طغیان پرتوهای گاما نشان می دهد که بزرگترین ساختار جهان بزرگتر و نزدیک تر از آن چیزی است که می دانستیم: “هیئت منصفه هنوز به معنای همه چیز است.”

بزرگترین ساختار جهان ، دیواره بزرگ هرکول-کرونا Borealis ، در حال حاضر یک چالش برای توضیح با مدل های جهان به دلیل اندازه فوق العاده عظیم آن بود که با استفاده از قدرتمندترین انفجارهای انرژی در جهان ، اشعه گاما (GRB) ، ستاره شناسان دریافتند که این ساختار حتی بزرگتر است. بعلاوه ، این تیم حتی دریافت که بخش هایی از دیوار بزرگ هرکول-کرونا Borealis در واقع از آنچه که قبلاً مشکوک بود به زمین نزدیکتر بودند.
دیوار بزرگ Hercules-Corona Borealis به اصطلاح “سوپر کلاس” کهکشان ها است. این یک موضوع شبکه فضایی است که در اطراف آن اولین کهکشان های جهان جمع شده و رشد می کنند. نام او توسط جندریک والدز ، یک نوجوان فیلیپین معرفی شد که به دنبال اخترشناس است. با این حال ، این نام خیلی تحت اللفظی نیست. این امر به این دلیل است که دیوار بزرگ دایره ای نه تنها صورتهای فلکی هرکول و تاج Borealis را شامل می شود ، بلکه منطقه حوزه آسمانی صورتهای فلکی نیز به دوقلوها می جنگد.
دیوار بزرگ هرکول-کرونا Borealis برای اولین بار در سال 2014 توسط تیمی به سرپرستی István Horváth ، Jon Hakkila و Zsolt Bagoly کشف شد ، که همچنین تیمی را اداره می کند که اکنون اندازه این سازه را دقیق تر از همیشه تعیین کرده است. به طور خاص ، این تیم دریافت که قبلاً به دامنه شعاعی بزرگتر محاسبات گسترش می یابد. قبل از این مطالعه ، دانشمندان اعتراف نکردند که برخی از طغیان های نزدیک پرتوهای گاما نیز بخشی از این ساختار عظیم بودند.
این یافته استثنایی است زیرا دیوار بزرگ هرکول-کرونا Borealis در حال حاضر به عنوان منطقه ای پوشیده از 10 میلیارد سال نوری با 7.2 میلیارد سال نوری شناخته شده است و تقریباً 1 میلیارد نور است! برای زمینه ، این به اندازه کافی بزرگ است که بیش از 94،000 کهکشان را در راه شیری نگه دارد ، که در کنار هم در بزرگترین طرف دیوار بزرگ قرار گرفته است ، که حدود 10 ٪ از کل عرض کل جهان مشاهده شده را گسترش می دهد.
“از آنجا که دورترین درجه دیوار بزرگ هرکول-کرونا بورلیس دشوار است ، بررسی جالب ترین یافته این است که نزدیکترین قسمت های آن به ما نزدیکتر از آن است که مشخص شده باشد.”
راه شیری ، کهکشان خانگی ما ، بخشی از یک سوپر کلاسیک متفاوت به نام Laniakea است که 500 میلیون سال نوری دارد ، کوتوله ای از دیوار بزرگ هرکول-کرونا بورلیس است. در حقیقت ، تیم می گوید که درجه واقعی آخرین ساختار در حال حاضر تعریف نشده است.
هاکیلا گفت: “نمونه پرتوهای گاما ما به اندازه کافی بزرگ نیست تا حد بالایی بهتر را به حداکثر اندازه دیوار بزرگ هرکول-کرونا Borealis از آنچه در حال حاضر در اختیار ما قرار داده است ، تعیین کنیم.” “اما احتمالاً از 10 میلیارد سال نوری که قبلاً شناسایی کرده ایم ، دورتر است. این بزرگتر از اندازه بیشتر مواردی است که می توان مقایسه کرد.”
GRBS برای کشف دیوار بزرگ هرکول-کرونا بورلیس در سال 2014 مهم بود و تحقیقاتی عمیق تر در مورد این ساختار کیهانی عظیم انجام داد. هاکیلا توضیح داد که به عنوان اساسی ترین و مهمترین انفجار انرژی در جهان ، اعتقاد بر این است که دو نوع GRB از دو مکانیسم تشکیل سیاه چاله در یک توده ستاره سرچشمه می گیرند.
GRB های طولانی ، که انفجار پرتوهای پر انرژی است که بیش از دو ثانیه طول می کشد ، از فروپاشی اصلی ستاره های عظیم ناشی می شود که منجر به انفجار ابرنواختر می شود. اعتقاد بر این است که GRB های کوتاه مدت ، از طرف دیگر ، از تصادف و ادغام دو زباله ستاره ای فوق العاده تر به نام Neutron Stars در سیستم های Double Star ناشی می شود.
هاکیلا گفت: “در هر دو مورد ، انرژی های عظیم تولید شده توسط فروپاشی سیستم ستاره به شکل ذرات نسبی گرایانه دور ریخته می شوند. به دور از نازل جت ، ذرات واکنش نشان می دهند تا پرتوهای گاما و اشعه ایکس تولید کنند.” “پرتوهای گاما را می توان در مسافت های فوق العاده طولانی مشاهده کرد زیرا بسیار درخشان هستند.”
