طوفان های اصلی مشتری می تواند اثر انگشت را در جو سیاره بگذارد

به نظر می رسد که یک طوفان مشتری واقعاً بزرگ می تواند رتبه قابل توجهی را در جو سیاره بگذارد.
یک مطالعه جدید در داده های جمع آوری شده از مشتری ، و تلسکوپ فضایی هابل برای جمع آوری طوفان های این غول گاز ، فضای جهان را می شکند ، حتی به طرز حیرت انگیزی در زیر ابر. این لرزش شامل طوفانهایی است که در بعضی از نقاط آمونیاک را لایروبی می کند و آن را به اعماق جویان مانند تگرگ در دیگران می اندازد.
به نظر می رسد نتیجه این است که لکه های گاز آمونیاک در بعضی از مناطق فضای پایین مشتری در اعماق دفن می شوند ، در حالی که مناطق دیگر از نظر معمولاً آمونیاک کمتری دارند. به عبارت دیگر ، برخی از طوفان های مشتری می توانند یک اثر انگشت را پشت سر بگذارند و کل ترکیب شیمیایی جو سیاره را پردازش کنند.
هشدار طوفان مشتری
یک طوفان بزرگ مشتری در دسامبر سال 2016 ، در جنوب استوا سیاره و در حدود 60 درجه در شرق مکان معروف قرمز بزرگ رخ داد. ستاره شناس آماتور ، فیل مایلز اولین کسی بود که در فوریه 2017 متوجه این طوفان شد – و هوا نمی تواند بهتر باشد.
جونو قصد داشت چهارمین لیت نزدیک خود را در مشتری بسازد ، و آتاکاما در اینجا یک توده بزرگ میلی متر/زیرمجموعه ای در زمین بود ، به همراه تلسکوپ فضایی هابل در مدار ، آنها نیز به غول گاز هدایت شدند. این بدان معنی بود که اخترشناسان می توانند مشتری را در طول موج های مختلف به طور همزمان ببینند.
مسلح به داده های سه رصدخانه ، دانشگاه کالیفرنیا ، برکلی ، دانشمند سیاره ای کریس موکل و همکارانش ، آنها فقط مجبور بودند بفهمند چه نوع آسانسور ، فرودها و انتقال گرما به بهترین وجه می توانند توضیح دهند که جونو ، هابل و آلما در طول و بعد از طوفان چه چیزی را دیده اند. این تیم کار داخلی جو مشتری را شبیه سازی می کند ، که نشان داد طوفان عظیم جو سیاره ده ها کیلومتر زیر حتی پایین ترین عرشه های ابر را برانگیخته است.
برای درک اینکه این به چه معنی است ، ابتدا باید یکی از عجیب و غریب ها را برای توصیف زمان مشتری درک کنیم.
اندازه گیری ارتفاع در جو مشتری دشوار است ، زیرا این سیاره به معنای معمول سطح ندارد (در جایی زیر همه این لایه های عمیق گاز مایع وجود دارد ، اما هرگز به طور مستقیم اندازه گیری نمی شود) ، بنابراین دانشمندان به فشار اعتماد می کنند. یک سطح در استراتوسفر متوسط مشتری وجود دارد که در آن فشار جوی تقریباً مشابه در سطح دریا در اینجا است و این یک خط اصلی مفید برای گفتن اینکه چقدر چیزهای عمیق در جو مشتری وجود دارد ، ایجاد می کند. ابرهای بخار آب متراکم و سنگین ، که در آن طوفان های عظیم جوویان آغاز می شود ، حدود 82 مایل (132 کیلومتر) پایین تر از این سطح است که در آن فشار هوا حدود 10 برابر بیشتر از سطح دریا است.
علاوه بر این ، داده های جونو نشان می دهد که کمترین ابرهای آویز موجود در اوایل سال 2017 چند مایل پایین تر از حتی آن سطح مشخص شده است ، در طوفان ، جو به عمق و عمیق زیر ابرها برانگیخته شد.
آسانسورهای خشونت آمیز و فرنی
تصاویر جونو و هابل از سال 2017 ، نظارت قدرتمندی را در نزدیکی قلب طوفان نشان می داد و آمونیاک را از عمق جوپیتر پمپ می کرد و آن را به قله های ابرهای طوفانی در حال افزایش می برد. در زیر این ستون ، جونو و هابل دیدند که این رونق بخش اعظم آمونیاک نقاط از جو مشتری را “خشک کرده” و حداقل ده ها کیلومتر زیر پایه ابرهای طوفان امتداد دارد.
پیچیده شده در اطراف نقطه روشن لکه های تیره و تیره تر که در داده های جونو نشان داده شده است ، جایی که این کاهش ترکیبی گاه به گاه از آمونیاک و آب را به عمق جوویان منتقل می کند. و با کمال تعجب ، آمونیاک بسیار عمیق تر از جو غوطه ور شد تا اینکه Moeckel و همکارانش انتظار داشتند.
اگر ابرها در ابتدای طوفان در سال 2017 ، آنها فقط قطرات مایع بزرگی از آمونیاک را باران می دهند ، قبل از دمای بالاتر و فشار برای تبخیر قطرات ، نمی توانند خیلی در جو قرار بگیرند. این فقط آویزان خواهد شد و یک لایه جدید گاز آمونیاک را تشکیل می دهد. اما در عوض ، آمونیاک با توجه به شبیه سازی های Moeckel و همکارانش ، تا عمق ، هنگامی که فشار در جو مشتری حدود 30 برابر بیشتر از سطح دریا است ، عمیق تر شد. این بدان معنی است که طوفان به احتمال زیاد قارچ های جوشانده و آبمی را از آب مخلوط و آمونیاک پایین می آورد.
Flit Balls یک پدیده عجیب هواشناسی مشتری است ، که اخترشناسان برای اولین بار در کنار هم جمع شدند (همچنین داده های Juno) چند سال پیش
آمونیاک در دمای بسیار پایین تر از آب مایع باقی می ماند ، به این معنی که قطرات آمونیاک مایع را می توان با کریستال های یخ آب در ابرهای طوفانی مشتری مخلوط کرد. مخلوط حاصل یک توپ دیگ بخار است ، به اندازه کافی جامد برای ماندن در کنار هم ، اما قطعاً یک قارچ از مثلاً تگرگ است. یک گلوله برفی مرطوب را تصور کنید. و توپ هایی با طوفان باران می توانند خیلی سریعتر از قطره باران سقوط کنند ، بنابراین آنها قبل از تسلیم شدن در برابر تبخیر ، آن را طولانی تر می کنند.
نتیجه این است که در عمق جو مشتری نقاط آمونیاک وجود دارد که مانند توپ های قارچ طوفانهایی که ده ها کیلومتر در بالا به هم می ریزند ، سقوط می کند – و این آمونیاک در آنجا دفن می شود تا طوفان بزرگ بعدی آن را به حرکت درآورد.
دانشمندان کار خود را در 28 مارس منتشر کرده اند در مجله ، علم در حال پیشرفت استحرف



