مقالات

شهرهای جاده ابریشم در کوه های آسیای مرکزی به ارتفاعات شگفت انگیزی رسیدند


دو شهر مرتفع قرون وسطایی که توسط دامداران عشایری در امتداد مسیرهای تجاری جاده ابریشم آسیای مرکزی ساخته شده‌اند، تا کنون در معرض دید عموم پنهان بوده‌اند.

مناطق کوهستانی به طور کلی به عنوان موانع تجارت و ارتباطات تلقی می شوند. اما این سکونتگاه‌های باستانی که تقریباً در ارتفاع 2000 متری از سطح دریا قرار دارند، نشان می‌دهند که جوامع گله‌داری شکل مشخصی از زندگی شهری را توسعه داده‌اند که در آن چنین فعالیت‌هایی شکوفا شده است، باستان‌شناس مایکل فراکتی و همکارانش در 23 اکتبر گزارش دادند. طبیعت.

فراکتی از دانشگاه واشنگتن در سنت لوئیس می‌گوید: «این شهرهای مرتفع را به‌عنوان گره‌هایی در شبکه‌ای که قدرت و تجارت را در سراسر آسیا و اروپا حمل می‌کند، در نظر بگیرید».

حفاری های قبلی در سایت ارتفاعات توگونبولاک در آسیای مرکزی نمونه هایی از سفال های قرون وسطایی را کشف کرده است (نشان داده شده است). اسکن های لیزری هوایی اکنون نشان می دهد که توگونبولاک یک شهر بزرگ بوده است.M. Frachetti

محققان تنها از چند سکونتگاه باستانی در ارتفاع بیش از 2000 متری از سطح دریا، مانند ماچوپیچو در پرو، ساختمان ها و اشیای فرهنگی را یافته اند. فراچتی می گوید با وجود هوای کمیاب، آب و هوای سخت، زمین ناهموار و زمین های کشاورزی محدود، اکنون به نظر می رسد که آسیای مرکزی کوهستانی در قرون وسطی یک “منطقه شهری” بوده است.

این تیم بر دو مکان باستان شناسی در جنوب شرقی ازبکستان متمرکز شد: تاشبولاک و توگونبولاک. قرن‌ها فرسایش و انباشت رسوب، ویژگی‌های شهری این دو مکان را که در فاصله پنج کیلومتری از هم، در زیر علفزارهای غلتشی قرار دارند، پنهان کرده است. تپه های بزرگ خاک و قطعات سفال پراکنده در سراسر چشم انداز منجر به کشف تاشبولاک در سال 2011 و توگونبولاک در سال 2015 شد. این یافته ها نشان می دهد که توگونبولک از قرن ششم تا دهم سکونت داشته است. ساکنان اصلی تاشبولک در قرن هشتم وارد شدند.

فراچتی و همکارانش با استفاده از پهپادهای مجهز به فناوری تشخیص نور و محدوده یا لیدار، وسعت و موقعیت این دو شی را ترسیم کردند. اسکن‌های لیزری لیدار قبلاً از طریق جنگل‌های استوایی و پوشش خاک رصد کرده‌اند تا شبکه‌های شهری باستانی را در آمازون، آمریکای مرکزی و کامبوج نشان دهند.SN: 1/11/24; SN: 4.12.23; SN: 04/29/16).

نقشه‌های لیدار از برآمدگی‌های سطحی در خاکی که زمانی دیوارها در آن قرار داشتند، تکمیل شده توسط بازسازی رایانه‌ای این ساختمان‌ها، نشان می‌دهد که توگونبولاک بیش از یک کیلومتر مربع را پوشش می‌داد. فراچتی می گوید این یکی از بزرگترین شهرهای آسیای مرکزی در زمان خود بود.

بیش از 300 سازه در توگونبولاک شامل مجموعه‌ای از ساختمان‌ها با دیوارهای مشترک، راهروها یا جاده‌های باریکی که بین این خوشه‌ها جریان دارند، برج‌های دیده‌بانی که با دیوارهایی در امتداد خط الراس به هم متصل می‌شوند و یک قلعه یا ارگ مرکزی بودند.

