کلرادو، بیش از یک دهه است که دنیای میکروبی اجسام در حال تجزیه را مورد مطالعه قرار داده است. در مطالعهای در سال 2013، او گزارش داد که با تجزیه موشها در آزمایشگاه، میکروبهایی که اجساد آنها را مستعمره میکنند تغییر میکنند، اما تغییرات در موش ها ثابت بود.1 او گفت: “این اولین سرنخ ما از وجود این تغییرات قابل پیش بینی در جوامع میکروبی بود.”
در این آزمایش متکالف و تیمش به شدت موش ها و محیط اطرافشان را کنترل کردند. در مطالعه دیگری، که در آن محققان تجزیه را بیان کردند بدن انسان در دماها و شرایط آب و هوایی مختلف، آنها به طور مشابه مجموعه های ثابتی از میکروب ها را مشاهده می کنند.2 اما این مطالعه کوچک بود و متکالف برای تایید یافته های خود به داده های بیشتری نیاز داشت.
در مطالعه جدیدی که در میکروبیولوژی طبیعیمتکالف و تیمش برخی از جاه طلبانه ترین کارهای خود را ارائه کردند: ردیابی میکروب ها روی 36 بدن انسان در حال پوسیدگی در مکان ها، فصول و مدت زمان های مختلف.3 آنها دریافتند که شبکه ای از میکروب ها تجزیه لاشه را در محیط های به طور چشمگیری متفاوت تنظیم می کند. متکالف معتقد است که کار او می تواند به پزشکی قانونی کمک کند تا مدت زمان مرگ یک فرد را پیش بینی کند.
متکالف گفت: «ما از تحقیقات قبلی خود مشکوک بودیم که تجزیهکنندههای میکروبی کلیدی وجود داشته باشد، اما سؤال این بود که آنها چقدر جهانی هستند؟ بسیار عالی بود که واقعاً این میکروب ها وجود دارند که حداقل در مقیاس قاره ای جهانی هستند.
مطالعه میکروب ها بر روی بدن انسان در شرایط واقعی نیاز به یک مجموعه آزمایشی پیچیده دارد. متکالف با سه مرکز پزشکی قانونی در تگزاس، کلرادو و تنسی همکاری کرد و به مدت دو سال و چهار فصل، تیم او اجساد اهدایی را روی زمین قرار داد. اجساد در مواجهه با عناصر به آرامی تجزیه شدند.
وی گفت: «کار زیادی برای جمعآوری، پردازش و تجزیه و تحلیل این نوع نمونهها انجام میشود، بنابراین انجام طرح آزمایشی ارائه شده در این مقاله کار آسانی نیست.» جنیفر پچالیک حشره شناس در دانشگاه ایالتی میشیگان که در این مطالعه شرکت نداشت.
محققان به مدت سه هفته هر روز از بدن و خاک اطراف آن سواب می گرفتند تا میکروب ها را جمع آوری کنند. آنها DNA میکروبی را برای شناسایی گونه ها و ردیابی سطوح آنها در طول زمان توالی یابی کردند. اگرچه جغرافیا و آب و هوا بر مجموعه میکروبها تأثیر میگذارد، گروههای خاصی از میکروبها در همه جا روی بدن ظاهر میشوند، از برف کلرادو گرفته تا گرمای سوزان تگزاس. این گونه های باکتریایی و قارچی در تجزیه تخصص داشتند و متکالف به سرعت متوجه شد که آنها میکروب هایی نیستند که به طور معمول در آنها یافت می شوند. روده انسان یا در خاک.4.5
در عوض، میکروبها گونههای کبریت موجود در حشراتی مانند مگسهایی را که روی اجساد تخمگذاری میکنند، شناسایی کردند. این برای متکالف منطقی بود. او گفت: “اگر شما میکروبی هستید که میخواهید گوشت را تجزیه کنید، سوار شدن به حشراتی که تخمهای خود را روی گوشت در حال پوسیدگی میگذارند احتمالاً برنامه خوبی است.”
پچال علاقه مند به دیدن کارهای آینده با همکاری متخصصان پزشکی است که بررسی می کنند چگونه میکروب های موجود در اجساد در حال تجزیه در مقایسه با میکروب های موجود در بدن های دست نخورده از پس از مرگ معمولی هستند.
با توجه به اینکه گونههای میکروبی نیز در طول زمان تغییر میکنند، میتوانند شاخصهای خوبی از زمان پس از مرگ باشند که اطلاعات کلیدی برای محققان پزشکی قانونی است. تیم متکالف با استفاده از داده های خود، یک مدل یادگیری ماشینی ساخت تا تعداد روزهای پس از مرگ را بر اساس سطوح هر گونه میکروبی پیش بینی کند.
برای تبدیل این مدل به ابزاری قابل اعتمادتر برای پزشکی قانونی، تیم متکالف در حال حاضر در حال جمعآوری دادههای میکروبیوم تجزیه از مکانهای اضافی در آب و هوای سردتر هستند.
متکالف فکر می کند که مدل هایی مانند این بخشی از آن خواهند بود آینده پزشکی قانونی.6 او گفت: “ما خیلی به آن نزدیک می شویم.” چیزی که ما نیاز داریم این است که یک وکیل شجاع آن را به قاضی ببرد تا تصمیم بگیرد که آیا علم به اندازه کافی برای استفاده از آن به عنوان مدرک معتبر است یا خیر.
منابع
1. Metcalf JL، و همکاران. ساعت میکروبی تخمین دقیق فاصله پس از مرگ را در یک سیستم مدل موش فراهم می کند. eLife. 2013; 2: e01104.
2. Metcalf JL، و همکاران. مونتاژ جامعه میکروبی و عملکرد متابولیک در طول تجزیه لاشه پستانداران. علوم پایه. 2016؛ 351 (6269): 158-62.
3. Burcham ZM، و همکاران. یک شبکه میکروبی متقاطع حفظ شده با وجود متغیرهای محیطی، زیربنای تجزیه لاشه است.. Nat Microbiol. 2024; 9 (3): 595-613.
4. مک دونالد دی و همکاران. روده آمریکایی: یک پلت فرم باز برای تحقیقات میکروبیوم علم شهروندی. mSystems. 2018؛ 3 (3): e00031-18.
5. تامپسون LR، و همکاران. یک کاتالوگ مشترک تنوع میکروبی چند مقیاسی زمین را نشان می دهد. طبیعت. 2017; 551 (7681): 457-463.
6. متکالف جی ال. ارزیابی فاصله پس از مرگ با استفاده از میکروب ها: شکاف های دانش و مسیری برای پذیرش فناوری. پزشکی قانونی اینت ژنت. 2019; 38: 211-218.



