شکار دوربین: دستگاه ردیاب ماهواره ای از فضاپیمای مخفی عکس می گیرد

در دنیای پنهان و مخفی ماهوارههای جاسوسی فضایی، جزئیات کمی در دسترس عموم است – و گروههایی مانند نیروی فضایی ایالات متحده، سرویس اطلاعات ملی، آژانس اطلاعات مرکزی و آژانس اطلاعات ملی اطلاعات جغرافیایی آن را دوست دارند.
مجموعهای از سفینههای فضایی طبقهبندیشده وجود دارد که وظایف چندگانهای را بر عهده دارند. برخی امواج رادیویی را رهگیری می کنند یا پرتاب موشک را شناسایی می کنند. برخی دیگر با استفاده از سیستم های نوری با چشم تیزبین یا اسکن زمین با فناوری راداری قدرتمند، نماهای نزدیک از مناطق انتخاب شده را ارائه می دهند.
این ماهواره های پرپرواز اهدافی وسوسه انگیز برای عکاسان نجومی آماتور هستند. فلیکس شوفبنکر، ناظر کهنه کار فضایی در اتریش علیا، چنین است. شوفبانکر به Space.com گفت: «تصاویر من مطمئناً چند چیز را نشان می دهد که یا قبلاً شناخته نشده بود یا فقط حدس زده می شد.
در چند ماه گذشته، شوفبانکر با تلسکوپ 14 اینچی دابسونی خود که برای ردیابی ماهواره ای و تصویربرداری از خانه اش بهینه شده است، برخی از ماهواره های جاسوسی طبقه بندی شده را ضبط کرده است. او با نگاهی به تصاویر، نتایج خود و آنچه که این تصاویر نشان می دهد را به اشتراک می گذارد.
تمرکز شوفبانکر، برای مثال، بر روی نسل جدیدی از ماهوارههای اطلاعاتی تصویربرداری نوری و راداری ایالات متحده است که برای اداره ملی شناسایی (NRO)، که ماهوارههای جاسوسی را طراحی، پرتاب و به نمایندگی از دولت فدرال ایالات متحده به فضا پرتاب میکند، پرتاب شد.
توسط دوربین عکاسی شده است
رادارهای FIA (معماری تصاویر آینده) که توپاز نیز نامیده می شود، پنج ماهواره جاسوسی آمریکایی هستند که تصویربرداری رادار دیافراگم مصنوعی (SAR) را حمل می کنند. این فناوری می تواند از طریق ابرها ببیند و شبانه روز کار می کند. آنها جانشینان سری Lacrosse/Onyx از ماهواره های SAR هستند.
از تصاویر من به این نتیجه رسیدم که این ماهواره ها دارای یک آنتن مشبک سهموی تقریباً 12 متری هستند. [39 feet] در قطر و 2 پنل خورشیدی به طول تقریبی 10 متر [33 feet] شوفبنکر خاطرنشان می کند که طول بال ها.

او اضافه کرد: «شیء درخشان دیگری بین صفحات خورشیدی وجود دارد که من آن را به عنوان آنتن آپلینک تفسیر میکنم، اگرچه ممکن است چیز دیگری نیز باشد.»

شوفبانکر گفت: این ماهوارههای SAR با ارسال پالسهای زیادی و سپس اعمال پردازش رایانهای برای تبدیل سیگنالهای برگشتی به تصویر، تصاویر ایجاد میکنند.


آنتن رادارهای FIA را می توان به سمت چپ یا راست مدار اشاره کرد. شوفبنکر گفت: من این ماهواره ها را تا کنون 28 بار رصد کرده ام. وی خاطرنشان کرد: تنها 6 بار آنتن به سمت چپ و 22 بار به سمت راست نگاه کرده است.