تجزیه و تحلیل کامپیوتری تولید شده از داده های لیدار، طرح کلی یک شهر قرون وسطایی مرتفع در آسیای مرکزی را بازسازی می کند. خطوط موزون سیاه در بالا، که به نظر می رسد بالاترین ارتفاع را در این تصویر دارند، سازه ها و جاده ها را نشان می دهند.
تجزیه و تحلیل کامپیوتری تولید شده از داده‌های لیدار، خطوط کلی ساختارها و جاده‌ها را در Tugunbulak (خطوط سیاه)، یک شهر قرون وسطایی با ارتفاع بالا در آسیای مرکزی که قبلاً مورد توجه قرار نمی‌گرفت، بازسازی کرد.SAIElab، J. Berner، M. Frachetti

به گفته محققان، چیدمان توگونبولاک شبیه شهرهای کوچک و بزرگ دشتی در آسیای قرون وسطی است. قلعه شهر کوهستانی که توسط قلعه یا کاخ احاطه شده بود، مشرف به شهری بود که با دیوارهای دفاعی احاطه شده بود.

فراچتی می‌گوید تاشبولاک تقریباً یک هشتم قلمرو توگونبولاک را پوشش می‌داد، اما همچنان یک جامعه پر جنب و جوش بود. مجموعه ای از سازه های دفاعی بزرگ مشرف به فضای وسیعی از سکوهای پلکانی، دیوارها و خانه ها بود. به گفته محققان، حداقل 98 ساختاری که تاکنون شناسایی شده‌اند، شبیه به انواع ساختمان‌های موجود در سایت بزرگ‌تر هستند.

تخمین اندازه جمعیت برای دو جامعه دشوار است. اما فراچتی گمان می کند که تعداد نسبتاً ثابت ساکنان در طول سال به طور دوره ای در طول گردهمایی ها برای رویدادهای خاص و مبادلات کالا افزایش می یابد.

مایکل فیشر باستان شناس از موسسه ژئوانتروپولوژی ماکس پلانک در ینا، آلمان، می گوید که افشاگری لیدار از جوامع بزرگ در توگونبولاک و تاشبولاک، توانایی قدردانی نشده گروه های چوپان در ارتفاعات را برای متحد شدن به عنوان برنامه ریزان شهری اولیه نشان می دهد. مطالعه جدید نشان می‌دهد که «محدوده‌های کوهستانی ممکن است در واقع مجرای انتقال فرهنگی و اقتصادی باشند تا موانع».

با این حال، رشته‌کوه‌ها فرصت کمی برای کشاورزی فراهم می‌کنند و سؤالاتی را در مورد چگونگی تغذیه جمعیت‌های توگونبولک و تاشبولک ایجاد می‌کنند.

مراتع کوهستانی از گله‌های گاو، گوسفند، بز و اسب حمایت می‌کند که می‌توان آن‌ها را خرید و فروش کرد و برای به دست آوردن غذاهای کشت شده به فروش رساند. حفاری های قبلی در تاشبولک بقایایی از غلات، حبوبات، پوست آجیل، میوه ها، قطعات پوسته تخم مرغ و دانه های پنبه را نشان داده است. رابرت اسپنگلر، باستان شناس ماکس پلانک، که در آن حفاری های قبلی شرکت داشت، می گوید که منابع منظم این غذاها باید از سکونتگاه های پست باشد.

فراچتی می گوید، حفاری ها از سال 2022 نشان می دهد که تولید آهن در مقیاس بزرگ در توگونبولاک و تاشبولاک وجود داشته است. آهن یک کالای تجاری با ارزش برای ساکنان شهرهای کوهستانی بود.

این شهرهای کوهستانی همچنین ممکن است برای کاروان‌هایی که در امتداد جاده ابریشم حرکت می‌کردند، ایستگاه‌هایی برای استراحت فراهم کرده باشند، مجموعه‌ای از مسیرهای تجاری و سفر باستانی که از چین به اروپا می‌رفتند. اما کاوش ها هنوز این احتمال را تایید نکرده اند.


Source link

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا