شما به دنبال سرنخ هایی در مورد آب و هوای دیوار بزرگ چین هستید

ساخت دیوار بزرگ چین هزاران سال طول کشید. قابل توجه ترین بخش، استحکامات پرپیچ و خم ساخته شده در دوران سلسله مینگ، در قرن 14 تا 17 ساخته شده است. سالانه 10 میلیون گردشگر را جذب می کند. دیوار 2000 ساله سلسله هان – که امروزه کمی شبیه بیسکویت های گرد و غباری است که در بیابان روی هم چیده شده اند – جمعیت بسیار کمتری را به خود جذب می کند.
اخیراً اقلیم شناسان به بخش های قدیمی تر دیوار و دیگر استحکامات علاقه نشان داده اند. علف و نی در آنها جذاب و زمین خورده سازهها نشان میدهند که گرمترین و خشکترین نقطه چین نسبتاً اخیراً بیشتر آب خود را از دست داده است.
این یافته مفید بودن نی را به عنوان یک ابزار دیرین اقلیم نشان می دهد و هیدرولوژی گذشته منطقه را نشان می دهد. این مطالعه در منتشر شد اسگزارش های علمی و ارائه شده است نشست سالانه AGU 2023 در سانفرانسیسکو
خواندن نی ها
“علفها بسیار بکر هستند – اگر به آنها نگاه کنید، دقیقاً مانند سال گذشته هستند.”
غرب چین همیشه بیابان نبود. زمانی دارای دریاچه ها و واحه هایی بود که ستون فقرات جاده ابریشم را تشکیل می دادند. برخی تحقیقات نشان می دهد که انسان ها از 2000 سال پیش حوضچه های آبیاری را تخلیه می کردند.
با اجازه مقامات باستان شناسی محلی، محققان هم نی های مدرن و هم نی های حفظ شده از 14 استحکامات باستانی را جمع آوری کردند که به دو دسته تقسیم شدند. خوشه شرقی شامل هفت سایت واقع در استان گانسو است، در حالی که خوشه غربی شامل سایت هایی در استان سین کیانگ، تقریباً 320 کیلومتر (200 مایل) به سمت غرب است. بین این دو منطقه، لوپ نور، یک دریاچه باستانی خشک شده قرار دارد.

او گفت که هنگام ساختن یک استحکامات، مهندسان و سنگ تراشان باستان گیاهان مجاور را می گرفتند تا با لایه های شن مخلوط شوند. رابرت پاتالانو، یک باستان شناس و دیرینه اکولوژیست در دانشگاه برایانت و نویسنده اصلی این مطالعه. او توضیح داد که اگرچه این گیاهان در ساختارهای خاکی تعبیه شده اند، اما سیگنالی از شرایط محیطی محلی را در زمان رشد خود حفظ می کنند.
نویسنده همکار گفت: “علف ها بسیار بکر هستند – اگر به آنها نگاه کنید، درست مانند سال گذشته در حال رشد هستند.” هونگ یانگیک دانشمند زمین نیز در دانشگاه برایانت.
تاریخ های رادیوکربن از کارخانه های گانسو تا حد زیادی با شواهد تاریخی و باستان شناسی مربوط به زمان ساخت دیوار مطابقت دارد. سلسله هان تقریباً از 200 قبل از میلاد تا 200 پس از میلاد را در بر می گرفت. گیاهان گانسو بین 132 تا 116 قبل از میلاد جمع آوری شد. برجهای سینکیانگ، که پاسگاههای مستقل هستند و بخشی از دیوار بزرگ چین نیستند، از سال 677 تا 1160 پس از میلاد بر اساس تاریخهای رادیوکربن ساخته شدهاند.

طبق دانش یانگ، این مطالعه اولین مطالعه ای است که ایزوتوپ های باستانی را از مصالح ساختمانی تاریخی تجزیه و تحلیل می کند. پاتالانو گفت: این روش ارزشمند است، زیرا مطالعات اقلیمی دیرینه اغلب بر پروکسی های خارج از سایت، مانند هسته های رسوبی ساحلی یا سنگ آهک از غارها تکیه دارند. سپس این یافته ها در سراسر منطقه وسیعی اعمال می شود. این چمن ها یک پنجره هایپرمحلی ایجاد می کنند.
محققان به نشانه های کربن برای شاخص های آب و هوا نگاه کرده اند. گیاهانی که در آب و هوای گرم و خشک رشد می کنند روزنه های خود را می بندند تا از دست دادن آب بکاهند. این باعث کاهش جریان دی اکسید کربن و سهم بیشتری ایجاد می کند ایزوتوپ های کربن سنگین تر نیهای باستانی تفاوت کمی در نشانههای کربن بین خوشههای شرقی اولیه و متأخر غربی نشان میدهند، که نشان میدهد که هر دو طرف لوپ نور حداقل تا سال 1160 پس از میلاد دارای آب و هوای مشابهی بودند.
علاوه بر امضاهای کربن، این تیم همچنین ایزوتوپهای نیتروژن (N) را که به کشاورزی باستانی اشاره میکنند، بررسی کردند. علفها در نزدیکی دو مکان در سینکیانگ – قلعهای متعلق به سال 770 و برجی مربوط به حدود 1160 – رشد یافتهاند. 15ایزوتوپ های N، نشان می دهد که آنها رواناب کود، گوانو یا سایر کودهای عمدی، احتمالاً از مراکز جمعیتی اطراف پادگان ها را رهگیری کرده اند.
این فعالیت انسان مدرن است که باعث این بیابانزایی میشود.»
با توجه به آن دیگران آنها دارند پیشنهادی که آبیاری محرک اصلی بیابان زایی منطقه است، تحقیقات جدید نشان می دهد که گرمایش انسان زایی مدرن است – از جمله افزایش دما از بیش از 1 درجه سانتیگراد از سال 1955– که آب های سطحی را کاهش می دهد. از آنجایی که نی های 132 قبل از میلاد آینه 1160 قبل از میلاد هستند، آنها استدلال می کنند که منطقه احتمالاً مرطوب تر و خنک تر باقی مانده است و در طول این 1000 سال آب سطحی یکنواخت را حفظ کرده است، حتی با افزایش نشان داده شده در کشاورزی.
پاتالانو گفت: «فعالیت های مدرن انسان است که باعث این بیابان زایی می شود.
تماس برای همکاری
آنها گفتند که این مطالعه دارای ارزش اولیه است، اما از همکاری بین رشته ای بیشتر سود می برد برایان لندرمورخ محیط زیست در دانشگاه براون که در این تحقیق شرکت نداشت.
لاندر توضیح داد که نویسندگان نشان دادند که روشهای آنها مفید است، اما آنها کار مستقیم مربوط به مورخان و باستانشناسان را نادیده گرفتند. تاریخ های کلی برای هر سازه قبلاً از طریق مصنوعاتی مانند سکه ها، ابریشم و ورقه های بامبو شناخته شده بود. نویسندگان این موضوع را تصدیق می کنند، اما لندر گفت: «شواهد باستان شناسی و متنی زیادی وجود دارد که می تواند با این نوع تحقیقات ترکیب شود.
لندر گفت که امیدوار است وقتی زمینه های تحقیقاتی آنها با هم تداخل پیدا کند، دانشمندان آب و هوای بیشتری با مورخان و باستان شناسان همکاری کنند. اما او گفت که از دیدن کارهای بیشتر در شمال غربی چین خوشحال است.
او توضیح داد: «این مکانی است که می توان تاریخ درازمدت محیط زیست را به خوبی بازسازی کرد.
– جی. بسل (@J_Besl)، نویسنده علم





