سیارک “خدای نابودی” آپوفیس در سال 2029 به زمین خواهد آمد – ممکن است با چند ماهواره کوچک روبرو شود

در کمتر از نیم دهه، یک سیارک 1000 فوتی (305 متری) به نام خدای آشوب و نابودی مصری، آپوفیس، از فاصله 30000 مایلی (48300 کیلومتری) زمین عبور خواهد کرد. دانشمندان اجازه نمی دهند که عبور نزدیک نادر یک سنگ فضایی با این اندازه از بین برود.
در 13 آوریل 2029 – جمعه، نه کمتر – وقتی آپوفیسکه به طور رسمی با نام (99942) آپوفیس شناخته می شود، نزدیک ترین نزدیکی خود را به زمین انجام می دهد، آنقدر بر فراز سیاره ما برجسته می شود که با چشم غیر مسلح قابل مشاهده خواهد بود. از ناسا OSIRIS-TOP سفینه فضایی (که زمانی به نام OSIRIS-REX) برای ملاقات در دسترس خواهد بود سیارک نزدیک زمین (NEA) شخصی اما اگر اوضاع درست شود، این ماموریت ناسا میتواند با تعدادی ماهواره کوچک در طول قرار ملاقاتش همراه شود.
در پروژه مطلوب “NEAlight”، تیمی از Julius-Maximilians-Universität Würzburg (JMU) و به رهبری مهندس فضایی هاکان کایال سه مفهوم برای چنین فضاپیما را آشکار کردند. هر یک از ماهواره های پیشنهادی به دنبال بهره برداری از این خواهند بود عبور از یک سیارک زیرا زمین فقط هر هزاره یک بار چنین رویدادی را تجربه می کند. هدف؟ برای جمع آوری داده هایی که می تواند به دانشمندان در درک بهتر منظومه شمسی و شاید حتی به توسعه کمک کند اقدامات لازم برای محافظت در برابر سیارک های خطرناک
در مورد اینکه چرا آپوفیس یک هدف مناسب برای a تحقیقات دفاع سیاره ای? خب، این سیارک که در سال 2004 کشف شد، به سرعت به بالای جدولی رسید که خطر به اصطلاح را اندازه گیری می کند. سیارک های بالقوه خطرناک (PHA)یا سیارک هایی با عرض 460 فوت (140 متر) یا بیشتر که در فاصله 20 قمری از زمین قرار دارند.
هم اندازه آپوفیس و هم نزدیکی خط سیر آن به زمین باعث شده است که این سیارک در بالای هر دو تخمین آژانس فضایی اروپا (ESA) باقی بماند.لیست ریسک تاثیراز PHA و جدول خطر نگهبان ناسا به مدت 17 سال این تا زمانی بود که در مارس 2021 با عبور نزدیک از سیارک – یک سنگ فضایی که تقریباً به اندازه ساختمان امپایر استیت است – به دانشمندان ناسا اجازه داد تا تعیین کنند. آپوفیس در واقع به زمین برخورد نخواهد کرد برای حداقل 100 سال
اگرچه اکنون می دانیم که آپوفیس در قرن آینده با زمین برخورد نخواهد کرد، تأثیر علمی آن در سال 2029 همچنان بسیار زیاد خواهد بود و آژانس های فضایی کشورهای سراسر جهان از نزدیک مسیر آن را زیر نظر خواهند داشت.
به علاوه، به عنوان یک سیارک که تقریباً همزمان با سیارات از مواد باقیمانده اطراف تشکیل شده است خورشید عزیزمآپوفیس همچنین فرصتی منحصر به فرد برای تعیین ترکیب شیمیایی منظومه شمسی به محققان ارائه می دهد حدود 4.6 میلیارد سال پیش
با نامزدهای تاریخ ملاقات کنید
با وجود این واقعیت که ما از حدود 1.3 میلیون سیارک در منظومه شمسی، از جمله 2500 بالقوه خطرناک در نظر گرفته می شود (اگرچه انتظار نمی رود که هیچ کدام حداقل برای یک قرن به زمین برخورد نکنند)، ماموریت های فضاپیما برای کاوش سیارک ها نسبتاً نادر است.
تنها 20 ماموریت اکتشاف سیارک در محل تا کنون مستقر شده است، از جمله OSIRIS-REx فوق الذکر، ژاپن. هایابوسا 1 و هایابوسا2 صنایع دستی، ESA کاوشگر فضایی روزتاو پریدن سیارک ماموریت لوسی ناسادر حال حاضر در حال سفر به سیارک های تروجان که مدار خود را با آنها به اشتراک می گذارند سیاره مشتری. بنابراین، تیم JMU هنگام بررسی یک فضاپیمای آینده برای مطالعه سیارک ها باید به دقت گزینه های خود را در نظر بگیرد.

