ستارگان مرده به سرعت در حال چرخش ممکن است اسرار ماده تاریک را آشکار کنند

دانشمندان قصد دارند از “ساعت” روی ستارگان مرده استفاده کنند تا مرموزترین چیز در جهان را روشن کنند: انرژی تاریک.
این تایمرها در واقع هستند تپ اخترهایا چرخش سریع ستاره های نوترونی زمانی متولد می شود که ستارگان حداقل هشت برابر جرم خورشید بمیرند. شرایط شدید ستارگان نوترونی آنها را به آزمایشگاه های ایده آلی برای مطالعه فیزیک در محیط هایی تبدیل می کند که در هیچ کجای جهان یافت نمی شوند.
به اصطلاح “تپ اخترهای میلی ثانیه ایمیتوانند صدها بار در ثانیه بچرخند و پرتوهای تابش الکترومغناطیسی را از قطبهای خود پرتاب کنند، مانند فانوسهای کیهانی که در فضا حرکت میکنند. نام آنها به این دلیل است که وقتی برای اولین بار مشاهده شدند، این ستارههای نوترونی به نظر میرسیدند که تپش دارند و درخشندگی آنها افزایش مییابد. مستقیماً زمین را هدف گرفتند.
متصل: ستاره نوترونی «افراطی» با چرخش سریع توسط کارآموز تحقیقاتی نیروی دریایی ایالات متحده کشف شد
زمانبندی فوقالعاده دقیق تغییر روشنایی تپاخترهای میلیثانیهای به این معنی است که میتوان از آنها به عنوان ساعتهای کیهانی استفاده کرد.آرایه های زمان پالساین آرایهها آنقدر دقیق هستند که میتوانند آشفتگیهای گرانشی را در تار و پود فضا و زمان اندازهگیری کنند، که به عنوان یک واحد چهار بعدی به نام «فضا زمان» متحد شدهاند، که میتواند راه ایدهآلی برای شکار ماده تاریک باشد.
جان لوسکو، محقق ماتریس زمانبندی تپاختر در دانشگاه نوتردام، در بیانیهای گفت: علم روشهای بسیار دقیقی برای اندازهگیری زمان ایجاد کرده است. روی زمین ما ساعت های اتمی داریم و در فضا تپ اختر داریم.
فراخوانی زمان برای رمز و راز ماده تاریک
ماده تاریک بسیار اسرارآمیز است زیرا با نور یا ماده معمولی برهمکنش نمیکند – یا اگر هم کنش دارد، بسیار ضعیف است و ما نمیتوانیم آن را تشخیص دهیم. “ماده معمولی” از اتم های متشکل از الکترون ها، پروتون ها و نوترون هایی تشکیل شده است که با نور و ماده تعامل دارند، بنابراین دانشمندان می دانند که ماده تاریک باید از ذرات دیگری تشکیل شده باشد.
اگرچه ماده تاریک با نور برهمکنش نمیکند، اما ماده تاریک تأثیر گرانشی دارد و زمانی میتوان حضور آن را استنباط کرد که این تأثیر بر نور و در واقع ماده معمولی تأثیر بگذارد. اثر این تأثیر گرانشی بر نور است که لوسکو و همکارانش به دنبال بهره برداری از تپ اخترها هستند.

طبق نظریه نسبیت عام آلبرت انیشتین، اجسام دارای جرم، تار و پود فضا-زمان را منحرف می کنند و گرانش از این انحنا به وجود می آید. وقتی نور از این انحنا می گذرد، مسیر آن نیز منحرف می شود. این می تواند زمان سفر نور را تغییر دهد و باعث شود نور از همان جسم دور در زمان های مختلف به زمین برسد و در تئوری آن را “کاهش دهد” (سرعت نور در واقع تغییر نمی کند، فاصله ای که طی می کند تغییر می کند).
ماده تاریک جرم دارد و بنابراین غلظت این شکل اسرارآمیز ماده می تواند فضازمان را نیز منحرف کند. بنابراین، مسیر نور از اجسام دور منحنی است و زمان رسیدن آن با عبور از غلظت ماده تاریک کند می شود. این اثر نامیده می شودعدسی گرانشیبا جسم مداخله ای که مسیر نور را تغییر می دهد، «عدسی گرانشی» نامیده می شود.

LoSecco و همکارانش داده های جمع آوری شده از 65 تپ اختر را بررسی کردند آرایه زمانی Parkes Pulsar. آنها حدود 12 حادثه را مشاهده کردند که تغییرات و تأخیر در زمان بندی تپ اخترها را نشان می دهد، که معمولاً دقت نانوثانیه ای دارند.
این نشان میدهد که پرتوهای امواج رادیویی از این فانوسهای کیهانی ستارههای مرده به دور یک پیچ و تاب در فضا حرکت میکنند که ناشی از غلظت نامرئی جرم در جایی بین تپاختر و تلسکوپ است. این تیم تئوری میکند که این تودههای نامرئی کاندیدای «تودههای» ماده تاریک هستند.
LoSeco گفت: “ما از این واقعیت استفاده می کنیم که زمین در حال حرکت است، خورشید در حال حرکت است، تپ اختر در حال حرکت است و حتی ماده تاریک در حال حرکت است.” ما تغییراتی را در زمانهای رسیدن مشاهده میکنیم که ناشی از تغییر فاصله بین جرمی که مشاهده میکنیم و خط دید تا تپاختر ساعت خودمان است.»
انحرافاتی که تیم مشاهده می کند بسیار کوچک است. برای نشان دادن این موضوع، بدنی با جرم خورشید باعث می شود امواج رادیویی تپ اختر حدود 10 میکروثانیه به تاخیر بیفتند. انحرافات تاخیر ماده تاریک پیشنهادی مشاهده شده توسط تیم 10000 برابر کوچکتر از این است.
پروفسور لوسکو گفت: “یکی از یافته ها حاکی از اعوجاج حدود 20 درصد از جرم خورشید است.” این جسم می تواند کاندیدای ماده تاریک باشد.
یکی از اثرات جانبی تحقیقات این تیم، بهبود دقت دادههای آرایه زمانبندی Pulsar Parkes است که برای جستجوی شواهد جمعآوری شده است. تابش گرانشی فرکانس پایین
توده های ماده تاریک می توانند تداخل یا “نویز” را به این داده ها اضافه کنند. شناسایی و حذف این نویز به دانشمندان کمک می کند تا از این مجموعه نمونه ها در جستجوی امواج با فرکانس پایین در فضا-زمان به نام امواج گرانشی استفاده بهتری کنند. این می تواند تشخیص تشعشعات گرانشی از ادغام های دوردست تر و در نتیجه ادغام سیاهچاله های قبلی – و شاید حتی امواج گرانشی اولیه پس زمینه به جا مانده از مهبانگ.
لوسکو گفت: ماهیت واقعی ماده تاریک یک راز است. این مطالعه به ماهیت ماده تاریک و توزیع آن در کهکشان راه شیری نور جدیدی می اندازد و همچنین ممکن است دقت داده های دقیق تپ اختر را بهبود بخشد.
نتایج تیم در تاریخ ارائه شد نشست ملی نجوم (NAM) نشست 2024 در دانشگاه هال در روز دوشنبه (15 ژوئیه).



