“سکسکه” اسرارآمیز سیاهچاله کلان جرم احتمالا توسط یک همسایه خشن ایجاد شده است

یک سیاهچاله بسیار پرجرم سکسکه اخترشناسان را نسبت به نوع جدیدی از رفتار سیاهچاله آگاه کرده است.
در سال 2020، قبل از آن سیاهچاله خاموش در قلب کهکشانی در فاصله حدود 800 میلیون سال نوری از زمین و با جرمی معادل 50 میلیون خورشید، ناگهان فوران کرد و مواد اطراف آن را 1000 ضریب درخشان کرد.
تیمی از محققان معتقدند که این فوران های دوره ای به دلیل فوران دوم کوچکتر ایجاد می شود سیاه چاله برخورد به دیسکی از گاز و غبار، یادیسک برافزایش“، سیاهچاله کلان پرجرم را احاطه کرده و باعث “سکسکه” مکرر آن می شود.
این یافته ها تصویر متعارف نحوه کار دیسک های برافزایش سیاهچاله را به چالش می کشد. پیش از این، دانشمندان معتقد بودند که آنها دیسک های یکنواختی از گاز و غبار هستند که در اطراف یک سیاهچاله مرکزی می چرخند. با این حال، نتایج جدید نشان می دهد که برخی از قرص های برافزایش ممکن است حاوی اجزای عجیب و غریب مانند ستاره ها و حتی سیاهچاله های ثانویه کوچکتر باشند.
متصل: تلسکوپ فضایی جیمز وب سیاهچاله بسیار پرجرم “بسیار قرمز” را در حال رشد در جهان اولیه کشف کرد.
“این یک جانور متفاوت است. با چیزی که در مورد این سیستم ها می دانیم مطابقت ندارد. دایراج «دی جی» پاشام، عضو تیم تحقیقاتی، دانشمند مؤسسه اخترفیزیک و مطالعات فضایی MIT، در بیانیهای گفت: ما فکر میکردیم درباره سیاهچالهها چیزهای زیادی میدانیم، اما این به ما میگوید که آنها کارهای بیشتری میتوانند انجام دهند.
Pascham افزود: “ما فکر می کنیم که سیستم های بسیار بیشتری از این قبیل وجود خواهد داشت، و ما فقط باید داده های بیشتری را برای یافتن آنها بدست آوریم.”

شکار سیستم سیاهچاله “جانور متفاوت”.
این تیم برای اولین بار از این سیاهچاله سکسکه در حین مطالعه داده های بررسی خودکار تمام آسمان برای SuperNovae (ASAS-SN)، شبکه ای متشکل از 20 تلسکوپ در سراسر جهان که یک بار در روز کل آسمان بالای زمین را اسکن می کند، آگاه شدند.
همانطور که ASAS-SN به طور خودکار آسمان را در دسامبر 2020 اسکن کرد، تلسکوپ های رباتیک انفجاری از نور را در قسمتی از آسمان که تا آن زمان ساکت بود مشاهده کردند که شامل کهکشانی در فاصله 800 میلیون سال نوری از ما بود. پاشام این شیوع را با کمک دنبال می کند کاوشگر ترکیب داخلی ستاره نوترونی (NICER)تلسکوپ اشعه ایکس ناسا در ایستگاه فضایی بین المللی (ICC).
Pascham زمان بسیار کمی برای استفاده از تلسکوپ مبتنی بر ISS داشت که برای جستجوی فضا برای انفجارهای پرتو ایکس استفاده می شود. ستاره های نوترونیسیاهچاله ها و دیگر پدیده های گرانشی شدید، به این معنی که او باید سریع عمل کند و خوش شانس باشد.
پاسچام گفت: «این بود که از آن استفاده کنم یا آن را از دست بدهم، و این خوش شانس ترین استراحت من بود.
محقق مشاهده کرد که این کهکشان همچنان در حال سوختن است و فوران آن حدود چهار ماه به طول انجامید. در مشاهدات NICER از این شعله، Paschamp متوجه یک الگوی عجیب از فرورفتگی های ظریف در اشعه ایکس و انفجار انرژی هر 8.5 روز شد. سیگنال شباهت زیادی به کاهش نور ناشی از یک داشت سیاره فراخورشیدی از روی ستاره خود عبور می کند یا “تلاقی” می کند و برای مدت کوتاهی نور ستاره آن را مسدود می کند.
Pascham افزود: “من سرم را در مورد معنای آن می خارانم زیرا این مدل با هر چیزی که ما در مورد این سیستم ها می دانیم مطابقت ندارد.”
متصل: 7 راه برای کشف سیارات بیگانه

سردرگمی پاسکام زمانی کاهش یافت که او تحقیقاتی را کشف کرد که نشان میداد یک سیاهچاله عظیم در قلب یک کهکشان میتواند به دور آن بچرخد. یک سیاهچاله با جرم متوسطسیاهچاله ای با جرم بین 100 تا 10000 برابر خورشید.
این سیاهچاله کوچکتر می تواند به دور همتای بزرگتر خود بچرخد به گونه ای که به داخل و خارج قرص برافزایش سیاهچاله کلان جرم حرکت کند. هنگامی که از میان این گاز و غبار نفوذ می کند، سیاهچاله کوچکتر ابری از گاز را به بیرون پرتاب می کند. هر شیرجه یک ابر جدید ایجاد می کند، از این رو الگوی دوره ای این “سکسکه” است.
اگر این جت ها به سمت زمین هدایت شوند، می توان آنها را به عنوان یک افت ناگهانی انرژی از سیستم آسیب دیده مشاهده کرد، زیرا نور از قرص برافزایشی به صورت دوره ای کم می شود، همانطور که نور ستاره از سیاره فراخورشیدی در حال عبور
پاسچام افزود: “من در مورد این نظریه فوق العاده هیجان زده بودم و بلافاصله به آنها ایمیل زدم تا بگویم “فکر می کنم ما دقیقاً آنچه را که نظریه شما پیش بینی می کند مشاهده می کنیم.”
این امر نویسندگان این مطالعه اصلی را بر آن داشت تا شبیهسازیهایی با دادههای NICER ایجاد کنند. آنها تأیید کردند که سیگنال 8.5 روزه مشاهده شده احتمالاً نتیجه یک سیاهچاله کوچک است که از قرص برافزایشی همراه سیاهچاله بزرگتر خود می شکند.
چه چیزی باعث سکسکه یک سیاهچاله بزرگ شد؟ اسپاگتی خیلی زیاد
با این حال، این هنوز توضیح نمی دهد که چرا سیاهچاله ی عظیم به طور ناگهانی منفجر شد – فقط چرا این فوران به طور دوره ای کم رنگ می شود. این تیم فکر می کند که این سیاهچاله به این دلیل زنده شده است که یک ستاره اخیراً خیلی نزدیک به مرز بیرونی خود سرگردان شده است، یا “افق رویداد“
تأثیر گرانشی عظیم سیاهچاله عظیم می تواند نیروهای جزر و مدی عظیمی را در ستارگانی که در حال نزدیک شدن هستند ایجاد کند، آنها را به صورت عمودی کشیده و به صورت افقی خرد می کند، در فرآیندی به نام “اسپاگتی سازیاین باعث می شود که ستاره به شکل یک قطعه قطعه شود اختلال جزر و مدباعث ایجاد یک انفجار قدرتمند نور و هجوم ناگهانی ماده می شود که صفحه برافزایش را روشن می کند.

در مورد کهکشان تازه مشاهده شده، ماده افزوده شده ظاهراً به مدت چهار ماه، یعنی مدت زمان انفجار، به سیاهچاله ی عظیم الجثه انرژی داده است، و همچنین به این معنی است که وقتی سیاهچاله ثانویه کوچکتر در این ماده فرو می رود، ابر بزرگتری را به پرواز در می آورد. گاز از حد معمول
پاسچام گفت: “ما شواهدی از ورود و عبور اجسام از دیسک در زوایای مختلف مشاهده می کنیم که تصویر سنتی یک دیسک گاز ساده در اطراف سیاهچاله ها را به چالش می کشد.” ما فکر میکنیم جمعیت زیادی از این سیستمها وجود دارد.»
ریچارد ساکستون یک ستاره شناس پرتو ایکس در مرکز اروپایی نجوم فضایی در مادرید است که در این مطالعه شرکت نداشته است. او گفت که یافتههای جدید و تکنیک مورد استفاده برای دستیابی به آنها میتواند به اخترشناسان کمک کند تا سیاهچالههای کلان پرجرم و محیطهای عجیب و غریبی که در آنها زندگی میکنند را بهتر درک کنند.
“این نتیجه نشان می دهد که سیاهچاله های دوتایی بسیار نزدیک ممکن است در هسته های کهکشانی رایج باشند، که یک پیشرفت بسیار هیجان انگیز برای آینده است. موج گرانشی آشکارسازها، ساکستون در بیانیه ای گفت. “این نمونه ای درخشان از نحوه استفاده از زباله های یک ستاره فروپاشیده برای روشن کردن فضای داخلی یک هسته کهکشانی است که در غیر این صورت تاریک باقی می ماند. این شبیه به استفاده از رنگ فلورسنت برای یافتن نشتی در لوله است.”
تحقیقات این تیم بود منتشر شده روز چهارشنبه (27 مارس) در مجله Science Advances.