هاکیلا می گوید از آنجا که طغیان اشعه گاما مربوط به ستاره های در حال مرگ یا برخورد دو ستاره مرده است و از آنجا که ستاره ها در کهکشان ها هستند ، پرتوهای گاما می توانند به عنوان اقداماتی که کهکشان ها در آن قرار دارند عمل کنند. به دلیل اینکه چقدر روشن هستند ، GRB ها می توانند حضور کهکشان را نشان دهند ، حتی اگر خود کهکشان برای دیدن بسیار ضعیف باشد.
هاکیلا گفت: “روشنایی عظیم شیوع یک پرتوی گاما به آنها اجازه می دهد تا در مورد جایی که می توان ماده را در جهان یافت ، نشانگر باشند.”
دیوار بزرگ برای کیهان شناسی “خیلی بزرگ” است؟
برخی از علل ساختارهایی مانند Hercules – Corona Borealis دیوار بزرگ آنقدر برای دانشمندان مرتبط با اصل کیهان شناسی نگران کننده است که بیشتر مدل های فضایی مبتنی بر آن هستند.
اصل کیهان شناسی دلالت بر این دارد که جهان در مقیاس بزرگ یکدست و ایزوتروپیک است ، به این معنی که باید در همه جهات یکسان به نظر برسد. با این حال ، ردیابی محل پارچه GRBS نشان می دهد که اینگونه نیست.
هاکیلا توضیح داد: “جای تعجب آور است که گروه بندی اشعه گاما در آسمان کهکشانی شمالی نسبت به آسمان کهکشانی جنوبی بسیار برجسته تر است.”
در کتاب جدید خود ، هاکیلا و همکارانش ادعا می کنند که طبق اساس کیهان شناسی ، هر ساختار کیهانی بیشتر از 1.2 میلیارد سال نوری نباید در 13.8 میلیارد سال سالانه زمان کافی داشته باشد تا در صورت گسترش ماده همگن و ایزوتروپیک باشد.
بنابراین ، به عنوان یک سال 10 میلیارد نوری کهکشان ها ، در حدود 10 میلیارد سال نوری واقع شده است (همانطور که توسط یک GRBS متراکم نشان داده شده است که به منطقه شمال غربی حوزه آسمانی در بالای زمین_ هرکول-کرونا Borealis چسبیده است ، دیوار بزرگ قطعاً باعث ایجاد اصل کیهان شناسی می شود.
هاکیلا افزود: “برخی از مدلهای کیهان شناختی نظری می توانند ساختارهایی را که به اندازه دیگران نمی توانند در نظر بگیرند ، در نظر بگیرند.” “هیئت منصفه هنوز به معنای همه چیز است.”

این تیم با استفاده از یک بانک اطلاعاتی 542 GRBS ناشی از مشاهدات جمع آوری شده توسط سال 2018 ، عمدتا از جدید Nasa Fermi Gamma-Ray و Neil Gehres Swift Swift ، به اندازه جدید Hercules-Corona Borealis Wall با استفاده از یک بانک اطلاعاتی 542 GRBS که ناشی از مشاهدات جمع آوری شده توسط سال 2018 است ، رسیده است.
بیان پرتوهای گاما ابزارهای مفیدی برای اندازه گیری در کیهان شناسی با چندین هشدار است. نکته اصلی این است که نظارت بر تعداد بسیار زیادی از GRB ها را برای نتیجه گیری معنی دار در مورد توزیع آنها انجام می دهد.
علاوه بر این ، اگر دانشمندان بخواهند نتیجه گیری دقیقی در مورد ساختار جهان داشته باشند ، باید تصور غلط از موقعیت های مبدا GRB در فضا از بین برود. این می تواند مدت زیادی طول بکشد تا دانشمندان بتوانند از GRBS برای جمع آوری تصویر بهتری از دیوار بزرگ هرکول – Borealis Crown استفاده کنند.
هاکیلا گفت: “آنها سالها مشاهدات را برای جمع آوری نمونه ای بسیار بزرگ ، با استفاده از داده های عمدتا از مزارع و Swift ، که برای ساخت این مجموعه بی سابقه از داده ها ضروری هستند ، گرفتند.” “مونتاژ گزیده ای از این اندازه بیش از 20 سال از مشاهدات طول کشید و در آینده نزدیک ما موارد اضافی قابل توجهی را پیش بینی نمی کنیم.”
با حرکت به جلو ، تیم قصد دارد به تجزیه و تحلیل خصوصیات GRBS در نمونه مورد استفاده برای این مطالعه ادامه دهد.
هاکیلا توضیح داد: “ما احتمالاً باید آن را با دقت و دقیق تر از آنچه قبلاً انجام شده بود مطالعه کنیم.” “با نگاه به جلو ، ماموریت های جدید برای غلبه بر محدودیت های فعلی ضروری خواهد بود. ما به طور فعال در توسعه Thesus ، یک مأموریت پیشنهادی ESA که برای انقلابی در مطالعات GRB طراحی شده است ، مشارکت می کنیم.”
هاکیلا با حساسیت و پوشش بی نظیر و پوشش آسمان ، گفت که انتظار می رود Tessay یا “منابع انرژی بالا و پرنسری و نقشه بردار جهان اولیه” تعداد GRB شناخته شده را به ویژه در مسافت های فضایی عالی یا تغییرات قرمز زیاد افزایش دهد.
هاکیلا گفت: “این در نهایت می تواند اهرم مشاهده مورد نیاز برای ترسیم دیواره دیواری بزرگ هرکول-کارون را تا حد کامل فراهم کند و در درک ساختار و شبکه فضایی در مقیاس بزرگ ، دستیابی به موفقیت را ارائه دهد.”
یک نسخه از پیش مشاهده شده از تحقیقات تیم در وب سایت ذخیره سازی کاغذ ARXIV ظاهر می شود.