اولین مفهوم این تیم یک ماهواره کوچک است که در آوریل 2029 با نزدیک شدن به زمین آپوفیس به مدت دو ماه به آن میپیوندد. این فضاپیما برای هفتهها پس از آن به صخره فضایی خدای نابودی میچسبد، حتی اگر همه چیز را دور کند. در طول ماموریت، این فضاپیمای ملی آلمانی از آپوفیس عکس می گیرد و اندازه گیری هایی را انجام می دهد که همه را مستند می کند NEA را تغییر می دهد در طول پرواز خود آسیب می بیند.
این ماموریت خاص به دلیل مدت زمان، مسافتی که باید طی کند و این واقعیت که کشتی باید برای مدت طولانی به طور مستقل کار کند، چالش برانگیز خواهد بود. همچنین باید حداقل یک سال قبل از رسیدن آپوفیس به زمین پرتاب شود.

مفهوم دوم این تیم شامل ادغام با یک فضاپیمای بزرگتر است که توسط ESA برنامه ریزی شده است، به نام RAMSES. این ماموریت به ماهواره های کوچکتر، تجهیزات اندازه گیری و تلسکوپ مجهز خواهد شد. رامزس که به نام فرعون مصری رامسس کبیر نامگذاری شد، به آپوفیس سفر کرد و در حین عبور از سیارک در کنار زمین ماند.
اگر مفهوم دوم محقق شود، یکی از ماهواره های کوچک انجام شده توسط RAMSES، توسط تیم JMU طراحی خواهد شد، این پروژه به تلاش فنی کمتری نسبت به مفهوم اول نیاز دارد، در حالی که نویدبخش به دست آوردن دانش علمی بیشتر است.
با این حال، یکی از مشکلات اصلی که با مفهوم دوم مواجه است، مربوط به از بین بردن REMESES است – نه به معنای واقعی کلمه، بلکه به صورت مجازی. موفقیت به میل بستگی دارد کشورهای شریک ESA برای تامین مالی ماموریت باز هم، حداقل 365 روز زمان برای اطمینان از موفقیت این مفهوم مورد نیاز است.
مفهوم سوم شامل یک ماهواره کوچک است که تنها زمانی که سیارک کاملاً نزدیک به زمین باشد، برای مدت کوتاهی از کنار آپوفیس عبور می کند و تصاویری از سیارک در این فرآیند می گیرد. این مفهوم به تلاش بسیار کمتری نیاز دارد و کاردستی نسبتاً ارزان خواهد بود.
با این حال، نقطه ضعف مفهوم 3 این است که زمان مشاهده آن محدود خواهد بود، که همچنین میزان دانشی را که این ماموریت به آن اضافه می کند محدود می کند. درک ما از سیارک ها
نکته مثبت این است که این ماموریت در مقیاس کوچک می تواند تنها دو روز قبل از رسیدن آپوفیس به فضا پرتاب شود. علاوه بر این، اگر Concept 3 با موفقیت آپوفیس را رصد کند، توانایی ماهوارههای کوچک و ارزان قیمت را برای مطالعه سیارکها نشان میدهد که شاید منجر به افزایش علاقه به درجا شود. ماموریت های مطالعه سیارک ها در پیش است
پروژه NEAlight در اوایل ماه مه 2024 شروع می شود. از هم اکنون تا 30 آوریل 2025، دانشمندان JMU الزامات و مشخصات ماموریت های مربوطه را بررسی خواهند کرد.
فراتر از بازدید آپوفیس، سه مفهوم مورد بررسی ممکن است گزینههایی برای ماموریتهای آینده توسط دیگران باقی بمانند سیارات منظومه شمسی، ماه – یا شاید NEA های جذاب دیگر.




