شکارچی سیارات فراخورشیدی ناسا دنیای عجیب و غریبی را کشف کرد که از بمباران بیامان یک ستاره جان سالم به در برد – آن را فونیکس نامیدند.

سیاره عجیبی که توسط ماهواره بررسی سیاره فراخورشیدی گذر ناسا (TESS) کشف شده است، ستاره شناسان را گیج کرده است. علیرغم بمباران بی امان پرتوهای ستاره والد غول سرخ، جهان، برخلاف همه شانس ها، به جو خود چسبیده بود. همچنین کوچکتر، قدیمیتر و داغتر از آن چیزی است که دانشمندان تصور میکردند برای چنین سیارهای ممکن است.
در واقع سیاره فراخورشیدی یاسیاره فراخورشیدیبه دلیل نزدیکی به ستاره TIC 365102760 که در فاصله 1800 سال نوری از زمین قرار دارد، باید صخره برهنه باشد. فضای پف کرده
فینیکس یا TIC 365102760 b به عنوان این سیاره که به طور رسمی تعیین شده است، بخشی از یک کلاس نادر از سیارات به نام “نپتون داغاینها دنیاهایی با شعاع کوچکتر از مشتری اما بزرگتر از زمین هستند. و بر خلاف غول یخی منظومه شمسی به همین نام، نپتون های داغ نسبتا نزدیک به ستاره های میزبان خود زندگی می کنند. فینیکس ممکن است یک بازمانده بعید باشد، اما شانس و انعطاف این سیاره حدود 10 میلیاردی برای همیشه دوام نخواهد داشت. تیمی که آن را کشف کرده است پیش بینی می کند که در حدود 100 میلیون سال آینده به ستاره غول پیکر آن تبدیل خواهد شد.
افتتاحیه فونیکس نشان می دهد انواع سیارات فراخورشیدی که در جهان وجود دارد و نشان می دهد که یک منظومه سیاره ای می تواند به طرق مختلف تکامل یابد.
متصل: تلسکوپ فضایی ناسا یک سیاره فراخورشیدی به اندازه زمین کشف کرد که «مکان بدی» برای جستجوی حیات نیست.
این سیاره آنطور که ما فکر می کردیم در حال تکامل نیست. به نظر می رسد که جو بسیار بزرگتر و کم تراکم تر از آنچه برای این سیستم ها انتظار داشتیم دارد. در بیانیه ای گفت. این که چگونه آن فضا علیرغم نزدیک بودن به چنین ستاره بزرگی باقی ماند، سوال بزرگی است.
آنچه ققنوس می تواند در مورد آینده زمین به ما بگوید
TIC 365102760 یک است ستاره غول سرخیعنی حدود 10 میلیارد سال را صرف تبدیل هیدروژن به هلیوم در هسته خود کرده است. هنگامی که سوخت هیدروژن برای این سوخت هسته ای این فرآیند تمام شد، انرژی حمایت کننده از ستاره در برابر گرانش خود نیز به پایان رسید. این بدان معنی بود که هسته ستاره در حالی که لایه های بیرونی آن، جایی که همجوشی هسته ای در حال انجام بود، به 100 برابر عرض اولیه ستاره متورم می شود، فرو می ریزد.
فونیکس در فاصله ای حدود 5.6 میلیون مایلی یا حدود 0.06 برابر فاصله ما و ما به دور این ستاره می چرخد. آفتاب. این بدان معناست که سیاره فراخورشیدی عجیب و غریب دارای سالی است که تنها 4.2 روز زمینی طول می کشد. به علاوه، فونیکس با عرضی در حدود 6.2 برابر زمین و جرمی حدود 20 برابر سیاره ما، چگالی غیرمنتظره ای پایینی دارد. چگالی آن حدود 60 برابر کمتر از متراکم ترین سیاره فراخورشیدی داغ نپتون است که تاکنون کشف شده است.
سن بالا و چگالی کم فونیکس نشان می دهد که برخی از فرآیندها باید اتمسفر آن را بسیار کندتر از آنچه دانشمندان تصور می کردند برای جهانی بسیار نزدیک به ستاره اش ممکن است، فرسایش داده باشد.
این کوچکترین سیاره ای است که تا به حال در اطراف یکی از این غول های قرمز پیدا کرده ایم و احتمالاً کم جرم ترین سیاره ای است که به دور آن می چرخد. [red] گرونبلات گفت: ستاره غولپیکری که تا به حال دیدهایم. به همین دلیل است که واقعا عجیب به نظر میرسد. ما نمی دانیم چرا هنوز جو دارد در حالی که سایر “نپتون های داغ” که بسیار کوچکتر و بسیار متراکم تر هستند به نظر می رسد جو خود را در محیط های بسیار کم تر از دست می دهند.

خود خورشید رنج خواهد برد تغییر شکل غول قرمز مشابه برای حدود 5 میلیارد سال، گسترش به مدار مریخ و سیارات صخره ای داخلی از جمله زمین را در بر می گیرد.
اکتشافات فونیکس با فیلتر کردن نور ستارگان ناخواسته ممکن شد مشاهدات TESSبنابراین، می تواند به دانشمندان کمک کند تا قبل از اینکه سیاره ما به سرنوشت نهایی خود برسد، چه اتفاقی برای جو زمین خواهد افتاد.
گرونبلات گفت: “ما تکامل متأخر منظومه های سیاره ای را به خوبی درک نمی کنیم.” این به ما می گوید شاید اتمسفر زمین قرار نیست دقیقاً آنطور که فکر میکردیم پیش بیاید.”
ققنوس یک کشف نادر است. سیاراتی با چنین اندازه های کوچکی به دلیل افت نوری که هنگام عبور یا عبور از سطح ستاره هایشان ایجاد می کنند، به سختی دیده می شوند. از آنجایی که TESS از این تکنیک برای یافتن سیارات استفاده می کند، فضاپیمای ناسا معمولاً سیارات بزرگ و متراکم را بهتر می بیند.
کشف فونیکس توانایی کاوشگر فضایی برای دیدن کوچکتر و سیارات پف کرده تر زمانی که داده ها به درستی پردازش شوند. گرونبلات و همکارانش قبلا از روش جدید توسعه یافته خود برای مشاهده ده ها جهان کوچکتر استفاده کرده اند – و این شکار ادامه خواهد داشت.
او در پایان گفت: ما هنوز راه درازی در پیش داریم تا بفهمیم جو سیارهها چگونه در طول زمان تکامل مییابند.
تحقیقات این تیم روز چهارشنبه در مجله منتشر شد مجله اخترفیزیک.