ماهواره های الکترواپتیکی
Schöfbänker همچنین با تجهیزات خود از ماهواره های الکترواپتیکی “KH-11 Kennen” که برای اولین بار در سال 1976 ارائه شد، عبور کرده است. “، گفت.
در حال حاضر چهار عدد از آنها در مدار هستند که از سه نسل مختلف این نوع ماهواره مخفی هستند.
Schoffbanker گفت: “قدیمی ترین آنها در سال 2005 وارد خدمت شدند. این نسل سوم KH-11 با نام USA 186 است. دو نسل بعدی USA 224 و USA 245 نامیده می شوند و اینها نسل چهارم از سال 2011 و 2013 هستند.” . جدیدترین فضاپیمای نسل پنجمی از سال 2021 است و USA 314 نام دارد.

آینه مهمه
او از مجموعه تصاویر KH-11 خود به این نتیجه رسید که طول آنها تقریباً 36 فوت (11 متر) است.
شوفبانکر می گوید: “به نظر می رسد اندازه آینه برای نسل های مختلف تغییر می کند.” روشی که من این را اندازه گرفتم با نگاه کردن به قطر مجموعه لوله فیبر نوری بود. لوله معمولاً خیلی بزرگتر از آینه داخل آن نیست.»
بنابراین با اندازهگیری این ابعاد، شوفبانکر توانست متوجه شود که قدیمیترین KH-11 فعلی (186 ایالات متحده، نسل سوم) دارای اندازه آینه ناهموار 2.4 متر، حدود 8 فوت است. او گفت که نسلهای قبلی از این اندازه آینه استفاده میکردند.
برای نسل چهارم (US 224، US 245)، ناظر ماهواره ای قطر آینه ای را در حدود 3 متر، تقریباً 10 فوت اندازه گرفت. Schoffbenker گفت: “من مطمئن نیستم که چه اندازه آینه در USA 314 استفاده شده است، زیرا تا کنون تصاویر خیلی خوبی از آن دریافت نکرده ام.”
یک نوع طراحی متفاوت
فضاپیمای دیگری که توجه شوفبانکر را به خود جلب کرد، نوع ناشناخته آن بود.
در ماه ژوئیه توانستم ماهواره ای به نام USA 290 را ببینم که احتمال می رود یک KH-11 دیگر باشد. اما تصویر من نوع دیگری از طراحی را نشان میدهد که شبیه یک KH-11 معمولی نیست.
مدارهای همزمان با خورشید برای یک ماموریت تصویربرداری نوری مانند KH-11 منطقی هستند زیرا هر روز در یک زمان از یک منطقه عبور می کنند.

چند احتمال
شوفبانکر گفت که چندین احتمال برای این که آن پانل می تواند باشد وجود دارد.
یک ایده این است که یک هیت سینک به عنوان یک سیستم خنک کننده برای یک سیستم تصویربرداری مادون قرمز ممکن عمل کند. یا شاید یک آنتن آرایه فازی است که می تواند برای تصویربرداری SAR یا هوش سیگنال استفاده شود.
شوفبانکر ادامه داد: شاید این یک پنل خورشیدی باشد، “اگرچه فکر می کنم به دلیل این واقعیت که به نظر می رسد پانل در بالای ساختار ثابت است، احتمال کمتری دارد. بنابراین ردیابی خورشید مستلزم حرکت کل ماهواره است.”
بی خطر برای گفتن
با توجه به تجربه و تجهیزات او برای تماشای آسمان، آیا نگرانی در مورد نحوه ظاهر و عملکرد فضاپیمای فوق سری وجود دارد؟
شوف بنکر پاسخ میدهد: «فکر نمیکنم اکثر کشورها خیلی نگران آماتورهایی مانند من باشند که از فضاپیمای خود عکس میگیرند، زیرا اکثر کشورهای بزرگ رصدخانههای خود را دارند که به این نوع تصویربرداری اختصاص داده شده است. “و با توجه به اینکه چقدر بودجه بیشتری برای آنها در نظر گرفته شده است، می توان گفت که آنها تصاویر با کیفیت بهتری نسبت به آنچه من می توانم به دست بیاورم دارند.”
بیشتر عکس های ماهواره ای شوفبانکر در پروفایل او در سایت عکاسی نجومی Astrobin موجود است.



